Naam: Tjarco Groefsema
Adres, Woonplaats: Bedum
Leeftijd: 49
Burgerlijke staat: Samenwonend
Beroep: Schilder bij Schildersbedrijf Groefsema en groepsbegeleider in de gehandicaptenzorg bij de Hamsterborg in Middelstum.
Hobby’s: Reizen en voetballen.
Lievelingsgerecht: Biefstuk
Mooiste film ooit gezien: Onmogelijk om er eentje te kiezen dus vandaar deze films die ik talloze keren heb gezien en geweldig blijf vinden: Pulp Fiction, The Shawshank Redemption en The Hangover.
Mooiste sportmoment ooit: Ik heb een paar jaar geleden een wedstrijd van Boca Juniors mogen bijwonen in La Bombonera. De hele wedstrijd kippenvel.
Mooiste boek ooit gelezen: Komt een vrouw bij de dokter van Kluun.
Kijkt het liefst naar: Een mooie stad of natuurgebied vanuit een helicopter, gyrocopter, paramotor, luchtballon of klein vliegtuigje.
Beste popsong aller tijden: Ook moeilijk om te kiezen. Ik ga voor 3 totaal verschillende: One van Metallica, Into Temptation van Crowded House en Regulate van Warren G.
Mooiste/succesvolste versiertruc: Ik weet niet hoe ik het voor elkaar heb gekregen, maar ik verbaas me nog regelmatig hoe ik mijn vriendin Laura heb kunnen versieren.
Mooiste plekjes van het Hogeland: De Kamp rondom de Scheve Toren in Bedum, Boterdiep Westzijde in Bedum, het centrum van Onderdendam en Winsum vind ik ook prachtig.
Favoriet vakantieland: Onmogelijk om er 1 te kiezen. Afghanistan vond ik prachtig en indrukwekkend, netzo als Bhutan. De Cook eilanden, de Dominicaanse Republiek en de Malediven hebben prachtige stranden. De cultuur in Papua Nieuw Guinea, Kiribati en Tuvalu is erg bijzonder. Nieuw Zeeland heeft prachtige natuur. Maar Nederland vind ik ook erg mooi.
Mooiste stad: Kaapstad, Rio de Janeiro, Sydney, Baghdad, Deventer en Groningen vind ik erg mooi.
Favoriete auto: Ferrari Testarossa.
Waar heb je spijt van: Ik heb veel geleerd van mijn fouten.
Wat zou je ooit nog willen doen: Ik hoop binnen 5 jaar alle landen in de wereld te hebben bezocht. Ik heb 169 landen bezocht en heb nog 24 landen te gaan.
Droomvrouw/man: Mijn vriendin leest dit ook: dus mijn vriendin Laura.
Waar mogen ze je ’s nachts wakker maken: Noodgevallen
Hoogtepunt uit het leven: het leven op zich vind ik prachtig. Beetje werken, beetje reizen, beetje voetballen, leuke vrienden, leuke familie, leuke vriendin, mooi huis. Gezond. Kon minder.
Dieptepunt uit het leven: Het verliezen van dierbaren.
Volgende vluggertjesgast en waarom: Andre Koopman, een positief, sociaal en gezellig persoon. Hij heeft vast wat leuks te vertellen.
Wat wil je verder nog kwijt: Doe waar je blij van wordt…
Het is dinsdag nog voor 07.30 uur wanneer ik aan mijn laatste column voor mijn vakantiebreak begin. Schijnbaar zijn deze zonnige dagen goed voor je energielevel want gisteren was ik ook al op tijd wakker. Doet niets, dan heb je in elk geval nog iets aan die lange zomerdagen. Dagen waarin ik in de deze periode van het jaar als vanouds in de dorpen rondom Middelstum op zoek ga naar het zomergevoel.
Vorige week eindigde ik in Uithuizen, net als RTV Noord dat deed met hun Rondje Zummer. Daarbij werd zelfs Middelstum nog aangedaan. Dat was een mooie aflevering om te volgen. De steppers van Stedum met oud-overbuuf als een van de deelnemers, daarna de wielrenners onder leiding van gastcolumnist Arend en een flink afgetrainde Hovenga, de dikke kloet’n waar Gerard Jansma van het Waterschap mee te dealen had en natuurlijk pure nostalgie in Wietwerd met De Boer, Honderd voor het contragewicht en Anne die zijn dikke spierballen deed rollen.
Het bezoek aan het huiskamercafé was natuurlijk prachtig en nostalgisch. Daar zouden we ooit nog een keer heen maar het blijft er steeds bij. De getoonde foto van Tinus en Eeke was natuurlijk geweldig en hetzelfde gold voor de anekdotes die in Eeke haar bed in de voorkamer plaatsvonden. Prachtig! Daarna nostalgie met Adriaan op Fraamklap en in Middelstum zag ik tal van bekende koppen. Ook vanaf het water is het Hogelandgebied mooi toch?!
Wat mij zelf betreft heb ik niet zoveel nieuws te melden, het gaat zijn gangetje in de komkommermaanden. Straks zal ik de verhalen voor de presentatiegids van SV Bedum na een laatste redigerende check doorsturen naar de redactie en ook qua interviews voor vv Winsum lig ik mooi op koers. Direct na mijn vakantie wacht op het sportpark nog een mooie uitdaging op mij maar daarover meer zo rond eind september. Ik heb zelfs nog tijd voor een pensionado-interview die overigens pas begin september online komt.
We luidden met de Handelsvereniging Middelstum de vakantie in op een prachtige plek en wel bij Theehuis Mendels met uitzicht op de Hippolytustoren. Daar waar gisteren nog de nationale driekleur uithing voor de puike prestaties van het plaatselijke fanfarekorps die het in Kerkrade presteerden om wereldkampioen te worden. Tja, Middelstum herbergt wat talent hoor, vlak dat niet uit.
In Bedum werd onlangs in De Caenerij en aansluitend in Grandcafé Koning onder gezellige omstandigheden nog een kaarttitel gevierd. Die avond eindigde…
Met dik zestig fietskilometers in de benen begin ik even na enen met gemengde gevoelens aan de uitwerking van de zoektocht naar het zomergevoel in Delfzijl. Delfzijl heeft het in zich om een prachtige havenstad te zijn en is dat in vele opzichten ook. Maar toch mist er nog iets en dat is niet alleen het nieuwe centrum van bestuur en cultuur. Maar zou de realisering ervan de stad net dat extra zetje kunnen geven de komende jaren dat het ook leidt tot een bruisend stadscentrum? Dat is wat mij betreft de hamvraag.
Vijf jaar geleden was ik hier ook om het zomergevoel te ervaren, toen met de auto. Ik had destijds het idee dat ik lang niet alles meekreeg. Deze ochtend stap ik dan ook al om 07.00 uur op de fiets om een uurtje later via Loppersum, Eenum en Appingedam Delfzijl in te rijden. Opnieuw ervaar ik het gevoel waar nu te beginnen? Ik heb wel wat plekjes in gedachten die ik even op de foto wil zetten.
De oude steenfabriek en Delfzichtziekenhuis
Jammer vind ik het dat waarvan ik de restanten van een oude steenfabriek maak er nog steeds net zo verpauperd bijstaat als vijf jaar geleden. Daar zou toch meer van te maken moeten zijn? Desnoods laat je de lange schoorsteenpijp staan met daarbij een informatiebord over ons rijk baksteenverleden. Ik bedoel, in Middelstum stond ooit de meest moderne steenfabriek van Europa, zo heb ik mij wel eens laten vertellen. Helaas was die een paar jaar later al failliet. Dit oude gebouw maakt helaas ook een uitgestorven indruk.
Dat geldt niet voor de plek waar vroeger het Delfzicht Ziekenhuis stond. Ik prijs mij rijk dat ik in mijn hele leven slechts één dagje in het ziekenhuis door heb moeten brengen en dat was dus in Delfzijl. Eigenlijk ging het slechts om een paar uur. Mijn ouders konden mij ’s middags al weer ophalen. Wel hondsberoerd overigens en bij het verlaten van het ziekenhuis ging ik nog even flink over mijn nek maar hé, mijn oren waren wel een paar buisjes rijker.
Maar het ziekenhuis is niet meer. Daarvoor in de plaats gelukkig de nodige nieuwbouw waar snel even een kiekje van genomen wordt. Ik besluit eerst maar even rondom de boorden van het Damsterdiep te blijven en fiets langs het water menig bruggetje op en af. Een mooi stukje Delfzijl, inclusief enige moderne wijken. Niets mis…
Havenbedrijvigheid nabij de plek bekend van de Eurocup.
…
Ik ben één keer eerder in Niekerk, Kommer- en Lauwerzijl geweest en ik weet nog precies wanneer. Dat was op Tweede Paasdag in het coronajaar 2020. Ik bracht de jongste naar een schoolvriendje in Zuidhorn en omdat er toch niets beters te doen was, alles was immers dicht, besloot ik op voorspraak van Miranda maar een mooie wandeltocht te maken in die omgeving. Zes jaar later kom ik er weer. Of het nu is om oude herinneringen op te halen of oude koeien uit de sloot, dat waag ik te betwijfelen. Maar toch werd het een aangenaam vertoeven.
Niezijl
Zes jaar geleden moet mijn mindset behoorlijk negatief geweest zijn. Dat is op zich niet zo verwonderlijk want het waren destijds zorgelijke tijden. Zeker voor ondernemers en deze ondernemer moest lijdzaam toezien dat de helft van zijn hoofdadverteerders de horecadeuren noodgedwongen moesten sluiten. Dat had uiteraard nog veel meer impact op die mensen zelf maar ook ik werd er niet vrolijker van.
Ik ben er destijds nog geen vijftien minuten geweest, in Niezijl. Even een foto van de kerk en weg maar weer. Daar is vandaag echter geen sprake van. Ik geniet van de met bloemen versierde bruggetjes in dit waterrijk dorpje met een roemrijke geschiedenis.
Vroeger, tot 1600, lag dit dik 400 inwoners tellend plaatsje nog aan de Waddenzee en was het een belangrijke doorgangsroute wanneer men van Groningen naar Leeuwarden of vice versa moest. Ook in de Tachtigjarige Oorlog was het een belangrijk plekje. Overvallen door de Spanjolen maar later als uitvalsplaats dienend voor het Staatse leger.
Dat verzin ik natuurlijk niet allemaal zelf maar valt te lezen op het informatiebord nabij het dorpshuis daar waar vroeger een lagere school zat. Ik maak foto’s van de kerk, het dorpshuis en het kleine haventje inclusief een prachtige treurwilg maar ook van Cv60-lid Ben Elsinga van Elsinga Tweewielers. Geweldig toch dat ik zelfs zo ver van huis nog wat reclame mag maken.
Het dorpje heeft zelfs een ‘Blik Trommel en Oudheden Museum’ en het bordje boven de deur bevat een geweldige tekst: ‘Mit older wordende minsen is’t net als met museums. Niet de gevel is belangriek maar de schatten der achter.’ Niets mis mee dus, met het rijpen der jaren. En daarbij voel ik mij een kwieke vijftiger. Eentje die het niet kan laten om nog een bruggetje aan zijn looproute toe te voegen die in de verte opdoemt.
En dat…
Naam: Willemijn Savenije
Adres, Woonplaats: Baflo
Leeftijd: 51
Burgerlijke staat: Gehuwd
Beroep: Beleidsadviseur openbare orde en veiligheid.
Hobby’s: Vakanties, wandelen, gezellig uit eten met mijn gezin of vrienden.
Lievelingsgerecht: Witlof met ham en kaas uit de oven.
Mooiste film ooit gezien: Dirty Dancing. Niet persé de mooiste maar wel een film die ik vroeger heel vaak gekeken heb.
Mooiste sportmoment ooit: Richard Krajicek die in 1996 Wimbledon won.
Mooiste boek ooit gelezen: In een sluier gevangen van Betty Mahmoody.
Kijkt het liefst naar: Een spannende tennis- of voetbalwedstrijd.
Beste popsong aller tijden: Eye of the tiger van Survivor.
Mooiste/succesvolste versiertruc: Hahaha, ik heb echt geen idee.
Mooiste plekjes van het Hogeland: Tinallinge, daar ben ik opgegroeid.
Favoriet vakantieland: Spanje
Mooiste stad: Salzburg en Palma de Mallorca vond ik erg mooi.
Favoriete auto: In tegenstelling tot mijn gezin heb ik niet zoveel met auto’s maar de Ford Kuga waar wij nu in rijden bevalt prima.
Waar heb je spijt van: Ieder mens maakt fouten waar je weer van leert. Door schade en schande word je wijs toch?
Wat zou je ooit nog willen doen: Ik zou ooit nog met mijn gezin naar Lapland willen. Slapen in een iglo en kijken naar het Noorderlicht lijkt me cool.
Droomvrouw/man: Ik hou van mijn gezin. Dat vind ik veel belangrijker dan een droomvrouw of man.
Waar mogen ze je ’s nachts voor wakker maken: Laat mij maar lekker slapen. Tenzij ze me wakker maken om te vertrekken naar Lapland!
Hoogtepunt uit het leven: De geboorte van onze dochters Bo en Noor.
Dieptepunt uit het leven: Ondanks dat verlies bij het leven hoort zijn het verlies van mijn vader afgelopen oktober en het verlies van mijn moeder meer dan 18 jaar geleden dieptepunten uit mijn leven.
Volgende vluggertjesgast en waarom: Cees Goris. Hij is onze voormalige buurman en de allergrootste vriend van onze kat James. Ik vind het mooi hoe hij altijd leuke dingen op de kop kan tikken. Ik vertelde hem eens dat we een jeu de boules set in een houten koffertje zo mooi vonden. Ik denk dat hij een week later met zo’n koffertje bij ons in de keuken stond. Prijs: 2,50 euro…. Hij kan het ook altijd mooi vertellen dus dat komt vast goed met die vluggertjes van hem.
Wat wil je verder nog kwijt: Geniet van het leven want het kan maar zo over zijn!…
Deze gastcolumn wil ik graag gebruiken om aandacht te vragen voor energie. Het is altijd leuk om te onderzoeken wat de betekenis is van een woord. Hiervoor maak ik graag gebruik van de Dikke van Dale. In het dagelijkse leven wordt hiermee bedoeld: Levenskracht, geestdrift en werklust. Maar in de natuurkunde is het de verzamelnaam voor het vermogen om arbeid te verrichten.
In het dagelijks leven ben ik Omgevingsmanager bij een netbeheerder te weten Liander. Netbeheerders zoals Tennet, Rendo, Stedin en hier in de provincie Groningen Enexis zorgen ervoor dat het stroomnetwerk zo goed als het kan functioneert. Hiervoor wordt tot 2040 in totaal 235 miljard geïnvesteerd.
Dit is waanzinnig veel geld maar echt noodzakelijk. Als er nu niet geïnvesteerd wordt dan zitten er in de toekomst huizen zonder stroom. Om nog maar te zwijgen over nieuwbouw van woningen en uitbreiding van bedrijven wat nu al in gevaar is.
Iedereen hoor je over netcongestie maar wat betekent dit nou? Simpel gezegd is netcongestie filevorming op het stroomnetwerk. Je ziet steeds meer windmolens, elektrische auto’s, mensen gaan meer elektrisch koken en bij veel huizen zie je warmtepompen. Dit heeft onherroepelijk gevolgen voor het stroomnetwerk:
Een piek in het opwekken; op zonnige dagen wekken alle zonnepanelen samen meer stroom op dan dat er lokaal wordt verbruikt.
Een piek in het verbruik; Er wordt zoveel stroom verbruikt doordat iedereen tegelijk zijn auto oplaadt, elektrisch kookt en door een warmtepomp zijn of haar huis verwarmt.
De vergoeding voor het terugleveren is sterk gedaald en soms worden er door de aanbieders terugleverkosten in rekening gebracht.
Naast netcongestie is het woord energietransitie ook aan de orde van de dag. In het jaar 2050 willen we wereldwijd de CO2-, oftewel koolstofdioxide, uitstoot terugbrengen naar nul. Koolstofdioxide is een kleurloos en geurloos gas dat bestaat uit één koolstofatoom en twee zuurstofatomen. Dit broeikasgas houdt warmte vast in de atmosfeer. De energietransitie is de verandering van fossiele brandstoffen zoals aardgas en steenkool naar duurzame energiebronnen.
Waterstof, kernenergie, windenergie op zee en uitbreiding van het stroomnetwerk zijn voorbeelden van duurzame energiebronnen. In deze bronnen wordt zoveel euro’s gestopt omdat het enorm belangrijk is de doelstelling in 2050 te realiseren. De helft van de elektriciteit die in Nederland wordt geproduceerd is afkomstig uit zon en wind.
De vraag die mij erg bezighoudt is; Hoe bewust gaat u om met energie? Laadt u uw auto op na 21.00 uur? Wanneer zet u…
Week twee van de zoektocht naar het zomergevoel in diverse dorpen in de omgeving kan eigenlijk niet mooier beginnen dan in Spijk. Daags na de apotheose in Amerika waar Spanje gelukkig Wereldkampioen Voetbal werd, zijn de oogjes zo rond achten wanneer ik het dorp inrijd nog klein. Maar waarschijnlijk toch groot genoeg om direct maar een heel mooi bruggetje, vast een onderdeel van het prachtig plaatselijk ommetje, op de foto te zetten.
Ik weet nog heel goed waarom ik Spijk zes jaar geleden meenam op de route tijdens de eerste dorpenronde. Samen met Garnwerd, Niehove, Middelstum en Winsum was het dorp namelijk opgenomen in de voorselectie als Groninger vertegenwoordigers in de ANWB-uitverkiezing van het ‘Mooiste dorp van Nederland’.
Hoe dat afgelopen is, weten we allemaal en daar plukt Winsum zes jaar na dato nog steeds de toeristische vruchten van natuurlijk. Maar wanneer ik de foto van het bruggetje maak, lees ik ook dat het dorp met zijn radiale structuur, waar reeds zes eeuw voor Christus (!) de eerste mensen gingen wonen, een beschermd dorpsgezicht heeft. Een reden te meer dus om het dorp nogmaals aan het begin van een hernieuwde dorpenronde op te nemen.
Voetbal Vereniging Poolster
Ik parkeer de Ford als vanouds weer bij de plaatselijke voetbalvelden. Daar waar vv Middelstum zich twee competitierondes voor het einde dankzij een eclatante en onverwachte 0-3 overwinning tegen ‘angstgegner’ vv Poolster veilig speelde voor wederom een nieuw seizoen in de vierde klasse. Later meer over deze wedstrijd en ik weet nog dat we het sportcomplex destijds onverwachts snel moesten verlaten door een ongeval bij de vrouw op het werk.
Ik kijk nog even in de kantine of de cake, die ik dankzij de door Alje Boer verkochte lootjes won, nog achter de bar ligt maar helaas. Dat was later vanmorgen natuurlijk een mooie binnenkomer geweest bij Abiant maar hopelijk hebben de vrijwilligers die het fraaie sportpark zo mooi onderhouden zich hier destijds tegoed aan gedaan.
Niet alleen een geheel nieuw sportcomplex is hier verrezen sinds mijn laatste zomerbezoek zes jaar geleden maar ook een mooi groots kindcentrum. Ook ’t Maar is dus een aanwinst voor het dorp. Ik besluit eerst maar voor een lusje Spijk-Oost te gaan. Of is het toch Spijk-West? Mijn richtinggevoel is als vanouds hopeloos maar toch kom ik al snel bij dorpshuis Spiekhoes uit, gelegen naast ‘Pro Rege’ dat vroeger vast de ontmoetingsplek van gereformeerd Spijk was.
Mooi…
Naam: Albert (Appie) Stuivenberg
Adres, Woonplaats: Bedum
Leeftijd: 60
Burgerlijke staat: Alweer 29 jaar met mijn Jannie.
Beroep: Uitkeringsconsulent
Hobby’s: Voetbal, wandelen en bordspelletjes.
Lievelingsgerecht: Spruiten met opgebakken aardappeltjes en draadjesvlees.
Mooiste film ooit gezien: Ik kan niet zo een film noemen maar ik heb in de jaren tachtig veel kunnen lachen om de films van Bud Spencer en Terence Hill.
Mooiste sportmoment ooit: Femke Bol WK 2023 met de 4 x 400 estafette in Budapest.
Mooiste boek ooit gelezen: Lees eigenlijk geen boeken, hooguit een Donald Duck in de wachtkamer bij de tandarts.
Kijkt het liefst naar: De slimste mens België
Beste popsong aller tijden: Fragile van Sting
Mooiste/succesvolste versiertruc: Heb ik niet (en gelukkig niet meer nodig).
Mooiste plekjes van het Hogeland: Als je het wilt zien zijn er talloze mooie plekjes in het Hogeland en de rest van de provincie.
Favoriet vakantieland: Is toch ons eigen kikkerlandje.
Mooiste stad: Eerlijk gezegd Amsterdam.
Favoriete auto: De auto waarin we tegenwoordig rijden: Skoda superb.
Waar heb je spijt van: Eigenlijk nergens van (tot dusver) 😊.
Wat zou je ooit nog willen doen: Met een camper door Europa toeren.
Droomvrouw/man: Mijn lieve Jannie.
Waar mogen ze je ’s nachts voor wakker maken: Eigenlijk niet, maar voor noodgevallen……..
Hoogtepunt uit het leven: Geboorte van onze dochter Amanda en geboorte van onze kleizoon Sem.
Dieptepunt uit het leven: Het overlijden van mijn moeder.
Volgende vluggertjesgast en waarom: Christ Van Beek omdat hij ondanks zijn leeftijd als oudere meer dan actief is en bovendien een zeer aangenaam persoon.
Wat wil je verder nog kwijt: Geniet van het leven! Zo voel je nog goed, maar dat kan zomaar anders zijn.…
Op de fiets naar Uithuizen, zat ik mij te bedenken hoe het er zes jaar geleden aan toe ging. Toen maakte ik veel loopkilometers, vooral door het centrum. Nu geniet ik eerst van de rit ernaar toe. Fietsend over Usquert en via ’t Lage van de Weg is dat allereerst van de statige en grote boerderijen die ik onderweg ontwaar. Als blijvende herinnering aan de welvarende boerenstand van vroeger. Groot was de afstand destijds tussen boer en knecht. Nu wordt de band met de grote landbouwmachines gekoesterd.
Bedrijventerrein Edama en de AZC
Ik besluit allereerst nog even aan de buitenrand van Uithuizen te blijven. Ook dan kom je de mooiste panden en objecten tegen in een bomenrijke omgeving. Op den duur ben ik maar zo op het bedrijventerrein Edama beland. Daar bevindt zich sinds enige jaren middenadverteerder Noorderlicht Reclame Team. Die zat destijds nog in Uithuizermeeden. Ik besef dat er de afgelopen jaren veel veranderd is in Uithuizen en kom in de uren erna tot de conclusie dat het einde van al de veranderingen en plannen nog lang niet in zicht is.
Want na het bedrijventerrein, stuit ik maar zo op allerlei tijdelijke huisvestingen. Van te voren had ik al bedacht dat ik graag even een kijkje bij de tijdelijke AZC zou willen nemen. Ik wist niet goed waar die zit maar rijd er nu toevallig langs. Vanuit Den Haag ligt er het verzoek om deze tijdelijke huisvesting van vele asielzoekers langer open te houden maar vanuit de gemeente wordt hier nog niet happig op gereageerd.
Tot mijn verbazing zie ik ook een groot gebouw waarvan ik vermoed dat het een tijdelijke zorginstelling moet zijn gezien enige oudere mensen die ik voor de ramen zie zitten. Later zie ik dat het verzorgingstehuis nabij de Menkemaborg in de steigers staat en dus is bij mij een en een twee. Je zult nog maar even op je oude dag ‘tijdelijk’ moeten verhuizen, dat gaat je vast niet in de koude kleren zitten.
Maar gedeelde smart is halve smart want in de directe omgeving staan nog veel meer tijdelijke woonunits. En al die mensen hebben in elk geval het voordeel dat ze na verloop van tijd terug kunnen keren naar hun oude stekkie. En dat kunnen ze vanuit het AZG niet zeggen. Daar is de toekomst als altijd hoogst onzeker.
Even dreig ik te verzanden in de gedachte dat het in de wereld…
Wat voor mij de doorslag gegeven heeft om Scheemda op te nemen in het toerschema van 2026 is mij ergens nog een raadsel. Was het misschien het pensionadogesprek over het vrije camperlevengevoel met Janny Ebels aan de boorden van het Oldambtmeer? Of toch ‘Miss Scheemda’, het lekkere meezingnummer van Erwin de Vries? Of het markante De Toekomst-gebouw, ontstaan vanuit een roemrijk strokartonfabriekverleden?
Of misschien toch de wetenschap dat mijn sportieve hoogtepunt op voetbalgebied zich in 1997 afspeelde in Scheemda? Eén seizoen speelde ik onder leiding van trainer Gerke Kersaan alle wedstrijden in het eerste elftal van vv Middelstum. Vanuit de onderbond GVB maakten we aan het eind grote kans om kampioen te worden en te promoveren naar de vierde klasse van de KNVB, afdeling Noord.
Bijna ging het in de op één na laatste competitiewedstrijd mis tegen Wagenborger Boys maar gelukkig bogen we een 1-3 achterstand om in een 4-3 overwinning. We hoefden op de laatste dag alleen nog maar in Scheemda te winnen tegen CSVH en deden dat dan ook middels een galavoorstelling met 0-8. Luid toeterend in mijn eerste auto – de VW Golf, ook wel Witte Tornado genoemd -, reden we terug naar Middelstum.
Prachtige boerderijen
Prachtige herinneringen inderdaad maar die vind ik natuurlijk niet terug op het sportpark van SC Scheemda. CSVH is niet meer maar de mooie boerderijen op de weg er naar toe, staan er gelukkig nog steeds. Eerst was ik apart nog even naar evenemententerrein De Toekomst gereden. Daar waar vroeger een strokartonfabriek stond, staan nu de fabriekscontouren er nog steeds en worden hier tegenwoordig op het imposante terrein vlak buiten het dorp grote evenementen georganiseerd.
Na het bezoek aan het sportpark, besluit ik mijn Ford in het centrum van het dorp te parkeren. Mijn aandacht wordt direct getrokken door een paar bruggetjes verderop en dat nodigt uit tot een wandeltocht langs het water. Het is even na achten nog rustig natuurlijk, de plaatselijke Jumbo opent zo zijn deuren. Mooi dat het 5.000 inwoners tellend dorp ook over een bakker en een cafetaria beschikt. De zaken liggen gebroederlijk naast elkaar en heerlijke dampen van verse broden en andere lekkernijnen, walmen mij tegemoet.
Maar het water lonkt nog meer. Een foto van het Oldambtmeer ontbreekt in dit verhaal, die moet u er maar bij denken. Hetzelfde geldt voor de foto van het Ommelander Ziekenhuis. Daar ben ik op de heenweg wel langsgereden maar de…
