Wouter, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Wouter Korhorn is de naam, 41 jaar, opgegroeid in Kloosterburen en in 2010 in Leens neergestreken. Ik ben in 2012 getrouwd met Diane Wiersum en samen zijn we de trotse ouders van twee dochters: Carlijn (2014) en Florien (2017). Ik werk fulltime als facilitair coördinator op Noorderpoort in Groningen en daarnaast heb ik mij op 1 juli 2025 met Dronevlucht Hogeland ingeschreven bij de Kamer van Koophandel in Groningen.
Vertel eens iets over je werkleven ‘voor en naast de dronevluchten’?
Een echte leerder ben ik nooit geweest maar toch heb ik op 19-jarige leeftijd mijn MBO-diploma Facilitair gehaald om vervolgens in 2003 direct aan het werk te gaan. De kleine twintig jaar daarop ben ik als catering-, bedienings- en facilitair medewerker aan het werk geweest. Onder andere twee periodes bij Willibrord in Kloosterburen en ik heb zelfs nog enige maanden in Den Haag gewerkt voor een Novotel Hotel. De laatste dertien jaar werkte ik als cateringbeheerder voor Beijk Catering.
Ik was zo’n vijf jaar geleden toe aan een nieuwe uitdaging en besloot te solliciteren naar de functie van facilitair medewerker bij Noorderpoort. Dat lukte gelukkig al heb ik in het begin nog wel enige maanden in de catering gewerkt. Maar na intern een leidinggevende-opleiding te hebben gevolgd ben ik nu één van de vier clustercoördinatoren van Noorderpoort en dat bevalt prima!
In 2020 ontdekte je een nieuwe passie?
Dat moet inderdaad zo rond die tijd geweest zijn en ik werd hierbij op de camping aangestoken door mijn zwager en schoonvader die beiden een drone bij zich hadden. Ik heb toen zelf eerst een kleine drone gekocht maar die werd al snel ingeruild voor een grotere. In 2023 heb ik aan het Noorderpoort een opleiding tot dronepiloot gevolgd met drie certificaten tot gevolg waardoor ik dronevluchten mag maken met drones die maximaal vier kilo wegen.
Ik begon die dronevluchten steeds interessanter te vinden en het werkt voor mij ook heel ontspannend. Daarbij leveren dronevluchten ook nog eens prachtige beelden op die ik vervolgens bewerkte tot video’s en foto’s. Ook daarin werd ik steeds handiger.
Wanneer zag Dronevlucht Hogeland vervolgens het levenslicht?
Omdat ik het maken van dronebeelden steeds mooier begon te vinden, ging ik er ook serieuzer naar kijken en in de loop der jaren werd ook het apparatuur steeds uitgebreider en professioneler. Toen de eerste opdrachtgever zich aandiende moest er een…
Babbelen met Bert
Marcel en Renskje, kunnen jullie jezelf in het kort even voorstellen?
‘Marcel Heinstra is de naam en ik ben 34 jaar. Een Eenrummer in hart en nieren en getrouwd met Renskje die ik ongeveer veertien jaar geleden heb leren kennen, met uiteindelijk drie kinderen tot gevolg. Ik ben sinds 2019 eigenaar van onze VOF.’
‘Ik ben Renskje Heinstra – Zijlstra en 37 jaar oud. Marcel had het al over onze drie kinderen waar we erg trots op zijn. Roan is tien, Lieke zeven en Jorn vier. Ik ben een Friezin van oorsprong en komt uit Munnekezijl. In 2022 ben ik mede-eigenaar geworden van Gebroeders Heinstra in Eenrum.’
Hoe zag jullie werkleven er voor de Gebroeders Heinstra uit?
Renskje: ‘Ik wist al vrij vroeg dat ik de verzorging in wilde. Na afronding van mijn MBO-opleiding Verzorgende IG heb ik bij Twaalfhoven en Zonnehuisgroep Noord gewerkt en wel in Zuidhorn en Leens. In coronatijd heb ik nog een kort uitstapje naar de GGD gemaakt waarvoor ik op Kardinge destijds flink aan het vaccineren was. Dat was toen prima te combineren met ons jong gezin.’
‘En ik wilde vroeger aanvankelijk de transportsector in. Maar dat werd mij afgeraden door mijn opa die stelde dat alleen internationale chauffeurs een goed inkomen hadden maar daar stond tegenover dat ze nooit thuis waren. Toen bedacht ik dat ik dan maar planner moest worden maar tijdens mijn eerste vakantiebaantje in restaurant Abrahams Mosterdmuseum wisten de koks mij te overtuigen dat ik een horecaopleiding moest gaan volgen.
Dat heb ik toen gedaan aan het Noorderpoortcollege die ik versneld heb afgerond. Daarna werd ik kok in het Mosterdmuseum en ik ben er zelfs drie jaar bedrijfsleider geweest. Een hele leuke maar zeker ook leerzame tijd waar ik nu nog profijt van heb. Daarna werd ik teamleider bij energiemaatschappij Nuon waar ik zo’n twintig man personeel aanstuurde. Vervolgens kwam ik in de kachelbranche terecht.’
Wanneer zag jullie bedrijf het levenslicht?
Na verloop van tijd voelde ik dat het tijd was om een nieuwe stap in mijn carrière te zetten. Vervolgens nam ik een rigoureus besluit. Ik had al enige maanden over een eigen bedrijf nagedacht en in 2019 was het zover. Ik wist mijn vijf jaar jongere broer ook te enthousiasmeren maar hij hield wel zijn baan in de waterbouw aan. En zo zag in 2019 Gebroeders Heinstra Kachels en Haarden het levenslicht.
(Schoon)Broer Patrick ging op den duur voor…
Remko, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Remko van der Sluis is de naam en ik ben 46 jaar. Van oorsprong een Stadjer, maar in 2002 naar Zuidwolde verhuisd. Ik woon samen met Ellen en samen zijn we de trotse ouders van twee tieners: een zoon en een dochter. Ik werk als zzp’er met mijn eigen bedrijf, VDS Vastgoed Diensten. Daarbinnen ben ik enerzijds bouwkundig inspecteur voor de woning- en utiliteitsbouw en anderzijds communicatieadviseur voor woningbouw en leefomgeving.
Als inspecteur houd ik mij bezig met gebouwschade-inspecties, conditiemetingen, keuringen en opleveringsprocessen – in Groningen heeft dat vaak met aardbevingsschade te maken. Als communicatieadviseur richt ik mij op heldere communicatie en bewonersbetrokkenheid rond bouw- en leefomgevingsprojecten. Dit doe ik vanaf 2020; voorheen werkte ik bij verschillende projecten binnen diverse (semi)-overheidsinstanties en daarvoor bij de ING. In mijn vrije tijd ben ik als vrijwilliger lekker actief in Zuidwolde.
Het Boeskoolfestival wordt georganiseerd door Stichting Platform Zuidwolde, waarvan jij een van de bestuursleden bent?
Stichting Platform Zuidwolde is in 2022, na de coronatijd, opgericht. Het platform ontstond omdat de sociale cohesie binnen ons mooie dorp tijdens die periode wat onder druk was komen te staan, en dat is natuurlijk funest voor het dorpsleven. Met Marije van der Sluis (geen familie) ben ik grondlegger van de stichting. Samen hebben we sindsdien talloze projecten en activiteiten opgestart, met een breed palet aan vrijwilligers om ons heen.
De directe aanleiding was het project Het Akkerveld, het ontmoetingsveld en tevens de speeltuin in Zuidwolde. Iets wat al jaren een gekoesterde wens was en in de coronatijd een van de weinige plekken waar mensen nog bij elkaar konden komen. Dat project had een rechtsvorm nodig om subsidies te kunnen aanvragen. Omdat die rechtsvorm toch in wording was, hebben we meteen een koppelkans gegrepen: er leefde namelijk ook de wens om het Boeskoolfestival nieuw leven in te blazen. Voor dat festival zijn Hugo Zuurveen en Dimitri Boschma ook ingestapt, zodat we een volwaardig bestuur hebben.
Wat streeft Stichting Platform Zuidwolde eigenlijk na?
De belangrijkste functie is de faciliterende rol die wij bieden. Stel, iemand heeft een goed idee of wil iets leuks organiseren, maar heeft geen zin in de bestuurlijke rompslomp die daarbij komt kijken. Om daar een weg in te vinden, kan men ons benaderen.
Zo hebben wij dorpsgenoten ondersteund die een gezamenlijke iftar-maaltijd voor de dorpsinwoners hebben georganiseerd. Ook in de fraaie middeleeuwse kerk in het…
Jan, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Jan Ekster is de naam en ik ben 57 jaar. Getrouwd met de oorspronkelijk uit Kloosterburen afkomstige Mariël. Samen zijn we de trotse ouders van twee dochters van 23 en 21 jaar die beiden in Groningen wonen.
Ik heb bijna mijn hele leven in Leens gewoond. De HBO-studie textielmanagement bracht mij tussendoor twee jaar naar Doorn en daarna heb ik in Enschede nog twee jaar voor een herenmodezaak gewerkt. Zo rond mijn 25e ben ik in de zaak van mijn ouders opgenomen.
Altijd al een eigen winkel willen hebben?
Dat heeft altijd wel tot de mogelijke opties behoord maar ik wist vroeger aanvankelijk niet precies wat ik wilde gaan doen. Op school vond ik bijvoorbeeld het vak marketing heel leuk en daar wilde ik ook wel verder in. Ik was vroeger wel enigszins modebewust maar ging er niet helemaal in op. Wel ging ik in de schoolvakanties met de stoffeerders mee op pad en dan leer je vanzelf het nodige.
Op mijn 25e heb ik de knoop doorgehakt en ben ik in het ‘familiebedrijf’ opgenomen. Daarmee was ik de vijfde generatie van de Eksters die zich met de winkel bezighield. Tegenwoordig runnen Mariël en ik de zaak dus samen.
Wanneer zag Ekster Mode & Wonen het levenslicht?
Daarvoor moeten we maar liefst 130 jaar terug in de tijd. In 1896 of 1897 opende mijn over-, overgrootmoeder, ik hoop dat ik het zo goed zeg, in Leens aan de Valge een winkeltje van waaruit van alles verkocht werd. Ze was weduwe geworden en er moest brood op de plank komen. In de jaren erna ging de zaak vervolgens over van vader op zoon en dat dus vijf generaties lang.
Werd de mode direct met de woningstoffering gecombineerd?
In de allereerste beginjaren werden er onder andere veel huishoudelijke artikelen verkocht. Maar in de vijftiger jaren van de vorige eeuw was het heel normaal dat een winkel meerdere artikelen en diensten tegelijk aanbood. Er werd destijds bijvoorbeeld textiel aangeboden wat gebruikt kon worden voor kleding maar ook voor verschillende soorten vloerbedekking.
Het specialiseren in een bepaalde richting gebeurde pas vele jaren later. Wij hebben tegenwoordig de beschikking over een grote verkoopoppervlakte waarbij de mode- en de woninginrichtingafdeling duidelijk van elkaar gescheiden zijn.
Op modegebied kan iedereen bij je terecht?
Wij richten ons vooral op dames- en herenkleding en wel in alle soorten en maten.…
Dames, kunnen jullie jezelf in het kort even voorstellen?
‘Elvira Stoppels is de naam en ik ben 24 jaar. Van oorsprong kom ik uit Spijk maar vorig jaar hebben mijn vriend en ik een huis in Woldendorp gekocht. Naast mijn leuke partner woon ik daar ook nog samen met onze hond. Als bloemiste van Fellery Flowers is tuinieren mijn grootste hobby en dat is natuurlijk een grote pre.’
‘Ik ben Hester de Vries, geboren en getogen in Middelstum en 39 jaar. Trotse moeder van dochter Noa (11) en zoon Jesse (7). Zingen is al van jongs af aan mijn grote hobby en als ik de kans krijg dan doe ik graag mee met muzieksessies zoals die bijvoorbeeld regelmatig op Ewsum georganiseerd worden. Ik ben de kapster van dit gezelschap onder de naam Hairstyling by Hester.’
‘En dan heb je nog Marieke Bos-Vegter voor je zitten. Ik ben 34 jaar, getrouwd en moeder van drie kinderen, waaronder een tweeling, van zes en drie jaar oud. Ik kom oorspronkelijk ook uit Spijk en heb zelfs nog tegenover Elvira gewoond. Sinds zeven jaar wonen we op Fraamklap, daar waar vroeger Job de Winter woonde. Mijn hobby’s zijn naaien en tuinieren en met mijn onderneming Snoet en Sproet verkoop ik onder andere baby- en kinderkleding.
De eerste maanden van Buitengewoon Dichtbij zijn voorbijgevlogen en hoe kijken jullie daarop terug?
De officiële opening was inderdaad op 1 november 2025 en dit was een geweldige dag. Al met al is het ons meegevallen maar omdat dit concept voor ons alle drie nieuw was, betekende het wel veel pionieren, uitproberen qua opstelling en inrichting en uitzoeken wat nu het beste past. We hebben de inrichting regelmatig veranderd maar hebben nu steeds meer het idee dat alles staat.
Het was wat dat betreft ook wel een heel hectische periode waarbij we ook onderling natuurlijk aan elkaar moesten wennen. Gelukkig was de klik er vanaf het begin tussen ons drieën. En dus kunnen we ook onderling ideeën uitwisselen en wordt de zaak regelmatig verfrist en ververst.
Hoe hebben jullie elkaar eigenlijk gevonden?
De vraag naar de invulling van een groter winkelpand werd in Middelstum vorig jaar uitgezet door de plaatselijke handelsvereniging. Daar reageerden destijds vijf ondernemers op en waren daar de eerste gesprekken. Toen die plannen door omstandigheden niet door konden gaan, zagen we dat dit pand aan de Grachtstraat opnieuw in de verhuur zou komen. En toen ging…
Greetje, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Je hebt in ons voorgesprek gehoord dat ik een geboren en getogen Bedumer ben en ik woon hier al 56 jaar. Getrouwd met Ab Bolt en we zijn de trotse ouders van onze twee nog thuiswonende zoons Sander (24) en Bram (20).
Ab en ik hebben samen ooit een installatiebedrijf gehad en daarnaast werkte en werk ik nog steeds al weer jarenlang voor netbeheerder Enexis. Eerder als strategisch adviseur energietransitie en sinds september vorig jaar ben ik manager projecten en engineering van de noordelijke hoofdspanningsstations. Naast ons gezin en een drukke baan, maak ik ook graag tijd vrij voor vrijwilligerswerk en ik vind het hierbij leuk dat je in dat kader langskomt om aandacht te besteden aan de Lichtweek hier in Bedum.
Ben je al lang voorzitter van de Stichting Lichtweek Bedum?
Eigenlijk al vanaf het begin en dat komt mede door hele mooie jeugdherinneringen aan vroegere lichtweken in Bedum waarbij ik met pa in de auto al die mooie straten bij langs ging en op de kermis genoot van bijvoorbeeld een oliebol. Ik miste deze gezelligheid en heb eerst eens in de buurt gepolst of dit gevoel gedeeld werd.
We hebben het nu over het jaar 2013 en met een viertal dames zijn we eens verder gaan polsen en netwerken, onder andere via Facebook, en dat leidde in 2014 tot de eerste Lichtweek sinds lange tijd. Dat was direct een groot succes want er deden zo’n veertig straten mee. Het smaakte naar meer en na de tweede editie in 2016 besloten we om de Stichting Lichtweek Bedum op te richten waarvan ik de voorzitter werd. En dat ben ik nu nog steeds, maar na 12,5 jaar zou ik wel graag het voorzittersstokje eens over willen dragen.
Gelukkig sta je er niet alleen voor?
Zeker niet, want we zijn nu een vijfkoppig bestuur maar door het ontbreken van een secretaris doe ik deze functie er noodgedwongen nog bij. We hebben in de persoon van Jeroen Reinders gelukkig wel een nieuwe penningmeester gevonden. Jeanette Rozema beheert onze socials en Ginet Walraven is er voor de marketing en de website.
En dan is daar nog algemeen bestuurslid Ciska Postma die sinds kort de gelederen is komen versterken. De dochter van Ginet, Denise, ondersteunt ons met alle zaken die betrekking hebben op de jeugd. Tijdens de Lichtweek zelf maken we dankbaar gebruik van de…
Chris, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Chris Slager, 53 jaar, geboren in Loppersum en na een korte tussenstop van twee jaar in Middelstum, begin jaren tachtig in Bedum neergestreken. Samenwonend met Ellen aan de Noordwolderweg en we zijn de trotse ouders van dochter Anne en zoon Mart. Ik ben makelaar van beroep en mijn werk is ook grotendeels hobby. Daarnaast padel ik graag, kijk regelmatig naar een voetbalwedstrijd en zoek graag de gezelligheid op.
Vroeger ooit gedacht dat je makelaar zou worden?
Niet bepaald want ik ben nog aan een studie fysiotherapie begonnen die ik niet heb afgemaakt. Ik ging daarna eerst maar mijn militaire dienstplicht vervullen en had daar genoeg tijd om over mijn toekomst na te denken. Een beroepentest wees uit dat ik het beste de commerciële kant uit zou kunnen gaan. In 1995 ging ik vervolgens voor de tweejarige HBO-opleiding Makelaardij, Assurantiën en NIMA. Omdat ik nu goed voor ogen had welke kant ik op wilde, ging deze opleiding mij makkelijk af.
Eerst bij diverse werkgevers de nodige ervaring opgedaan?
In 1997 begon ik bij Groeneland Verzekeringen in Groningen en aansluitend twee jaar bij Brandsma Makelaardij en verzekeringen waarbij ik het verzekeringswerk combineerde met de functie van assistent-makelaar.
Vervolgens werd ik bij Wijnstra Makelaardij zelfstandig makelaar en zeven jaar later maakte ik de werkswitch naar Bruintjes en Keurentjes in Bedum waar ik tot 2013 als makelaar gewerkt heb. Ik heb bij deze vier werkgevers een goede maar ook wel harde leerschool gehad, zeker tijdens de economische crisis.
Wat is er zo mooi aan het vak?
Het contact met de mensen springt er bovenuit, je moet in dit werk een mensenmens zijn. Daarbij is in de makelaardij geen dag hetzelfde en door deze variatie weet ik nooit hoe mijn agenda er de volgende dag uitziet. En je komt ook nog eens op de mooiste plekjes op het Hogeland.
Daarbij voorzien we natuurlijk in een behoefte. Iemand wil graag zijn of haar woning kwijt of wil graag eentje kopen en wanneer dit lukt dan is dat vaak een feestelijk moment. Maar je moet wel stressbestendig en flexibel zijn want je schaakt vaak op meerdere borden tegelijk en je hebt natuurlijk te maken met harde deadlines. Maar ik ga nog steeds alle dagen met veel plezier aan het werk.
Maar toen was daar begin 2014 de overstap naar zelfstandigheid?
Ik heb de tweede helft van 2013 gebruikt…
Marco, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Marco Boshoven is de naam en ik ben 53 jaar geleden geboren in Amersfoort. Echter opgegroeid in Zeeland en ik heb daar kort in Goes gewoond en later in Zierikzee. Daar is bij mij de liefde voor het water en de natuur ontstaan. Ik was vroeger vaak aan het surfen en het zwemmen en was bijna altijd wel buiten te vinden.
Ik wilde vroeger eigenlijk wel piloot worden maar daarvoor ben ik te lang. Ik koos vervolgens voor de sport en ging in Goes naar het CIOS om vervolgens naar de Sportacademie in Zwolle te gaan. Op deze academie werd vervolgens na twee jaar de keuzerichting die ik wilde volgen stop gezet en dat bracht mij naar de stad Groningen. Hier ben ik mij gaan hechten aan de stad en provincie.
Inmiddels woon ik met veel plezier samen met mijn van oorsprong Limburgse vrouw, waarmee ik al bijna dertig jaar samenwoon, in de Reitdiephaven. Vlakbij het water inderdaad, het woont er fantastisch. En, niet onbelangrijk voor dit verhaal, ik ben manager sales & relaties voor het WEC in Lauwersoog waar ik mij bezighoud met de commerciële kant van de organisatie. Met zakelijke evenementen, het aangaan van duurzame relaties met allerlei betrokken partners en het sponsorbeleid.
Wat heb je zoal qua werk voor je komst bij het WEC gedaan?
Het commerciële heeft er, naast het sportieve gedeelte, altijd wel ingezeten. Zo heb ik bijvoorbeeld tijdens mijn studie bij een indoorskischool gewerkt in Groningen waarbij ik de winkel met skimaterialen onder mijn hoede had. Ik heb een tijdje in de automotive gewerkt, onder andere als vertegenwoordiger en vervolgens als productmanager en later als salesmanager voor de BeNeLux. Daarna werd ik bedrijfsleider bij Martini Media in Groningen, voor dit bedrijf heb ik ruim acht jaar gewerkt.
Maar toen kwam er in Pieterburen een hele mooie vacature vrij?
In die tijd werd ik vijftig, haha. Een mooi moment om na te denken over wat ik qua werk de rest van mijn leven wilde gaan doen. Ik had het prima naar de zin bij Martini Media en tevens een goede band met de eigenaar. Voor mijn werk was ik veel in gesprek met fondsenwervers van allerlei goede doelen en toen bedacht ik mij dat het toch wel heel leuk zou zijn om in deze tak te werken.
Veel van die organisaties zitten in de Randstad maar…
Arjan en Stephan, kunnen jullie jezelf in het kort even voorstellen?
‘Arjan Blokzijl is de naam, ik ben 47 jaar, getrouwd en trotse vader van twee dochters van 18 en 14. Geboren in Veendam maar op mijn vierde naar Bedum verhuisd. Van beroep QHSE-coördinator bij de Elzinga Groep in Uithuizermeeden na eerder lange tijd als operator en teamleider bij Niemeijer en Vast Banket te hebben gewerkt. En naast mijn werk nog druk met de studie hogere veiligheidskunde.’
‘En ik ben Stephan Bolhuis en wanneer dit interview online komt nog net 45. Geboren en getogen in Wehe-den Hoorn en inmiddels al weer zestien jaar in Bedum wonend. Getrouwd en trotse vader van twee zoons van 14 en 11 jaar oud. Ik ben inmiddels alweer zes jaar sporthalbeheerder van De Beemden na eerder negentien jaar barman te zijn geweest in hetzelfde gebouw.’
Wat kunnen jullie over het ontstaan van Bedum Beach vertellen?
Stephan: ‘Aan de bar hoorde ik regelmatig verhalen over eerdere edities van het beachvolleybal in Bedum en daarbij de opmerking dat het mooi zou zijn wanneer dit evenement terug zou keren. Toen ik dat steeds vaker hoorde, hebben we in 2012 de stoute schoenen aangetrokken en met de nodige DIO-vrijwilligers de boel weer opgestart waarbij Ap ten Have, Koert Smit en ik de kartrekkers waren.
Voor ons was het vanzelfsprekend dat het evenement op het Versplein plaats moest gaan vinden, mooi centraal in het dorp. Anders zou het vast alleen een volleybalpubliek trekken wanneer we het bij de sporthal zouden organiseren en we wilden er toen al een dorpsfeest van maken. Waar we van te voren op 25 deelnemende teams gokten, waren dat er gelijk 40. Direct een groot succes dus!’
Het mooie evenement wordt door vele DIO-vrijwilligers gedragen?
Inmiddels bestaat de Bedum Beach-commissie uit zeven kartrekkers maar ook uit zo’n vijftien man barpersoneel, twaalf scheidsrechters bij het jeugdtoernooi en dan heb je nog de op- en afbouwploeg. Gezamenlijk komen we dan uit op zo’n vijftig tot zestig vrijwilligers, bijna allemaal actieve DIO-leden.
De commissie bestaat naast de eerder genoemde namen verder nog uit Ruben Homan, Wilfred Bronsema en Edwin Lap. De meeste vrijwilligers draaien al jaren mee. Vaak zijn die mensen die voor het eerst komen kijken direct verkocht en doen de volgende editie vervolgens mee als vrijwilliger of als actief deelnemer.
Wat staat er 19 en 20 juni allemaal weer op het programma?
Op donderdag wordt door Loonbedrijf…
Jaap, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Voor je zit een op en top Middelstummer die hier al zijn hele leven woont. Ik ben 71 jaar en heb een geregistreerd partnerschap met Petra Klinkhamer. Gezamenlijk hebben we zes kinderen en zeven kleinkinderen. De jongste telg is twee jaar en woont in Amerika.
Ik ben belastingambtenaar geweest en heb al met al 47,5 jaar bij de Belastingdienst in Groningen gewerkt. Op 1 januari 2019 ben ik met pensioen gegaan en dat bood ruimte voor nieuwe activiteiten. Ik ben al vanaf mijn jonge jaren diverse soorten vrijwilligerswerk gaan doen en heb reeds voor de officiële oprichting aangegeven wel coördinator van het Dorpsloket te willen worden omdat een voorziening waarin mensen elkaar helpen en steunen nog ontbrak in Middelstum.
Het Dorpsloket is onderdeel van de nieuwe dorpscoöperatie Dorpskracht Middelstum e.o.?
Dat klopt inderdaad en Dorpskracht is eind 2024 ontstaan uit de fusie tussen Dorpscoöperatie MiddelSoam en de Stichting Dorpsbelangen Middelstum. Beide organisaties hadden natuurlijk altijd al een gezamenlijke doelstelling en missie en dat was het behartigen van de belangen van alle inwoners uit ons dorp. Door de bundeling, ook van de vrijwilligers, is Dorpskracht Middelstum hiertoe nog beter in staat. Het was dan ook logische stap.
Dorpskracht Middelstum stuurt de nodige werkgroepen aan?
Misschien is het leuk om de huidige bestuursleden nog even te benoemen. De voorzitter is Yke Toepoel, Christa Oosterhoff vervult de rol van secretaris en zit namens het Dorpsloket in het bestuur, Jan van der Kooi is penningmeester, Gerry Hazekamp algemeen bestuurslid en dat geldt ook voor Julia Toonen die zich ook bezighoudt met pr-werkzaamheden.
Gezamenlijk stuurt dit vijfkoppig bestuur in totaal twaalf werkgroepen aan. Die werkgroepen opereren zelfstandig maar meerdere hebben wel een coördinator die weer in verbinding staat met het bestuur. Ik ben bijvoorbeeld het aanspreekpunt namens het loket. Het gaat te ver om alle werkgroepen bij langs te gaan maar neem gerust het linkje op naar de website voor aanvullende informatie: https://dorpskrachtmiddelstum.nl/werkgroepen//.
Jij bent één van de zeven kartrekkers van het dorpsloket?
Toen er in 2018 een enquête rondging door het dorp over een soort van dorpsvisie voor de toekomst waarin het ook ging over de opzet van een dorpsloket, heb ik mij dus direct als mogelijke coördinator opgegeven. Niet veel later is door de vele positieve reacties Dorpsloket MiddelSoam opgericht, tegenwoordig onderdeel van Dorpskracht Middelstum. Ons logo van toen, met daarop afgebeeld poppetjes…
Marieke, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Mijn naam is Marieke Poort, ik ben 45 jaar en ik woon in Siddeburen, de plaats waar ik ook geboren en getogen ben. Trotse moeder van twee dochters van 17 en 11 en een zoon van 15 jaar oud. We zijn een sportief gezin. Alle kids zitten op voetbal, twee bij Siddeburen en eentje bij Be Quick. Ik ben zaterdags dan ook vaak op het voetbalveld te vinden.
Zelf ben ik nu meer van het hardlopen. Ik heb er dan ook al een aantal marathons opzitten. Vroeger voetbalde ik, maar heb mijn voetbalschoenen aan de wilgen gehangen. Naast het hardlopen ga ik twee keer per week voor het werk aan naar de sportschool waar ik met personal trainers aan mijn conditie werk. Sinds september 2022 ben ik werkzaam bij Huitsing & Poort Notariaat en Mediation en sinds februari 2026 ben ik notaris en eigenaar van het kantoor.
Vroeger altijd geweten dat je het notariaat in wilde?
Nee, dat heeft vrij lang geduurd. Door een slechte CITO-toets, ben ik eerst naar de MAVO gegaan. Op de HAVO wist ik ook nog niet zo goed wat te worden. Maar mijn geschiedenisleraar zag het achteraf goed, zij adviseerde mij om rechten te gaan studeren. Dat vak heeft ook wel weer raakvlakken met haar werkgebied destijds. Ik besloot eerst naar het HBO te gaan voor een sociaal juridische opleiding. Een echte stapelaar dus, qua opleidingen.
Voor het notariaat moest eerst flink voor gestudeerd worden?
In het eerste jaar van mijn HBO-opleiding kwam ik er al snel achter dat de juridische vakken beter bij mij pasten dan de sociale vakken. Na mijn propedeuse gehaald te hebben, maakte ik de overstap naar de Rijksuniversiteit Groningen. Daar ging ik zowel Nederlands als Notarieel recht studeren. Twee studies tegelijk inderdaad maar wel studies met overlap en als je dingen doet die je leuk en interessant vindt dan gaat het je vaak makkelijk af.
Ik heb vijf jaar over deze combinatie gedaan en ben eerst afgestudeerd in het Nederlands recht en heb daarna mijn notarieel recht studie afgerond. Mijn stage heb ik bij het toenmalige notariskantoor Van Hoogdalem gelopen. Bij Emmius Notarissen was ik eerst naast mijn studies ook twee dagen in de week aan het werk.
Bij Emmius Notarissen deed je vervolgens de nodige ervaring op?
Al met al heb ik er bijna twintig jaar met plezier gewerkt en…
Rob, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Hier voor je in de fraaie kantine van de kartbaan in Ulrum zit Rob Lucassen. Ik ben twintig jaar en zowel geboren en getogen in het Brabantse Cuijk als in de kartsport. Qua opleiding heb ik op MBO4-niveau een retailmanagementopleiding afgerond.
We zijn als familie Lucassen sinds 2017 eigenaar van deze kartbaan en ik ben er vanaf het begin ingerold. Ook mijn vader, (bonus)moeder en jongere broer Tim (18) zijn in het bedrijf werkzaam. Mijn zusje Mila van elf loopt hier ook al regelmatig rond. Het grootste gedeelte van de week ben ik in Ulrum te vinden, we hebben op het terrein een huis gebouwd. Met werkweken van soms een kleine honderd uur geen overbodige luxe. Gelukkig werk ik hier met veel plezier.
Het (kart)racen zit in je bloed?
Ik was twee jaar toen ik voor het eerst in een kart getild werd door mijn vader die zelf ook een fanatiek kartracer was. Hij ging zelf achter op de kart staan om bij te sturen en uiteraard weet ik hier niets meer van. Door flink te oefenen werd ik steeds beter en op mijn zesde reed ik mijn eerste kartwedstrijd. Toen werd ik nog laatste.
Maar inmiddels de nodige titels veroverd?
Daarna ging het letterlijk en figuurlijk snel inderdaad. Op mijn achtste wist ik mijn eerste wedstrijd te winnen en op mijn tiende werd ik voor het eerst Nederlands kampioen in mijn leeftijdsklasse. Uiteraard moest hier veel voor getraind worden, onder andere door mijn rempunt te verleggen, maar het wierp zijn vruchten af. Er is een jaar geweest dat ik van de 24 races 21 wist te winnen. Ik reed in mijn jongere jaren ook wedstrijden in Duitsland en België.
Door de drukke werkweken staat het racen inmiddels op een lager peil. In mei rijd ik een losse race tijdens het EK en ik ben in augustus present op de Jack’s Racing Days op het TT-circuit in Assen. In november doe ik nog met een oude kart mee aan het Classic WK.
In een schakelkart haal ik een snelheid van zo’n 150 km/uur en op Assen rijd ik in een superkart en dan tik ik de 240 km/uur aan. Dat gaat dan net zo snel als de motoren in de Motor GP. Gaaf vind ik dat maar ik ben mij zeker wel bewust van de gevaren. Gelukkig heb ik nog nooit…
Ludy en Wim, kunnen jullie jezelf in het kort even voorstellen?
‘Ludy Bultena is de naam, 67 jaar, geboren in Baflo en sinds 1985 in Bedum wonend. Voor mijn pensionering was ik werkzaam als leraar aan het Noorderpoortcollege en tegenwoordig ben ik nog actiever in het vrijwilligerswerk als voorheen. Dat vind ik leuk werk, zeker door mijn brede interesse in allerlei zaken. Ik ben sowieso sportminded en zeker richting de wielren-, schaats- en skeelersport.’
‘En ik ben Wim Heemstra, 75 jaar, geboren in Garmerwolde en sinds 1974 in Bedum wonend. Ik was vroeger onderwijzer en heb jarenlang voor de klas gestaan op de Togtemaarschool in Bedum. Ook ik heb een sportieve en vrijwilligerswerkachtergrond. Zo ben ik jarenlang (bestuurlijk) actief geweest in de voetballerij en later ging ik richting de triatlons en marathons. Ik ben op vrijwilligerswerk nog actief voor de Historische Verening en SV Bedum. En net als Ludy bestuurslid inderdaad van de wielerronde.’
Hoelang zijn jullie al bestuursleden van de Stichting Wielerronde Bedum?
Ludy: ‘Eind jaren tachtig ben ik al een jaartje of vier voorzitter geweest. Daar ben ik destijds mee gestopt doordat ik landelijk bestuurslid werd van de KNSB, een tijdrovend gebeuren. Twee jaar geleden ben ik opnieuw in het bestuur gestapt. Eerst als algemeen lid want ik wilde geen voorzitter én geen secretaris worden. Sinds vorig jaar ben ik penningmeester.’
Wim: ‘Het zal zo’n vier jaar geleden geweest zijn toen Bé Huizing mij benaderde voor de rol van secretaris. Ik heb toen eerst bedankt maar wel aangegeven dat mochten ze nu echt niemand anders kunnen vinden….. Afijn, later stond Bé weer op de stoep en nu ben ik onderdeel van een vierkoppig bestuur. Over het algemeen heel leuk werk maar af en toe ervaren we ook wel wat hobbels op de weg hoor.’
Zelf ook echte fietsfanaten?
Ludy: ‘Ik heb vroeger wel op recreatief niveau gefietst maar als fiets- en motorfanaat kan ik mij al jarenlang uitleven als motorbegeleider (motard) van allerlei wielerkoersen waarbij ik mede zorgdraag voor de veiligheid van de renners. Hiertoe behoren ook grote evenementen zoals de Amstel Gold Race, Olympia’s Ronde door Nederland en het NK. Daarnaast ben ik speaker bij de KNWU en heb daardoor veel contacten in het wielerwereldje.’
Wim: ‘Ik ben van oorsprong echt een voetbaldier maar door de drie halve triatlons die ik voltooid heb ook wel bekend met het wielrennen. Later koos ik voor het hardlopen, ik ben…
Herbert, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Herbert Schouten is de naam en ik ben zestig jaar geleden geboren in Amsterdam. In Amsterdam-West om precies te zijn, dichtbij het Vondelpark. De liefde bracht bij in 1998 naar het hoge noorden en de liefde voor de regio en de mensen heeft mij hier gehouden. Mensen met heerlijke humor, deels onderkoeld en dus vaak scherp, en met een realistische kijk op het leven.
Ik woon sinds 1998 in Schouwerzijl en ben in 2006 nog één keer een huis verderop gaan wonen. Hier geniet ik met mijn partner, werkzaam op de Rijksuniversiteit Groningen, en twee opgroeiende kinderen van 15 en 17 jaar van het prachtige uitzicht wat we op Warfhuizen en de wijde omgeving hebben.
In Amsterdam heb je een commerciële opleiding genoten en ook de eerste werkervaring werd hierin opgedaan?
Ik ben opgegroeid als marketeer en ging in Amsterdam naar de Hogere Economische School. Op mijn 21e kwam ik in de direct marketing terecht. Dat was in de tijd dat alles op computergebied nog in de kinderschoenen stond en daarom heb ik heel veel brieven geschreven en verstuurd maar ik hield mij ook bezig met flyers en folders en andere reclame-uitingen.
Het hele ICT-gebeuren was al wel in opkomst en ik heb daarbinnen een werkswitch gemaakt. In 1986 deed de PC zijn intrede en vier jaar later kwam de laptop opzetten. Ik heb in 1994 een werkswitch gemaakt en reisde in die tijd heel Europa door en hield mij voornamelijk bezig met het hele databasegebeuren en de verkoop van computersystemen.
En dat vaak 24/7 wat maakte dat ik goed verdiende maar op den duur was daar ook de bewustwording dat ik wel heel veel met omzetstijgingen en te behalen targets bezig was maar wat mij betreft veel te weinig mensgericht. En dat ging mij steeds meer tegenstaan.
In 2001 was de tijd rijp om zelfstandig verder te gaan?
In dat jaar startte ik met het geven van zelfontwikkelde cursussen op het gebied van marketing en relatiebeheer. Maar ook met het geven van workshops gericht op het ontwikkelen van managementvaardigheden en leiderschapsontwikkeling.
Ik kon kortom les geven vanuit mijn eigen werk en de daarin opgedane ervaringen én valkuilen. Dit deed ik voor kleine regionale bedrijven maar ook voor grote Europese spelers. Eerst voornamelijk in het zuiden en westen van het land maar ik kreeg gelukkig ook steeds meer opdrachten in het…
Janco en Rutger, kunnen jullie jezelf in het kort even voorstellen?
‘Als SOOM-voorzitter heb ik vaak het hoogste woord dus ik begin wel even. Janco de Winter is de naam, 52 jaar en een geboren en getogen Meister. In mijn jongere jaren heb ik altijd al gezegd dat ik naar Middelstum zou verhuizen en dat is dankzij mijn vrouw Aalke in 1996 gelukt. Ik ben als stratenmaker werkzaam bij Groenvoorziening Van der Werf in Bedum en in het rijke bezit van twee dochters: Annelies (26) en Marion (22).’
‘En laat Annelies sinds anderhalf jaar nu mijn vriendin zijn. Ik ben dus Janco en Aalke hun schoonzoon. Rutger Bulthuis is de naam, 29 jaar en als afvalbeleidondersteuner werkzaam voor de gemeente Midden-Groningen. Ik woon mijn hele leven al in Bedum en een half jaar geleden hebben Annelies en ik daar aan de Trompstraat een huis gekocht.’
Het gerucht gaat dat jij Janco als voorzitter van SOOM op gaat volgen, Rutger?
Dat klopt helemaal! Waarbij ik wel graag wil benadrukken dat ik op papier voorzitter wordt van de SOOM-Stichting maar dat we het als bestuur met zijn drieën gaan doen en dat we daarbij altijd terug kunnen vallen op het oude Stichtingsbestuur.
Maar voor bijvoorbeeld een vergunningaanvraag of aanspreekpunt heb je een voorzitter nodig en dat mag ik straks zijn. In Bedum heb ik zowel op kerkelijk gebied als bij de plaatselijke voetbalclub al het nodige vrijwilligerswerk gedaan en dat vind ik ook heel leuk om te doen.
Een hele eer natuurlijk als ‘Beemer’ in hart en nieren?
Ik zal je vertellen, Annelies en ik waren bijna in Middelstum komen te wonen want in onze korte zoektocht naar een huis waren we nummer twee met ons bod op een huis aan de Coendersweg. Daarbij woont mijn oma al jarenlang aan de Bosrand in Middelstum en is Annelies dus geboren en getogen in Midddelstum.
Annelies werkt inmiddels al weer enige jaren als zwemjuf in zwembad De Beemden in Bedum en daar heb ik haar leren kennen toen ik daar op een avond een keer ging zwemmen. Toen ik steeds vaker de neiging kreeg om een paar baantjes te trekken, wist ik genoeg. En daar Annelies al jarenlang op de achtergrond meedraait binnen SOOM, zijn de lijntjes kort. Vorig jaar heb ik voor het eerst Koningsdag in Middelstum gevierd en het smaakte naar meer. En met onze voorgangers nog steeds dichtbij in de familie,…