Naam: Sam Lukassen
Adres, Woonplaats: Winsum
Leeftijd: 23 jaar
Burgerlijke staat: Ongehuwd
Beroep: Jeugdhulpverlener
Hobby’s: Voetballen, lezen, gamen, films/series kijken en biertjes drinken met vrienden.
Lievelingsgerecht: Ik kan eigenlijk niet kiezen tussen sushi of een heerlijk AVG…
Mooiste film ooit gezien: Spider man no way home
Mooiste sportmoment ooit: FC Groningen die terug promoveert naar de eredivisie. En mijn eerste ongeslagen kampioenschap met Rood Zwart Baflo.
Mooiste boek ooit gelezen: Brief answers to the big questions van Stephen Hawking.
Kijkt het liefst naar: Voetbal, wielrennen of een goede film.
Beste popsong aller tijden: My blood van Di-rect.
Mooiste/succesvolste versiertruc: Een goochelaar verklapt nooit zijn trucs….
Mooiste plekjes van het Hogeland: Mooiste plek is uiteraard Baflo. Ik heur hier….
Favoriet vakantieland: Griekenland, mooie cultuur en heerlijk eten.
Mooiste stad: Ik ben ooit in Malaga geweest, wat ik een prachtige stad vond. Maar Malaga legt het toch af tegen Groningen!
Favoriete auto: Ik heb niks met auto’s, dus dan zeg ik maar mijn eerste auto: Chevrolet Kalos.
Waar heb je spijt van: Nergens van.
Wat zou je ooit nog willen doen: Ik zou ooit graag nog naar Japan willen, de cultuur spreekt mij erg aan.
Droomvrouw/man: Mijn vriendin waar ik hoop nog lang mee samen te zijn.
Waar mogen ze je ’s nachts voor wakker maken: Een heerlijke gehaktbal uit de voetbalkantine.
Hoogtepunt uit het leven: Samen een huis gekocht met mijn vriendin en de komst van onze twee katten. Maar ook alle vakanties en feestjes.
Dieptepunt uit het leven: Ik heb gelukkig weinig dieptepunten gehad, en kom daarom ook niet zo gauw op 1!
Volgende vluggertjesgast en waarom: Nick Lukassen, mijn broer. Ik denk dat hij wel raad weet met deze vluggertjes!
Wat wil je verder nog kwijt: Als je je kop d’r moar bie holt!…
“Het gaat best goed”, zeg ik wanneer mij voor de zoveelste keer gevraagd wordt hoe het met me gaat. En dat vat het ook wel een beetje samen. Naar omstandigheden gaat het goed. De omstandigheden heb ik in een eerdere column wel es beschreven. In maart 2023 kreeg ik de diagnose darmkanker. Een tumor in de endeldarm met uitzaaiingen in longen en lever.
De tumor is inmiddels met groot succes verwijderd en de darm is schoon. De uitzaaiingen in de lever zijn tot twee keer toe operatief weggebrand in het UMCG en het leven leek me weer toe te lachen. Tot ergens eind 2025 toen de oncoloog me vertelde dat er uitzaaiingen waren aangetroffen in de buikvlies. Een dikke tegenvaller die behoorlijk rauw op m’n dakkie viel. Daar bovenop nog de koele melding dat genezen geen optie meer was en dat we vanaf nu mijn leven alleen nog maar kunnen verlengen.
Met een prachtig woord: ik ben Palliatief. Leg deze in Wordfeud en je hebt gewonnen. Het leek er echter op dat ik helaas had verloren. Maar niet de strijd. Onder geen beding ga ik roemloos en als een dood vogeltje in huis zitten om op de man met de zaag te wachten. Vol goede moed en met een enorm portie zelfvertrouwen en humor ben ik voor de tweede keer een chemotraject ingegaan begin februari 2026. Deze chemo zou zwaar zijn met bijwerkingen als enorme vermoeidheid, haaruitval en mogelijk diarree.
Na de eerste 4 kuren was er niets aan de hand. Elke dag gewoon lekker aan het werk en de dagelijkse bezigheden gewoon kunnen uitvoeren. Het gaf me zelfs enorm veel energie om aan het werk te zijn in het MZH en op zaterdag met de jonge honden van Fc Leo 1 op stap te gaan langs de Noord Groninger velden.
De collega’s van de beveiliging zijn een ware steun voor me. Ik kan m’n gang gaan op m’n werk en ze laten me gelukkig allemaal in mijn waarde. Ik word nog gewoon als unithoofd behandeld en we hoeven het niet steeds over m’n ziekte te hebben.
Uiteraard leeft het op m’n werk want elke drie weken moest ik een dag aan het infuus voor de chemo. De kuur mocht zelfs mee naar huis. Als een ware St Bernhardhond hing de chemo van woensdag t/m vrijdag om mijn nek zodat deze langzaam mijn lichaam binnen druppelde. Op vrijdag kwam dan…
De maand maart bracht mij onder andere naar Ulrum waar een bezoek aan de kartbaan voor een interview al langere tijd op het verlanglijstje stond. Iemand tipte mij vorig jaar namelijk dat de baan een nieuwe asfaltlaag gekregen had wat de baan nog mooier en sneller maakt. Eerder was de lengte al uitgebreid van 325 naar 400 meter.
Dik een half jaar later maakte ik kennis met Rob Lucassen die het beheer van de baan grotendeels onder zijn hoede heeft. Maar eigenlijk is hier gewoon sprake van een mooi familiebedrijf en daarbij is Rob zelf ook een fanatiek kartracer.
En met de zomervakantie in het verschiet, is het karten in Ulrum op een van de weinige buitenbanen in Nederland natuurlijk een hele mooie uitgaangstip voor zowel jong als oud. Voor zowel mensen die nog nooit in een kart gereden hebben tot ervaren rijders die onderling de strijd met elkaar aan willen gaan.
Dat kan natuurlijk ook via een mooi bedrijfsuitje en daarbij kan zelfs tijdens de Grand Prix van Ulrum bepaald worden wie zich tot snelste karter van het bedrijf of van de vriendengroep mag kronen. Maar ook worden er regelmatig kinderfeestjes gehouden inclusief patat en snacks en een lunch of aansluitende barbecue tijdens bedrijfsuitjes behoort zeker ook tot de mogelijkheden.
De familie Lucassen heeft 26 karts in eigen beheer waarvan er 22 op het terrein zelf aanwezig zijn en op de baan zelf rijden maximaal 18 karts. Dit heeft alles te maken met zowel de veiligheid als het raceplezier zelf. Er is in de afgelopen jaren flink geïnvesteerd in de veiligheid van de coureurs. Door bandenstapels op de juiste plekken, vierpuntgordels in de kart en goede helmen kun je in Ulrum heel veilig karten. En dat is ook wel nodig met topsnelheden van 50 km/uur.
In de meeste gevallen kun je een kart huren voor zo’n twee a drie sessie van 10 minuten maar het is ook mogelijk om je eigen kart mee te nemen naar het circuit. De baan kan zowel links- als rechtsom genomen worden en door een lichtinstallatie kan er ook ’s avonds geracet worden.
Momenteel trekt de kartbaan in Ulrum zo’n 80.000 bezoekers op jaarbasis maar er zijn serieuze plannen om dit uit te breiden naar 120.000 bezoekers. De uitbreiding van de gezellige kantine, omgedoopt tot Central Perk omdat men een groot Friends-fan is, inclusief een mooi buitenterras is hiertoe een eerste aanzet en maakt…
‘Waarom Black Tie Monkey Squad boeken voor feesttenten? Dat vertellen we je graag! Black Tie Monkey Squad, ook wel bekend onder de afkorting BTMS, staat bekend als een van de meest energieke en unieke coverbands van Nederland. Met zes muzikanten van wereldklasse brengen ze een high-energy show die perfect is voor tentfeesten, festivals en bedrijfsfeesten.’
Wie ze al eens op heeft zien treden, weet dat van deze introductie geen woord gelogen is. Alleen al door deze presentatie, wil je graag meer weten over Bedrijvenvoetbal-huisband BTMS. De band die elk jaar het dak van de Bedumer feesttent afblaast en dat dit jaar op zaterdag 4 juli weer gaat doen. En dus leg ik maar wat graag contact met de 37-jarige zangeres Femke Bleeker. Een persoonlijke introductie kan natuurlijk niet uitblijven.
Mondje dicht graag
‘Op jonge leeftijd leefde ik al helemaal voor de muziek en het zingen. Mijn ouders vroegen soms wel eens of ik een tijdje mijn mond wilde houden, wanneer ik weer eens zingend door het huis liep, haha. Maar zij hebben mij altijd gestimuleerd hoor met mijn zangcarrière in bandjes en koortjes. Ik had echter nooit gedacht dat zo’n twintig jaar geleden het startpunt zou worden van een carrière als zangeres van verschillende bands.
Waar BTMS nu precies voor staat? Eigenlijk nergens voor. Het is een grappige naam met een knipoog. Black Tie staat immers voor stropdas en we treden met net zo veel gemak en energie op tijdens een bedrijfsfeest als in de feesttent. We zijn een gezellig clubje muzikanten bij elkaar met onderling een hechte en vriendschappelijke band. Dat moet ook wel wanneer je zo vaak gezamenlijk optreedt.’
De bijzondere band met Bedum
Femke is geboren in het kleine stadje Goor en de liefde bracht haar naar Hengelo. Twents bloed dus en dat geldt ook voor haar mannelijke collega’s in de band. In Twente is ze ook qua werk volop met de muziek bezig want ze geeft al weer zestien jaar met veel plezier muziekles aan de middelbare ROC Twente-school in Almelo. Daarnaast is ze ook nog eens moeder van drie jonge kinderen die 1, 3 en 5 jaar oud zijn.
Én zangeres van BTMS dus, de energieke, onvoorspelbare en eigenwijze coverband waarmee ze jaarlijks zo’n vijftig keer optreedt door heel Nederland. De band bestaat verder uit een drummer, gitarist, bassist, toetsenist en een zanger en de meeste bandleden kennen elkaar al vanuit Femke haar vorige band…
Naam: Wilco Stolwijk
Adres, Woonplaats: Keukenhof in Eext, toch wel het mooiste en gezelligste dorp in het noorden.
Leeftijd: 35 jaar jong
Burgerlijke staat: Alweer 7 jaar gelukkig getrouwd met Marieke.
Beroep: Adviseur veevoeding en mestwetgeving op melkveebedrijven. en daarnaast zit ik nog in een maatschap met mijn ouders, het gaat om een melkveebedrijf in mijn oude woonplaats Bedum.
Hobby’s: Voetbal en sinds we op onze huidige plek wonen ook het klussen.
Lievelingsgerecht: Niet echt een lievelingsgerecht, maar ik zou wel 3 keer per dag warm kunnen eten.
Mooiste film ooit gezien: Heb ik niet. Als ik dan toch iets van tv mag / moet kiezen, zou ik zeggen de serie Prison Break. Als ik tv kijk, is het hoofdzakelijk voetbal en een aanrader is ‘Onze club’ zondags op RTV Drenthe.
Mooiste sportmoment ooit: Het kampioenschap met SV Bedum. Ik woon sinds 2015 in Eext, maar ben tot 2020 bij SV Bedum blijven voetballen. In het kampioensjaar speelden we hoofdzakelijk met echte Bedummers en werden we na een extreem spannende ontknoping kampioen. Het shirt met nummer 6 hangt ingelijst in onze kroeg thuis.
Mooiste boek ooit gelezen: Geen geduld voor een goed boek.
Kijkt het liefst naar: Mooie vrouwen en mooie koeien.
Beste popsong aller tijden: Ultimate Kaos – Casanova
Mooiste/succesvolste versiertruc: Gebruik jij Andrelon? Want je hebt de perfecte krul!
Mooiste plekjes van het Hogeland: De boerderij in Bedum. Niet zozeer omdat de omgeving geweldig mooi is, maar op de boerderij tussen de koeien even werken met de handen en genieten van mooie koeien is heel ontspannend.
Favoriet vakantieland: Italië, maar ik ga met net zoveel plezier naar Ameland. Met de voetbalclub Eext zijn we daar kort geleden geweest. Deze week zijn we twee dagen met onze kids op het eiland en aan het eind van het jaar doe ik ook nog mee met de halve marathon op Ameland.
Mooiste stad: Groningen
Favoriete auto: Ik heb helemaal niks met auto’s, maar als ik dan toch mag kiezen en eens niet weet waar ik met het geld naar toe zou moeten, zou ik een jaartje in een Dodge Ram gaan rijden.
Waar heb je spijt van: Er zijn wel eens dingen gebeurd die ik liever niet had zien gebeuren. Maar zolang ik niks met bewuste opzet fout doe, kan ik overal niet heel erg lang spijt van hebben.
Wat zou je ooit nog willen doen: Auschwitz bezoeken.
Droomvrouw: Marieke, mijn…
Marcel en Renskje, kunnen jullie jezelf in het kort even voorstellen?
‘Marcel Heinstra is de naam en ik ben 34 jaar. Een Eenrummer in hart en nieren en getrouwd met Renskje die ik ongeveer veertien jaar geleden heb leren kennen, met uiteindelijk drie kinderen tot gevolg. Ik ben sinds 2019 eigenaar van onze VOF.’
‘Ik ben Renskje Heinstra – Zijlstra en 37 jaar oud. Marcel had het al over onze drie kinderen waar we erg trots op zijn. Roan is tien, Lieke zeven en Jorn vier. Ik ben een Friezin van oorsprong en komt uit Munnekezijl. In 2022 ben ik mede-eigenaar geworden van Gebroeders Heinstra in Eenrum.’
Hoe zag jullie werkleven er voor de Gebroeders Heinstra uit?
Renskje: ‘Ik wist al vrij vroeg dat ik de verzorging in wilde. Na afronding van mijn MBO-opleiding Verzorgende IG heb ik bij Twaalfhoven en Zonnehuisgroep Noord gewerkt en wel in Zuidhorn en Leens. In coronatijd heb ik nog een kort uitstapje naar de GGD gemaakt waarvoor ik op Kardinge destijds flink aan het vaccineren was. Dat was toen prima te combineren met ons jong gezin.’
‘En ik wilde vroeger aanvankelijk de transportsector in. Maar dat werd mij afgeraden door mijn opa die stelde dat alleen internationale chauffeurs een goed inkomen hadden maar daar stond tegenover dat ze nooit thuis waren. Toen bedacht ik dat ik dan maar planner moest worden maar tijdens mijn eerste vakantiebaantje in restaurant Abrahams Mosterdmuseum wisten de koks mij te overtuigen dat ik een horecaopleiding moest gaan volgen.
Dat heb ik toen gedaan aan het Noorderpoortcollege die ik versneld heb afgerond. Daarna werd ik kok in het Mosterdmuseum en ik ben er zelfs drie jaar bedrijfsleider geweest. Een hele leuke maar zeker ook leerzame tijd waar ik nu nog profijt van heb. Daarna werd ik teamleider bij energiemaatschappij Nuon waar ik zo’n twintig man personeel aanstuurde. Vervolgens kwam ik in de kachelbranche terecht.’
Wanneer zag jullie bedrijf het levenslicht?
Na verloop van tijd voelde ik dat het tijd was om een nieuwe stap in mijn carrière te zetten. Vervolgens nam ik een rigoureus besluit. Ik had al enige maanden over een eigen bedrijf nagedacht en in 2019 was het zover. Ik wist mijn vijf jaar jongere broer ook te enthousiasmeren maar hij hield wel zijn baan in de waterbouw aan. En zo zag in 2019 Gebroeders Heinstra Kachels en Haarden het levenslicht.
(Schoon)Broer Patrick ging op den duur voor…
Het Hogeland krijgt er een nieuwe computer- en ICT-winkel bij. ICT Noord is gevestigd aan de Stationsweg 12 in Bedum en richt zich op zowel particuliere als zakelijke klanten. Het bedrijf biedt persoonlijke ICT-hulp bij alle soorten vragen rondom computers, internet, printers, smartphones, tablets, software en digitale diensten.
Hulp aan huis of op locatie is voor ICT Noord geen enkel probleem. Het werkgebied loopt van de Eemshaven tot in het zuiden van Nederland. Ook buiten Het Hogeland heeft ICT Noord inmiddels klanten zitten. Daarmee wil het bedrijf een laagdrempelig aanspreekpunt zijn voor iedereen die hulp nodig heeft met technische vragen.
ICT Noord biedt ook hulp aan ouderen die thuis ondersteuning nodig hebben bij hun digitale vragen. Denk aan hulp met DigiD, e-mail, internetbankieren, telefoons, tablets, computers, printers en beveiliging. Alles wordt rustig en duidelijk uitgelegd, zodat klanten met vertrouwen verder kunnen.
Daarnaast levert en installeert ICT Noord ook camera’s en beveiligingssystemen voor woningen en bedrijven. Van advies tot installatie en uitleg: alles wordt zorgvuldig geregeld.
ICT Noord is ontstaan uit moederbedrijf ALL-YOU-WANT | Webdesign. Dit bedrijf timmert al 8,5 jaar hard aan de weg en heeft veel klanten geholpen met professionele websites, webshops en online oplossingen. Dat klanten deze persoonlijke aanpak waarderen, blijkt ook uit de uitstekende beoordelingen op Trustpilot. ALL-YOU-WANT wordt daar door klanten beoordeeld met 5 van de 5 sterren in de reviews. Klanten noemen vooral de goede service, duidelijke communicatie, betrouwbaarheid en het meedenken in oplossingen.
Voor bestaande klanten werden al langere tijd ICT-werkzaamheden uitgevoerd. Onder de radar was ICT Noord daardoor eigenlijk al enkele jaren actief. Nu Noorderwind Computers uit Uithuizen per 11 juli de deuren sluit, wil ICT Noord het ontstane gat in Het Hogeland opvullen. Zo blijft er in de regio een vertrouwd adres voor computerhulp, ICT-advies en digitale ondersteuning.
Door de bedrijfsbeëindiging van Noorderwind Computers begrijpt ICT Noord dat klanten mogelijk op zoek zijn naar een nieuwe vertrouwde ICT-specialist. Zij kunnen zich kosteloos melden bij ICT Noord voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek. Tijdens dit gesprek wordt rustig gekeken naar de situatie, de wensen en welke ondersteuning nodig is.
ICT Noord is 24/7 bereikbaar en ook oproepbaar bij storingen. Meer informatie is te vinden op www.ictnoord.com of via 085 080 5975.
ICT Noord | SAMEN STERKER IN TECHNOLOGIE!
(De locatie aan de Stationsweg 12 in Bedum is uitsluitend op afspraak te bezoeken.)…
Naam: Silvan Groen
Adres, Woonplaats: Baflo
Leeftijd: 27
Burgerlijke staat: Ongehuwd
Beroep: Zoekende
Hobby’s: Voetballen, sport kijken, pubquizzen en, in het algemeen, tijd doorbrengen met familie en mijn leuke vrienden. Daar kan ik erg van genieten.
Lievelingsgerecht: Pasta pesto met kip.
Mooiste film ooit gezien: The Shawshank Redemption
Mooiste sportmoment ooit: Aanwezig zijn bij de bekerwinst van FC Groningen. Daarnaast ook het terugkeren naar Rood Zwart Baflo en de behaalde kampioenschappen daar.
Mooiste boek ooit gelezen: Het Diner van Herman Koch.
Kijkt het liefst naar: Voetbal, tennis, darts of een goede serie.
Beste popsong aller tijden: Someone Like You – Adele
Mooiste/succesvolste versiertruc: Gewoon jezelf zijn.
Mooiste plekjes van het Hogeland: Baflo zelf en rondom Rasquert.
Favoriet vakantieland: Misschien een beetje recency bias maar dan ga ik voor Denemarken.
Mooiste stad: Rome
Favoriete auto: Porsche Carrera GT
Waar heb je spijt van: Er zijn genoeg dingen die ik anders had willen doen maar aan het verleden kun je niks meer veranderen.
Wat zou je ooit nog willen doen: Op vakantie naar Australië gaan.
Droomvrouw: Haar moet ik nog tegenkomen.
Waar mogen ze je ’s nachts voor wakker maken: Een potje keezen met mijn oma!
Hoogtepunt uit het leven: In 2024 met m’n vader naar een concert geweest van Adele in München. Dat was een prachtige ervaring.
Dieptepunt uit het leven: Het verlies en moeten missen van mijn moeder, mijn opa en Ids, een van mijn beste vrienden.
Volgende vluggertjesgast en waarom: Vriend en teamgenoot Sam Lukassen, omdat hij altijd vrolijk is en dus vast wat leuks te vertellen heeft.
Wat wil je verder nog kwijt: Koester en geniet van elk moment die je hebt met je dierbaren!…
Kunt u zich heel kort even voorstellen?
Noteer bij mijn naam gerust Bertha Wieringa – Veldman. Ik ben op 5 november 1957 geboren in Oudeschip. Officieel als vierde kind maar het baby’tje dat voor mij gekomen is, overleed al na zes dagen. Mijn broer en zus zijn inmiddels ook overleden. Mijn vader had met zijn broer een timmerbedrijf in Oudeschip en mijn moeder regelde thuis het huishouden.
Ik heb tot mijn 23e in Oudeschip gewoond en ben toen naar Huizinge verhuisd. Eerst woonden Tiemen en ik aan de Hoofdstraat nummer 13. Even lonkte een eigen woning in Westeremden maar niet snel daarna kwam dit huis in de Torenstraat te koop en wij deden een succesvol bod. Eigenlijk vooral vanwege de grote schuur die er bij zit en waar vooral Tiemen heel veel belang bij had. Inmiddels wonen we hier al weer dertig jaar met veel plezier. De schuur is voornamelijk gevuld met oude tractoren.
Wat is uw burgerlijke staat?
Ik heb Tiemen in 1978 leren kennen in discotheek 538, het was direct raak. We zijn op twaalf juni 1981 met elkaar getrouwd en zijn dus al 45 jaar gehuwd. Dit huwelijk heeft ons twee kinderen geschonken.
In 1983 werd Jakob geboren. Hij woont met zijn partner in het Deense Toftlund. Ze zijn in 2021, mede door Jakob zijn werk als monteur, naar Denemarken verhuisd. Met Jelte (2011) en Laurens (2014) hebben ze twee zoons gekregen.
Elly is in 1985 geboren en heeft samen met Wim een samengesteld gezin van zes kinderen waarvan de oudste twee al niet meer thuis wonen. Beiden hadden uit een eerder huwelijk elk al drie kinderen. En dat maakt ons de trotse grootouders van acht kleinkinderen. Elly woont in Ulrum en werkt als begeleidster in woonvorm ’t Loug in Warffum.
Wat is uw voormalig beroep?
Na de hervormde lagere school in Oudeschip, ging ik op twaalfjarige leeftijd naar de Preludium-huishoudschool in Uithuizermeeden zonder toen echt te weten wat ik precies wilde worden. Na drie jaar LHNO volgden nog twee jaar op de INAS, oftewel de school die je opleidde tot inrichtingsassistent.
Na negen maanden les, volgde vervolgens een jaar stage lopen en dat heb ik op drie verschillende plekken gedaan. Ik begon als stagiair in gezinsvervangend tehuis De Wierde in Appingedam. Na twee maanden ging ik drie maanden in een bejaardentehuis aan de slag in het Menno Lutherhuis in Groningen om vervolgens nog zes maanden in…
We zijn de heerlijk drukke en zonnige junimaand ingerold. Wat, hij loopt al bijna weer ten einde. Het is allemaal niet meer bij te houden mensen, stop de tijd. Ik moet de agenda er zelfs bijpakken om te zien en te herdenken wat er in de afgelopen weken allemaal wel niet is gebeurd. Want vaak komen veel gebeurtenissen samen.
Dat gebeurde bijvoorbeeld op zaterdag 6 juni. ’s Morgens mooi even met buurman Wim naar de open dag van Heiploeg in Zoutkamp. Want zo vaak krijg je de kans niet om daar binnen te stappen. Daar ik jarenlang bij Vast Banket gewerkt heb, vind ik het leuk om naar de productieprocessen te kijken die uiteindelijk leiden naar de mooi verpakte producten in de supermarkt. Want daar zit vaak een wonder der techniek achter. Dat bleek ook in Zoutkamp waar de garnalen soms wereldreizen naar Marokko maken om gepeld, verpakt en behandeld te worden om vervolgens terug te keren.
En het toeval wil dat de vissers en voetballers van Zeester Zoutkamp ’s middags naar Middelstum kwamen om daar een wedstrijd tegen GEO af te werken voor promotie naar de vierde klasse. En die wedstrijd werd na een spannende slotfase door Zeester met 2-1 gewonnen. Wat zou het mooi zijn wanneer ze volgend jaar bij Middelstum in de klasse zouden komen. Proficiat derhalve, het bleef vast nog lang onrustig op het plaatselijke sportpark.
’s Avonds werden alle indrukken nog even versterkt toen we een straat verderop verkleed en al zestig jaar Diederik Lalkens mochten vieren. Het ging er om weg en ook daar was het nog lang onrustig. DJ Sieme had er zin in en zette zijn feest- en dansnummers tot ver in de kleine uurtjes door. Maar of iedereen in de buurt daar nu zo blij mee was….
Afijn, wat ik bijna vergeten was te vermelden, de woensdag ervoor liep ik voor het eerst sinds jaren weer eens de Hippolytusrun. Waar ik die vroeger ongetraind in zo’n drie kwartier liep, moest ik nu getraind en al nog goed mijn best doen om hem binnen het uurtje te voltooien. Ja, je wordt ouder papa inderdaad. Zeker die laatste twee kilometers hakten er stevig in. Maar ik was weer een mooie ervaring rijker en de tijd geeft mij wellicht volgend jaar ruimte tot verbetering.
Snel door naar zaterdag de 13e juni. Ook al zo’n mooie en drukke dag. Met ’s middags het Lutjeclubtoernooi in…
Toen ik Gerrit Koning zijn naam voorbij zag komen op mijn interviewlijstje, schoten er direct allerlei herinneringen door mijn hoofd vanuit een rijk stapverleden in Café Koning en Discotheek Fame. Maar ook vragen van hoe zou het met hem zijn, waar woont hij en wat doet hij tegenwoordig op 68-jarige leeftijd zoal…
De bossen van Norg
Tot 2018 was Gerrit eigenaar van het Wapen van Norg. ‘Toen ik de zaak van de hand deed, heb ik eerst nog een poosje in Groningen gewoond maar Norg bleef trekken en ik woon nu in een optrekje midden in het bos. Ik ben ook nog steeds lekker actief in de horeca. Als eigenaar van de panden in Bedum (Grandcafé Koning/De Caenerij) en Ten Post (Bij de Molen) maar ook van Shooters in Leeuwarden, de zaak waar mijn dochter Naomi de scepter zwaait.
Bij mij is er af en toe de tweestrijd tussen het hart en het verstand waarvan de laatste zegt dat het tijd is om te stoppen maar mijn hart klopt nog steeds voor de horeca en dus ben ik op achtergrond actief in Leeuwarden qua inkoop en administratie en ik ben er zelf ook regelmatig te vinden.
Ik wist van jongs af aan al wel dat ik de horeca in wilde. Als zoon van een kroegbaas was dat ook geen rare gedachte. Helaas was er in mijn jonge jaren geen gerichte horecaopleiding en dus koos ik op de LTS voor de loodgieteropleiding. Maar op mijn zestiende was er geen houden meer aan en startte mijn horecaloopbaan.
Eind jaren zeventig kwamen we in Bedum terecht waar mijn broer Feiko en ik met een eigen patatkraam begonnen en in februari 1981 Café Koning aan het Boterdiep openden, de zaak die we een jaar ervoor gekocht hadden. Op 1 augustus 1983 openden vervolgens de deuren van Discotheek Fame. Al met al ben ik tot 2022 bijna 45 jaar met heel veel plezier actief geweest binnen de Bedumer horeca.’
Het begin van het Bedrijvenvoetbal
Eén de ingangen voor dit verhaal is het terugblikken met Gerrit op de beginjaren van het Bedrijvenvoetbal. Dat begon eigenlijk eind jaren tachtig al met een soort van jaarlijkse verzoeningswedstrijden tussen de plaatselijke politie, die toen nog een eigen bureau in Bedum had, en de plaatselijke kroegjeugd. En dat in de tijd dat er onderling nog wel eens wat irritaties waren en wat is er dan leuker om nader tot elkaar…
Ik bel de 26-jarige Tim Staal aan het begin van de avond op terwijl hij al in sporttenue klaarzit om straks één van zijn vier wekelijkse bezoekjes aan de sportschool af te vinken en merk direct dat ik iemand aan de lijn heb die wel in is voor een dolletje en dus is de toon direct gezet. Geknipt voor het horecaleven en de gezelligheid inderdaad.
Deze enthousiaste jongeman die zijn hele leven al in Bedum woont, sinds drie jaar zelfstandig aan het Plantsoen, zit vol met leuke en vrolijke verhalen. De manier waarop hij het schildersvak ingerold is bijvoorbeeld terwijl hij met de opleiding Sport en Bewegen juist een sportachtergrond heeft en tot zes jaar geleden nooit een kwast vastgehouden had.
‘Mijn vader werkt als chauffeur bij JZ Transport en mede-eigenaar Hugo Zijl belde mijn vader op over een ritje en vroeg wat ik tegenwoordig deed. Ik was in coronatijd net na anderhalf jaar gestopt met de ALO en niet veel later had ik hem al aan de lijn met de vraag of ik niet bij hem wilde komen werken. Hij heeft mij vervolgens de fijne kneepjes van het vak bijgebracht en ik vind het schilderen en de werksfeer zo fijn dat ik bij hem ben blijven werken.’
Tussendoor was hij nog een tijdje bedrijfsleider van Grandcafé Koning en daar werkt hij nu nog steeds elke zaterdagavond achter de bar. ‘Dat is misschien nog wel meer hobby dan werken. Samen met Thijs van Dijken lekker ouwehoeren met de gasten en voor de gezelligheid zorgen. Werken in de horeca heb ik altijd superleuk gevonden!’
Introductie als vrijwilliger
Dus zo raar is het niet dat Tim steeds nadrukkelijker op de deur rammelt om op termijn de horecataken van bestuurslid Kor Noorlag over te nemen. ‘Maar zover is het nog niet hoor. Ik kan het prima met hem vinden maar ook hij heeft een houdbaarheidsdatum zoals hij zelf ook altijd zegt. We doen het nu gezellig samen maar ik zou het fantastisch vinden om in zijn voetsporen te treden.’
Acht jaar geleden maakte hij zijn debuut als vrijwilliger. Raoul Wiersum en Stijn Hekstra hadden hem al eens gepolst maar toen Hans Gras zich ermee ging bemoeien was hij om. Aanvankelijk nam hij het zware (kabel)sjouwwerk op zich en nog steeds is hij zowel bij de op- en afbouw van de tent betrokken en draait hij tijdens de sponsoravond een bardienst.
‘Sinds twee jaar…
We hebben de laatste tijd regelmatig extra huisgenoten. Vooral in de keuken. Huisgenoten die we liever niet hebben: mieren. Irritante beestjes. Vooral binnen. Maar ook buiten onder het terras kunnen ze aardig te keer gaan.
Het deed me denken aan een gevleugelde uitspraak die onze vader vroeger thuis regelmatig gebruikte en ook tegenwoordig bij ons thuis nog wel eens rond schalt. Ik ben redelijk bijbelvast opgegroeid. Losse bijbelteksten worden nog wel eens uit hun verband gerukt en te pas en te onpas gebruikt. Zo ook een tekst uit het bijbelboel Spreuken waar het gaat over de mier.
Als we vroeger thuis ’s morgens wel eens wat langer in bed lagen dan werden we van beneden nog wel eens gewekt met de uitroep: ‘Ga tot de mier gij luiaard, zie haar wegen en word wijs’. En ik betrap mezelf erop dat ik nu m.b.t. mijn huisgenoten nog wel eens hetzelfde doe.
De mieren in de keuken en in de tuin zetten me aan het denken. Volgens Spreuken valt er blijkbaar nog wat van de mieren te leren. Ik denk alleen maar aan overlast en zo snel mogelijk bestrijden van die beestjes. Maar wat is de les van de mier? Zittend op het terras observeerde ik die krioelende beestjes.
Mieren hebben hun functie in de natuur. Het zijn grote opruimers van organisch materiaal bijvoorbeeld. Maar één mier alleen is niks en kan niks. Mieren zijn een voorbeeld in samenwerking. Samen zijn ze ontzettend sterk. Ze werken onvoorwaardelijk samen. En niet chaotisch, ieder doet maar wat. Nee, super georganiseerd en gedisciplineerd. Met een grote sociale component. Er wordt op elkaar gelet, om de beurt gerust, zieke of gewonde worden verzorgd. En ze passen zich heel makkelijk aan als de omstandigheden veranderen.
Toen ik hierop lette drong de les van mieren tot me door. Ze zijn ons inderdaad tot voorbeeld. Hoe leven we als mensen samen? Zeker in een dichtbevolkt en overgereguleerd land als de onze. Als individu hebben we allemaal onze talenten. Maar die komen pas echt tot hun recht in de samenwerking met anderen. Daar waar jouw talent die van een ander aanvult, komen mooie dingen tot stand. Oog houden voor elkaar, ook voor diegene die even moeite heeft om mee te komen.
Maar ook je eigen grenzen aangeven is geen teken van zwakte, maar juist van kracht. Vraag om hulp daar waar het alleen even te zwaar is. Veranderen de omstandigheden?…
Naam: George Deuling
Adres, Woonplaats: Schorsmolenstraat, Groningen
Leeftijd: 35 jaar
Burgerlijke staat: Gelukkig getrouwd met Jill.
Beroep: Hoofd Tekenkamer bij Klijnstra Steigerbouw.
Hobby’s: Op gebied van sport is dat voetbal, wat ik helaas door een kapotte knie niet meer kan spelen maar wel graag kijk/volg. Daarnaast speel ik af en toe padel en ben ik recent gestart met Hyrox-trainingen, maar dat laatstgenoemde moet nog een hobby worden😉. Daarnaast houd ik van gezelligheid, lekker eten, zo nu en dan een festival pakken, genieten van quality-time met vrouw en dochter en puzzelen (zie versiertruc).
Lievelingsgerecht: De Feijoada en hutspotvariant van m’n vrouw. Mooi uiteenlopende gerechten.
Mooiste film ooit gezien Een van laatste films die ik gekeken heb in de bioscoop was Oppenenheimer. Die vond ik wel erg goed.
Mooiste sportmoment ooit: Heb niet echt een mooiste sportmoment, maar wel een sport/voetbal gerelateerd moment. En dat was de laatste trainingskamp naar Marbella met het 1e en 2e van SV Bedum. Een bijzonder voetbalreisje waar ik nog vaak met plezier op terug kijk. Met zo’n leuke grote groep op pad in Spanje.
Mooiste boek ooit gelezen: Ik ben in de 35 jaar aardig wat boeken begonnen met lezen, maar weinig uitgelezen. Heb helaas geen mooiste boek.
Kijkt het liefst naar: M’n dochter zien opgroeien.
Beste popsong aller tijden: Lastig om er één te kiezen. Muziek roept veel mooie herinneringen op, waardoor elk nummer zijn eigen verhaal heeft. Heb ook vele lijstjes in Spotify. Maar op dit moment geniet ik erg van mijn dochter van 4 die uit volle borst meezingt met Cheerio – Justen de Wildt. 😊
Mooiste/succesvolste versiertruc: Mijn hobby is puzzelen en jij bent het laatste stukje dat ik zoek.
Mooiste plekjes van het Hogeland: Home sweet home
Favoriet vakantieland: Zuid-Afrika
Mooiste stad: Valencia
Favoriete auto: Tesla Model Y
Waar heb je spijt van: Zoals Martin Morero zingt: Spijt is voor later. Nee, zonder gekheid, uiteraard wel spijt van bepaalde acties in het leven maar te persoonlijk om hier te benoemen.
Wat zou je ooit nog willen doen: Een rondreis maken voor onbepaalde tijd.
Droomvrouw/man: Nu Jill, vroeger Katja Schuurman.
Waar mogen ze je ’s nachts voor wakker maken: Mars Ice Cream
Hoogtepunt uit het leven: Nooit gedacht dat ik dit zou noemen, maar dan zeg ik onze bruiloft in de Martinikerk. Erg bijzonder om in zo’n mooie kerk te trouwen, omringd door vrienden, familie en onze dochter in haar eigen trouwjurkje.…
Remko, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Remko van der Sluis is de naam en ik ben 46 jaar. Van oorsprong een Stadjer, maar in 2002 naar Zuidwolde verhuisd. Ik woon samen met Ellen en samen zijn we de trotse ouders van twee tieners: een zoon en een dochter. Ik werk als zzp’er met mijn eigen bedrijf, VDS Vastgoed Diensten. Daarbinnen ben ik enerzijds bouwkundig inspecteur voor de woning- en utiliteitsbouw en anderzijds communicatieadviseur voor woningbouw en leefomgeving.
Als inspecteur houd ik mij bezig met gebouwschade-inspecties, conditiemetingen, keuringen en opleveringsprocessen – in Groningen heeft dat vaak met aardbevingsschade te maken. Als communicatieadviseur richt ik mij op heldere communicatie en bewonersbetrokkenheid rond bouw- en leefomgevingsprojecten. Dit doe ik vanaf 2020; voorheen werkte ik bij verschillende projecten binnen diverse (semi)-overheidsinstanties en daarvoor bij de ING. In mijn vrije tijd ben ik als vrijwilliger lekker actief in Zuidwolde.
Het Boeskoolfestival wordt georganiseerd door Stichting Platform Zuidwolde, waarvan jij een van de bestuursleden bent?
Stichting Platform Zuidwolde is in 2022, na de coronatijd, opgericht. Het platform ontstond omdat de sociale cohesie binnen ons mooie dorp tijdens die periode wat onder druk was komen te staan, en dat is natuurlijk funest voor het dorpsleven. Met Marije van der Sluis (geen familie) ben ik grondlegger van de stichting. Samen hebben we sindsdien talloze projecten en activiteiten opgestart, met een breed palet aan vrijwilligers om ons heen.
De directe aanleiding was het project Het Akkerveld, het ontmoetingsveld en tevens de speeltuin in Zuidwolde. Iets wat al jaren een gekoesterde wens was en in de coronatijd een van de weinige plekken waar mensen nog bij elkaar konden komen. Dat project had een rechtsvorm nodig om subsidies te kunnen aanvragen. Omdat die rechtsvorm toch in wording was, hebben we meteen een koppelkans gegrepen: er leefde namelijk ook de wens om het Boeskoolfestival nieuw leven in te blazen. Voor dat festival zijn Hugo Zuurveen en Dimitri Boschma ook ingestapt, zodat we een volwaardig bestuur hebben.
Wat streeft Stichting Platform Zuidwolde eigenlijk na?
De belangrijkste functie is de faciliterende rol die wij bieden. Stel, iemand heeft een goed idee of wil iets leuks organiseren, maar heeft geen zin in de bestuurlijke rompslomp die daarbij komt kijken. Om daar een weg in te vinden, kan men ons benaderen.
Zo hebben wij dorpsgenoten ondersteund die een gezamenlijke iftar-maaltijd voor de dorpsinwoners hebben georganiseerd. Ook in de fraaie middeleeuwse kerk in het…