Bijna zeven jaar is mijn vader liefdevol verzorgd in het Wiemersheerd. Begin 2024 is hij daar overleden. Hij heeft nog wel iets van de nieuwbouwplannen meegekregen maar is dus drie jaar voor de verwachte verhuizing naar het nieuwe pand gestorven.
Ik kan mij zijn uitgeleide vanuit Wiemersheerd inclusief de mooie en ontroerende woorden van afscheid nog heel goed herinneren. Dus toen die persoon in kwestie met de vraag kwam of ik nog even aandacht aan de feestweek in Wiemersheerd, en dan in bijzonder aan de vintagemarkt, wilde besteden, was ik direct verkocht.
Het is natuurlijk ook wel wat voor de bewoners, het personeel maar zeker ook de inwoners van het dorp Loppersum want het huidige pand heeft maar liefst vijftig jaar standgehouden. Vandaar dat het afscheid niet onopgemerkt zal gebeuren want in Wiemersheerd wordt van 22 tot en met 27 november een feestweek georganiseerd.
Een van de hoogtepunten van deze week is de vintagemarkt op dinsdag 24 november. Tijdens deze markt worden overtollige spullen afkomstig uit het zorgcentrum maar ook van de huidige bewoners verkocht. Bij zo’n verhuizing komen immers heel wat spullen vrij. Denk hierbij bijvoorbeeld aan meubels. De vintagemarkt is dus een ideale gelegenheid om overbodige spullen te verkopen.
Hieronder nog even een korte opsomming van de diverse activiteiten in Wiemersheerd:
Zondag: Een Groninger kerkdienst;
Maandag: Ontbijt op bed voor de bewoners;
Dinsdag: De vintagemarkt, inclusief Rad van Fortuin. Deze vindt plaats in de oude huiskamer en dankzij de inbreng van vele Lopster ondernemers zijn vele mooie prijzen te winnen. De markt duurt van 13.00 tot 18.00 uur;
Woensdag: Een galadiner voor de medewerkers, vrijwilligers, bewoners en hun gasten.
Verder zijn er nog vele workshops te volgen en kunnen er diverse spelletjes worden gespeeld. Als blijvende herinnering hebben de huidige bewoners hun handafdruk geplaatst op geschilderde bomen. De foto’s hiervan krijgen een mooie plek in het nieuwe gebouw. Het belooft dus een feestweek te worden met een lach en een traan. Een week vol met nostalgie maar ook reikhalzend uitzien naar de verhuizing richting de nieuwe Wiemersheerd.
De organisatie laat weten dat u van harte uitgenodigd bent om een bezoek aan de vintagemarkt te brengen, dinsdag 24 november a.s..…
Nieuwsflitsen
Het is 21:12 uur als ik de N46 opschiet om naar huis te rijden. Na hectometerpaaltje 27,8 lijkt de wereld op te houden en kan het gas erop. In de verte zie ik een halo van licht opdoemen, en weet ik dat ik bijna thuis ben.
De Eemshaven, ooit mijn toevluchtsoord. Vooral na een stageperiode van een half jaar in Oostenrijk verlangde ik naar de weidsheid van het Groninger land en vroeg ik mijn ouders op een zondag om naar de Eemshaven te rijden. We gingen daar als gezin vaak even naartoe. We parkeerden de auto dan langs de dijk, vlak bij een crossterrein en renden de dijk op.
We liepen hele stukken over en langs die dijk. Ik herinner me de prachtige vergezichten en dito kleuren. De geur van frisse zeelucht, doorspekt met aardse tonen van slik en het zeevolk. De wind in de haren, het geluid van scholeksters en meeuwen. Het voelde destijds als thuiskomen in vrijheid na een tijd ingesloten te hebben gezeten tussen de bergen.
Nu is mijn thuis vlak naast die Eemshaven en is het allang niet meer de plek waar je voor je lol als gezin even gaat wandelen. Een zaklantaarn is niet meer nodig om er iets te kunnen zien. Waar de bocht in het Spijksterriet naast ons huis ooit als de meest donkere plek in onze omgeving werd aangemerkt is het nu één grote ker(st)mis. Google heeft spotlights op zichzelf gericht en lijkt op die manier wel heel graag zichtbaar te willen zijn voor de rest van de wereld.
Alle gebouwen en bijbehorend materieel van de omliggende bedrijven lijken ook te zijn versierd met elektronische opsmuk, aangeschaft bij de Action. Het flikkert nog net niet in een bepaalde cadans, aangegeven door een knopje op het bijgeleverd snoer. Google heeft onderzoek gedaan naar de hoeveelheid licht waarbij het soms ook even in duisternis werd gehuld. Dat was een verademing en gaf rust. Naast deze enorme bak met lichtvervuiling zien we ook gele rook uit de pijp van de Eemscentrale komen, die de mooie, gemêleerde en door Ede bezongen lucht boven Oethoezen meteen een andere lading geeft.
En lieve mensen, als kers op de taart, zal er straks een kerncentrale verrijzen. Als buren van de Eemshaven moeten wij uit de krant vernemen dat er een inspraakavond is geweest, ondanks ons verzoek aan de provincie om ons mee te nemen in de berichtgeving. Het zal…
Voor de tweede keer dit jaar meldde ik mij onlangs bij Timmerfabriek Oomkens om personeelsleden te interviewen. In dit geval gaat het om één persoon maar het is wel een interessante ontmoeting. Want ik heb de 47-jarige Martijn Tjoelker uit Uithuizen wel eens eerder geïnterviewd, toen als eigenaar van Noorderwind Computers en Noorderwind Films. Maar inmiddels heeft hij een bijzondere en leuke carrièreswitch gemaakt!
‘Sinds april van dit jaar ben ik inderdaad coördinator ICT & digitale architectuur bij Timmerfabriek Oomkens in Middelstum geworden waarbij digitale architectuur wel degelijk een bestaande term is ondanks dat je er nog nooit van gehoord hebt. Het staat namelijk voor het automatiseren van processen. Drie vaste dagen in de week ben ik hier op kantoor te vinden en wel van maandag t/m woensdag en op één donderdagochtend in de twee weken.
Het was even wennen om weer in loondienst te gaan maar het bevalt zeker. Ik bedoel, met een broodtrommeltje in de kantine zitten dat was er anders nooit niet bij. Vaak at ik een broodje tussen het werk door en dat was het dan. En ik was gewend om zelfstandig beslissingen te nemen maar nu gebeurt dit uiteraard in overleg.
De aard van de werkzaamheden
Martijn is nog maar een half jaar in dienst maar is inmiddels met de nodige projecten bezig. Naast het onderhoud van het hele ICT-gebeuren is er de afgelopen maanden veel tijd besteed aan de VKBS, het Visueel Kwaliteits, Borging Systeem.
Martijn hierover: ‘Boven elke straat in de houtskeletbouw binnen ons bedrijf hangt nu een camera die door de jongens aan de lijn met een hardwareknop kan worden bediend. Hiermee wordt er een foto gemaakt en deze wordt in de database opgeslagen. Handig voor ons maar ook voor de klant. Want mocht er schade geconstateerd worden dan is zo beter uit te zoeken of dit tijdens de productie zelf of toch op transport of bij de klant is ontstaan.
Dit gebeurt nu alleen voor de houtskeletbouw maar wie weet bouwen we dit ook uit naar de overige lijnen. Daarnaast ben ik op kantoor bezig met een systeem waarop alle processen vanaf de aanvraag tot de levering van het eindproduct kunnen worden vastgelegd. Denk hierbij ook aan offertes en de communicatie die binnen dit project heeft afgespeeld.
Noorderwind Studio
Genoeg te doen dus voor Martijn aan de Pompsterweg in Middelstum en ook de overige dagen verveelt hij zich niet. ‘Het was…
Het was eind augustus toen mij plotseling te binnenschoot dat ik het jaarverslag over het afgelopen seizoen nog moest schrijven. Meestal doe ik dat eind juni of in juli, dan zit alles immers nog vers in het snotje.
Zou seizoen 2025-2026 een saai seizoen geweest zijn, dat ik dit zomaar vergeten ben? Maar toen ik er eens goed over nadacht, bleek dit natuurlijk helemaal het geval niet te zijn. Want saai en vv Middelstum, dat past immers niet bij elkaar.
Goed, het eerste elftal deed niet mee om de hoofdprijzen maar het team van debuterend hoofdtrainer Jan Pieter Westing speelde zich door een eclatante 0-3 overwinning tegen ‘angstgegner’ Poolster uit in Spijk toch mooi voor de laatste competitieronde veilig met een keurige zevende plaats tot gevolg. Tegen kampioen Lewenborg werd zelfs twee keer gewonnen. Ook hulde voor de technische commissie die met kind van de club Westing een verrassende naam uit de hoge trainershoed, die steeds dunner bezaaid is met trainers, wist te toveren.
Het tweede team ontpopt zich steeds meer als een vriendenteam met een ruime bezetting dat zich altijd aardig weet te roeren en telkens bovenin weet mee te draaien. Voor Middelstum 3 was het helemaal een bijzonder seizoen want men draaide vanaf het begin bovenin mee door bijna alles te winnen.
Op het eind werd het echter door al die doordeweekse wedstrijden tegen steeds sterker worden tegenstanders steeds spannender maar in de beslissende wedstrijd tegen naaste concurrent vv Winsum wist men op een gezellig vol sportpark onder leiding van commentator DJ Eling met maar liefst 6-0 te winnen waarna het feestgedruis los kon barsten.
Dat feestgedruis was helaas voor het vierde niet weggelegd. In een kleinere competitie met slechts acht ploegen werd er bijna niet gewonnen maar de spaarzame goals werden gelukkig wel groots gevierd. Helaas is dit elftal nu ter ziele gegaan.
Snel door naar onze zeven keer zeven teams die hun wedstrijden op de vrijdagavond afwerken. Op onze dames stond wederom geen maat want zij wisten zowel de najaars- als voorjaarsreeks winnend af te sluiten. De mannen 45+ volgden in de najaarsreeks hun voorbeeld maar kwamen er in het voorjaar minder aan te pas.
En dan natuurlijk onze jeugd want zij hebben de toekomst immers nog aan hun voeten liggen. Waarbij het direct leuk is om te melden dat JO-19 op dezelfde dag als het derde kampioen werd wat het feestgedruis alleen maar verhoogde. Ik…
‘Loop maar mee, dan kun je mooi even zien waar ik tegenwoordig vaak te vinden ben!’ De toon is direct gezet wanneer ik de showroom van Bosch Car Service Schipper binnenloop en besluit om voor een bak koffie te gaan die tegenwoordig ook nog eens in een mooie Schippersmok geserveerd wordt in plaats van een kartonnen bekertje. Men gaat in Roodeschool op alle fronten met de tijd mee inderdaad.
Even later zitten we in een mooie kantoorruimte te babbelen. ‘Door de showroom wat efficiënter in te richten zijn we maar één uitstalplek voor een te verkopen auto kwijtgeraakt en kijk eens wat we er voor terug gekregen hebben. Een dakraam zorgt voor het nodige licht van buitenaf en dankzij de airco houden we het zelfs op deze waarschijnlijk laatste warme dag van het jaar lekker koel.
Door de glazen deuren heb ik goed zicht op de showroom. Meestal staan deze schuifdeuren gewoon open maar bij een vertrouwelijk gesprek kunnen ze natuurlijk ook zo gesloten worden en dat maakt het allemaal toch nog net even weer extra professioneler. Achter in de showroom hebben we ook nog eens een keukentje en een toiletruimte gerealiseerd. Nee hoor, je hoort mij absoluut niet klagen over mijn nieuw onderkomen.’
Taakverdeling
Intern is er wat betreft de taakverdeling qua werkzaamheden ook wel wat veranderd. Bij binnenkomst zien we Stephan achter de receptie zitten. Jan hierover: ‘Hij regelt ook het telefoonverkeer wanneer klanten niet zelf een 1 voor de verkoopafdeling (dan krijgen ze mij aan de lijn) of een 2 voor de werkplaats intoetsen. In het laatste geval is de kans groot dat mijn zoon Marten de telefoon opneemt want hij geeft nu leiding aan de werkplaatsafdeling. Op die afdeling werken ook Patrick, Stephan, Harold en Tim en ik kan bij grote drukte zo bijspringen als het moet.
Stephan bereidt ook de werkorders voor en dat geeft mij volop de kans om mij op de auto aan- en verkoop te richten. ‘Geen betere raad dan voorraad’, is hierbij mijn motto. Online worden er momenteel zo’n 80 occasions aangeboden maar op het terrein zelf hebben we wel zo’n 130 auto’s op voorraad. De keuze is wat dat betreft groot en hoewel de verkoop iets achterloopt bij vorig jaar, ben ik toch zeer tevreden.’
En ik krijg van Jan nog een primeurtje want als leenauto kun je nu zelfs een elektrische auto van het merk Renault meekrijgen. Deze is…
Het zijn wederom enerverende maanden voor Judith Linstra uit Middelstum en haar onderneming Fashion by Juud. Hoe zat het ook alweer precies? In februari 2025 schreef ze zich in bij de Kamer van Koophandel en een maand later was daar al haar eigen webshop. Aan het eind van vorig jaar werd het nog mooier, want aan de Heerestraat 27 in Middelstum opende ze haar eigen winkel in hetzelfde pand als waar ook haar vader Koos met Linstra Bedrijfsadvies zit.
En dit pand moet nu versterkt worden met als gevolg dat Judith op zoek moest naar een ander onderkomen. En dat is gelukt want vanaf woensdag 21 oktober is ze met al haar accessoires te vinden in het pand waar vroeger Drogisterij Marja zat. In goed overleg met eigenaar Piet Jansma maar ook met Moi Middelstum – de plek waar de dorpsverhalen in Middelstum samenkomen, veel te zien is en die binnenkort weer wordt heringericht dus zeker ook het bezoeken waard – wordt deze mooie stap gemaakt. (Zie ook deze link voor de samenwerking: https://www.facebook.com/profile.php?id=61590905489959.)
Dat is vanaf nu de plek waar ze al kleding, accessoires, tassen en leuke cadeautjes verkoopt. Daarbij probeert ze in te spelen op de seizoenen en speciale feestdagen dus met Sinterklaas en Kerst kun je speciale cadeaus bij haar verkrijgen.
Ze richt zich hierbij niet alleen op jonge meiden maar iedereen kan bij haar slagen. Naast het bekende werk van SistersPoint is er straks ook nog kleding van het merk Refined Department. Deze nieuwe kleding wordt ook geshowd op zaterdag 24 oktober tussen 10.30 en 11.30 uur tijdens de ‘Presentatie Modetrends’ op de Herfstmarkt in Op ’t Houkje in Middelstum.
Hopelijk weet Judith aan de Grachtstraat in Middelstum vele nieuwe klanten aan haar te binden. Loop gerust eens bij haar binnen. Fashion by Juud is op woensdagen en vrijdagen geopend van 09.30 tot 17.00 uur en zaterdags van 09.30 tot 15.00 uur. Hopelijk verloopt de nieuwe samenwerking zo goed dat ze nog wat langer in het pand mag blijven. Samen met de dames van Buitengewoon Dichtbij en de medewerkers van Moi hoopt men Middelstum weer wat extra moois te kunnen bieden. Dus graag tot ziens!…
Het idee was zo mooi. Of ik op een vrijdagmorgen niet een keer langs kon komen om kennis te maken met de leden van de o zo belangrijke accommodatieploeg die er zorg voor dragen dat het sportcomplex er altijd tip top verzorgd uitziet. Maar door gezondheid- en vakantieperikelen van enige leden van de harde kern bleef het erbij. Gelukkig is daar altijd nog bestuurslid Ewald Veenstra die het hele accommodatiegebeuren in zijn portefeuille heeft zitten en gaarne bereid was om de loftrompet uit te steken voor deze ‘stille krachten achter de schermen’ en hun werkzaamheden.
Ewald Veenstra
En dat is natuurlijk ook een mooie manier om wat meer over Ewald zelf te weten te komen, de man die op meerdere fronten actief is binnen de club. ‘Ik ben 57 jaar geleden geboren in Uithuizermeeden en de liefde bracht mij in 1993 naar Winsum. Mijn partner is namelijk Ingrid van der Veen, de dochter van de bekende voetballer Klaas die de eerste betaalde voetballer in onze provincie was. Ingrid en ik zijn de trotse ouders van dochter Vera (23) die net in Groningen is gaan wonen en zoon Thijs (21) die nog gezellig thuis woont.
Ik ben samen met twee kompanen als bouwkundig ingenieur mede-eigenaar van drie bedrijven: Tandem Vormgeving en Tandem Schade in Loppersum en Martini Architectuur in Groningen. Met zijn drieën sturen we zo’n vijftien personeelsleden aan. Met Tandem Vormgeving zijn we al enige jaren één van de drie hoofdsponsoren van het eerste elftal.
Zelf voetbal ik sinds 2014 in een van de 45+-teams binnen onze vereniging na eerder jarenlang voor De Heracliden gevoetbald te hebben. Een hoogvlieger ben ik nooit geweest, mede door het nodige blessureleed. Maar ik beleef nog steeds veel plezier in het spelletje. Daarbij ben ik in 2012 voor het eerst in het bestuur gekomen, toen nog voor vv Hunsingo. In die hoedanigheid was ik betrokken bij de fusie, iets wat binnen mijn Hunsingo-schoonfamilie toch wel een gevoelige snaar raakte.
Ik ben trots dat ik vanuit mijn werk mee mocht helpen met het ontwerp en de realisatie van het nieuwe clubgebouw. Door gezondheidsperikelen ben ik in 2018 gestopt binnen het bestuur maar in 2023 werd ik voor een adviesrol gevraagd om het toenmalige bestuur te ondersteunen en in 2024 ben ik opnieuw toegetreden en houd ik mij onder andere, samen met Jeroen Roze, bezig met de aansturing van de vrijwilligers van de accommodatieploeg en de…
Wanneer ik met kantinecoördinator Bianca Sloots bel, kom ik er al vrij snel achter met een hele bezige bij te maken te hebben. Dat uit zich allereerst in haar baan als medewerker van het kabinet van de commissaris van de Koning René Paas, waarvoor ze minimaal drie dagen in de week werkt om zijn taken te verlichten.
Bianca is geboren in Almelo, op haar twaalfde richting Baflo verhuisd om vervolgens aan het eind van haar tienerjaren in Winsum neer te strijken. De plaats waar ze na haar studiejaren in Groningen met haar man Bart opnieuw ging wonen aan het begin van deze eeuw.
‘We zijn de trotse ouders van zoon Jari (17) en dochter Lilian (19). Door de voetbalcarrière van Jari, die het afgelopen seizoen op jonge leeftijd in het eerste elftal van vv Winsum debuteerde, zijn we bij de club betrokken geraakt. We gingen vroeger altijd zowel bij de thuis- als bij uitwedstrijden kijken en ik ben jarenlang kledingwasvrouw geweest. Nog steeds ben ik elke zaterdagmiddag langs de lijn te vinden om naar het elftal waarin hij speelt te kijken, dat is naast het varen in onze boot en een seizoenskaart bij FC Groningen een grote hobby.’
Kantinecoördinator
En die ontspanning kan ze goed gebruiken want de rol van kantinecoördinator vergt, wanneer je hem goed in wilt vullen, het nodige van je tijd. ‘Zeker de laatste weken met bijvoorbeeld de organisatie van de KNVB-bekerfinales waren zeer intensief. Ik denk dat ik toen wel zo’n twaalf uur per week met het kantinegebeuren bezig was. Eigenlijk was dat veel te gek en dat heb ik dan ook aangegeven bij het bestuur, dat gaan we volgend seizoen anders aanpakken.’
Toch ervaart ze veel voldoening van haar functie waarmee ze twee seizoenen geleden is begonnen. ‘Want je doet het niet alleen. Nu de vakantieperiode is aangebroken, kan ik mij mooi bezighouden met het opstellen van de barroosters. Daarbij maak ik dankbaar gebruik van de diensten van 45 vaste barmedewerkers die één keer per vijf weken een shift draaien van drie uur achter elkaar en daarbij zijn er zo’n 10 flexibele krachten die regelmatig een keer bijspringen. De rest van het ‘kantinepersoneel’ wordt geworven vanuit de seniorenelftallen en de ouders van de jeugdspelers. Al die vrijwilligers moeten op donderdagavond, zaterdag en tijdens eventueel ingeplande inhaalwedstrijden op dins- en woensdagen worden ingepland.
Dat vergt qua planning ook inzicht in de wedstrijdschema’s van de senioren maar…
Ooit heb ik Tim Boerema eerder mogen interviewen. Dat was in 2021 en toen was hij net als hoofdtrainer bij JO-12 begonnen na eerder al assistent-trainer bij JO-13 te zijn geweest. Tim is een kind van de club die op zijn vierde al lid werd van Viboa en de afgelopen jaren tussen het eerste en het tweede elftal van vv Winsum pendelde. Dat deed hem besluiten om voor dit seizoen voor SIOS te kiezen om daar voor een plek in het eerste te gaan. De zaterdagochtend kan hierdoor mooi vrij gepland worden voor de bezoeken aan het Winsumer sportpark.
Cyprus
Ik bel met Tim tijdens zijn vakantie op Cyprus waar hij met zijn vriendin, met wie hij in Winsum samenwoont, lekker bij kan tanken na een hectische periode op werkgebied. ‘Na mijn ALO-opleiding ben ik eerst als gymdocent aan de slag gegaan maar dat was het toch niet helemaal voor mij. En dus besloot ik te solliciteren bij de ALDI waar ik net sinds een maandje of drie in het distributiecentrum in Groningen werk in het transport en logistiek gebeuren. Wel een omslag inderdaad maar voor nu bevalt het mij heel goed.’
Vlak voor de zomerbreak sloot Tim ook een mooie en leerzame periode af bij FC Groningen. ‘Vanuit een opleidingsexperience bij vv Winsum werd ik door ‘De trots van het Noorden’ uitgenodigd om de vooropleidingtrainingen van de jongste jeugdteams op mij te nemen. Willem Strijland was mijn aanspreekpunt en op het sportcomplex zie je ook mannen als een Peter Hoekstra en Sander van Gessel rondlopen. Het is leuk en leerzaam om te zien hoe zij de trainingen uitzetten en waar ze op letten. Die bagage kan ik nu mooi meenemen naar mijn nieuwe functie als Hoofd Jeugdopleiding Onderbouw.’
Jeugdtrainer
Het zal voor Tim in zijn nieuwe rol wel wennen worden om niet meer aldoor op het veld te staan om trainingen te verzorgen zoals hij dat in de afgelopen jaren deed voor de jeugd van JO-12 tot en met JO-17. ‘Dat zal ik zeker missen en ik sluit niet uit dat ik dit in de toekomst weer op ga pakken maar voor nu is dit in combinatie met mijn nieuwe functie bij de ALDI en mijn sportieve uitdagingen bij SIOS het beste. De afgelopen jaren was het continu haasten geblazen op de zaterdag en ik hoop hier nu wat meer structuur en rust in te krijgen.
Maar je zult…
‘Waar liep jij nu heen?’ Een terechte vraag natuurlijk van voormalig secretaris Wendy die mij tijdens een thuiswedstrijd van het eerste naar het vijandige doel zag lopen en vervolgens snel weer terug. Wel buiten de omheining uiteraard. Toen ik uitlegde dat ik op zoek was naar de locatie van mijn reclamebord bij de club en hem vanaf die plek kon spotten was zij tevreden met de uitleg.
Sponsor geworden
De omstanders begonnen echter over een betere zichtlocatie en waarom ik geen dubbel bord genomen had. Mijn gevatheid liet mij op dat moment helaas in de steek, anders had ik op kunnen merken dat mijn bord net zo groot is als die van de plaatselijke notaris, om maar een dwarsstraat te noemen.
Maar ik pak nu mooi hier mijn extra pr-momentje hoor. Want de introductie van mijn onderneming in de nieuwsbrief voor de thuiswedstrijd tegen Surhuisterveen was zo mooi dat ik hem jullie niet wil onthouden. Complimenten derhalve voor de commerciële commissie!
‘Deze keer zetten we Bert Koster in het zonnetje. Bert is internetcolumnist en tekstschrijver uit Middelstum, bekend om zijn herkenbare en vaak humoristische kijk op het dagelijks leven. Zijn columns raken, laten glimlachen en zetten soms even aan het denken.’
Sponsoravond met Bas Nijhuis
Poeh hé, zo zou ik mijzelf natuurlijk nooit neer durven te zetten. Alleen al om zo’n introductie word je sponsor bij vv Winsum! En het leverde nog veel meer moois op. Zo was ik in februari getuige van de komst van Bas Nijhuis en zijn aangever Eddy van der Ley naar jullie fraai complex tijdens de sponsor- en Vrienden van vv Winsum-avond van de club.
Wat een gezellige avond was dat. Eerst lekker dikkedakken tijdens de winterbarbecue in een informeel samenzijn en daarna de heerlijke verhalen van deze scheidsrechter die ook regelmatig aanschuift bij de mannen van Vandaag Inside. Ook het scheidsrechterskorps was uitgenodigd en vader en zoon Post lieten zich tijdens de veelvuldige interactie met het publiek nadrukkelijk gelden. Waarom de term ‘Geile Geert’ zo maar opeens door de zaal galmde, weet ik niet meer maar het was wel een van de mooie verhalen die bleef hangen.
En die mij direct weer te binnen schoot toen ik de man in kwestie die term direct weer hoorde noemen tijdens de afsluitende slot- en sponsordag. Ook daarvoor was ik persoonlijk uitgenodigd. Echt, het is een aanrader hoor om sponsor te worden van vv Winsum want je…
De eindeloos lange Piet liep mee naar de stoep en zwaaide ons uit. Maar niet voordat hij tips had gegeven waar je lekker kon eten. Hij riep nog iets na over de route; niet over dat ene bruggetje, door dat tunneltje bij het station kon wel. Vaderlijke zorg.
We logeren een nacht bij Piet en Willy in Assen, deelnemers aan Vrienden op de Fiets. Twee vriendelijke zeventigers met een tijdloos grenen interieur waar je je thuis voelde op het moment dat je over de drempel stapte. Piet had gewerkt als timmerman, Willy zorgde voor het huishouden. Ze lieten doorschemeren eenvoudig te hebben geleefd, ‘nooit een auto gehad’, maar ze hadden toch maar mooi gereisd, de fiets ging mee in de vliegmachine naar Engeland.
We droomden die nacht tussen het kraakheldere linnen van Willy. Het eten in het centrum was goed geweest, toen we terugkwamen brandde er nog licht beneden, we zeiden welterusten tegen elkaar, Piet en Willy keken voetbal op tv.
Als slaapmuts wilden wij ook kijken op onze kijkbuis boven. Stickertjes met handgeschreven pijltjes op het apparaat. Maar ‘m aankrijgen, ho maar. In de pyjama ging ik naar beneden, op zoek naar Piet. Piet mee naar boven, hij gaf een tik op de zijkant van het toestel. Voilà: beeld. Vitesse kwam net op 1-0.
We sliepen als rozen. Tussen handgeschreven briefjes van Willy, met punaises in de wand. Over dat het er vooral om gaat vandaag de dag te plukken. Te genieten van kleine dingen.
De volgende ochtend een voedzaam ontbijt, met eiwitten, volgens de richtlijnen van Vrienden op de Fiets. In het keukentje bij het raam, met uitzicht op de royale tuin, de tuin die wat te groot werd zo vertelden ze, terwijl Piet en Willy de puzzel in de krant oplosten, hun dagelijks ritueel.
Tijd om afscheid te nemen, we betaalden contant. Piet gaf daar de voorkeur aan, ‘de banken hebben te veel macht.’
Woordjes van dank, een handdruk. Dag Piet, dag Willy.…
Achttien jaar was Luc Kuiper toen bij hem het ondernemersvuur begon te branden. Hij was destijds uit eten met zijn ouders, ook al van die ondernemende types, toen het verhaal op de kerstpakketten voor het personeel van Groenvoorziening A.J. v/d Werf B.V. kwam. Luc had naast zijn studie Ondernemerschap en Retailmanagement en het werken bij de plaatselijke PLUS nog wel wat tijd over en bood aan om dit te gaan verzorgen, waarbij hij een kleine provisie afdwong.
Na een bezoek aan de plaatselijke slager volgde de bakker die zich verbaasd afvroeg waar hij zoveel suikerbroden voor nodig dacht te hebben. Na Luc’s uitleg kwam daar direct een order voor nog eens 30 pakketten bij. ‘Dat ging direct al mooi inderdaad’ en dus schreef hij zich enige dagen later reeds in bij de Kamer van Koophandel. De naam was bij het etentje al geboren. De onderneming moest, zeer toepasselijk, Lucse Pakketten gaan heten!
Luc runt Lucse Pakketten samen met Jesse Terra. ‘Jesse doet eigenlijk alles achter de schermen: hij zorgt voor de inkoop van de producten, het inpakken van de pakketten en het logistieke proces. Een zeer belangrijke factor dus!’
Zoon Matz
Toen Luc met zijn Lucse Pakketten begon, liep hij al stage bij Problicity in Groningen. Het online- en offline marketingbureau waar hij na zijn stage zo’n acht jaar bleef werken. Hij kijkt hierbij terug op een hele mooie werktijd waarin hij een geweldige tijd heeft gehad en prachtige kansen kreeg om zich als mens én ondernemer verder te ontwikkelen. Maar omdat hij keuzes moest maken, namen ze eerder dit jaar afscheid van elkaar.
Toen Luc 22 jaar was, werd Bedum ingeruild voor Groningen en inmiddels woont hij vanaf november 2023 alweer enige jaren samen met zijn partner Ruth. Eerst was daar in augustus 2024 de intrede van hond Bowy en in oktober 2025 maakte de geboorte van hun zoon Matz het gezinsgeluk compleet.
‘Toen Matz zich aandiende en ik graag de nodige tijd aan zijn eerste levensmaanden wilde besteden, maakte ik de keus om van tevoren wat kleinere afnemers te benaderen met de opmerking dat ik even een jaartje over zou slaan. Wat als averechts effect sorteerde dat er juist voor grotere partijen meer tijd vrij kwam. Het concept van het samenwerken met lokale ondernemers en de pakketten in laten pakken bij sociale ontwikkelplekken slaat duidelijk aan.’
Dit jaar krijgt de onderneming er een nieuwe dimensie bij. Waar grotere…
Afgelopen zondag 27 september jl. werd in Stedum voor de 16e keer, wederom onder uitstekende omstandigheden, de Stemer WielrenTocht (SWT) georganiseerd door de Wielervereniging Oet Steem.
Met het oog op het WK Wielrennen dat in 2034 alle Groninger gemeenten zal aandoen kandideert Stedum zich hiermee alvast als een wielergek dorp dat, om de woorden van WK-organisator Thijs Rondhuis te spreken, graag mede-eigenaar van het WK wordt. Ook tijdens deze 16e versie van de enige Ommelander klassieker die start en eindigt in Stedum was het enthousiasme, zowel tijdens maar zeker ook na afloop, groot.
Het lijkt daarom nauwelijks denkbaar dat Stedum als dorp met een eigen wielervereniging, vele overige actieve (sport)verenigingen, een bruisend dorpsleven met jaarlijks vele evenementen en gelegen in het epicentrum van het aardbevingsgebied niet in het parcours van 2034 wordt opgenomen.
Zowel Oet Stemers als deelnemers uit de regio van het wielergekke Stedum lieten zich van hun beste kant zien tijdens het altijd gezellige afsluitend event op de wieleragenda van Wielervereniging Oet Steem.
Traditioneel getrouw werd tijdens de eerste ronde, met voorfietsers, gezamenlijk het Ommeland van Stedum verkend. Via Westeremden, Garsthuizen, Oldenzijl en Oosternieland werd met de wind in de rug, via het nog niet voor iedereen bekende Kolhol, koers gezet naar Spijk, Losdorp, Godlinze en Leermens om vervolgens via Wirdum en Winneweer terug te keren naar Stedum. 45 km genieten van al het moois waar in 2034 ook 500 miljoen mensen met bewondering naar zullen gaan kijken. Mooier wordt het niet!
Na een korte pauze met koffie, thee en appelgebak met slagroom in de Vlasschuur in Stedum was het mogelijk om een snelle of ‘trage’ ronde te fietsen. Het wedstrijdelement is in de tweede ronde bij de snelle ronde altijd belangrijk. Wielerkampioen van Stedum is natuurlijk een prijs die je zeker op je conto wilt hebben.
Dit jaar een primeur. Anne Gengler wist in een spannende eindsprint voor het eerst beslag te leggen op deze eretitel en mag zich tot 26 september 2027, als de 17e editie van SWT is, de snelste wielrenner van Stedum noemen. Gezien haar snelheid, wedstrijdinstelling en talent wellicht ook een outsider voor het podium in 2034 bij de vrouwen?
Onder het genot van een hapje en drankje was het nog lang gezellig in het enthousiaste en wielergekke Stedum. Volgend jaar wordt Thijs Rondhuis dan zeker ook uitnodigd om alvast een deel van het parcours voor het WK van 2034 te verkennen en…
Trump maakt de meest gekke bokkensprongen om aandacht te krijgen, Poetin is net een kleuter door verkiezingen plaats te laten vinden zonder concurrent, het klimaat vertoont steeds meer gekke strapatzen, het geweld in onder andere Soedan en Myanmar zorgen nog steeds voor dood en verderf en in Duitsland lijkt extreem rechts steeds meer macht te krijgen.
En ik?
Ik sta taarten te bakken omdat de oudste een kwart eeuw wordt.
Ik weet nog dat ik 25 jaar geleden met m’n dikke buik voor de televisie zat terwijl de Twin Towers in New York doorboord werden. Ik heb huilend naar de beelden van die ellende zitten kijken. Toen manlief thuiskwam vroeg ik hem: “op wat voor wereld zetten wij ons kind?”. Vanaf die dag kijk ik niet meer naar het journaal. Niet om de ogen te sluiten, maar om mezelf te beschermen voor de eindeloze stroom van beelden.
Uiteindelijk kregen we 3 prachtige kinderen. Het is toch iets wat in de mens zit, jezelf voortplanten, zelfs als de wereld in de fik staat. Ik weet nog dat ik eens tegen de oudste zei: “je bent niet voor niets op deze wereld gekomen?”, en hij vervolgens zei: dat weegt wel heel zwaar op mijn schouders, mam… Nu wordt hij 25.
Voor zijn verjaardag heb ik een fotoboek gemaakt. Vijfentwintig jaren vol mooie momenten. Wat is het een emotionele achtbaan om die foto’s allemaal door te akkeren. We hebben als gezin heel wat doorgemaakt in die jaren op en om de boerderij en het vervult me met trots hoe dat we er als gezin doorgekomen zijn en het goed hebben met elkaar.
Want het samen zijn als gezin waarin iedereen anders is vraagt wel het een en ander. Liefde alleen is niet altijd genoeg. Het vraagt om openheid. Om gesprekken voeren met elkaar, ook als het lastig is. Om te reflecteren. Soms gewoon even de hand in eigen boezem steken en sorry zeggen. Samen lachen en plezier maken. Discussies voeren die er ook mogen zijn. En incasseren. Incasseren dat de ander anders in elkaar steekt dan jij en gewoon accepteren dat het zo is.
Ik blader door de oude fotoalbums met foto’s die nog met een analoge camera zijn gemaakt. Het was altijd zo spannend om het mapje met foto’s open te maken en te zien of ze gelukt waren. Ik deed dat vaak al in de winkel, bij foto Vazlovsky in Winsum.…
De eerste lezing bij Kantoor Vreugdenhil na de zomerbreak vond plaats op de vierde dinsdag in september en ging over de derde dinsdag van die maand, beter bekend als Prinsjesdag. Gastvrouw Yvonne Vreugdenhil mocht een volle zaal toespreken, men had er duidelijk zin in.
Allereerst was er een speciaal welkom voor Gerbrand van Elten, als fiscalist aan Kantoor Vreugdenhil verbonden en de opvolger van vaste spreker Dick Anholts, die vanavond zijn debuut maakte. Vader en dochter Raangs en Helma Tanis waren er vorig jaar ook om ons bij te praten over de Cavalerie Ere-escorte tijdens Prinsjesdag maar beloofden de aanwezigen vanavond een heel andere insteek qua presentatie. We gingen er dus eens goed voor zitten.
Belastingplannen 2027
Allereerst ging Van Elten in op de door het kabinet gepresenteerde belastingplannen van vorig jaar. ‘Geen flauw idee of ze worden aangenomen en of dit met veel ruzie gepaard gaat, daar ga ik immers niet over.’ Maar hij kon ons wel van alles vertellen over bijvoorbeeld de consequenties van de inkomstenbelasting voor ondernemers. Zo wordt de zelfstandigenaftrek tot bijna 10% van het oorspronkelijke bedrag geëlimineerd en verdwijnt de startersaftrek. Daar mag in 2027 nog €10,- voor worden afgetrokken. ‘Een flauw laag bedrag inderdaad maar dat heeft alles te maken met het feit dat de automatiseringssystemen van de Belastingdienst dit anders niet in één keer kunnen verwerken.’
De vermogensbelasting in Box 3 blijft natuurlijk een heikel punt. Volgend jaar verandert er nog niets maar moet je in de toekomst belasting gaan heffen over fictieve winst of dient deze afgetikt te worden wanneer een huis of aandelen uiteindelijk verkocht worden? En dan is daar nog de afschaffing van de aftrek van zorgkosten voor chronisch zieken maar ‘Nederland zou Nederland niet zijn wanneer daar weer een compensatie voor de ergste gevallen tegenover staat.’
Bij de loonbelasting kwam de werknemersparticipatie aan bod om jong talent aan een bedrijf te binden en ook de youngtimersregeling – oudere exemplaren inzetten als auto van de zaak waarin ook privé mag worden gereden – kwam langs. De schenk- en erfbelasting vergde ook enige toelichting want het heeft er alle schijn van dat de papieren schenking waarbij de kinderen een vordering krijgen op het vermogen van hun ouders intact blijft. En innoveren loont om de vennootschapsbelasting te verminderen maar dan moet het wel gaan om iets ‘immaterieel actief’, bijvoorbeeld een proces om de duurzaamheid te bevorderen.
Voor cijferfetisj natuurlijk gesneden koek, echter…