In mijn werk als thuishulp bij een aanvullende mantelzorgorganisatie kom ik bij mensen die om uiteenlopende redenen extra hulp kunnen gebruiken in de thuissituatie. De invulling is afgestemd op de zorgvraag zolang het niet gaat om medische taken (dat stukje is in de zorgzame handen van de Thuiszorg). Waardevol om te mogen doen. De financiering is nog wel eens wat geregel vanuit de aanvullende zorgverzekering, WMO-PGB of Wlz, soms ook particulier.
Een enkele keer komt het voor dat een cliënt al woont in een zorginstelling. Zo kom ik al enkele jaren wekelijks bij een cliënt in een zorginstelling in Drenthe. Ze heeft geen familie of vrienden/kennissen die haar komen bezoeken, geen eigen netwerkje. Een leven lang alleen geweest met veel tegenslagen en tegenwerking. In de zorginstelling heeft ze geen aansluiting met de andere bewoners, het wisselende personeel heeft het veelal te druk voor persoonlijke aandacht. Met haar ga ik dan een middag op pad, de rolstoel mee in de auto, waar we heengaan en wat we gaan doen is dan aan haar.
Op het moment dat deze gastcolumn verschijnt is het precies een jaar geleden dat ik met haar een bijzonder weekend mocht beleven. Of dat er op enig moment nog een keer van zal komen is de vraag. Mijn gedachten gaan nog even terug naar die mooie dagen in september 2025 …
Na diverse voorbereidende gesprekken kwam er groen licht, er kon een vakantie worden geboekt voor een cliënt. Al enige tijd bezoek ik haar wekelijks, ik mocht haar nu ook gaan begeleiden op deze trip. Voor deze cliënt ook wel wat een spannend vooruitzicht, ze was door omstandigheden dertig jaar niet in de gelegenheid geweest om een meerdaagse reis te maken Een mooie roze koffer werd voor dit doel aangeschaft.
De grote passie van cliënt, edelstenen en de heilzame werking daarvan, was uitgangspunt voor de reisbestemming. In Drenthe hebben we samen al regelmatig enkele mooie winkels bezocht met edelstenen, maar in de Brabantse plaats Udenhout zou een grote winkel zijn die op het verlanglijstje stond om te bezoeken. Een comfortabel hotel werd gevonden en geboekt voor 2 nachten, we konden samen 3 dagen op reis.
Op 5, 6 en 7 september was het zover, even het zorgsysteem in de instelling achter je laten. Op woensdagen schijnt de zon vaak voor ons, en deze drie dagen verliepen ook onder zomerse omstandigheden. Een passende tussenstop onderweg was dan ook Strand…
Naam: Damian Niemeijer
Adres, woonplaats: Witte de Withstraat in Bedum
Leeftijd: 29 jaar
Burgerlijke staat: Geregistreerd partnerschap
Beroep: In het dagelijks leven ben ik werkvoorbereider in de installatietechniek. Daarnaast ben ik samen met mijn zwager Carlos eigenaar van Feestfabriek Groningen, waarmee we alles verhuren en verzorgen om van ieder feest een compleet feestje te maken.
Hobby’s: Bezig zijn met Feestfabriek Groningen, het bedrijf dat ik samen met mijn zwager Carlos run. Het begon als een geintje toen we zelf geen degelijke partytent voor een normale prijs konden vinden. Inmiddels verhuren we naast tenten ook meubilair, verlichting, verwarming, biertappen en nog veel meer.
In het weekend zijn we vaak in onze opslag te vinden om alles schoon te maken, nieuwe ideeën uit te werken en de spullen weer netjes klaar te zetten. Het lijkt op werken, maar eigenlijk is het vooral een behoorlijk uit de hand gelopen hobby!
Lievelingsgerecht: Met een goed broodje shoarma kun je mij altijd gelukkig maken.
Mooiste film ooit gezien: Fast Five. Snelle auto’s, veel actie en lekker weinig ingewikkeld gedoe.
Mooiste sportmoment ooit: FC Groningen tegen Fiorentina in 2007. Als klein kind was ik daar enorm van onder de indruk.
Mooiste boek ooit gelezen: Ik heb niet echt een favoriet boek. Het duurt me vaak te lang en er zitten zo veel pagina’s in, haha. Een goede biografie kan ik op zijn tijd wel waarderen, uiteraard in etappes.
Kijkt het liefst naar: Vandaag Inside. Lekker nuchter en direct, zonder al te veel poespas.
Beste popsong aller tijden: Roller Coaster van Danny Vera.
Mooiste/succesvolste versiertruc: Mijn vrouw Chamée versieren via Ping op de BlackBerry. We zijn sinds 2012 samen, dus dat lijkt me geen gek resultaat!
Mooiste plekjes van het Hogeland: Iedere locatie waar we met Feestfabriek Groningen een mooi feest mogen verzorgen natuurlijk!
Favoriet vakantieland: Dat moeten we denk ik nog ontdekken. Ieder land heeft zijn charme, maar het mooiste blijft toch thuiskomen in Nederland.
Mooiste stad: Groningen. Er gaat niets boven Groningen!
Favoriete auto: Een Audi RS Q8.
Waar heb je spijt van: Nergens van. Alles wat ik heb meegemaakt, heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben.
Wat zou je ooit nog willen doen: Samen met mijn vrouw, onze golden retriever Bella en straks ons kindje nog heel veel bijzondere en mooie herinneringen maken.
Droomvrouw/man: Mijn vrouw Chamée. Er is geen andere vrouw die het al zo lang met mij volhoudt!
Waar mogen ze…
Jonny, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Hier tegenover je in Lewenborg zit een echte stadjer. Ik ben 57 jaar geleden geboren in de Oosterpoort en 29 jaar geleden hier in het Kluisgat komen wonen en dat bevalt nog steeds prima.
Ik woon hier al weer jarenlang samen met Marjolein. Mijn beide zoons van 26 en 29 jaar zijn ook in de stad blijven wonen Als ik mijzelf in enige zinnen qua karakter mag typeren dan zie ik mijzelf als een sociaal persoon die altijd bereid is om anderen te helpen.
Vroeger altijd schilder cq. glaszetter willen worden?
Nee, ik had aanvankelijk een ander beroep in gedachten. Ik heb namelijk een opleiding tot automonteur gevolgd omdat ik altijd interesse in auto’s en motoren heb gehad. Mijn vader had vroeger een binnenvaartschip en we waren vaak aan het sleutelen en reviseren met de motors .
Maar na mijn militaire dienstperiode was daar de vacature bij een glasgroothandelsbedrijf waarnaar ik succesvol solliciteerde. Zo kwam ik dus in eerste instantie in de glashandel terecht, het ging en gaat mij er goed naar de zin.
Inmiddels breng je al bijna 40 jaar werkervaring met je mee?
Ik heb voordat ik bij Cor Pettinga in dienst kwam, zo’n vier a vijf werkgevers gehad. Allemaal in de glashandel en allemaal in Groningen. Ik heb nooit een dag thuisgezeten. In de glaswereld kent iedereen elkaar en wanneer je goed werk aflevert dan bouw je vanzelf een goede naam op, ook buiten je eigen regio.
Zo heb ik bijvoorbeeld elf jaar lang voor een 24/7 glasservice bedrijf gewerkt en daar leer je prima zelfstandig te functioneren want je moet alle voorkomende werkzaamheden zelf regelen en inplannen. Daar bleek dat dit mij goed af ging.
Waarvan vele jaren bij Pettinga?
In 2009 heb ik de overstap naar Cor Pettinga Glas- en Schilderwerken in Winsum gemaakt. Zij waren toen bezig met een groot project en hadden nieuwe mensen nodig en ik was toe aan een nieuwe uitdaging. Dat paste dus precies. Gaandeweg bleek dat ik een heel goede klik had met de tien jaar oudere Cor.
Na verloop van een aantal jaren ging het er wel eens over of ik het bedrijf over wilde nemen. We bespraken onderling van alles en hij nam mij ook met veel beslissingen mee en qua werkzaamheden nam ik steeds meer van hem over. Dat maakte het voor hem ook allemaal wat makkelijker…
Kunt u zich heel kort even voorstellen?
Mijn volledige naam luidt Jan Andries Vos. Ik ben op 26 februari 1962 geboren in Uithuizen. Mijn ouders hadden een eigen elektronicazaak en verkochten onder andere radio’s en televisies. Moeder hielp mee in de winkel en mijn vader deed ook installatiewerk. Later heeft hij tot zijn pensionering bij de firma Jansen gewerkt. Ik heb nog een twee jaar jongere zus die ook in Uithuizen woont.
Uithuizen is ook het dorp waar ik mijn hele leven gewoond heb. Tussentijds heb ik wel 2,5 jaar de marine gediend op de onderzeeër Hare Majesteit “Dolfijn”. Ik ben geboren aan de Hoofdstraat Oost en na een jaar verhuisden we naar Hoofdstraat West waar ik op nummer 22, 24 en 90 gewoond heb. Sinds 1990 wonen Gezina en ik met veel plezier aan de Spoorstraat in Uithuizen.
Wat is uw burgerlijke staat?
Ik ben in september 1990 getrouwd met de oorspronkelijk uit Middelstum afkomstige Gezina Vonk. Ik heb haar leren kennen in 538 waar we beiden regelmatig te vinden waren. Toen ik haar weer een keer zag lopen, zei ik tegen mijn kameraad Peter de Boer: ‘dat wordt mijn vriendin!’. En dat gebeurde dus ook.
We hebben samen twee dochters gekregen. In 1994 werd Sanne geboren. Zij woont met haar vriend Thom in Winsum en heeft in Meerstad een eigen mondhygiënepraktijk. In 1999 kwam Silke op de wereld. Zij heeft nog vier jaar op Bonaire in het ziekenhuis gewerkt en werkt nu bij de ambulancedienst in Groningen. Zij heeft het huis van mijn ouders gekocht en woont aan de Hoofdstraat West in Uithuizen. We zijn maar wat trots op onze dochters en hoe ze terechtgekomen zijn.
Wat is uw voormalig beroep?
Na de Engersmaschool ging ik naar de MAVO in Uithuizen. Ik had geen flauw idee wat te worden en ging op mijn zestiende naar de HAVO in Warffum waar ik na twee jaar afscheid nam zonder diploma. Na de dienstkeuring werd ik goedgekeurd voor de marine. Ik kwam eerst voor mijn nummer op in Den Helder en had het als hofmeester bij de Onderzeedienst dermate naar de zin dat ik als KVV-er bijtekende.
Wat mij betreft had ik dat nog enige jaren langer volgehouden maar ik werd op den duur overtallig en zwaaide na 2,5 jaar af. Als hofmeester was ik de hulp van de kok in de keuken en ik bediende de onderofficieren. Na deze tijd…
Het is een doodgewone zaterdag. De hele dag dreigen de wolken al met hoosbuien en een vileine kou. Van alle dagen deze week, moet het één dag, één avond droog blijven. De avond waarop we naar de meest prestigieuze voorstelling van het noorden gaan. De voorstelling die wat goed te maken heeft, de voorstelling die zich afspeelt in één van de mooiste gemeenten van onze provincie: het Oldambt.
Zummerbühne it is!
De rit richting Winschoten is altijd een feestje voor de zintuigen. Ik heb jarenlang in Oldambt gewerkt en heb mijn hart verpand aan de mensen en de streek. Ik zei altijd: “ik ga naar het oosten, ik rijd de zon tegemoet!”. Het zijn die majestueuze wolkenpartijen, de languitgestrekte graanvelden, de eerlijke mensen en pompeuze landhuizen in een omgeving waarin men gewoon al goed genoeg vindt.
De rode driehoek, zoals de omgeving rondom de dorpen Finnerwol, Beerte en Schanze (Finsterwolde, Beerta en Bad Nieuweschans) in de volksmond genoemd wordt, is al jarenlang het decor voor een klassenstrijd die in 1929 hoogtij vierde. Het was een tijd waarin de rijke herenboeren zich hoog verheven voelden boven de arbeiders, maar de arbeiders terugsloegen en zich verenigden om zo de langste landarbeidersstaking ooit in te gaan.
Vanavond zijn meer dan 1000 bezoekers van heinde en verre afgekomen op “De Graanrepubliek”, gebaseerd op het boek van Frank Westerman, wellicht niet wetende dat de gevolgen van deze klassenstrijd nog steeds voelbaar zijn op het platteland. Het leed dat zich afspeelde in arbeidersgezinnen en het keurslijf waarin de herenboeren zich moesten wringen hebben geleid tot generatietrauma, waarin eigenschappen als trots, vechtlust en bescheidenheid, maar ook opgedrongen beschaafdheid en dominantie soms niet worden (h)erkend vanuit afkomst of achtergrond.
We worden meegenomen in het verhaal waarin koppigheid en trots leiden tot armoede en verdriet en hoogmoed komt voor de val. Met een ploegende akkerbouwer en zich samenpakkende donkere wolken als achtergrond zien we in de gebaande paden van het graanveld en op de drie podia hoe arbeider Ludo het opneemt tegen herenboer Barkhof en zijn gezin.
Er is telkens overal actie waardoor er geen tijd is om je aandacht te laten verslappen. We worden meegenomen in het leven, letterlijk hoger verheven, op de herenboerderij en we voelen de armoede en onmacht in de lager gesitueerde arbeiderswoning midden in het gouden graanveld dat symbool staat voor de omgeving waarin de strijd zich afspeelde.
We zien een opbloeiende, edoch verboden…
Ontspannen begin ik in dit geval op een vrijdagmorgen voor het eerst sinds lange tijd aan mijn eerste belevenissenverhaal. Dat gaat nog niet zo 1,2,3 want kater Bikkel, na zijn operatie gezegend met nog maar één oog maar hij ziet nog steeds zo scherp als een mes, is niet van plan om met zijn gevangen rat onder de auto weg te gaan. En dat vindt de vrouw, die ook weer aan het werk is, maar niets.
Eerder had het beest al eens een musje te pakken. Dat roept toch meer weerstand op dan zo’n rat. Niet veel later zie ik alleen nog maar een lange staart uit zijn bek steken. Toch gaan de serredeuren dicht want op restanten van een rat zit ik niet bepaald te wachten.
Ach ja, als de rampen niet groter worden. Wel ben ik nog wat stram van gisteravond. In een opwelling besloot ik weer eens te gaan trainen en dat viel nog niet mee. Net zoals het hardlopen tegenwoordig nog niet meevalt. Hopelijk kunnen we alles op de warme temperaturen gooien want Gert en ik hebben ons weer ingeschreven voor de halve marathon die ons van de Eemshaven naar Uithuizermeeden brengt. Maar tien kilometer achter elkaar rennen is eigenlijk al te veel gevraagd.
Maar niet getreurd, ik heb de afgelopen weken wel heel veel fiets- en wandelkilometers in de benen door de vroege fietstochtjes en het dorpenbezoek. Man, wat zijn de afgelopen maanden toch voorbijgeschoten. Eind mei sta je aan de vooravond van een lange zwoele zomer en eind augustus is alles weer voorbij. Ook de vakantie-avonturen in Zwitserland en Italië verdwijnen langzaam maar zeker naar de achtergrond. Zelfs de zon laat zich wat minder zien en af en toe kunnen we weer genieten van een verkwikkend regenbuitje. Want wat was het toch droog de afgelopen maanden.
Kortom, langzamerhand gaan we richting de herfst en dat is doorgaans ook de start van het normale levensritme waarbij alles weer wordt opgestart. Het vrijwilligerswerk bijvoorbeeld maar ook de nodige sportactiviteiten en de daarbij behorende gezelligheid. Zo zitten we vanavond ongetwijfeld weer bij de buurman de verrichtingen van de FC te bekijken. Dat is dan ook wel weer mooi.
En ook de eerste feestjes dienen zich weer aan en zijn zelfs al verteerd. Vorige week werd in Oosterburen bijvoorbeeld veertig jaar Patrick Brink gevierd. Daar werd zelfs Bertus de Stier voor van stal gehaald en dan heb ik…
Naam: Johannes van Dijk
Adres, Woonplaats: Geboren in Heerenveen, ik woon nu in Winsum.
Leeftijd: 47 jaar
Burgerlijke staat: Gehuwd met Anne Gre Flikkema.
Beroep: Beroeps brandweerman bij Falck op het Chemiepark Delfzijl. Eigenaar van Johannes van Dijk Timmer- en onderhoudsbedrijf Winsum.
Hobby’s: Natuurlijk de vrijwillige brandweer van Winsum, dronevliegen en sleutelen aan mijn oude (1964) brommer, merk Stokvis Rap.
Lievelingsgerecht: Mijn eigen gemaakte tortilla-schotel vind ik erg lekker. De Bronco burger van het gelijknamige restaurant in de stad Groningen is ook erg goed.
Mooiste film ooit gezien: A man called Otto of The Green Mile zijn beide erg goed.
Mooiste sportmoment ooit: Toen ik zelf de Oene van der Molen bokaal won met de autocross van Luinjeberd. Deze man was dat jaar overleden en had veel betekend voor de club en ik mocht als eerste deze bokaal winnen.
Mooiste boek ooit gelezen: Souvenirs van Ferry Zandvliet over de aanslag in Parijse op theater Bataclan.
Kijkt het liefst naar: Discovery Gold Rush, Outback Truckers of Deadliest Catch.
Beste popsong aller tijden: Ik ben meer van Rammstein en dan bijvoorbeeld het nummer ‘Adieu of Sonne’. Deze vind ik erg goed, ik ben ook bij het concert in het Stadspark geweest. Dat was echt super!
Mooiste/succesvolste versiertruc: Gewoon jezelf zijn dan komt het vanzelf goed.
Mooiste plekjes van het Hogeland: Ik vind de sluizen van Aduarderzijl erg mooi om te zien, al varend over het Reitdiep.
Favoriet vakantieland: Brazilië en Mexico heb ik mogen zien. Deze landen waren erg mooi en indrukwekkend.
Mooiste stad: New York maar ook de binnenstad van Groningen vind ik mooi vanwege de oude bouwstijl.
Favoriete auto: Heb ooit een Ford Escort RS2000 gehad, wat een geweldige auto was dat.
Waar heb je spijt van: Nergens, ik probeer het zo goed mogelijk te doen voor een ieder.
Wat zou je ooit nog willen doen: Een reis naar Canada maken om daar mee te bouwen aan een Canadese houten woning lijkt me helemaal geweldig. Ik heb ooit bij een bedrijf mogen werken die ze in Nederland bouwde. Helaas ging dat bedrijf failliet en moest de bouw stoppen.
Droomvrouw/man: Mijn lieve Anne Gre, beter kan ik het niet treffen maar ook Chantal Janzen mag er zijn…
Waar mogen ze je ’s nachts voor wakker maken: Een mooie brandweerinzet met goede afloop of waar we wat voor de medemens kunnen betekenen.
Hoogtepunt uit het leven: De geboorte van mijn 2 zonen…
Bijna een jaar geleden maakte Niels van Os met Special Fit de overstap naar de Stationsweg in Bedum. Dat ruime pand biedt heel veel mogelijkheden qua trainingen. Hieronder een overzicht:
In de Private Gym train je volledig veilig, in luxe en in privacy met alleen jouw persoonlijke coach. Met topmateriaal in een één-op-één vorm, samen in een duotraining of in kleine groepen van maximaal 6 personen (small group training), om samen te werken aan jouw persoonlijke doelstelling(en).
Ook biedt Special Fit biedt HYROX lessen aan, (kick)boksen voor vrouwen en ook circuittraining voor jong en oud. Er zijn altijd professionele coaches aanwezig die jouw grenzen verleggen en helpen met het aanmeten van een levensstijl op het gebied van sport, voeding en/of mind.
Je ontvangt een gepersonaliseerd voeding- en trainingsschema, metingen, elke maand een vooruitgang-gesprek en een voedingsconsult. Ideaal voor wie ongestoord aan de slag wil en voor iedereen die specifiek doelgericht wil werken aan bijvoorbeeld figuurcorrectie, kracht, conditie, herstel en/of mentale / fysieke ontlading.
Tijdens de Boutique Gym (open gym) ervaar je de kracht van samen trainen in een luxe, veilige en professionele trainingsruimte.
Je traint in een open ruimte waarbij je met maximaal 20 sporters tegelijk traint en, indien gewenst, ook altijd terug kunt vallen op een persoonlijke schema voor 8 tot 12 weken, inclusief metingen, een handige foodapp, en elke 8-12 weken een vooruitgang-gesprek door 1 van onze professionele coaches. Ook dit is voor jong en oud, iedereen is van harte welkom! De gloednieuwe gym is uitgerust met top-of-the-line Technogym-apparatuur, een officiële Hyrox-trainingszone en een officiële full-size boksring.
Er is uiteraard ook een combinatie tussen private en gezamenlijke boutique trainingen mogelijk. Ook bieden we grote groepslessen aan zoals spinning en kickboksen voor volwassenen en jeugd.
Special Fit: Kwaliteit met een hoog fungehalte!
Bij Special Fit nemen we de tijd om je écht te leren kennen. Wij geven je precies wat je nodig hebt voor een gezonde levensstijl op de lange termijn. Jouw sportieve doelen zijn onze prioriteit, maar we geloven dat resultaat pas écht komt als er ook ruimte is voor plezier en ontspanning. Deze elementen gaan bij ons hand in hand. Na je training kun je dan ook heerlijk bijkomen in onze gezellige lounge onder het genot van een lekker bakkie koffie, thee of een gezond drankje.
Samen werken we aan jouw fitheid, met de juiste begeleiding én een glimlach! Loop gerust eens bij ons binnen en informeer…
Soms zijn er momenten in het leven waarop de tijd ineens een andere betekenis krijgt. Een gesprek, een zin, een uitslag van een arts – en niets is meer zoals het was. Een van mijn beste vrienden kreeg te horen dat hij ongeneeslijk ziek is. Een ziekte die hem langzaam maar zeker steeds verder in zijn greep zal krijgen, met de dood als eindbestemming. Het kan binnen vijf jaar zijn, misschien tien als de ziekte mild verloopt. Maar wat vooral blijft hangen, is dat er een einde komt.
Dat besef maakt iets in mij los wat ik niet eerder heb meegemaakt. In mijn leven heb ik afscheid genomen van mensen die plotseling overleden of zo op leeftijd waren dat het oké was. Maar dit is anders. We gaan dit heel bewust meemaken. Samen. Stap voor stap. Maar ook een gevoel dat je er nog iets van wilt maken. Terugkijken op mooie herinneringen en tegelijk zoeken naar hoeveel toekomst er nog is. Mooie dingen doen, maar ook gewoon blijven leven. Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg.
Het bijzondere is dat je als mens een proces doorloopt. Eerst is er ontkenning. Dit kan niet waar zijn. Vast een verkeerde diagnose. Misschien valt het mee. Je bagatelliseert en zoekt naar een klein beetje hoop. Daarna komt boosheid. Verdriet. Machteloosheid. Je huilt, je vloekt, je schopt tegen alles wat onrechtvaardig voelt. Waarom hij? Waarom dit gezin? En hebben de artsen het wel goed gezien?
Vervolgens ga je onderhandelen. Had ik signalen eerder moeten zien? Is er nog een behandeling? Een medicijn in een testfase? Iets wat dit proces kan stoppen of vertragen? Je zoekt naar een uitweg, hoe klein die ook is. En dan komt het verdriet. Het besef dat deze ziekte er is. Dat zij niet alleen hem, maar ook zijn gezin, vrienden en iedereen die hem liefheeft in haar greep heeft. Onomkeerbaar.
Tot slot komt er, hoe vreemd ook, uiteindelijk iets van acceptatie. Niet omdat het minder verdrietig wordt, maar omdat je beseft dat dit de werkelijkheid is. En dat je die werkelijkheid niet alleen hoeft te dragen. We gaan dit doen. Samen. Met iedereen die hem dierbaar is. Iets nieuws voor veel van ons allemaal. We gaan herinneringen maken, lachen waar het kan, huilen als dat nodig is en vooral het gewone leven blijven leven.
Leven is kwetsbaar en klein, maar tegelijkertijd ook groots. Moeilijk te bevatten en…
Naam: Sharon Schoonveld
Adres, woonplaats: Stationsweg, Bedum
Leeftijd: 39 jaar
Burgerlijke staat: Getrouwd
Beroep: Ik heb mijn eigen pretecho-praktijk aan huis! Ik maak 2D-echo’s, geslachtsbepalingen en 3D/4D-echo’s. Mijn echo’s zijn niet-medisch en puur bedoeld voor ouders om even lekker te genieten van hun kindje. Verder maak ik ook buikbeeldjes, wat een hele leuke afwisseling is!
Hobby’s: Ik ben graag creatief bezig, dus met het maken van buikbeeldjes kan ik die creativiteit goed kwijt. Als je het zo bekijkt, is mijn werk eigenlijk ook gewoon mijn hobby!
Lievelingsgerecht: Pizza
Mooiste film ooit gezien: Ik kijk eigenlijk altijd series en bijna geen films, maar een film die ik in mijn jeugd meerdere keren heb gekeken is Honey. Verder vind ik de Disney-klassiekers ook altijd erg mooi.
Mooiste sportmoment ooit: In het verleden heb ik veel gedanst. We hebben ooit met ons dansteam de eerste plek gewonnen op een Nederlands kampioenschap. Dat was heel leuk om mee te maken!
Mooiste boek ooit gelezen: De boeken van Freida McFadden lezen lekker makkelijk weg en zijn van begin tot eind spannend. Die lees ik heel graag!
Kijkt het liefst naar: Een hele spannende serie of documentaires.
Beste popsong aller tijden: Als tiener was ik heel erg fan van Beyoncé en ondanks dat ik nu bijna 40 ben, ben ik nog steeds gek op haar muziek. Zowel haar oude nummers als haar nieuwe nummers. Mijn muzieksmaak is trouwens erg breed: van UB40 tot Alex Warren en R&B uit de zero’s. Ik vind heel veel leuk, zolang het maar niet Nederlandstalig is!
Mooiste/succesvolste versiertruc: Die heb ik niet, hahaha. Ik ben versierd door mijn huidige man met zijn blauwe ogen, positiviteit en leuke humor. Daar waren verder niet zoveel versiertrucs voor nodig.
Mooiste plekjes van Het Hogeland: Mijn pretecho-praktijk ‘Baby in Beeld’ natuurlijk! (www.baby-in-beeld.nl)
Favoriet vakantieland: Ibiza! Er hangt daar zo’n leuke sfeer en het personeel is overal vriendelijk.
Mooiste stad: Valencia. Afgelopen mei zijn we daar als gezin geweest en het is daar zo mooi aangelegd. Overal fietspaden, parken en leuke winkeltjes!
Favoriete auto: Het maakt mij eigenlijk helemaal niet uit in wat voor auto ik rij, maar ik vind het altijd wel mooi als een auto zwart is, haha.
Waar heb je spijt van: Ik heb echt nergens spijt van. Alles in het leven is gelopen zoals het moest lopen.
Wat zou je ooit nog willen doen: Een verre reis maken met mijn…
Toen ik vanmorgen al op tijd wakker werd, besloot ik om nog even het verhaal over het vakantiegevoel in Winsum van zes jaar geleden terug te lezen. Dat was toen de afsluiting van de eerste 2020-editie. Een bijzondere tijd want dat was immers in het eerste coronajaar waarin Winsum genomineerd werd als één van de vijf mooiste dorpen van Nederland. En wel door een ANWB-uitverkiezing waarbij men het dorp de maandag erna inderdaad verkoos tot het mooiste dorp van Nederland. Dat betekende ook direct een boost voor mijn enthousiast verhaal die vele malen door trotse Winsummers gedeeld werd.
Bij mijn weten was deze ANWB-verkiezing eenmalig wat inhoudt dat Winsum voor altijd het mooiste dorp van Nederland blijft. De gevolgen zijn nu nog merkbaar. Want het viel door de drukte niet mee om vanmorgen de rotonde richting Het Aanleg over te komen. Maar hé, ik loop veel te ver vooruit. Of beter, ik fiets veel te ver vooruit en door de vele verhalen heb ik vanmorgen dan ook het besluit moeten nemen om van dit verslag een tweeluik te maken….
Oude koeien en Zotte Kalven
Ik was er op de fiets even voor half acht al een beetje bang voor. Dat de tijd tot de afspraak met mijn dorpsgids wellicht wel wat kort zou zijn om alle indrukken in mij op te nemen en te vertalen in de bijbehorende foto’s en verhalen.
Dat begint eigenlijk al op de Trekweg tussen Onderdendam en Winsum wanneer ik in het landschap de helft van zo’n hoge schoorsteen ontwaar. Zou hier vroeger een steenfabriek hebben gestaan? Dat zou natuurlijk zo maar kunnen. Ook Plattelandsbrouwerij Het Zotte Kalf is helaas verleden tijd. Op het Speciaalbierfestival Hogeland in Bedum werden afgelopen zaterdag de laatste biertjes getapt.
De oude Manage mag qua naam dan wel oud aandoen, maar ik weet dankzij een bezoek met de Open Coffee Club ’t Hogeland dat er binnen veel te doen is ter ontspanning. Inmiddels ben ik inderdaad nieuwbouwwijk Munster ingereden. Er wordt volop gebouwd naast een eerdere nieuwbouwwijk waar Noord-ster Niiwino woont. Het gaat inderdaad hard in de vaart der volkeren.
Alhoewel er door de Joodse Begraafplaats ook direct een bezinningsmoment is in dit gebied. Het verbaast mij niks dat het hek op slot is maar door het informatiebord kom ik toch het nodige te weten over de Joodse gemeenschap en hoe het hen vroeger in Winsum allemaal is vergaan. Later in…
Bijna breekt het normale werkritme weer aan met de nodige interviews tot gevolg. Des te meer geniet ik van de laatste twee zoektochten naar het zomergevoel in onze provincie in het algemeen en het hoge noorden in het bijzonder. Die zoektocht bracht mij vanmorgen naar het pittoreske ’t Zandt in de gemeente Eemsdelta.
Vroeger het hoofddorp van de voormalige gemeente ’t Zandt en thans een dorp in transitie door alle versterkingsperikelen. En dan ligt er altijd een interne verdeeldheid op de loer. Hopelijk weten de bijna duizend inwoners van het dorp de gemoederen te bedaren want wat mij betreft gloort er volop hoop dat het dorp zich ontwikkelt tot een van de parels van onze contreien….
Oude koeien uit de sloot
Alvorens te beginnen eerst maar wat oude koeien uit de sloot halen. Want mijn allereerste herinnering aan ’t Zandt is het bezoek aan de voetbalwedstrijd van ’t Zandt tegen Onderdendam. Ik vermoed dat dit begin jaren tachtig geweest moet zijn toen ik met broer Wiebrand plaats nam op de fraaie tribune om de wedstrijd te aanschouwen. Hij staat er nog steeds, die tribune, maar ook deze is in transitie. Het afbraakproces is begonnen maar wat is het mooi om te constateren dat hij even verderop op Landgoed De Camping zal worden herbouwd.
Ik kan mij ook nog wel een fietstochtje vanuit mijn jonge tienerjaren herinneren. Zo rond mijn vijftiende zal daar de nieuwsgierigheid geweest zijn naar wat mijn directe woonomgeving nog meer te bieden had. Of ik er bewust voor gekozen heb om ’t Zandt aan te doen, waag ik te betwijfelen. Maar er maakte mij daar destijds wel een umheimisch gevoel meester. Ik was niet bepaald onder de indruk van dit dorpje. Tijden veranderen gelukkig.
Later was daar natuurlijk in Wiemersheerd in Loppersum, waar de raadsvergaderingen van de gemeente Loppersum destijds plaatsvonden, de herinnering aan de brandweermannen die hun loeiende piepers demonstratief voor burgemeester Roodenboog neerlegden op tafel toen bleek dat de sluiting van de brandweerkazerne in ’t Zandt onontkoombaar was.
En vervolgens kan ik natuurlijk aan het eind van de zero’s niet om de pyromaan van ’t Zandt heen die het dorp wekenlang in zijn greep hield. Het leger kwam er op den duur aan te pas om het gevoel van veiligheid te vergroten. Groot was de opluchting toen de destijds twintigjarige dorpsgenoot Johnny B. op heterdaad betrapt werd. Hoe zou het hem eigenlijk vergaan zijn? Toentertijd…
Naam: Rene Smit
Adres, Woonplaats: Winsum
Leeftijd: 50
Burgerlijke staat: Geregistreerd partnerschap met Kasia Zdeb.
Beroep: Wijkagent bij de nationale politie en daarvoor stukadoor.
Hobby’s: In de zomer lekker varen met onze sloep.
Lievelingsgerecht: Boerenkool
Mooiste film ooit gezien: Ik hou van oorlogsfilms.
Mooiste sportmoment ooit: Eerste wereldtitel van Max Verstappen met het commentaar van Olav Mol erbij.
Mooiste boek ooit gelezen: Bernhard, schavuit van Oranje
Kijkt het liefst naar: Naar zoveel dingen (met een kleine knipoog).
Beste popsong aller tijden: Er zijn zoveel mooie liedjes maar de muziek van Phil Collins spreekt mij wel aan.
Mooiste/succesvolste versiertruc: Ik weet niet of ik die had maar wees vooral jezelf want er zijn al genoeg anderen.
Mooiste plekjes van het Hogeland: Vroeger ging ik als klein kind met mijn ouders wel achter de dijk de kwelders op. Dus elk plekje achter/op de dijk is mooi. Het weidse en de rust. Heerlijk!
Favoriet vakantieland: Polen, het land heeft zoveel schoonheid en ruimte. In het noorden kun je het vergelijken met Nederland maar in het Zuiden is het een compleet andere wereld. Echt een aanrader.
Mooiste stad: Krakau
Favoriete auto: BMW
Waar heb je spijt van: Naarmate je ouder wordt, realiseer je je dat niet alles wat je ooit hebt gedaan even handig was. Maar ja, je kan het niet overdoen dus door en leren van je fouten!
Wat zou je ooit nog willen doen: Een cruise naar de Noorse Fjorden.
Droomvrouw/man: Allereerst mijn eigen vrouw en daarna Charlize Theron.
Waar mogen ze je ’s nachts voor wakker maken: Nou, liever helemaal niet. Ik ben blij dat ik slaap.
Hoogtepunt uit het leven: Ik hoop dat er voor de toekomst nog wat moois in zit. Voor nu onze gezondheid, vrienden en het leven zelf.
Dieptepunt uit het leven: Mijn vrouw werd 2,5 jaar geleden ziek. Het gaat nu gelukkig goed maar iedereen die dit ook meemaakt of heeft meegemaakt weet dat dit veel impact heeft. De zin: ”Gelukkig kunnen ze nu veel”, kan ik eigenlijk ook niet meer horen. De wetenschap is ver maar je naaste moet alles wel doorstaan en ondergaan. Maar wij kijken weer vooruit en dat is wat telt.
Volgende vluggertjesgast en waarom: Johannes van Dijk. Johannes is een Fries, daar kan hij ook niets aan doen, die in Winsum woont, bij de vrijwillige brandweer van Winsum zit en nog een klussenbedrijf heeft. Ik denk dat het hoog tijd is…