Het is de morgen na Koningsdag wanneer ik aan dit verhaal begin. En dat het gezellig was gisteren, kan ik nu enigszins voelen aan mijn ietwat wat(t)erig aanvoelend hoofd. Waarbij ik mij nog even afvraag waarom ik vannacht van 03.00 tot 04.00 uur wakker lag. Dat ik wakker werd, was nog niet zo verwonderlijk want in de doorgaans rustige Berkenlaan kwam nu wat luidruchtige jeugd langs. Althans, dat vermoed ik. Zij hebben de verjaardag van Willem in elk geval wel tot in de kleine uurtjes gevierd.
Mijn eigen Koningsdagbelevenissen bewaar ik graag nog even tot volgende week. Eerst nog even terug naar nog een weekend eerder. Want waar het er in 2025 in huize Koster ruig aan toe ging qua vakanties, verloopt 2026 wat rustiger. Het kan niet altijd bal zijn natuurlijk. Maar een lang weekend weg met de vrouw, dat gaat er altijd in.
En zo maakten we ons vrijdag 17 april op voor een ritje van 234 kilometer naar het Brabantse Schaijk. Een gemoedelijk dorpje met ruim 7.000 inwoners dat net zo ver van ’s Hertegenbosch ligt, zo’n 25 kilometer, als van het Gelderse Nijmegen. En een dorpje met een eigen Roompotpark en daar kwamen we rond vieren aan om in te checken.
Niet veel later hadden we ons klein edoch knus huisje ingericht en kwamen we tot de conclusie dat we het hier wel uit zouden kunnen houden tot maandagmorgen. Ook onze trouwe viervoeter Zhiva leek zich hier wel op haar gemak te voelen. Niet veel later zetten we het, onder heerlijke weersomstandigheden, op het lopen om vervolgens in het centrum van Schaijk op een buitenterras een burgermaaltijd te verorberen.
Ik ging daarna nog voor een rondje om de kerk met de hond waar de vrouw koers zette naar onze residentie maar onderweg nog een lekker ijsje scoorde. En zo vloog de eerste avond al weer rap voorbij. Het uitslapen lonkte maar bij mij komt hier nooit zo veel van terecht. Echter, om 09.00 uur uit bed is ook niet heel vroeg natuurlijk. Eerst maar even een mooie wandeling maken in de omgeving.
Voor deze dag stond een bezoek aan provinciehoofdstad ’s Hertogenbosch op de planning. Een fraaie stad van ruim 110.000 inwoners en ook nog eens gezegend met drie namen. Want als je Den Bosch zegt dan weet je dat het over dezelfde stad gaat en in carnavaltijd wordt ’s Hertogenbosch drie dagen lang omgedoopt tot Oeteldonk. Want feest vieren dat kunnen ze, die Brabanders. Houdoe!
Afijn, waar ik voor de cultuur ging, zette de vrouw koers naar het centrum en de markt. Ik genoot van deze authentieke stad met zijn rijke geschiedenis en zijn prachtige Sint-Janskathedraal. Om drie uur kwamen de vrouw en ik bijeen om een terrasje mee te pikken want natuurlijk moest er ook nog een Bossche bol gescoord worden, oftewel een chocoladebol die we ons prima lieten smaken. We konden op het terras ook lekker even schuilen voor een miezerig regentje dat ons parten speelde.
En zo vloog ook de zaterdag om en zondag scheen het zonnetje alweer. De hoogste tijd voor een bezoek aan Ouwehands Dierenpark dat op drie kwartier rijden van Schaijk ligt in Rhenen. Maar vermoedelijk door een lange stoet NEC-supporters die in vele bussen richting Rotterdam vertrokken voor de bekerfinale, duurde het allemaal wat langer. Toch hadden we genoeg tijd om ons te vergapen aan een keur van prachtige dieren.
Hoe groter hoe mooier en dus genoot ik misschien wel het meest van de giraffe. Maar ook de olifanten, ijsberen, leeuwen, zebra’s en tijgers konden mij bekoren. En wat een beren ook die soms met elkaar aan het spelen waren. Aapjes doen het natuurlijk altijd goed en datzelfde geldt voor de oerang oetangs en gorilla’s. Maar het aquarium fascineerde mij ook hoor. Vooral de bak met daarin een soort van helikoptervis die zich razendsnel voortbewoog tussen een bonte verzameling felgekleurde vissen.
En dan was daar nog de foeilelijke sidderaal waarvan meerdere in een grote bak zaten. Twee meter lang zijn deze vissen en je moet er toch niet aan denken dat ze je met een elektrische schok een kopje kleiner maken. Ook hier was het weer genieten geblazen. Helemaal niet zo ver van huis maar toch zeker een bezoekje waard.
Nederland is hartstikke mooi, bedacht ik mij op maandagmorgen toen ik al op tijd wakker was en met de hond nog een boswandeling maakte. De avond ervoor hoefden we immers niet naar Nijmegen om feest te vieren want NEC verloor de bekerfinale uiteindelijk met 5-1 van AZ.
Door de vroege ochtendwandeling werd het vakantiegevoel nog even een morgen vastgehouden maar na de schoonmaak was het de hoogste tijd om weer af te taaien naar het hoge noorden. Waar we werden verwelkomd door een aanzienlijke regenbui. Tot zover mijn plannen om te gaan grasmaaien. Daardoor kon ik nog wel even langer nagenieten van Bossche bollen en het weerzien met de sidderaal….