Nieuwsflitsen

                                             …

                                       …

                                               …

Het moet 2020 geweest zijn dat ik mij bedacht, de invulling van de zomerperiode moet anders qua vulling van de website. Dat zal ongetwijfeld verband gehouden hebben met het feit dat het inplannen van allerlei interviews lastiger werd omdat veel mensen niet meer te bereiken zijn door een vakantiebreak. Daarbij zal ik het zelf ongetwijfeld ook wel verfrissend gevonden hebben om het roer om te gooien en even wat anders te doen dan het gebruikelijke. En daarbij was ik toen ook al van het fietsen en die (vroege) tochtjes brachten mij naar de mooiste dorpjes en plekjes. Wat als ik nu eens een paar weken een ronde zou maken door één of meerdere dorpjes om daar vervolgens wat over te schrijven? Over de karakteristieke toren of andere toeristische highlights. Over de inwoners en toevallige ontmoetingen. Of gewoon over alles wat mij opvalt en bezighoudt wanneer ik in die plaatsen ben. De reeks ‘Op zoek naar het vakantiegevoel in….’ was geboren. Later omgedoopt naar ‘Op zoek naar het zomergevoel in….’ En uitgebreid met een zomerinstagrammetje met foto’s van de mooiste en meest bijzondere plekjes van het dorp. In het eerste jaar deed ik nog acht grotere plaatsen aan verdeeld over twee weken. Later smeerde ik het wat meer uit over vier weken en dan drie plaatsen of streekjes per week. Deze nieuwe rubriek was zeker voor mij direct een schot in de roos hoewel het wel even zoeken was naar de juiste format. Dat moet ook Wessel gedacht hebben die mij tijdens die eerste trip door Zoutkamp vergezelde. ‘Wat is nu precies het idee van deze dag, ga je mensen aanspreken of interviewen?’. Niets van dat alles. Gewoon lekker rondkuieren, af en toe een babbeltje maken en veel observeren en kiekjes maken om vervolgens na enige wandel- of fietsuurtjes terug naar huis te toeren om een en ander uit te werken. Het bezoek aan Winsum was bijvoorbeeld een voltreffer tijdens de eerste editie. Ik was er vrijdag en volgens mij de maandag erop werd het dorp uitgeroepen tot mooiste dorp van Nederland vanuit een ANWB-verkiezing. Die verkiezing is er daarna nooit meer geweest bij mijn weten en dus kunnen ze die eretitel nog lange tijd fier uitdragen. Het gevolg hiervan was dat mijn verhaal over Winsum en al zijn highlights vele malen door trotse Winsummers gedeeld werd. Ook een aangename verrassing was het bereik van mijn bezoek aan havenstad Delfzijl. Van…

Ik bel Eisse Wiersema van Knis Klus een dag voor zijn verjaardag maar ook op één van de warmste dagen van het jaar tijdens één van de warmste momenten van de dag. Pfff, bedenk ik mij, bouwvakker zijn met dit weer is ook niet alles. Die mannen gaan altijd als de brandweer, in weer en wind, in voor- en tegenspoed, tijdens sneeuwstormen of hittegolven. Helden zijn het, helden van de bouw. Zonder bouwvakkers geen bouwend Nederland meer. En dus is dit artikel ook maar direct een ode aan deze helden van de bouw in het algemeen en Eisse in het bijzonder! Warme dagen ‘Niet te druk maken tijdens deze dagen’, dat is het advies van Eisse wanneer ik hem in de auto bel wanneer hij op de Groninger ring rijdt. Daar wordt het bij een afslag steeds drukker. ‘Vast een gevalletje van pech of misschien is het wegdek wel aan het smelten. Je krijgt mij sowieso de pis niet echt meer lauw want ik moet nog een weekje en dan ga ik op vakantie. Daar kijk ik naar uit want ik kan terugkijken op zeer drukke maanden waarbij ik nu net terug kom uit Bedum.’ Wanneer jullie dit lezen dan geniet Eisse dus met zijn gezin van zijn welverdiende vakantie. In de Achterhoek doen ze met hun vijven Groenlo aan en als het aan Eisse ligt mag het dan wel weer net zo warm zijn als nu. ‘Aan het water zal ik mij daar prima vermaken hoor.’ Diverse klussen ‘Wat ik de afgelopen maanden zoal gedaan heb? Een complete opbouw van een kunststof gevelbekleding bijvoorbeeld. Maar ik heb ook veel kunststof kozijnen geplaatst, zolders afgetimmerd, wandjes geplaatst om meer kamers of ruimte te creëren, badkamers aangepakt, dakkapels geplaatst in de hele provincie, een mooie dakgootklus in Scharmer afgerond en in september wacht al weer een grote klus waarbij de voor- en achterkant van een huis worden aangepakt. Daarbij is daar ook nog een mooie aanvraag voor kunststof kozijnen in Emmen en de buurvrouw die bij mij even verderop in de straat woont, wil graag twee nieuwe toiletten in het huis geplaatst zien en of ik daar voor de vakantie nog even een offerte voor kan maken.’ En dan heb je natuurlijk nog de mooie samenwerkingsverbanden met diverse vakmannen uit andere bouwsectoren. We helpen elkaar waar nodig en je hebt ze leren kennen tijdens het bezoek aan de KIG-skybox van de…

Dik drie jaar geleden werden Robin Weijenberg en Boukje Miske met In het Zicht Optiek in Uithuizen adverteerder op mijn website en ons uitgebreid interview stamt ook al weer van medio 2023 (https://bert-koster.nl/2023/05/12/robin-en-boukje-over-in-het-zicht-optiek-uithuizen-een-optiek-met-meerwaarde/) Natuurlijk ziet u in de tussentijd genoeg pr-flitsen langskomen via Facebook en LinkedIn over mooie (zonne)brillen, lenzen, oogmetingen, oogzorg voor jong én oud en kleine reparaties aan monturen maar eigenlijk is het natuurlijk de hoogste tijd voor een update middels deze Nieuwsflits en daardoor kan ook prima het huidige personeelsbestand worden meegenomen: Maak bijvoorbeeld gerust kennis met Jantine. Zij is tegenwoordig op vrijdag vrij en werkt dinsdag, woensdag en donderdag. Kundig en klantvriendelijk, daar staat en gaat ze voor. En dan is daar natuurlijk Bram die tegenwoordig ook één dag in de week is gaan werken bij Eyescan in Groningen bij de refractie-chirurgie. Hij is bijna klaar als optometrist en heeft dus in de loop der jaren heel veel extra oogkennis opgebouwd. Anouk is nieuw in de winkel en afkomstig uit Delfzijl. Zij is 28 jaar, moeder van twee prachtige kinderen en getrouwd. Zij begint in september met de optiekopleiding en vult de gaten in. Robin zelf is tegenwoordig anderhalve dag in het UMCG aan het werk om daar de  drukte in de oogzorg te verlichten. Maar natuurlijk ook om zijn kennis over de ogen nog verder uit te breiden. De winkel wordt dus de laatste jaren gerund door bijna dezelfde gezichten maar iedereen is wel mooi bezig om zich te verdiepen qua oogzorg of extra kennis te vergaren en dat geldt natuurlijk zeker ook voor Boukje. Nog meer heuglijk nieuws want Robin en Boukje verwachten in november hun derde kindje. Wat het wordt is nog niet bekend maar Robin merkt al wel gevat op dat ‘de kans dat ons derde kindje brildrager wordt 75% is wegens een lui oog bij zijn vader!’ Tot slot nog even de verheugende constatering dat het winkelpand van In het Zicht Optiek aan de Hoofdstraat West in Uithuizen in september/oktober wordt uitgebreid met een extra oogmeetruimte om de oogzorg nog verder uit te breiden. Men zit daar op alle fronten niet stil inderdaad. Op naar Uithuizen dus voor de beste oogzorg die u zich maar kunt wensen….…

Dat overkomt mij niet vaak. Dat ik een telefonisch interview heb met iemand die van het werk naar huis fietst. Maar als je het zo druk hebt als Hans Gras dan snap ik dat wel. Ik was nog in de overweging om tegen hem te zeggen dat wanneer hij zijn fietstijd altijd zo gebruikt dat hij dan nog wel een extra (vrijwilligers)klus aan zou kunnen nemen maar iets zei mij dat ik dat maar niet moest doen. Want Hans heeft het razend druk…. Huize Gras Gelukkig heeft de 51-jarige Hans thuis zijn gezin om hem heen dat net zo besmet is met het Bedrijvenvoetbalvirus als Hans zelf. Dat leidt soms aan de keukentafel tot mooie én goede discussies met zijn evenoude vrouw Ellen, dochter Jasmijn (23) en zoon Tygo (19). Een mooi moment om even weer bij te praten na alle drukte. ‘Ik werk al weer ruim twintig jaar bij de facilitaire dienst van de Hanzehogeschool en heb sinds 2020 een eigen klus- en bouwservice onder mijn eigen naam. Dat leidt vaak tot zesdaagse werkweken en dan heb je ’s avonds het offerte- en het vrijwilligerswerk nog. Want achttien jaar geleden ben ik in het bestuur van het Bedrijvenvoetbal gekomen en inmiddels heb ik het hele facilitaire gebeuren onder mijn hoede plus de aansturing van zo’n zestig vrijwilligers om alles op tijd op te bouwen.’ Na zijn opsomming van al die zaken waar hij zich mee bezighoudt, kom ik tot de conclusie dat zijn mogelijke opvolging nog wel even een dingetje wordt. Gelukkig lopen Julian Walraven en Jesse Terra al een tijdje met hem mee zodat ze hem op termijn mooi op kunnen volgen. Maar wanneer dat zal gaan gebeuren? ‘Ach, na iedere editie is daar de conclusie dat ik er toch maar weer een jaartje aan vastknoop. Want saai wordt het nooit. Elke editie kent zijn eigen uitdagingen en dat leidt soms tot woelige nachten. Zo kreeg ik tijdens mijn vakantie op Curaçao een telefoontje dat de feesttent dit jaar niet op het parkeerterrein kan staan omdat die wordt aangepakt. En dan begint het in mijn hoofd al weer te malen hoe we het dit jaar dan aan moeten gaan vliegen. Daar hebben we inmiddels al de nodige gesprekken met de gemeente over gehad.’ Artiesten Eén van de onderdelen van zijn takenpakket is het regelen van de artiesten. Ter hoogte van Ellerhuizen komen de mooie verhalen los. Want terwijl…

Het voordeel van zo’n jubileumeditie van het Bedrijvenvoetbal is dat je met de mannen van het eerste uur terug kunt kijken op hoe het allemaal begon. De inmiddels 56-jarige Harke Rutgers is zo iemand. Naast een begenadigd voetballer, die in zijn tien jaar in CVVB 1 de opmars vanuit de vierde klasse C naar de eerste klasse meemaakte, ook iemand die bestuurlijk gewicht in de strijd gooide waardoor het evenement door kon groeien naar waar het nu staat…. Nieuwe baan Ik bel Harke wanneer hij net met zijn nieuwe baan voor WIJ Groningen is begonnen, na jarenlang voor eerst de Rabobank en later het UWV gewerkt te hebben. Nog steeds in een uitdagende functie in de hulpverlening want hij stuurt die hulpverleners aan die in de oostelijke wijken van Groningen maar ook in Ten Boer hun hulp aanbieden. Maar uiteraard nog wel steeds in Bedum wonend samen met vrouw Anneke en zoon Rowan (20). Dochter Verona (23) woont inmiddels op kamers in de stad. Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe Harke bij het Bedrijvenvoetbal verzeild raakte. ‘In het begin van de negentiger jaren heb ik een tijdje samengewerkt met Henk Steenhuis, de voorzitter van het eerste uur. Dat was bij een onderdeel van de firma Adrem waar we gezamenlijk advertenties verkochten. Henk zorgde er persoonlijk voor dat ik de commerciële man werd binnen het bestuur dat verder bijvoorbeeld uit Jaap Heres, Anne Bolhuis en communicatieman Paul Kremer bestond. Zelf was ik aanvankelijk verantwoordelijk voor het sponsorboekje dat uitkwam en uiteraard voor alle sponsorcontacten.’ Steeds groter Het was in de tijd dat er tegen de oude kantine nog een kleine feesttent gebouwd werd waar destijds vooral Bedumer bands optraden na afloop van het eendaagse gebeuren. In de tijd dat Harke voor de Rabobank werkte, kon hij mooi zijn biljetten- en muntenteller meenemen om aan het eind van de avond de opbrengst te tellen samen met zijn collega-bestuurders. Dit om te checken of het klein budget van een paar honderd gulden wat destijds beschikbaar gesteld werd, niet was overschreden. ‘Dat waren vaak de mooiste uurtjes waarbij het toernooi geëvalueerd werd onder het genot van een borreltje. We zaten in de bestuurskamer te tellen en zagen de bezoekers op de fiets wegrijden, of beter gezegd daartoe een poging ondernemen. Het was ook de tijd waarbij we op zondag tot aan het eind van de middag met ons vijven de restanten van de vuurwerkshow…

‘Waarom Black Tie Monkey Squad boeken voor feesttenten? Dat vertellen we je graag! Black Tie Monkey Squad, ook wel bekend onder de afkorting BTMS, staat bekend als een van de meest energieke en unieke coverbands van Nederland. Met zes muzikanten van wereldklasse brengen ze een high-energy show die perfect is voor tentfeesten, festivals en bedrijfsfeesten.’ Wie ze al eens op heeft zien treden, weet dat van deze introductie geen woord gelogen is. Alleen al door deze presentatie, wil je graag meer weten over Bedrijvenvoetbal-huisband BTMS. De band die elk jaar het dak van de Bedumer feesttent afblaast en dat dit jaar op zaterdag 4 juli weer gaat doen. En dus leg ik maar wat graag contact met de 37-jarige zangeres Femke Bleeker. Een persoonlijke introductie kan natuurlijk niet uitblijven. Mondje dicht graag ‘Op jonge leeftijd leefde ik al helemaal voor de muziek en het zingen. Mijn ouders vroegen soms wel eens of ik een tijdje mijn mond wilde houden, wanneer ik weer eens zingend door het huis liep, haha. Maar zij hebben mij altijd gestimuleerd hoor met mijn zangcarrière in bandjes en koortjes. Ik had echter nooit gedacht dat zo’n twintig jaar geleden het startpunt zou worden van een carrière als zangeres van verschillende bands. Waar BTMS nu precies voor staat? Eigenlijk nergens voor. Het is een grappige naam met een knipoog. Black Tie staat immers voor stropdas en we treden met net zo veel gemak en energie op tijdens een bedrijfsfeest als in de feesttent. We zijn een gezellig clubje muzikanten bij elkaar met onderling een hechte en vriendschappelijke band. Dat moet ook wel wanneer je zo vaak gezamenlijk optreedt.’ De bijzondere band met Bedum Femke is geboren in het kleine stadje Goor en de liefde bracht haar naar Hengelo. Twents bloed dus en dat geldt ook voor haar mannelijke collega’s in de band. In Twente is ze ook qua werk volop met de muziek bezig want ze geeft al weer zestien jaar met veel plezier muziekles aan de middelbare ROC Twente-school in Almelo. Daarnaast is ze ook nog eens moeder van drie jonge kinderen die 1, 3 en 5 jaar oud zijn. Én zangeres van BTMS dus, de energieke, onvoorspelbare en eigenwijze coverband waarmee ze jaarlijks zo’n vijftig keer optreedt door heel Nederland. De band bestaat verder uit een drummer, gitarist, bassist, toetsenist en een zanger en de meeste bandleden kennen elkaar al vanuit Femke haar vorige band…

Het Hogeland krijgt er een nieuwe computer- en ICT-winkel bij. ICT Noord is gevestigd aan de Stationsweg 12 in Bedum en richt zich op zowel particuliere als zakelijke klanten. Het bedrijf biedt persoonlijke ICT-hulp bij alle soorten vragen rondom computers, internet, printers, smartphones, tablets, software en digitale diensten. Hulp aan huis of op locatie is voor ICT Noord geen enkel probleem. Het werkgebied loopt van de Eemshaven tot in het zuiden van Nederland. Ook buiten Het Hogeland heeft ICT Noord inmiddels klanten zitten. Daarmee wil het bedrijf een laagdrempelig aanspreekpunt zijn voor iedereen die hulp nodig heeft met technische vragen. ICT Noord biedt ook hulp aan ouderen die thuis ondersteuning nodig hebben bij hun digitale vragen. Denk aan hulp met DigiD, e-mail, internetbankieren, telefoons, tablets, computers, printers en beveiliging. Alles wordt rustig en duidelijk uitgelegd, zodat klanten met vertrouwen verder kunnen. Daarnaast levert en installeert ICT Noord ook camera’s en beveiligingssystemen voor woningen en bedrijven. Van advies tot installatie en uitleg: alles wordt zorgvuldig geregeld. ICT Noord is ontstaan uit moederbedrijf ALL-YOU-WANT | Webdesign. Dit bedrijf timmert al 8,5 jaar hard aan de weg en heeft veel klanten geholpen met professionele websites, webshops en online oplossingen. Dat klanten deze persoonlijke aanpak waarderen, blijkt ook uit de uitstekende beoordelingen op Trustpilot. ALL-YOU-WANT wordt daar door klanten beoordeeld met 5 van de 5 sterren in de reviews. Klanten noemen vooral de goede service, duidelijke communicatie, betrouwbaarheid en het meedenken in oplossingen. Voor bestaande klanten werden al langere tijd ICT-werkzaamheden uitgevoerd. Onder de radar was ICT Noord daardoor eigenlijk al enkele jaren actief. Nu Noorderwind Computers uit Uithuizen per 11 juli de deuren sluit, wil ICT Noord het ontstane gat in Het Hogeland opvullen. Zo blijft er in de regio een vertrouwd adres voor computerhulp, ICT-advies en digitale ondersteuning. Door de bedrijfsbeëindiging van Noorderwind Computers begrijpt ICT Noord dat klanten mogelijk op zoek zijn naar een nieuwe vertrouwde ICT-specialist. Zij kunnen zich kosteloos melden bij ICT Noord voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek. Tijdens dit gesprek wordt rustig gekeken naar de situatie, de wensen en welke ondersteuning nodig is. ICT Noord is 24/7 bereikbaar en ook oproepbaar bij storingen. Meer informatie is te vinden op www.ictnoord.com of via 085 080 5975. ICT Noord | SAMEN STERKER IN TECHNOLOGIE! (De locatie aan de Stationsweg 12 in Bedum is uitsluitend op afspraak te bezoeken.)…

Toen ik Gerrit Koning zijn naam voorbij zag komen op mijn interviewlijstje, schoten er direct allerlei herinneringen door mijn hoofd vanuit een rijk stapverleden in Café Koning en Discotheek Fame. Maar ook vragen van hoe zou het met hem zijn, waar woont hij en wat doet hij tegenwoordig op 68-jarige leeftijd zoal… De bossen van Norg Tot 2018 was Gerrit eigenaar van het Wapen van Norg. ‘Toen ik de zaak van de hand deed, heb ik eerst nog een poosje in Groningen gewoond maar Norg bleef trekken en ik woon nu in een optrekje midden in het bos. Ik ben ook nog steeds lekker actief in de horeca. Als eigenaar van de panden in Bedum (Grandcafé Koning/De Caenerij) en Ten Post (Bij de Molen) maar ook van Shooters in Leeuwarden, de zaak waar mijn dochter Naomi de scepter zwaait. Bij mij is er af en toe de tweestrijd tussen het hart en het verstand waarvan de laatste zegt dat het tijd is om te stoppen maar mijn hart klopt nog steeds voor de horeca en dus ben ik op achtergrond actief in Leeuwarden qua inkoop en administratie en ik ben er zelf ook regelmatig te vinden. Ik wist van jongs af aan al wel dat ik de horeca in wilde. Als zoon van een kroegbaas was dat ook geen rare gedachte. Helaas was er in mijn jonge jaren geen gerichte horecaopleiding en dus koos ik op de LTS voor de loodgieteropleiding. Maar op mijn zestiende was er geen houden meer aan en startte mijn horecaloopbaan. Eind jaren zeventig kwamen we in Bedum terecht waar mijn broer Feiko en ik met een eigen patatkraam begonnen en in februari 1981 Café Koning aan het Boterdiep openden, de zaak die we een jaar ervoor gekocht hadden. Op 1 augustus 1983 openden vervolgens de deuren van Discotheek Fame. Al met al ben ik tot 2022 bijna 45 jaar met heel veel plezier actief geweest binnen de Bedumer horeca.’ Het begin van het Bedrijvenvoetbal Eén de ingangen voor dit verhaal is het terugblikken met Gerrit op de beginjaren van het Bedrijvenvoetbal. Dat begon eigenlijk eind jaren tachtig al met een soort van jaarlijkse verzoeningswedstrijden tussen de plaatselijke politie, die toen nog een eigen bureau in Bedum had, en de plaatselijke kroegjeugd. En dat in de tijd dat er onderling nog wel eens wat irritaties waren en wat is er dan leuker om nader tot elkaar…

Ik bel de 26-jarige Tim Staal aan het begin van de avond op terwijl hij al in sporttenue klaarzit om straks één van zijn vier wekelijkse bezoekjes aan de sportschool af te vinken en merk direct dat ik iemand aan de lijn heb die wel in is voor een dolletje en dus is de toon direct gezet. Geknipt voor het horecaleven en de gezelligheid inderdaad. Deze enthousiaste jongeman die zijn hele leven al in Bedum woont, sinds drie jaar zelfstandig aan het Plantsoen, zit vol met leuke en vrolijke verhalen. De manier waarop hij het schildersvak ingerold is bijvoorbeeld terwijl hij met de opleiding Sport en Bewegen juist een sportachtergrond heeft en tot zes jaar geleden nooit een kwast vastgehouden had. ‘Mijn vader werkt als chauffeur bij JZ Transport en mede-eigenaar Hugo Zijl belde mijn vader op over een ritje en vroeg wat ik tegenwoordig deed. Ik was in coronatijd net na anderhalf jaar gestopt met de ALO en niet veel later had ik hem al aan de lijn met de vraag of ik niet bij hem wilde komen werken. Hij heeft mij vervolgens de fijne kneepjes van het vak bijgebracht en ik vind het schilderen en de werksfeer zo fijn dat ik bij hem ben blijven werken.’ Tussendoor was hij nog een tijdje bedrijfsleider van Grandcafé Koning en daar werkt hij nu nog steeds elke zaterdagavond achter de bar. ‘Dat is misschien nog wel meer hobby dan werken. Samen met Thijs van Dijken lekker ouwehoeren met de gasten en voor de gezelligheid zorgen. Werken in de horeca heb ik altijd superleuk gevonden!’ Introductie als vrijwilliger Dus zo raar is het niet dat Tim steeds nadrukkelijker op de deur rammelt om op termijn de horecataken van bestuurslid Kor Noorlag over te nemen. ‘Maar zover is het nog niet hoor. Ik kan het prima met hem vinden maar ook hij heeft een houdbaarheidsdatum zoals hij zelf ook altijd zegt. We doen het nu gezellig samen maar ik zou het fantastisch vinden om in zijn voetsporen te treden.’ Acht jaar geleden maakte hij zijn debuut als vrijwilliger. Raoul Wiersum en Stijn Hekstra hadden hem al eens gepolst maar toen Hans Gras zich ermee ging bemoeien was hij om. Aanvankelijk nam hij het zware (kabel)sjouwwerk op zich en nog steeds is hij zowel bij de op- en afbouw van de tent betrokken en draait hij tijdens de sponsoravond een bardienst. ‘Sinds twee jaar…

Wat begon als een ontmoeting tussen twee 13-jarige meisjes tijdens Roakeldais groeide uit tot een vriendschap die inmiddels al veertig jaar standhoudt. In de jaren tachtig verbleef de Spaanse deelneemster Puri Caja uit de regio Murcia tijdens Roakeldais bij de familie Hovenkamp in Kantens. Daar raakte zij bevriend met dochter Ageeth Hovenkamp. Ondanks de afstand tussen Nederland en Spanje bleef het contact bestaan. Veertig jaar later keert Puri samen met haar zussen terug naar Roakeldais. Voor beide vrouwen is dat een bijzonder moment. Het festival waar hun vriendschap ooit begon, vormt opnieuw het decor van een ontmoeting die vier decennia heeft overleefd. Het verhaal illustreert de blijvende betekenis van internationale culturele uitwisseling. Waar Roakeldais bekendstaat om dans, muziek en tradities uit de hele wereld, laat deze vriendschap zien dat het festival ook levenslange menselijke verbindingen kan creëren. Zo is Ageeth bijvoorbeeld 25 jaar geleden op de bruiloft van Puri geweest. Volgens Ageeth en Puri bewijst hun verhaal dat een week samen optrekken soms genoeg kan zijn om een band voor het leven te vormen. Hun ontmoeting tijdens deze editie van Roakeldais is daarmee niet alleen een persoonlijke hereniging, maar ook een levend voorbeeld van wat internationale culturele uitwisseling kan betekenen. (Bron: Jan en Ageeth Westerlaken-Hovenkamp)…

Silvio Belga en Wilhelm Dijk van Dijk & Belga Bedum komen regelmatig bij klanten over de vloer die ze op prachtige verhalen trakteren. ‘Daar moeten we wat mee doen’, zeiden ze tegen elkaar in de auto na weer bijzondere anekdotes aangehoord te hebben. Zo werd de reeks ‘Klantverhalen’ in januari 2021 geboren. Voor de tweede bijdrage in het jubileumjaar 2026, stuurden beide mannen mij naar de Verbindingsweg in Bedum. Want daar maakte de 34-jarige ondernemer Jim Klunder dik twee jaar geleden van een nood een deugd. En door telkens zijn eigen kernwaardes uit te dragen, heeft hij inmiddels een succesvol Autohuis weten neer te zetten. Aan de Verbindingsweg in Bedum bouwt Jim met veel passie, vakkennis en toewijding aan zijn eigen onderneming: Autohuis Klunder. Wat ooit begon als een jongensdroom, is inmiddels uitgegroeid tot een succesvolle en gewaardeerde autozaak waar persoonlijke service en betrouwbaarheid centraal staan. Een Stadjer die zijn plek vond in Bedum Jim Klunder werd geboren in Groningen, maar woont inmiddels al twaalf jaar in Bedum. De liefde bracht hem naar het dorp, waar hij samen met zijn partner Miranda een gezin heeft opgebouwd. Hoe ben je in Bedum terechtgekomen? “Hoewel ik ben opgegroeid in Groningen, was Bedum voor mij nooit onbekend terrein. Toen ik Miranda leerde kennen, ben ik deze kant op verhuisd. Zij is hier opgegroeid en werkt als leerkracht aan de Regenboogschool. Samen hebben we twee zoons van inmiddels drie en vijf jaar oud. We wonen hier met veel plezier en ik zie ons niet snel meer vertrekken.” Naast zijn gezin speelt ook zijn werk een belangrijke rol in zijn leven. “Mijn werk is eigenlijk altijd mijn grootste hobby geweest. De combinatie van mijn gezin en mijn onderneming vormt de basis van mijn dagelijks leven. Daarnaast genieten we graag van onze boot en heb ik vroeger met veel plezier gevoetbald.”  Van tegenslag naar ondernemerschap De liefde voor auto’s zit er bij Jim al van jongs af aan in. Wanneer ontstond de wens om een eigen autozaak te beginnen? “Dat begon eigenlijk al toen ik een jaar of zeven was. Als kind bouwde ik tijdens het spelen al mijn eigen garages. Die fascinatie voor auto’s is nooit verdwenen. Vervolgens heb ik jarenlang ervaring opgedaan binnen de autobranche, zowel bij merkdealers als universele autobedrijven in Groningen, Assen en Leek. Daar heb ik alle facetten van het vak leren kennen.” Toch verliep zijn loopbaan niet zonder uitdagingen. “Op…

‘Eigendom en beheer van molens, een lust of een last?’. Zo luidde de officiële titel van de lezing verzorgd door Jan Oomkes. Oomkes was in zijn werkverleden onder andere wethouder van de gemeenten Aduard en Zuidhorn en ook werkzaam in het UMCG. Tegenwoordig vervult hij diverse vrijwilligersfuncties waaronder die van voorzitter van de Stichting Groninger Poldermolens. En in die hoedanigheid stond hij dinsdag 2 juni jl. een zaal vol fijnproevers te woord. Allereerst was daar de introductie door gastvrouw Yvonne de Vries – Vreugdenhil die de (administratieve) samenwerking met de stichting aanstipte. Medewerker Nikki Riepma onderhoudt namens het kantoor de contacten met de stichting. Nederland telde ooit 12.000 molens De Stichting Groninger Poldermolens is opgericht om het mooie ambacht van molenaar te behouden en de molenkennis in stand te houden. Ooit telde ons land maar liefst 12.000 molens welke vaak ingezet werden voor de bemaling van ons land. Maar ook voor het malen van koren en het pellen van gort. Van deze 12.000 molens zijn er nu nog maar 1.200 over waarvan 90 in de provincie Groningen staan. De Stichting Groninger Poldermolens heeft hiervan 18 in beheer, 17 poldermolens en één korenmolen in Noorderhogebrug. Het gilde van vrijwillige molenaars telt zo’n 3.000 molenaars en in onze provincie zijn dit er 30, waaronder 5 vrouwelijke molenaars. 90% van alle 1.200 molens zijn Rijksmonumenten geworden. De meeste molenaars zijn geboren techneuten. En dat komt goed uit want vaak zijn molens een wonder der techniek. De meeste molens zijn immers zelfzwichters met een ingenieus wieksysteem met kleppen die automatisch openen en sluiten. Daardoor kan er met een constante snelheid en gelijkmatig ge- en bemaald worden. De 17 poldermolens van de stichting waren in de afgelopen dagen door de hevige regenval nog volop in gebruik om het overtollige water weg te malen. Door de komst van elektriciteit verloren veel molens hun oorspronkelijke functie maar het doet Oomkes goed dat hun molens de laatste tijd zoveel goed werk verricht hebben en zelfs tijdens een grote stroomuitval malen de molens rustig door. De meeste molens zijn eigendom van gemeenten, stichtingen en particulieren. Zij komen jaarlijks twee keer bij elkaar om over hun belangen te praten. Vaak wordt er dan ook een molen bezocht en kan de desbetreffende molenaar de aanwezigen bijpraten waarna er koers gezet wordt naar het plaatselijk dorpshuis. De stichting kent de nodige molens van rond de tweehonderd jaar. Binnenkort volgen drie van dergelijke…