Dik drie jaar geleden werden Robin Weijenberg en Boukje Miske met In het Zicht Optiek in Uithuizen adverteerder op mijn website en ons uitgebreid interview stamt ook al weer van medio 2023 (https://bert-koster.nl/2023/05/12/robin-en-boukje-over-in-het-zicht-optiek-uithuizen-een-optiek-met-meerwaarde/)
Natuurlijk ziet u in de tussentijd genoeg pr-flitsen langskomen via Facebook en LinkedIn over mooie (zonne)brillen, lenzen, oogmetingen, oogzorg voor jong én oud en kleine reparaties aan monturen maar eigenlijk is het natuurlijk de hoogste tijd voor een update middels deze Nieuwsflits en daardoor kan ook prima het huidige personeelsbestand worden meegenomen:
Maak bijvoorbeeld gerust kennis met Jantine. Zij is tegenwoordig op vrijdag vrij en werkt dinsdag, woensdag en donderdag. Kundig en klantvriendelijk, daar staat en gaat ze voor. En dan is daar natuurlijk Bram die tegenwoordig ook één dag in de week is gaan werken bij Eyescan in Groningen bij de refractie-chirurgie. Hij is bijna klaar als optometrist en heeft dus in de loop der jaren heel veel extra oogkennis opgebouwd.
Anouk is nieuw in de winkel en afkomstig uit Delfzijl. Zij is 28 jaar, moeder van twee prachtige kinderen en getrouwd. Zij begint in september met de optiekopleiding en vult de gaten in. Robin zelf is tegenwoordig anderhalve dag in het UMCG aan het werk om daar de drukte in de oogzorg te verlichten. Maar natuurlijk ook om zijn kennis over de ogen nog verder uit te breiden.
De winkel wordt dus de laatste jaren gerund door bijna dezelfde gezichten maar iedereen is wel mooi bezig om zich te verdiepen qua oogzorg of extra kennis te vergaren en dat geldt natuurlijk zeker ook voor Boukje. Nog meer heuglijk nieuws want Robin en Boukje verwachten in november hun derde kindje. Wat het wordt is nog niet bekend maar Robin merkt al wel gevat op dat ‘de kans dat ons derde kindje brildrager wordt 75% is wegens een lui oog bij zijn vader!’
Tot slot nog even de verheugende constatering dat het winkelpand van In het Zicht Optiek aan de Hoofdstraat West in Uithuizen in september/oktober wordt uitgebreid met een extra oogmeetruimte om de oogzorg nog verder uit te breiden. Men zit daar op alle fronten niet stil inderdaad. Op naar Uithuizen dus voor de beste oogzorg die u zich maar kunt wensen….…
Wouter, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Wouter Korhorn is de naam, 41 jaar, opgegroeid in Kloosterburen en in 2010 in Leens neergestreken. Ik ben in 2012 getrouwd met Diane Wiersum en samen zijn we de trotse ouders van twee dochters: Carlijn (2014) en Florien (2017). Ik werk fulltime als facilitair coördinator op Noorderpoort in Groningen en daarnaast heb ik mij op 1 juli 2025 met Dronevlucht Hogeland ingeschreven bij de Kamer van Koophandel in Groningen.
Vertel eens iets over je werkleven ‘voor en naast de dronevluchten’?
Een echte leerder ben ik nooit geweest maar toch heb ik op 19-jarige leeftijd mijn MBO-diploma Facilitair gehaald om vervolgens in 2003 direct aan het werk te gaan. De kleine twintig jaar daarop ben ik als catering-, bedienings- en facilitair medewerker aan het werk geweest. Onder andere twee periodes bij Willibrord in Kloosterburen en ik heb zelfs nog enige maanden in Den Haag gewerkt voor een Novotel Hotel. De laatste dertien jaar werkte ik als cateringbeheerder voor Beijk Catering.
Ik was zo’n vijf jaar geleden toe aan een nieuwe uitdaging en besloot te solliciteren naar de functie van facilitair medewerker bij Noorderpoort. Dat lukte gelukkig al heb ik in het begin nog wel enige maanden in de catering gewerkt. Maar na intern een leidinggevende-opleiding te hebben gevolgd ben ik nu één van de vier clustercoördinatoren van Noorderpoort en dat bevalt prima!
In 2020 ontdekte je een nieuwe passie?
Dat moet inderdaad zo rond die tijd geweest zijn en ik werd hierbij op de camping aangestoken door mijn zwager en schoonvader die beiden een drone bij zich hadden. Ik heb toen zelf eerst een kleine drone gekocht maar die werd al snel ingeruild voor een grotere. In 2023 heb ik aan het Noorderpoort een opleiding tot dronepiloot gevolgd met drie certificaten tot gevolg waardoor ik dronevluchten mag maken met drones die maximaal vier kilo wegen.
Ik begon die dronevluchten steeds interessanter te vinden en het werkt voor mij ook heel ontspannend. Daarbij leveren dronevluchten ook nog eens prachtige beelden op die ik vervolgens bewerkte tot video’s en foto’s. Ook daarin werd ik steeds handiger.
Wanneer zag Dronevlucht Hogeland vervolgens het levenslicht?
Omdat ik het maken van dronebeelden steeds mooier begon te vinden, ging ik er ook serieuzer naar kijken en in de loop der jaren werd ook het apparatuur steeds uitgebreider en professioneler. Toen de eerste opdrachtgever zich aandiende moest er een…
Kunt u zich heel kort even voorstellen?
Noteer bij mijn naam gerust Hinny van der Ploeg – Strijker. Ik ben op 21 mei 1963 geboren in Glimmen als ‘middelste’ van drie dochters. Mijn vader werkte vroeger als fabrieksmedewerker op melkfabriek De Ommelanden. Mijn moeder runde het huishouden en ging later ook als huishoudelijke hulp aan de slag. Mijn oudste zus is negen jaar ouder dan ik en woont in Zweden en mijn acht jaar jongere zus is in Kruisweg neergestreken.
Toen ik twee jaar was, verhuisden we als gezin naar Hoogkerk en daar heb ik tot 1972 gewoond. Daarna volgde een verhuizing naar Vinkhuizen en in 1981 ben ik gaan samenwonen met Ties in Hornhuizen. Daarna zijn we in 1999 verhuisd naar Kloosterburen waar we ongeveer twintig jaar gewoond hebben. In 2019 zijn we in Lemkesland in Leens neergestreken. Twee jaar geleden zijn we voor het laatst verhuisd en wel naar appartementencomplex Koningstate in Leens en dat bevalt Ties en mij heel goed.
Wat is uw burgerlijke staat?
In 1981 leerde ik in Ulrum via mijn zus de acht jaar oudere Ties van der Ploeg kennen die oorspronkelijk in Leens opgegroeid is. Er ontstonden op een feestje allerlei wilde plannen voor een gezamenlijke motortocht naar de Noordkaap maar uiteindelijk bleven we met zijn vieren over. Het voelde direct goed met Ties en een jaar later zijn we al getrouwd.
Dit huwelijk heeft ons twee dochters geschonken. Rianne is in 1983 geboren. Ze is buschauffeur, en heeft 2 kinderen gekregen. Joyce is 22 jaar en Bryan 19. Rianne is sinds 2022 gehuwd met Edwin van Essen en ze wonen in Kloosterburen.
In 1985 kwam Miranda op de wereld. Zij werkt op de plantenafdeling bij Groenrijk en is getrouwd met Douwe Kosmeier. Ook zij hebben twee kinderen gekregen, Tieshan is 19 en Swen 17. Ze wonen in Ten Post. We zijn bijzonder trots op onze kinderen en kleinkinderen.
Wat is uw voormalig beroep?
Mijn lagere schooltijd heb ik doorgebracht in Hoogkerk en Vinkhuizen. Ik had geen flauw idee wat ik later wilde worden en ging in Vinkhuizen naar de LHNO. Ik verdiende in die tijd ook al wat zakcentjes bij in een kruidenierswinkel en toen ik in het derde jaar zat, wilde ik eigenlijk wel van school af en daar fulltime aan het werk. Maar mijn baas was gelukkig wel zo verstandig dat hij tegen mij zei dat ik eerst maar eens…
Naam: Sam Lukassen
Adres, Woonplaats: Winsum
Leeftijd: 23 jaar
Burgerlijke staat: Ongehuwd
Beroep: Jeugdhulpverlener
Hobby’s: Voetballen, lezen, gamen, films/series kijken en biertjes drinken met vrienden.
Lievelingsgerecht: Ik kan eigenlijk niet kiezen tussen sushi of een heerlijk AVG…
Mooiste film ooit gezien: Spider man no way home
Mooiste sportmoment ooit: FC Groningen die terug promoveert naar de eredivisie. En mijn eerste ongeslagen kampioenschap met Rood Zwart Baflo.
Mooiste boek ooit gelezen: Brief answers to the big questions van Stephen Hawking.
Kijkt het liefst naar: Voetbal, wielrennen of een goede film.
Beste popsong aller tijden: My blood van Di-rect.
Mooiste/succesvolste versiertruc: Een goochelaar verklapt nooit zijn trucs….
Mooiste plekjes van het Hogeland: Mooiste plek is uiteraard Baflo. Ik heur hier….
Favoriet vakantieland: Griekenland, mooie cultuur en heerlijk eten.
Mooiste stad: Ik ben ooit in Malaga geweest, wat ik een prachtige stad vond. Maar Malaga legt het toch af tegen Groningen!
Favoriete auto: Ik heb niks met auto’s, dus dan zeg ik maar mijn eerste auto: Chevrolet Kalos.
Waar heb je spijt van: Nergens van.
Wat zou je ooit nog willen doen: Ik zou ooit graag nog naar Japan willen, de cultuur spreekt mij erg aan.
Droomvrouw/man: Mijn vriendin waar ik hoop nog lang mee samen te zijn.
Waar mogen ze je ’s nachts voor wakker maken: Een heerlijke gehaktbal uit de voetbalkantine.
Hoogtepunt uit het leven: Samen een huis gekocht met mijn vriendin en de komst van onze twee katten. Maar ook alle vakanties en feestjes.
Dieptepunt uit het leven: Ik heb gelukkig weinig dieptepunten gehad, en kom daarom ook niet zo gauw op 1!
Volgende vluggertjesgast en waarom: Nick Lukassen, mijn broer. Ik denk dat hij wel raad weet met deze vluggertjes!
Wat wil je verder nog kwijt: Als je je kop d’r moar bie holt!…
Dat overkomt mij niet vaak. Dat ik een telefonisch interview heb met iemand die van het werk naar huis fietst. Maar als je het zo druk hebt als Hans Gras dan snap ik dat wel. Ik was nog in de overweging om tegen hem te zeggen dat wanneer hij zijn fietstijd altijd zo gebruikt dat hij dan nog wel een extra (vrijwilligers)klus aan zou kunnen nemen maar iets zei mij dat ik dat maar niet moest doen. Want Hans heeft het razend druk….
Huize Gras
Gelukkig heeft de 51-jarige Hans thuis zijn gezin om hem heen dat net zo besmet is met het Bedrijvenvoetbalvirus als Hans zelf. Dat leidt soms aan de keukentafel tot mooie én goede discussies met zijn evenoude vrouw Ellen, dochter Jasmijn (23) en zoon Tygo (19). Een mooi moment om even weer bij te praten na alle drukte.
‘Ik werk al weer ruim twintig jaar bij de facilitaire dienst van de Hanzehogeschool en heb sinds 2020 een eigen klus- en bouwservice onder mijn eigen naam. Dat leidt vaak tot zesdaagse werkweken en dan heb je ’s avonds het offerte- en het vrijwilligerswerk nog. Want achttien jaar geleden ben ik in het bestuur van het Bedrijvenvoetbal gekomen en inmiddels heb ik het hele facilitaire gebeuren onder mijn hoede plus de aansturing van zo’n zestig vrijwilligers om alles op tijd op te bouwen.’
Na zijn opsomming van al die zaken waar hij zich mee bezighoudt, kom ik tot de conclusie dat zijn mogelijke opvolging nog wel even een dingetje wordt. Gelukkig lopen Julian Walraven en Jesse Terra al een tijdje met hem mee zodat ze hem op termijn mooi op kunnen volgen. Maar wanneer dat zal gaan gebeuren?
‘Ach, na iedere editie is daar de conclusie dat ik er toch maar weer een jaartje aan vastknoop. Want saai wordt het nooit. Elke editie kent zijn eigen uitdagingen en dat leidt soms tot woelige nachten. Zo kreeg ik tijdens mijn vakantie op Curaçao een telefoontje dat de feesttent dit jaar niet op het parkeerterrein kan staan omdat die wordt aangepakt. En dan begint het in mijn hoofd al weer te malen hoe we het dit jaar dan aan moeten gaan vliegen. Daar hebben we inmiddels al de nodige gesprekken met de gemeente over gehad.’
Artiesten
Eén van de onderdelen van zijn takenpakket is het regelen van de artiesten. Ter hoogte van Ellerhuizen komen de mooie verhalen los. Want terwijl…
Het voordeel van zo’n jubileumeditie van het Bedrijvenvoetbal is dat je met de mannen van het eerste uur terug kunt kijken op hoe het allemaal begon. De inmiddels 56-jarige Harke Rutgers is zo iemand. Naast een begenadigd voetballer, die in zijn tien jaar in CVVB 1 de opmars vanuit de vierde klasse C naar de eerste klasse meemaakte, ook iemand die bestuurlijk gewicht in de strijd gooide waardoor het evenement door kon groeien naar waar het nu staat….
Nieuwe baan
Ik bel Harke wanneer hij net met zijn nieuwe baan voor WIJ Groningen is begonnen, na jarenlang voor eerst de Rabobank en later het UWV gewerkt te hebben. Nog steeds in een uitdagende functie in de hulpverlening want hij stuurt die hulpverleners aan die in de oostelijke wijken van Groningen maar ook in Ten Boer hun hulp aanbieden. Maar uiteraard nog wel steeds in Bedum wonend samen met vrouw Anneke en zoon Rowan (20). Dochter Verona (23) woont inmiddels op kamers in de stad.
Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe Harke bij het Bedrijvenvoetbal verzeild raakte. ‘In het begin van de negentiger jaren heb ik een tijdje samengewerkt met Henk Steenhuis, de voorzitter van het eerste uur. Dat was bij een onderdeel van de firma Adrem waar we gezamenlijk advertenties verkochten. Henk zorgde er persoonlijk voor dat ik de commerciële man werd binnen het bestuur dat verder bijvoorbeeld uit Jaap Heres, Anne Bolhuis en communicatieman Paul Kremer bestond. Zelf was ik aanvankelijk verantwoordelijk voor het sponsorboekje dat uitkwam en uiteraard voor alle sponsorcontacten.’
Steeds groter
Het was in de tijd dat er tegen de oude kantine nog een kleine feesttent gebouwd werd waar destijds vooral Bedumer bands optraden na afloop van het eendaagse gebeuren. In de tijd dat Harke voor de Rabobank werkte, kon hij mooi zijn biljetten- en muntenteller meenemen om aan het eind van de avond de opbrengst te tellen samen met zijn collega-bestuurders. Dit om te checken of het klein budget van een paar honderd gulden wat destijds beschikbaar gesteld werd, niet was overschreden.
‘Dat waren vaak de mooiste uurtjes waarbij het toernooi geëvalueerd werd onder het genot van een borreltje. We zaten in de bestuurskamer te tellen en zagen de bezoekers op de fiets wegrijden, of beter gezegd daartoe een poging ondernemen. Het was ook de tijd waarbij we op zondag tot aan het eind van de middag met ons vijven de restanten van de vuurwerkshow…
“Het gaat best goed”, zeg ik wanneer mij voor de zoveelste keer gevraagd wordt hoe het met me gaat. En dat vat het ook wel een beetje samen. Naar omstandigheden gaat het goed. De omstandigheden heb ik in een eerdere column wel es beschreven. In maart 2023 kreeg ik de diagnose darmkanker. Een tumor in de endeldarm met uitzaaiingen in longen en lever.
De tumor is inmiddels met groot succes verwijderd en de darm is schoon. De uitzaaiingen in de lever zijn tot twee keer toe operatief weggebrand in het UMCG en het leven leek me weer toe te lachen. Tot ergens eind 2025 toen de oncoloog me vertelde dat er uitzaaiingen waren aangetroffen in de buikvlies. Een dikke tegenvaller die behoorlijk rauw op m’n dakkie viel. Daar bovenop nog de koele melding dat genezen geen optie meer was en dat we vanaf nu mijn leven alleen nog maar kunnen verlengen.
Met een prachtig woord: ik ben Palliatief. Leg deze in Wordfeud en je hebt gewonnen. Het leek er echter op dat ik helaas had verloren. Maar niet de strijd. Onder geen beding ga ik roemloos en als een dood vogeltje in huis zitten om op de man met de zaag te wachten. Vol goede moed en met een enorm portie zelfvertrouwen en humor ben ik voor de tweede keer een chemotraject ingegaan begin februari 2026. Deze chemo zou zwaar zijn met bijwerkingen als enorme vermoeidheid, haaruitval en mogelijk diarree.
Na de eerste 4 kuren was er niets aan de hand. Elke dag gewoon lekker aan het werk en de dagelijkse bezigheden gewoon kunnen uitvoeren. Het gaf me zelfs enorm veel energie om aan het werk te zijn in het MZH en op zaterdag met de jonge honden van Fc Leo 1 op stap te gaan langs de Noord Groninger velden.
De collega’s van de beveiliging zijn een ware steun voor me. Ik kan m’n gang gaan op m’n werk en ze laten me gelukkig allemaal in mijn waarde. Ik word nog gewoon als unithoofd behandeld en we hoeven het niet steeds over m’n ziekte te hebben.
Uiteraard leeft het op m’n werk want elke drie weken moest ik een dag aan het infuus voor de chemo. De kuur mocht zelfs mee naar huis. Als een ware St Bernhardhond hing de chemo van woensdag t/m vrijdag om mijn nek zodat deze langzaam mijn lichaam binnen druppelde. Op vrijdag kwam dan…
De maand maart bracht mij onder andere naar Ulrum waar een bezoek aan de kartbaan voor een interview al langere tijd op het verlanglijstje stond. Iemand tipte mij vorig jaar namelijk dat de baan een nieuwe asfaltlaag gekregen had wat de baan nog mooier en sneller maakt. Eerder was de lengte al uitgebreid van 325 naar 400 meter.
Dik een half jaar later maakte ik kennis met Rob Lucassen die het beheer van de baan grotendeels onder zijn hoede heeft. Maar eigenlijk is hier gewoon sprake van een mooi familiebedrijf en daarbij is Rob zelf ook een fanatiek kartracer.
En met de zomervakantie in het verschiet, is het karten in Ulrum op een van de weinige buitenbanen in Nederland natuurlijk een hele mooie uitgaangstip voor zowel jong als oud. Voor zowel mensen die nog nooit in een kart gereden hebben tot ervaren rijders die onderling de strijd met elkaar aan willen gaan.
Dat kan natuurlijk ook via een mooi bedrijfsuitje en daarbij kan zelfs tijdens de Grand Prix van Ulrum bepaald worden wie zich tot snelste karter van het bedrijf of van de vriendengroep mag kronen. Maar ook worden er regelmatig kinderfeestjes gehouden inclusief patat en snacks en een lunch of aansluitende barbecue tijdens bedrijfsuitjes behoort zeker ook tot de mogelijkheden.
De familie Lucassen heeft 26 karts in eigen beheer waarvan er 22 op het terrein zelf aanwezig zijn en op de baan zelf rijden maximaal 18 karts. Dit heeft alles te maken met zowel de veiligheid als het raceplezier zelf. Er is in de afgelopen jaren flink geïnvesteerd in de veiligheid van de coureurs. Door bandenstapels op de juiste plekken, vierpuntgordels in de kart en goede helmen kun je in Ulrum heel veilig karten. En dat is ook wel nodig met topsnelheden van 50 km/uur.
In de meeste gevallen kun je een kart huren voor zo’n twee a drie sessie van 10 minuten maar het is ook mogelijk om je eigen kart mee te nemen naar het circuit. De baan kan zowel links- als rechtsom genomen worden en door een lichtinstallatie kan er ook ’s avonds geracet worden.
Momenteel trekt de kartbaan in Ulrum zo’n 80.000 bezoekers op jaarbasis maar er zijn serieuze plannen om dit uit te breiden naar 120.000 bezoekers. De uitbreiding van de gezellige kantine, omgedoopt tot Central Perk omdat men een groot Friends-fan is, inclusief een mooi buitenterras is hiertoe een eerste aanzet en maakt…
‘Waarom Black Tie Monkey Squad boeken voor feesttenten? Dat vertellen we je graag! Black Tie Monkey Squad, ook wel bekend onder de afkorting BTMS, staat bekend als een van de meest energieke en unieke coverbands van Nederland. Met zes muzikanten van wereldklasse brengen ze een high-energy show die perfect is voor tentfeesten, festivals en bedrijfsfeesten.’
Wie ze al eens op heeft zien treden, weet dat van deze introductie geen woord gelogen is. Alleen al door deze presentatie, wil je graag meer weten over Bedrijvenvoetbal-huisband BTMS. De band die elk jaar het dak van de Bedumer feesttent afblaast en dat dit jaar op zaterdag 4 juli weer gaat doen. En dus leg ik maar wat graag contact met de 37-jarige zangeres Femke Bleeker. Een persoonlijke introductie kan natuurlijk niet uitblijven.
Mondje dicht graag
‘Op jonge leeftijd leefde ik al helemaal voor de muziek en het zingen. Mijn ouders vroegen soms wel eens of ik een tijdje mijn mond wilde houden, wanneer ik weer eens zingend door het huis liep, haha. Maar zij hebben mij altijd gestimuleerd hoor met mijn zangcarrière in bandjes en koortjes. Ik had echter nooit gedacht dat zo’n twintig jaar geleden het startpunt zou worden van een carrière als zangeres van verschillende bands.
Waar BTMS nu precies voor staat? Eigenlijk nergens voor. Het is een grappige naam met een knipoog. Black Tie staat immers voor stropdas en we treden met net zo veel gemak en energie op tijdens een bedrijfsfeest als in de feesttent. We zijn een gezellig clubje muzikanten bij elkaar met onderling een hechte en vriendschappelijke band. Dat moet ook wel wanneer je zo vaak gezamenlijk optreedt.’
De bijzondere band met Bedum
Femke is geboren in het kleine stadje Goor en de liefde bracht haar naar Hengelo. Twents bloed dus en dat geldt ook voor haar mannelijke collega’s in de band. In Twente is ze ook qua werk volop met de muziek bezig want ze geeft al weer zestien jaar met veel plezier muziekles aan de middelbare ROC Twente-school in Almelo. Daarnaast is ze ook nog eens moeder van drie jonge kinderen die 1, 3 en 5 jaar oud zijn.
Én zangeres van BTMS dus, de energieke, onvoorspelbare en eigenwijze coverband waarmee ze jaarlijks zo’n vijftig keer optreedt door heel Nederland. De band bestaat verder uit een drummer, gitarist, bassist, toetsenist en een zanger en de meeste bandleden kennen elkaar al vanuit Femke haar vorige band…
Naam: Wilco Stolwijk
Adres, Woonplaats: Keukenhof in Eext, toch wel het mooiste en gezelligste dorp in het noorden.
Leeftijd: 35 jaar jong
Burgerlijke staat: Alweer 7 jaar gelukkig getrouwd met Marieke.
Beroep: Adviseur veevoeding en mestwetgeving op melkveebedrijven. en daarnaast zit ik nog in een maatschap met mijn ouders, het gaat om een melkveebedrijf in mijn oude woonplaats Bedum.
Hobby’s: Voetbal en sinds we op onze huidige plek wonen ook het klussen.
Lievelingsgerecht: Niet echt een lievelingsgerecht, maar ik zou wel 3 keer per dag warm kunnen eten.
Mooiste film ooit gezien: Heb ik niet. Als ik dan toch iets van tv mag / moet kiezen, zou ik zeggen de serie Prison Break. Als ik tv kijk, is het hoofdzakelijk voetbal en een aanrader is ‘Onze club’ zondags op RTV Drenthe.
Mooiste sportmoment ooit: Het kampioenschap met SV Bedum. Ik woon sinds 2015 in Eext, maar ben tot 2020 bij SV Bedum blijven voetballen. In het kampioensjaar speelden we hoofdzakelijk met echte Bedummers en werden we na een extreem spannende ontknoping kampioen. Het shirt met nummer 6 hangt ingelijst in onze kroeg thuis.
Mooiste boek ooit gelezen: Geen geduld voor een goed boek.
Kijkt het liefst naar: Mooie vrouwen en mooie koeien.
Beste popsong aller tijden: Ultimate Kaos – Casanova
Mooiste/succesvolste versiertruc: Gebruik jij Andrelon? Want je hebt de perfecte krul!
Mooiste plekjes van het Hogeland: De boerderij in Bedum. Niet zozeer omdat de omgeving geweldig mooi is, maar op de boerderij tussen de koeien even werken met de handen en genieten van mooie koeien is heel ontspannend.
Favoriet vakantieland: Italië, maar ik ga met net zoveel plezier naar Ameland. Met de voetbalclub Eext zijn we daar kort geleden geweest. Deze week zijn we twee dagen met onze kids op het eiland en aan het eind van het jaar doe ik ook nog mee met de halve marathon op Ameland.
Mooiste stad: Groningen
Favoriete auto: Ik heb helemaal niks met auto’s, maar als ik dan toch mag kiezen en eens niet weet waar ik met het geld naar toe zou moeten, zou ik een jaartje in een Dodge Ram gaan rijden.
Waar heb je spijt van: Er zijn wel eens dingen gebeurd die ik liever niet had zien gebeuren. Maar zolang ik niks met bewuste opzet fout doe, kan ik overal niet heel erg lang spijt van hebben.
Wat zou je ooit nog willen doen: Auschwitz bezoeken.
Droomvrouw: Marieke, mijn…
Marcel en Renskje, kunnen jullie jezelf in het kort even voorstellen?
‘Marcel Heinstra is de naam en ik ben 34 jaar. Een Eenrummer in hart en nieren en getrouwd met Renskje die ik ongeveer veertien jaar geleden heb leren kennen, met uiteindelijk drie kinderen tot gevolg. Ik ben sinds 2019 eigenaar van onze VOF.’
‘Ik ben Renskje Heinstra – Zijlstra en 37 jaar oud. Marcel had het al over onze drie kinderen waar we erg trots op zijn. Roan is tien, Lieke zeven en Jorn vier. Ik ben een Friezin van oorsprong en komt uit Munnekezijl. In 2022 ben ik mede-eigenaar geworden van Gebroeders Heinstra in Eenrum.’
Hoe zag jullie werkleven er voor de Gebroeders Heinstra uit?
Renskje: ‘Ik wist al vrij vroeg dat ik de verzorging in wilde. Na afronding van mijn MBO-opleiding Verzorgende IG heb ik bij Twaalfhoven en Zonnehuisgroep Noord gewerkt en wel in Zuidhorn en Leens. In coronatijd heb ik nog een kort uitstapje naar de GGD gemaakt waarvoor ik op Kardinge destijds flink aan het vaccineren was. Dat was toen prima te combineren met ons jong gezin.’
‘En ik wilde vroeger aanvankelijk de transportsector in. Maar dat werd mij afgeraden door mijn opa die stelde dat alleen internationale chauffeurs een goed inkomen hadden maar daar stond tegenover dat ze nooit thuis waren. Toen bedacht ik dat ik dan maar planner moest worden maar tijdens mijn eerste vakantiebaantje in restaurant Abrahams Mosterdmuseum wisten de koks mij te overtuigen dat ik een horecaopleiding moest gaan volgen.
Dat heb ik toen gedaan aan het Noorderpoortcollege die ik versneld heb afgerond. Daarna werd ik kok in het Mosterdmuseum en ik ben er zelfs drie jaar bedrijfsleider geweest. Een hele leuke maar zeker ook leerzame tijd waar ik nu nog profijt van heb. Daarna werd ik teamleider bij energiemaatschappij Nuon waar ik zo’n twintig man personeel aanstuurde. Vervolgens kwam ik in de kachelbranche terecht.’
Wanneer zag jullie bedrijf het levenslicht?
Na verloop van tijd voelde ik dat het tijd was om een nieuwe stap in mijn carrière te zetten. Vervolgens nam ik een rigoureus besluit. Ik had al enige maanden over een eigen bedrijf nagedacht en in 2019 was het zover. Ik wist mijn vijf jaar jongere broer ook te enthousiasmeren maar hij hield wel zijn baan in de waterbouw aan. En zo zag in 2019 Gebroeders Heinstra Kachels en Haarden het levenslicht.
(Schoon)Broer Patrick ging op den duur voor…
Het Hogeland krijgt er een nieuwe computer- en ICT-winkel bij. ICT Noord is gevestigd aan de Stationsweg 12 in Bedum en richt zich op zowel particuliere als zakelijke klanten. Het bedrijf biedt persoonlijke ICT-hulp bij alle soorten vragen rondom computers, internet, printers, smartphones, tablets, software en digitale diensten.
Hulp aan huis of op locatie is voor ICT Noord geen enkel probleem. Het werkgebied loopt van de Eemshaven tot in het zuiden van Nederland. Ook buiten Het Hogeland heeft ICT Noord inmiddels klanten zitten. Daarmee wil het bedrijf een laagdrempelig aanspreekpunt zijn voor iedereen die hulp nodig heeft met technische vragen.
ICT Noord biedt ook hulp aan ouderen die thuis ondersteuning nodig hebben bij hun digitale vragen. Denk aan hulp met DigiD, e-mail, internetbankieren, telefoons, tablets, computers, printers en beveiliging. Alles wordt rustig en duidelijk uitgelegd, zodat klanten met vertrouwen verder kunnen.
Daarnaast levert en installeert ICT Noord ook camera’s en beveiligingssystemen voor woningen en bedrijven. Van advies tot installatie en uitleg: alles wordt zorgvuldig geregeld.
ICT Noord is ontstaan uit moederbedrijf ALL-YOU-WANT | Webdesign. Dit bedrijf timmert al 8,5 jaar hard aan de weg en heeft veel klanten geholpen met professionele websites, webshops en online oplossingen. Dat klanten deze persoonlijke aanpak waarderen, blijkt ook uit de uitstekende beoordelingen op Trustpilot. ALL-YOU-WANT wordt daar door klanten beoordeeld met 5 van de 5 sterren in de reviews. Klanten noemen vooral de goede service, duidelijke communicatie, betrouwbaarheid en het meedenken in oplossingen.
Voor bestaande klanten werden al langere tijd ICT-werkzaamheden uitgevoerd. Onder de radar was ICT Noord daardoor eigenlijk al enkele jaren actief. Nu Noorderwind Computers uit Uithuizen per 11 juli de deuren sluit, wil ICT Noord het ontstane gat in Het Hogeland opvullen. Zo blijft er in de regio een vertrouwd adres voor computerhulp, ICT-advies en digitale ondersteuning.
Door de bedrijfsbeëindiging van Noorderwind Computers begrijpt ICT Noord dat klanten mogelijk op zoek zijn naar een nieuwe vertrouwde ICT-specialist. Zij kunnen zich kosteloos melden bij ICT Noord voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek. Tijdens dit gesprek wordt rustig gekeken naar de situatie, de wensen en welke ondersteuning nodig is.
ICT Noord is 24/7 bereikbaar en ook oproepbaar bij storingen. Meer informatie is te vinden op www.ictnoord.com of via 085 080 5975.
ICT Noord | SAMEN STERKER IN TECHNOLOGIE!
(De locatie aan de Stationsweg 12 in Bedum is uitsluitend op afspraak te bezoeken.)…
Naam: Silvan Groen
Adres, Woonplaats: Baflo
Leeftijd: 27
Burgerlijke staat: Ongehuwd
Beroep: Zoekende
Hobby’s: Voetballen, sport kijken, pubquizzen en, in het algemeen, tijd doorbrengen met familie en mijn leuke vrienden. Daar kan ik erg van genieten.
Lievelingsgerecht: Pasta pesto met kip.
Mooiste film ooit gezien: The Shawshank Redemption
Mooiste sportmoment ooit: Aanwezig zijn bij de bekerwinst van FC Groningen. Daarnaast ook het terugkeren naar Rood Zwart Baflo en de behaalde kampioenschappen daar.
Mooiste boek ooit gelezen: Het Diner van Herman Koch.
Kijkt het liefst naar: Voetbal, tennis, darts of een goede serie.
Beste popsong aller tijden: Someone Like You – Adele
Mooiste/succesvolste versiertruc: Gewoon jezelf zijn.
Mooiste plekjes van het Hogeland: Baflo zelf en rondom Rasquert.
Favoriet vakantieland: Misschien een beetje recency bias maar dan ga ik voor Denemarken.
Mooiste stad: Rome
Favoriete auto: Porsche Carrera GT
Waar heb je spijt van: Er zijn genoeg dingen die ik anders had willen doen maar aan het verleden kun je niks meer veranderen.
Wat zou je ooit nog willen doen: Op vakantie naar Australië gaan.
Droomvrouw: Haar moet ik nog tegenkomen.
Waar mogen ze je ’s nachts voor wakker maken: Een potje keezen met mijn oma!
Hoogtepunt uit het leven: In 2024 met m’n vader naar een concert geweest van Adele in München. Dat was een prachtige ervaring.
Dieptepunt uit het leven: Het verlies en moeten missen van mijn moeder, mijn opa en Ids, een van mijn beste vrienden.
Volgende vluggertjesgast en waarom: Vriend en teamgenoot Sam Lukassen, omdat hij altijd vrolijk is en dus vast wat leuks te vertellen heeft.
Wat wil je verder nog kwijt: Koester en geniet van elk moment die je hebt met je dierbaren!…
Kunt u zich heel kort even voorstellen?
Noteer bij mijn naam gerust Bertha Wieringa – Veldman. Ik ben op 5 november 1957 geboren in Oudeschip. Officieel als vierde kind maar het baby’tje dat voor mij gekomen is, overleed al na zes dagen. Mijn broer en zus zijn inmiddels ook overleden. Mijn vader had met zijn broer een timmerbedrijf in Oudeschip en mijn moeder regelde thuis het huishouden.
Ik heb tot mijn 23e in Oudeschip gewoond en ben toen naar Huizinge verhuisd. Eerst woonden Tiemen en ik aan de Hoofdstraat nummer 13. Even lonkte een eigen woning in Westeremden maar niet snel daarna kwam dit huis in de Torenstraat te koop en wij deden een succesvol bod. Eigenlijk vooral vanwege de grote schuur die er bij zit en waar vooral Tiemen heel veel belang bij had. Inmiddels wonen we hier al weer dertig jaar met veel plezier. De schuur is voornamelijk gevuld met oude tractoren.
Wat is uw burgerlijke staat?
Ik heb Tiemen in 1978 leren kennen in discotheek 538, het was direct raak. We zijn op twaalf juni 1981 met elkaar getrouwd en zijn dus al 45 jaar gehuwd. Dit huwelijk heeft ons twee kinderen geschonken.
In 1983 werd Jakob geboren. Hij woont met zijn partner in het Deense Toftlund. Ze zijn in 2021, mede door Jakob zijn werk als monteur, naar Denemarken verhuisd. Met Jelte (2011) en Laurens (2014) hebben ze twee zoons gekregen.
Elly is in 1985 geboren en heeft samen met Wim een samengesteld gezin van zes kinderen waarvan de oudste twee al niet meer thuis wonen. Beiden hadden uit een eerder huwelijk elk al drie kinderen. En dat maakt ons de trotse grootouders van acht kleinkinderen. Elly woont in Ulrum en werkt als begeleidster in woonvorm ’t Loug in Warffum.
Wat is uw voormalig beroep?
Na de hervormde lagere school in Oudeschip, ging ik op twaalfjarige leeftijd naar de Preludium-huishoudschool in Uithuizermeeden zonder toen echt te weten wat ik precies wilde worden. Na drie jaar LHNO volgden nog twee jaar op de INAS, oftewel de school die je opleidde tot inrichtingsassistent.
Na negen maanden les, volgde vervolgens een jaar stage lopen en dat heb ik op drie verschillende plekken gedaan. Ik begon als stagiair in gezinsvervangend tehuis De Wierde in Appingedam. Na twee maanden ging ik drie maanden in een bejaardentehuis aan de slag in het Menno Lutherhuis in Groningen om vervolgens nog zes maanden in…
We zijn de heerlijk drukke en zonnige junimaand ingerold. Wat, hij loopt al bijna weer ten einde. Het is allemaal niet meer bij te houden mensen, stop de tijd. Ik moet de agenda er zelfs bijpakken om te zien en te herdenken wat er in de afgelopen weken allemaal wel niet is gebeurd. Want vaak komen veel gebeurtenissen samen.
Dat gebeurde bijvoorbeeld op zaterdag 6 juni. ’s Morgens mooi even met buurman Wim naar de open dag van Heiploeg in Zoutkamp. Want zo vaak krijg je de kans niet om daar binnen te stappen. Daar ik jarenlang bij Vast Banket gewerkt heb, vind ik het leuk om naar de productieprocessen te kijken die uiteindelijk leiden naar de mooi verpakte producten in de supermarkt. Want daar zit vaak een wonder der techniek achter. Dat bleek ook in Zoutkamp waar de garnalen soms wereldreizen naar Marokko maken om gepeld, verpakt en behandeld te worden om vervolgens terug te keren.
En het toeval wil dat de vissers en voetballers van Zeester Zoutkamp ’s middags naar Middelstum kwamen om daar een wedstrijd tegen GEO af te werken voor promotie naar de vierde klasse. En die wedstrijd werd na een spannende slotfase door Zeester met 2-1 gewonnen. Wat zou het mooi zijn wanneer ze volgend jaar bij Middelstum in de klasse zouden komen. Proficiat derhalve, het bleef vast nog lang onrustig op het plaatselijke sportpark.
’s Avonds werden alle indrukken nog even versterkt toen we een straat verderop verkleed en al zestig jaar Diederik Lalkens mochten vieren. Het ging er om weg en ook daar was het nog lang onrustig. DJ Sieme had er zin in en zette zijn feest- en dansnummers tot ver in de kleine uurtjes door. Maar of iedereen in de buurt daar nu zo blij mee was….
Afijn, wat ik bijna vergeten was te vermelden, de woensdag ervoor liep ik voor het eerst sinds jaren weer eens de Hippolytusrun. Waar ik die vroeger ongetraind in zo’n drie kwartier liep, moest ik nu getraind en al nog goed mijn best doen om hem binnen het uurtje te voltooien. Ja, je wordt ouder papa inderdaad. Zeker die laatste twee kilometers hakten er stevig in. Maar ik was weer een mooie ervaring rijker en de tijd geeft mij wellicht volgend jaar ruimte tot verbetering.
Snel door naar zaterdag de 13e juni. Ook al zo’n mooie en drukke dag. Met ’s middags het Lutjeclubtoernooi in…