Wat begon als een ontmoeting tussen twee 13-jarige meisjes tijdens Roakeldais groeide uit tot een vriendschap die inmiddels al veertig jaar standhoudt. In de jaren tachtig verbleef de Spaanse deelneemster Puri Caja uit de regio Murcia tijdens Roakeldais bij de familie Hovenkamp in Kantens. Daar raakte zij bevriend met dochter Ageeth Hovenkamp. Ondanks de afstand tussen Nederland en Spanje bleef het contact bestaan.
Veertig jaar later keert Puri samen met haar zussen terug naar Roakeldais. Voor beide vrouwen is dat een bijzonder moment. Het festival waar hun vriendschap ooit begon, vormt opnieuw het decor van een ontmoeting die vier decennia heeft overleefd. Het verhaal illustreert de blijvende betekenis van internationale culturele uitwisseling.
Waar Roakeldais bekendstaat om dans, muziek en tradities uit de hele wereld, laat deze vriendschap zien dat het festival ook levenslange menselijke verbindingen kan creëren. Zo is Ageeth bijvoorbeeld 25 jaar geleden op de bruiloft van Puri geweest.
Volgens Ageeth en Puri bewijst hun verhaal dat een week samen optrekken soms genoeg kan zijn om een band voor het leven te vormen. Hun ontmoeting tijdens deze editie van Roakeldais is daarmee niet alleen een persoonlijke hereniging, maar ook een levend voorbeeld van wat internationale culturele uitwisseling kan betekenen.
(Bron: Jan en Ageeth Westerlaken-Hovenkamp)…
Kunt u zich heel kort even voorstellen?
Noteer bij mijn naam gerust Gert van Ginkel. Ik ben op 29 januari 1962 als ‘jongste helft’ van een tweeling geboren in Terschuur in de gemeente Barneveld. Ik kom uit een boerengezin waarbij beide ouders actief waren binnen het bedrijf. Ik was nummer drie van in totaal vier kinderen, allen jongens. Broer Wim is helaas al overleden, tweelingbroer Johan woont in Sellingen en notenman Arnold is in Holsloot nabij Sleen neergestreken.
We zijn als gezin Van Ginkel in 1972 naar Ten Boer verhuisd. Daar heb ik tot 1999 op vier verschillende plekken gewoond. We wonen nu al weer 27 jaar in Bedum, aan de Havik. Het feit dat we onze kinderen graag op een katholieke school onderwijs wilden laten volgen, lag hier mede aan ten grondslag. Het bevalt ons hier prima.
Wat is uw burgerlijke staat?
Ik ben op 15 juli 1994 met de oorspronkelijk uit Duitsland afkomstige Stefanie getrouwd. Ik heb haar in 1989 op vakantie in Frankrijk leren kennen. Samen hebben we drie zoons gekregen waaronder ook een tweeling.
In 1995 zijn Jonas en Florian geboren, zij wonen in Groningen en Zwolle. Lennart kwam in 1998 op de wereld en woont ook in Groningen. We zijn de trotse opa en oma van drie jonge kleinkinderen waarvan de jongste net geboren is. Stefanie en ik gaan om de twee weken naar Zwolle om daar op te passen en dat vinden we prachtig.
Wat is uw voormalig beroep?
Ik heb zowel in Terschuur als in Ten Boer op de lagere school gezeten om vervolgens pas op 21-jarige leeftijd mijn VWO-diploma te behalen. Dat bijzondere verhaal zal ik later nog wel even toelichten want ik heb ook nog militaire dienst gecombineerd met een avondstudie.
Ik wist gelukkig al wel heel vroeg wat ik wilde worden. Voor piloot bleek ik na enige testen niet in de wieg gelegd te zijn en dus koos ik een HBO-lerarenopleiding op het Ubbo Emmius. Ik was 26 jaar toen ik mijn diploma haalde met geografie en economie als mijn specialiteiten. In 1988 ben ik op de toenmalige MDS in De Wijert gaan werken en gaf met name les in bedrijfseconomische vakken.
In de loop der jaren heb ik heel wat fusies en reorganisaties meegemaakt en de MDS is opgegaan in het Noorderpoort waar ik mijn veertig lesjaren hoop vol te maken. Ik heb altijd met veel plezier voor de…
Naam: Robin Faber
Adres, Woonplaats: Winsum
Leeftijd: 27
Burgerlijke staat: Ongehuwd
Beroep: Productieplanner bij Heiploeg.
Hobby’s: Heel veel voetbal en darten.
Lievelingsgerecht: Een goede pizza gaat er altijd wel in.
Mooiste film ooit gezien: The Green Mile
Mooiste sportmoment ooit: De bekerwinst met vv Winsum 2 in 2023 en de bekerwinst van FC Groningen.
Mooiste boek ooit gelezen: Ik ben helaas niet zo’n lezer.
Kijkt het liefst naar: Voetbal!
Beste popsong aller tijden: Remember this – NF
Mooiste/succesvolste versiertruc: Die heb ik niet, hahaha.
Mooiste plekjes van het Hogeland: Dat was altijd het sportpark van VIBOA, maar dat is er helaas niet meer.
Favoriet vakantieland: Spanje
Mooiste stad: Groningen!
Favoriete auto: Toch wel fan van mijn eigen Peugootje, verder geen autoliefhebber.
Waar heb je spijt van: Niet naar de promotiewedstrijd van de FC zijn geweest omdat er nog een belangrijke wedstrijd in de zaal op de planning stond.
Wat zou je ooit nog willen doen: Een roadtrip door de VS/Canada.
Droomvrouw/man: Uit zelfbescherming zeg ik dan toch mijn vriendin….
Waar mogen ze je ’s nachts voor wakker maken: Liever niet, maar een lekker koud biertje met de jongens zou mij toch wel laten twijfelen.
Hoogtepunt uit het leven: Dat is dan ook toch wel de bekerwinst met vv Winsum 2.
Dieptepunt uit het leven: Het overlijden van Ids, een van mijn beste vrienden.
Volgende vluggertjesgast en waarom: Mijn grote vriend Silvan Groen.
Wat wil je verder nog kwijt: Niet iets wat mij te binnen schiet helaas.…
Silvio Belga en Wilhelm Dijk van Dijk & Belga Bedum komen regelmatig bij klanten over de vloer die ze op prachtige verhalen trakteren. ‘Daar moeten we wat mee doen’, zeiden ze tegen elkaar in de auto na weer bijzondere anekdotes aangehoord te hebben. Zo werd de reeks ‘Klantverhalen’ in januari 2021 geboren.
Voor de tweede bijdrage in het jubileumjaar 2026, stuurden beide mannen mij naar de Verbindingsweg in Bedum. Want daar maakte de 34-jarige ondernemer Jim Klunder dik twee jaar geleden van een nood een deugd. En door telkens zijn eigen kernwaardes uit te dragen, heeft hij inmiddels een succesvol Autohuis weten neer te zetten.
Aan de Verbindingsweg in Bedum bouwt Jim met veel passie, vakkennis en toewijding aan zijn eigen onderneming: Autohuis Klunder. Wat ooit begon als een jongensdroom, is inmiddels uitgegroeid tot een succesvolle en gewaardeerde autozaak waar persoonlijke service en betrouwbaarheid centraal staan.
Een Stadjer die zijn plek vond in Bedum
Jim Klunder werd geboren in Groningen, maar woont inmiddels al twaalf jaar in Bedum. De liefde bracht hem naar het dorp, waar hij samen met zijn partner Miranda een gezin heeft opgebouwd.
Hoe ben je in Bedum terechtgekomen?
“Hoewel ik ben opgegroeid in Groningen, was Bedum voor mij nooit onbekend terrein. Toen ik Miranda leerde kennen, ben ik deze kant op verhuisd. Zij is hier opgegroeid en werkt als leerkracht aan de Regenboogschool. Samen hebben we twee zoons van inmiddels drie en vijf jaar oud. We wonen hier met veel plezier en ik zie ons niet snel meer vertrekken.”
Naast zijn gezin speelt ook zijn werk een belangrijke rol in zijn leven. “Mijn werk is eigenlijk altijd mijn grootste hobby geweest. De combinatie van mijn gezin en mijn onderneming vormt de basis van mijn dagelijks leven. Daarnaast genieten we graag van onze boot en heb ik vroeger met veel plezier gevoetbald.”
Van tegenslag naar ondernemerschap
De liefde voor auto’s zit er bij Jim al van jongs af aan in.
Wanneer ontstond de wens om een eigen autozaak te beginnen?
“Dat begon eigenlijk al toen ik een jaar of zeven was. Als kind bouwde ik tijdens het spelen al mijn eigen garages. Die fascinatie voor auto’s is nooit verdwenen. Vervolgens heb ik jarenlang ervaring opgedaan binnen de autobranche, zowel bij merkdealers als universele autobedrijven in Groningen, Assen en Leek. Daar heb ik alle facetten van het vak leren kennen.”
Toch verliep zijn loopbaan niet zonder uitdagingen. “Op…
Opnieuw was daar het jaarlijkse verzoek van Bert of ik weer een column zou willen schrijven. Dat doe ik altijd met veel plezier en mijn gedachten gingen richting mijn grote passie: sport en voetbal in het bijzonder. Met het WK in aantocht kon ik daar een mooi verhaal over schrijven, ………… dacht ik.
Want net als voorgaande jaren heeft Bert ook mijn dorpsgenoot en voetbalvriend Edwin van Zanten weer gevraagd voor een column en ook Edwin schrijft graag en u raadt het al, ook hij is een gepassioneerde sportfan met voetbal als grootste hobby. Edwin maaide dus het gras voor mijn voeten weg.
Ik zal dus een ander onderwerp moeten gaan bedenken, twee keer kort achter elkaar over hetzelfde is naar mijn mening teveel van het goede. Al eerder schreef ik over vakanties en favoriete vakantiebestemmingen. Terwijl ik dit schrijf, ben ik weer op één van die bestemmingen: Portugal. Eén heerlijk land waar het glas altijd half vol is en iedereen weet dat als het vandaag niet lukt, dan wel morgen of volgende week, of die week erna.
Lekker genieten in een heerlijk warme omgeving, de eerste dagen tikt de thermometer de vierendertig graden aan. Het zwembad is gelukkig dichtbij. Liggend op een strandbedje denk ik even terug aan de vakantie van vorig jaar. Met mijn vrouw, kinderen en aanhang de beloofde reis naar Afrika, uiteraard met safari. Na lang uitzoekwerk viel de keus op Zanzibar. Een heerlijk land om te relaxen na een druk jaar met verbouwingen en meer, en Tanzania voor de safari in Selous Game Reserve (Nyerere National Park).
Nog even langs de dokter voor wat inentingen tegen onder andere gele koorts en voor een stapel malariapillen voordat de reis kon beginnen. Wanneer je na ruim tien uur vliegen aankomt op Zanzibar stap je letterlijk en figuurlijk in een andere wereld. Allereerst moet iedereen een formulier invullen met ik weet niet hoeveel gegevens om een visum te krijgen. Dan mag je naar een loket en checkt de beambte of het formulier goed is ingevuld. Zo ja, dan mag je per persoon vijftig dollar aftikken en krijg je het formulier met stempels terug.
Op naar loket twee waar het formulier nogmaals gecheckt wordt voordat je het visumstempeltje in je paspoort krijgt. Wanneer jij je bagage hebt, lopen er vele handige jongens rond die, zogenaamd namens je reisorganisatie, je bagage met alle vriendelijkheid voor je naar je transferbus willen…
Naam: Willem Jan Geertsma
Adres, Woonplaats: Bedum
Leeftijd: 61
Burgerlijke staat: Gehuwd, 2 zonen en 3 kleinkinderen.
Beroep: Ordermanager bij Bonsema Packaging Group, dozenproducent.
Hobby’s:
Ik vind het heel ontspannend om eten te koken. Dat kan de dagelijkse maaltijd zijn maar ook het uitdenken van een gerecht die ik nog niet eerder gemaakt heb en dan is mijn streven om het te laten smaken en te serveren als in een restaurant. En alles zonder zakjes natuurlijk.
Fietsen
Zeilen op de Bruine Vloot, een aantal jaren doe ik al mee aan de Brandarisrace. Dit is een zeilrace van Harlingen naar West-Terschelling met traditionele zeilschepen in oktober als afsluiting van het vaarseizoen, er doen zo’n 50 klippers & tjalken aan mee. Een weekend waar ik naar uit kijk. Ik doe mee samen met een vriend en sinds vorig jaar heb ik nog een aantal vrienden besmet want dit jaar gaan we ook weer met z’n zessen mee doen op de Rode Swan.
Vrachtauto rijden, eens in zes weken op zaterdag bij Ben Becker een route rijden door oost- en midden Nederland om goederen af te leveren.
Mooiste film ooit gezien: The longest Day, een film uit 1962 over D-Day. De over de landing in Normandie dus met sterren zoals John Wayne, Sean Connery, Henry Fond, Robert Mitchum en Richard Burton.
Lievelingsgerecht: Ik heb niet echt een lievelingsgerecht maar ik kan wel zeggen waar ik geen favoriet van ben ook al ziet het er fantastisch uit. En dat is Tagliatelle met spinazie en roomsaus. Mijn vrouw vindt het heerlijk en soms kook ik het ook wel maar na 2 à 3 happen heb ik al gegeten.
Mooiste sportmoment ooit: Het winnen van de Amstel Gold Race door Gerry Kneteman.
Mooiste boek ooit gelezen: Ik ben geen boeken lezer, maar de Da Vinci Code van Dan Brown heb ik aan een stuk uitgelezen.
Kijkt het liefst naar: Documentaires, praatprogramma’s, Scandinavische & Engelse detectives.
Beste popsong aller tijden: Michael Kiwanuka, Cold Little Heart. Niet bekend bij het grote publiek maar een geweldige artiest. Zijn optreden in de Oosterpoort is het beste concert wat ik gezien en gehoord heb.
Mooiste/succesvolste versiertruc: Ik probeer vogels naar onze tuin te versieren, door van onze achtertuin een oase voor vogels en insecten te maken tussen alle huizen.
Mooiste plekjes van het Hogeland: ’t Ol nei (de oude AE) naast het fietspad richting Winsum bij Westerdijkshorn.
Favoriet vakantieland: Terschelling
Mooiste…
Laatst was ik voor een interviewklus in de Thedemastraat in Bedum en daar meende ik een oud-Middelstummer te herkennen die hier in de badkamer aan het werk was. Volgens mij voetbalde hij in een grijs verleden nog in de jeugd van vv Middelstum.
Een poosje later kregen we via de vluggertjesrubriek toevallig weer contact toen Dave Jurna hem als volgt aanprees: ‘Een goede en hardwerkende kerel die deze uitverkiezing zeker verdient.’ En dankzij zijn snelle antwoorden leerde ik Multiple Jobs beter kennen, het bedrijf van zpp-er Danny van Timmeren, de man met de gouden handjes. De naam Multiple Jobs verdween in mijn notitieboekje en toen ik hem via Facebook benaderde, bleek hij net in Middelstum aan het werk te zijn. Terug op het oude honk dus waar ze hem nog niet vergeten zijn.
Dat van die gouden handjes, bleek ook toen ik eens door zijn tot dusver uitgevoerde werkzaamheden scrolde. Badkamers, (dubbel) glas, behangwerk, onderhoud, sanitair, spuitwerk, tegelwerk en vloeren, daar houdt Danny zich zoal vanuit Bedum mee bezig en daar kunt u hem dan ook voor benaderen. En elke werkzaamheid wordt op de website ook nog eens ondersteund met de nodige praktijkfoto’s zodat potentiële klanten direct een beeld kunnen krijgen van zijn werk. Zie hiervoor ook https://multiplejobs.nl/werkzaamheden/.
Hoe het allemaal zo is gelopen, dat kunnen we ook op de website teruglezen: ‘Multiple Jobs is in 2019 opgericht door Danny van Timmeren. Danny heeft jarenlang gewerkt als interieurspuiter in Bedum. Nadien is hij werkzaam geweest bij verschillende (bouw)bedrijven waar hij onder andere een opleiding tot tegelzetten heeft gevolgd en zijn kennis en skills heeft kunnen uitbreiden. Hierbij kunt u denken aan bijvoorbeeld egaliseren en het plaatsen van dubbelglas. Daarnaast renoveert hijzelf de badkamers van A tot Z.
Verrassend veelzijdig dus en hij biedt daarbij zijn service en onderhoud aan voor een betaalbare prijs. Wilt u meer over Danny te weten komen, klik dan gerust nog even door naar zijn vluggertjesbijdrage op mijn website: https://bert-koster.nl/2026/03/25/de-25-vluggertjes-van-danny-van-timmeren/
Contactgegevens: info@multiplejobs.nl / 06-41691407…
Jan, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Jan Ekster is de naam en ik ben 57 jaar. Getrouwd met de oorspronkelijk uit Kloosterburen afkomstige Mariël. Samen zijn we de trotse ouders van twee dochters van 23 en 21 jaar die beiden in Groningen wonen.
Ik heb bijna mijn hele leven in Leens gewoond. De HBO-studie textielmanagement bracht mij tussendoor twee jaar naar Doorn en daarna heb ik in Enschede nog twee jaar voor een herenmodezaak gewerkt. Zo rond mijn 25e ben ik in de zaak van mijn ouders opgenomen.
Altijd al een eigen winkel willen hebben?
Dat heeft altijd wel tot de mogelijke opties behoord maar ik wist vroeger aanvankelijk niet precies wat ik wilde gaan doen. Op school vond ik bijvoorbeeld het vak marketing heel leuk en daar wilde ik ook wel verder in. Ik was vroeger wel enigszins modebewust maar ging er niet helemaal in op. Wel ging ik in de schoolvakanties met de stoffeerders mee op pad en dan leer je vanzelf het nodige.
Op mijn 25e heb ik de knoop doorgehakt en ben ik in het ‘familiebedrijf’ opgenomen. Daarmee was ik de vijfde generatie van de Eksters die zich met de winkel bezighield. Tegenwoordig runnen Mariël en ik de zaak dus samen.
Wanneer zag Ekster Mode & Wonen het levenslicht?
Daarvoor moeten we maar liefst 130 jaar terug in de tijd. In 1896 of 1897 opende mijn over-, overgrootmoeder, ik hoop dat ik het zo goed zeg, in Leens aan de Valge een winkeltje van waaruit van alles verkocht werd. Ze was weduwe geworden en er moest brood op de plank komen. In de jaren erna ging de zaak vervolgens over van vader op zoon en dat dus vijf generaties lang.
Werd de mode direct met de woningstoffering gecombineerd?
In de allereerste beginjaren werden er onder andere veel huishoudelijke artikelen verkocht. Maar in de vijftiger jaren van de vorige eeuw was het heel normaal dat een winkel meerdere artikelen en diensten tegelijk aanbood. Er werd destijds bijvoorbeeld textiel aangeboden wat gebruikt kon worden voor kleding maar ook voor verschillende soorten vloerbedekking.
Het specialiseren in een bepaalde richting gebeurde pas vele jaren later. Wij hebben tegenwoordig de beschikking over een grote verkoopoppervlakte waarbij de mode- en de woninginrichtingafdeling duidelijk van elkaar gescheiden zijn.
Op modegebied kan iedereen bij je terecht?
Wij richten ons vooral op dames- en herenkleding en wel in alle soorten en maten.…
Kunt u zich heel kort even voorstellen?
Mijn volledige naam luidt Feiko Jan Koster, roepnaam Feiko. Ik ben op 3 november 1963 geboren in de Venusstraat in Delfzijl als jongste van vier jongens. Een van mijn broers is al overleden en de andere twee wonen in Loppersum en Holwierde. Mijn moeder was thuis de kapitein en mijn vader op zee.
We zijn als gezin Koster in 1973 naar Holwierde verhuisd. Dat was toen best wel een dingetje en ik wilde destijds graag terug naar Delfzijl verhuizen. In 1988 ben ik in Nieuwolda gaan wonen om vervolgens in 2011 terug te keren in Holwierde en wel aan De Rippert . Dit huis was vroeger van mijn ouders en zij vonden het mooi wanneer een van hun kinderen het huis over zou nemen. Mijn broers hadden geen belangstelling maar ik geniet hier van de rust en het mooie uitzicht richting Delfzijl.
Wat is uw burgerlijke staat?
Mijn vrouw Trea is in 2014 overleden. Enige tijd later gaf een goede vriendin van haar aan, graag met mij verder te willen en dat maakte dat ik na een heel verdrietige periode ook weer verder kon. Ik ken Jenny dus al veel langer en wist wie en hoe ze was. We zijn inmiddels al weer elf jaar bij elkaar en gaan op 5 juni a.s. een geregistreerd partnerschap met elkaar aan.
Met Trea heb ik twee kinderen gekregen. Gertjan moet je kennen want hij woont sinds kort samen met Sabine van Dijken aan de Kerkstraat in Middelstum. Hij is in 1999 geboren en een jaar eerder diende Annegreet zich aan, zij woont in Assen.
Jenny heeft ook twee kinderen. Marijn woont in Groningen en Ilonka in Holwierde. We zijn de trotse opa en oma van twee kleinkinderen van 7 en 5 jaar oud. Ik noemde mijzelf in het begin ‘bonusopa’, maar zij willen dat ik hen opa noem en dat voelt heel goed.
Wat is uw voormalig beroep?
De lagere school heb ik zowel in Delfzijl als in Holwierde doorlopen. Daarna volgde de LTS in Delfzijl waar ik voor de bouwrichting koos. Ik was zestien jaar toen ik mijn diploma haalde en kon direct aan het werk. Bij ons in de buurt werkte een timmerman met een timmerwerkplaats aan huis waar ik tijdens mijn schoolvakanties al vaak meehielp. Via een andere buurman, die zag dat ik wel een handige jongeman was, kwam ik bij bouwbedrijf…
Soms komt de inspiratie voor een columnonderwerp op de vreemdste momenten binnen. Zo was ik laatst bij de uitvaartplechtigheid van de moeder van een kameraad van mij in Kantens. Het bracht mij voor het eerst in de mooie, oude ‘steunbeer’-kerk die in het midden van het dorp staat.
Tijdens het levensverhaal, kwamen oude herinneringen boven. Geuren ook vanuit de grote schuur aan de Burchtstraat waar de veevoerders voor een eigen aroma zorgden. Daar waren we vaak aan het voetballen bij slecht weer. Bij mooi weer waren daar de partijtjes buiten op het grasveldje. De doel was op de schuurmuur afgetekend. Zo brachten we na schooltijd uren spelend door….
Zo’n uitvaartdienst leidt ook vaak tot een weerzien met oude bekenden. Toen ik de beide neven van Wessel ontwaarde, moest ik even glimlachen. Want wat was het lang geleden, dat ik beide mannen gezien had. Mijn gedachten keerden direct terug naar de zomervakantie van 1989.
Zeventien jaar was ik in die tijd. Nadat mijn pa in 1985 ontslagen werd bij Sperwer, zat een zomervakantie er niet meer in. Vaak was het destijds ‘mousen stroup’n’ geblazen om een zakcentje bij te verdienen. Maar in 1989 was alles anders. Het idee kwam vast uit de koker van Bix. We moesten maar een keer gezamenlijk op vakantie gaan en waar kun je nu beter debuteren zonder de aanwezigheid van je ouders dan op Terschelling?
Het was een bont gezelschap dat die kant op ging, zover was mij wel duidelijk. De zoon van de dominee was mee en uiteraard Mittos ook. Plus dus die twee neven die ik nog nooit gezien had. Hoe we met zijn zessen in Harlingen gekomen zijn om daar op de boot naar Terschelling te stappen, dat kan ik mij niet meer herinneren. Ongetwijfeld zijn we gebracht, maar door wie?
Ongetwijfeld kregen we goedbedoelde adviezen mee om goed om onszelf te denken en geen dingen te doen die zij ook niet zouden doen. Wat wij al die dagen gegeten hebben? Geen flauw idee eigenlijk. Zelf kon ik in elk geval niet koken maar wellicht zorgden de neven ervoor dat we toch nog wat vitamines binnen kregen.
Wat er gedronken werd, dat weet ik nog wel. Veertig kisten bier gingen er doorheen in veertien dagen tijd. En dat terwijl ik nog niet eens dronk. Dat is niet om mij in te dekken maar gewoon een feit. Mijn eerste drankjes kwamen pas na die…
Naam: Bryan Meijer
Leeftijd: 29 jaar
Adres, woonplaats: Groningen
Burgerlijke staat: Ongehuwd
Beroep: Begeleider op een VSV traject, zzp’er waarin ik verschillende klussen doe.
Hobby’s: Voetbal, ijshockey, hardstyle feesten.
Lievelingsgerecht: Pannenkoeken of een goede pasta.
Mooiste film ooit gezien: The Dark Knight
Mooiste sportmoment ooit: Max Verstappen wereldkampioen, de 1-1 van Thijmen Blokzijl en de winnende goal van Arjen Robben in de CL-finale.
Mooiste boek ooit gelezen: ‘Je lichaam liegt niet’, misschien niet “mooi” wel mega interessant.
Kijkt het liefst naar: Ik kijk vrij weinig tv, maar een goede serie kan ik wel waarderen.
Beste popsong aller tijden: Radical Redemption & D-Sturb: Testarossa; Pearl Jam – Just Breathe.
Mooiste, succesvolste versiertruc: Gewoon jezelf zijn, niet te moeilijk maken.
Mooiste plekjes van het Hogeland: Als je met de boot door het oude stuk van Winsum vaart.
Favoriete vakantieland: Spanje & Italië
Mooiste stad: Groningen natuurlijk
Favoriete auto: Audi RSQ 8 ABT
Waar heb je spijt van: Goede vraag, ik denk eigenlijk van niks. Als je de dingen waar je spijt van hebt oplost dan blijft dat ook niet zo aan je kleven.
Wat zou je ooit nog willen doen: Het Noorderlicht zien en zwemmen in een kooi met witte haaien in Zuid-Afrika.
Droomvrouw/man: Heb ik eigenlijk niet.
Waar mogen ze je ’s nachts voor wakker maken: Pannenkoeken met nutella.
Hoogtepunt uit het leven: Ik heb 2 jaar geleden de D-Day stranden bezocht, een ervaring die ik nooit ga vergeten. En ik ben met mijn vader naar de Formule 1 geweest voor mijn 16e verjaardag. Ook alle mooie andere herinneringen. Maar goed als ik alles hier moet opschrijven ben ik te lang bezig, haha.
Dieptepunt uit het leven: Het overlijden van 1 van mijn beste vrienden Ids toen ik 17 was.
Volgende vluggertjesgast en waarom: Robin Faber omdat hij een “legend” is.
Wat wil je verder nog kwijt: Praat met vrienden, familie of een onbekende als je je slecht voelt, wacht daar niet te lang mee. Geniet van het leven, want het kan zomaar voorbij zijn en vergeet vooral niet te leven in het moment. We zitten tegenwoordig allemaal zo veel op onze telefoon of leven al in de toekomst, terwijl we dan vergeten te genieten van het moment zelf. Een herinnering is meer waard dan geld op de bank.
Ps. Nick, ondanks mijn blessures heb ik het trainingsveld toch vaker gezien dan jij. Pas nou maar goed op je schouder dan…
‘Eigendom en beheer van molens, een lust of een last?’. Zo luidde de officiële titel van de lezing verzorgd door Jan Oomkes. Oomkes was in zijn werkverleden onder andere wethouder van de gemeenten Aduard en Zuidhorn en ook werkzaam in het UMCG. Tegenwoordig vervult hij diverse vrijwilligersfuncties waaronder die van voorzitter van de Stichting Groninger Poldermolens. En in die hoedanigheid stond hij dinsdag 2 juni jl. een zaal vol fijnproevers te woord.
Allereerst was daar de introductie door gastvrouw Yvonne de Vries – Vreugdenhil die de (administratieve) samenwerking met de stichting aanstipte. Medewerker Nikki Riepma onderhoudt namens het kantoor de contacten met de stichting.
Nederland telde ooit 12.000 molens
De Stichting Groninger Poldermolens is opgericht om het mooie ambacht van molenaar te behouden en de molenkennis in stand te houden. Ooit telde ons land maar liefst 12.000 molens welke vaak ingezet werden voor de bemaling van ons land. Maar ook voor het malen van koren en het pellen van gort.
Van deze 12.000 molens zijn er nu nog maar 1.200 over waarvan 90 in de provincie Groningen staan. De Stichting Groninger Poldermolens heeft hiervan 18 in beheer, 17 poldermolens en één korenmolen in Noorderhogebrug. Het gilde van vrijwillige molenaars telt zo’n 3.000 molenaars en in onze provincie zijn dit er 30, waaronder 5 vrouwelijke molenaars. 90% van alle 1.200 molens zijn Rijksmonumenten geworden.
De meeste molenaars zijn geboren techneuten. En dat komt goed uit want vaak zijn molens een wonder der techniek. De meeste molens zijn immers zelfzwichters met een ingenieus wieksysteem met kleppen die automatisch openen en sluiten. Daardoor kan er met een constante snelheid en gelijkmatig ge- en bemaald worden.
De 17 poldermolens van de stichting waren in de afgelopen dagen door de hevige regenval nog volop in gebruik om het overtollige water weg te malen. Door de komst van elektriciteit verloren veel molens hun oorspronkelijke functie maar het doet Oomkes goed dat hun molens de laatste tijd zoveel goed werk verricht hebben en zelfs tijdens een grote stroomuitval malen de molens rustig door.
De meeste molens zijn eigendom van gemeenten, stichtingen en particulieren. Zij komen jaarlijks twee keer bij elkaar om over hun belangen te praten. Vaak wordt er dan ook een molen bezocht en kan de desbetreffende molenaar de aanwezigen bijpraten waarna er koers gezet wordt naar het plaatselijk dorpshuis. De stichting kent de nodige molens van rond de tweehonderd jaar. Binnenkort volgen drie van dergelijke…
Rond de laatste eeuwwisseling had ik zitting in een stembureau. Het werd een lange dag, maar ik zat er met enkele voormalige raadsleden van CDA-huize, die me royaal inwijdden in de geheimen van hun politieke geheugen. Zo word je als historicus van de lokale gemeenschap in één dag veel wijzer over zaken die zelden in de bronnen terechtkomen.
Het relativeerde ook de politieke actualiteit in onze gemeente. Een generatie eerder worstelde men al met krappe begrotingen en uitbreidingsplannen. Ook toen lieten persoonlijke verhoudingen soms te wensen over. De christelijken en de openbaren lagen elkaar niet altijd, maar vanuit bestuurlijke noodzaak zocht men elkaar toch op.
“Ach”, zei de voorzitter van het stembureau, “ARP en PvdA konden wel aardig samen besturen, zo lang de zondagsrust maar werd gerespecteerd.” Hij was wel zo eerlijk toe te geven dat er menig gereformeerde op de zondagen in de buurt van het terrein van Hunsingo, de openbare club, stond te kijken naar de match. De verveling moest toch worden bestreden. Een gedogend leven en laten leven.
Het gesprek kwam vervolgens op de locatie van ons stembureau, lokaal toen nog bekend als het N.A. de Vriesgebouw. Als ARP’er meed je dat vroeger liever, vertelde men. Het was immers het clubgebouw van de socialisten. Dan vergaderde men liever in het eigen Rehoboth om de hoek, inmiddels gesloopt en vervangen door HAT-eenheden.
Van Dam-eenheden, heetten die ooit nog, naar de PvdA-staatssecretaris voor volkshuisvesting in het “eerste” kabinet-Den Uyl. Hoewel het “tweede” er nooit kwam, leidde alleen al het noemen van “ome Joop” bij de CDA-heren nog altijd tot enige opwinding en plaagstootjes in mijn richting. En Pieter Jelles Troelstra keek ondertussen ernstig op ons neer.
Zijn portret hing daar namelijk nog altijd aan de wand, ondanks het verbod op politieke propaganda in en rond een stemlokaal. De hedendaagse generatie sociaaldemocraten weet dat vaak niet meer, maar Troelstra had ooit een bijna aartsvaderlijke status binnen de SDAP en later de PvdA.
Zoals Domela Nieuwenhuis in Friesland voortleefde als “ús ferlosser”, zo was ook Troelstra een van de grote politieke iconen van de beweging. Later verdween Troelstra geleidelijk achter Drees, zoals Drees weer achter Den Uyl verdween. Politiek geheugen heeft een korte horizon: voor elke generatie begint de geschiedenis weer net vóór haar eigen geboorte.
Lokaal had N.A. (Nardus) de Vries een iconische status. Geboren Winsumer, zoon van een bemiddelde wolhandelaar en eigenaar van een vellenbloterij, had hij het jodendom…
Naam: Jitze Medema
Adres, Woonplaats: Bedum
Leeftijd: 65 jaar
Burgerlijke staat: Dit jaar 42 jaar gelukkig getrouwd met Renske.
Beroep: Met mijn beroepsopleiding tot medisch analist ben ik sinds 1986 werkzaam in het AZG/UMCG. Sinds 2005 in de functie als kwaliteitsadviseur voor de afdeling Nucleaire Geneeskunde en Radiologie. In deze rol houd ik me dagelijks bezig met kwaliteitsvraagstukken, en inmiddels ben ik als ZZP-er beschikbaar om mijn expertise breder in te zetten.
Hobby’s: Buiten mijn werk om ben ik graag in de tuin bezig. Ik kijk veel naar sport en op vakantie zoek ik de natuur op om te wandelen en te fietsen. Verder ben ik al vele jaren actief als lid van de klaverjascommissie bij SV Bedum.
Lievelingsgerecht: Op het gebied van eten heb ik niet echt één favoriet gerecht, maar een gerecht uit mediterrane keuken vind ik lekker. En dan met name de Italiaanse en Griekse gerechten. Een tagliatelle of kip souvlaki vind ik heerlijk, maar ik kan ook genieten van een zelfgemaakte nasi.
Mooiste film ooit gezien: Schindler’s List van Steven Spielburg. De film laat zien wat de rol in oorlogstijd van mensen kan zijn als je geen slachtoffer of dader bent. Wat kan je doen als omstander is ook een belanrijke vraag in deze tijd.
Mooiste sportmoment ooit: De wereldgoal van Marco van Basten in de EK-finale (2-0 tegen de Sovjet-Unie). Persoonlijk mijn doelpunt als aanvoerder van het tweede elftal CVVB in de kampioenswedstrijd uit tegen RWF in de reserve 1e klasse. Onder de bezielende leiding van Be Dijk en trainer Geert Noeken.
Mooiste boek ooit gelezen: Van nature ben ik geen boekenwurm, maar lees graag (in de vakanties) boeken van de misdaadschrijver Jo Nesbø, de Harry Hole misdaadserie.
Kijkt het liefst naar: Ik ben een liefhebber van Scandinavische series, maar een goede documentaire kan me ook zeker boeien.
Beste popsong aller tijden: Dire Straits; Sultans of Swing
Mooiste/succesvolste versiertruc: Geen idee…volgens mij bestaat deze niet, maar laten merken op wat voor manier dan ook dat je iemand leuk vindt.
Mooiste plekjes van het Hogeland: Lauwersmeer
Favoriet vakantieland: Griekse eilanden (zoals Kos, Zakynthos en Santorini).
Mooiste stad: Ik hou niet van steden, maar als ik een stad mag noemen dan is het Rome.
Favoriete auto: Wij zijn heel merkvast en rijden altijd in een Ford. Momenteel een Ford Kuga.
Waar heb je spijt van: Soms denk ik wel eens: stel dat ik vroeger voor een heel…
Onlangs leerde ik dankzij de vluggertjesrubriek Tom Rosema wat beter kennen. En zodoende kwam ik erachter dat hij met Toms Fietsen ondernemer is in Bedum. Laatst moest ik met de hond naar de dierenarts en laat die nu net aan de Verbindingsweg naast Toms Fietsen zitten. ‘Een mooi, effectief en compact pand, niets mis mee’, zo bedacht ik mij. Om vervolgens te bedenken dat ik hem ook heel goed voor de Club van 60 zou kunnen benaderen wanneer er weer een plekje vrij zou komen.
En dat is nu dus het geval en dat gaf mij de gelegenheid om even op zijn website te kijken. Daardoor kwam ik erachter dat je niet alleen voor reparatie en onderhoud bij hem terecht kunt maar ook voor de aankoop van voornamelijk elektrische- en racefietsen en mountainbikes van de merken Merida, Victoria en Vyber. ‘Heeft u een fietsenplan van u werk? Wij zijn aangesloten bij Fiscfree dus ook met een fietsenplan kunt u bij ons een nieuwe fiets kopen!’
Daarbij kun je bij hem terecht voor verhuur van (elektrische) fietsen, ook voor langer dan één dag. Maar ook voor reparaties is Toms Fietsen een vertrouwd adres getuige de fraaie slogan: ‘Zolang de fiets door de deur past kunnen wij hem maken!’ ‘Van een band plakken tot elektrische storingen tot groot onderhoud en reinigen van fietsen. Wij doen er alles aan om uw fiets weer goed en schoon op de weg te krijgen en te houden.’
En wat te denken van het onderhoud aan uw fiets? ‘Een onderhoudsbeurt houdt in dat de hele fiets wordt gecontroleerd, bijvoorbeeld de spaakspanning, alle bouten en moeren, ketting/riem gespannen enz.. Ook maken we de fiets altijd schoon als deze voor een beurt komt. In onze moderne werkplaats beschikken wij over de nieuwste apparatuur. Er is veel specialistisch gereedschap aanwezig om zo goed als alle reparaties uit te kunnen voeren. Zo beschikken wij bijvoorbeeld over een ultrasone reiniger.’
Op naar Bedum dus voor alles op fietsgebied! Zie hiervoor ook www.tomsfietsen.nl Contactgegevens: 085-0805236 / info@tomsfietsen.nl. Toms Fietsen is ook te volgen op Facebook en Instragram: https://www.facebook.com/profile.php?id=100089911234221# / https://www.instagram.com/toms_fietsen/. Benieuwd naar Tom zijn vluggertjesbijdrage? Dan even op dit linkje drukken: https://bert-koster.nl/2026/03/11/de-25-vluggertjes-van-tom-rosema/.…