Babbelen met Bert

Henk, kun je jezelf in het kort even voorstellen? Henk Groeneveld is de naam, 58 jaar, getogen in Thesinge waar ik tot mijn 21e gewoond heb en via enige jaren in de stad Groningen ben ik in 1999 in Bedum terechtgekomen. We woonden eerst aan de Lijnbaan en sinds 2021 aan de Poelsnip. Ik woon hier samen met Saskia en we zijn de trotse ouders van twee dochters: Lotte (26) en Bente (24). Beide wonen met hun partners in Groningen. Al mijn ‘meiden’ werken in het sociale domein, oftewel in de sociale hulpverlening. Zelf werk ik als technisch teamleider voor de NS met als standplaats Haren. Wielrennen is mijn grootste hobby en een paar keer per jaar ga ik erop uit om op een mooie plek te gaan vissen. Ook bezoek ik graag een concert of theater. Wanneer ontstond bij jou de wielerliefde? In 2014 kocht ik mijn eerste racefiets. Eerder was ik een fanatiek squasher maar door blessures kwam hier een eind aan. Daarna deed ik op de sportschool wel aan spinning. Ik begon aanvankelijk in mijn eentje te fietsen maar heb in 2015 een keertje op een dinsdagavond  meegetraind met de plaatselijke Wielervereniging. Het ging in het begin best wel hard maar ik ben niet vies van wat extra trainingsarbeid en werd dan ook lid van deze club. Ik merkte direct een positief effect want door gerichte trainingen te volgen ging zowel mijn snelheid als mijn conditie flink omhoog waardoor de af te leggen afstanden steeds groter werden. In dat jaar is de liefde voor de wielersport echt ontstaan. Wielervereniging Bedum bestaat nog niet heel lang toch? De oprichting was net voor de tijd dat ik het wielrennen heel leuk begon te vinden. Erelid Menco Slager, tevens de eerste voorzitter, Jan-Jur Timmer en Eppe Wolfis waren de initiators. In 2013 is Wielervereniging Bedum opgericht. Een vereniging met een sportieve en ambitieuze inslag met zowel de mogelijkheid om toeristische toertochten te maken maar er kan zeker ook gericht getraind worden. Allang voorzitter van deze vereniging? Inmiddels, dertien jaar later, is Wielervereniging Bedum uitgegroeid tot een gezonde vereniging bestaande uit zo’n honderd leden. We hebben geen eigen clubgebouw maar vaak verzamelen we ons bij het oude gemeentehuis in Bedum. De bestuursvergaderingen zijn om en om bij de bestuursleden thuis en voor de ledenvergaderingen kunnen we uitwijken naar Hotel ’t Gemeentehuis. Ik ben in 2023 eerst algemeen bestuurslid geworden en toen…
Marcel, kun je jezelf in het kort even voorstellen? Ik heb je net in het voorgesprek al het nodige verteld over de rijke geschiedenis van de streek waar ik geboren ben en waar vroeger veel gebeurd is. Stadskanaal, en omstreken, kende perioden van grote rijkdom maar ook van armoede. ‘Veenkolonialen binn’n den wel stiefkoppen’, maar hier liggen ook zoveel kansen en uitdagingen, dat moet zeker ook vermeld worden. Bovenal is Stadskanaal de plaats waar ik 52 jaar geleden geboren ben in het Refaja-ziekenhuis en nooit meer ben vertrokken. Dat zie ik ook niet zo snel gebeuren trouwens. Ik heb een geregistreerd partnerschap met Marieke en samen hebben we een zoon Jordi (9 jaar) en Merel (20) en Maud (17) zijn mijn dochters uit een eerder huwelijk. En vergeet onze hond Bobbi niet, waar ik dagelijks graag vele kilometers mee mag wandelen. Het oorspronkelijk plan was vroeger om het onderwijs in te gaan toch? Om heel eerlijk te zijn, wist ik vroeger niet goed wat te worden. Wel speelden we in onze bungeljaren regelmatig ‘schooltje’ met wat kameraden. De tip om naar de PABO in Emmen te gaan kwam van mijn vader en die heb ik succesvol afgerond. Na vijf jaar op het MBO voor de klas te hebben gestaan, waren daar ook de eerste werkzaamheden voor RTV Noord. Vroeger ooit gedroomd om via radio of televisie bekend te worden? Bekend worden, daar ging en gaat het mij helemaal niet om. Natuurlijk word je herkend op straat, maar dat vind ik helemaal niet erg, vaak gaat dat op een prettige manier. Ik was vroeger vaak bij mijn opa en oma in Blijham op bezoek en hun buurjongen had een cassetterecorder met twee microfoons en wij namen dan zelf het commentaar op wat we gaven bij bijvoorbeeld een voetbalwedstrijd of een TT-motorrace. Dat vond ik destijds al geweldig om te doen en het was ook leuk om jezelf terug te horen. Ik was een jaar of 22, 23 toen ik in café Mingelmous dankzij Roger Dol, de presentator van sportprogramma’s voor de lokale omroep Lok 105.3, voor het eerst in aanraking kwam met de radio. We raakten in gesprek en hij was het die mij vroeg of ik niet met hem voor de lokale omroep een voetbalprogramma wilde presenteren voor de lokale radio. Ondanks het feit dat ik toen ook nog voetbalde in het zaterdagelftal van Stadskanaal, hapte ik toe. Voor het…
Jakob en Peter, kunnen jullie jezelf in het kort even voorstellen? ‘Peter Tillema is de naam, 54 jaar, opgegroeid in Loppersum en inmiddels alweer jarenlang in Stedum wonend. Ik ben getrouwd met Brenda en vader van zoon Jasper en dochter Sabine en sinds twee jaar de trotse opa van kleindochter Lynn. Na de MEAO ben in de verzekeringsbranche terechtgekomen. Ik ben zakelijk adviseur in Winschoten maar heb veel klanten hier in de omgeving zitten. Toneelspelen is mijn grootste hobby en dat doe ik bij ONA (Ontspanning Na Arbeid) in Stedum.’ ‘En ik ben Jakob Roorda, 67 jaar, geboren in Zuidwolde, getogen in Ten Post maar inmiddels alweer jarenlang met veel plezier in Bedum wonend. Ik woon samen met Liesbeth die uit een eerdere relatie twee dochters heeft, zelf heb ik drie zoons. Na de MEAO ben ook ik de verzekeringen ingerold en in 2013 voor mijzelf begonnen. Ik ben inmiddels met pensioen maar werk nog wel twee dagen in de week. Als hobby mag ik graag naar sport kijken zoals naar voetbal en hockey. Ik ben dan ook regelmatig op het plaatselijke sportpark te vinden.  Beiden al de nodige jaren als vrijwilliger in de kerk actief? Peter: ‘Ik ben inderdaad al vele jaren actief waaronder drie periodes als ouderling en daarbij ook twee keer voorzitter van de kerkenraad geweest. In 2018 zijn we gefuseerd tot de GTSTP-gemeente bestaande uit de oorspronkelijke kerken van Garmerwolde/Thesinge, Stedum en Ten Post. We zijn een PKN-gemeente. Sinds twee jaar beheren Brenda en ik het kerkgebouw Trefpunt in Stedum en ik ben daarnaast nog preekvoorziener.’ Jakob: ‘Ik ben sinds 2021 voorzitter van de PKN-gemeente in Bedum. Daarvoor was ik jarenlang scriba en ik ben in mijn jongere jaren ook GJV-leider geweest en heb huiscatechese gegeven. Toen ik in 1982 in Bedum kwam wonen, stonden ze na twee maanden al op de stoep met de vraag of ook ik kerkelijk actief wilde worden in het jongerenwerk.’ Jullie hebben elkaar door het verzekeringswerk wat beter leren kennen? De Goudse verzekeringen organiseert al jarenlang een kennisdag in het Spant in Bussum en daar gaan we beiden al jarenlang heen. En dan raak je vanzelf wat aan de babbel en dan blijkt vervolgens dat je hemelsbreed nog geen tien kilometer van elkaar afwoont. We carpoolen al wel bijna vijftien jaar gezamenlijk die kant op en tegenwoordig kunnen we het onderweg dan ook mooi hebben over de voorbereidingen van onze…
Tjarco, kun je jezelf in het kort even voorstellen? Sinds mijn bijdrage aan de vluggertjesrubriek weet je natuurlijk alles al van me. Dat ik mijn hele leven in Bedum woon en hier nooit meer weg wil bijvoorbeeld. Dat ik 49 jaar ben en samenwoon met Laura. Ik werk als schilder bij Groefsema Schilders. De zaak die ooit opgericht is door mijn opa, daarna overgenomen werd door mijn vader en een oom en tegenwoordig runt mijn broer het schildersbedrijf. Daarbij heb ik ook nog een 0-urencontract in de gehandicaptenzorg als groepsbegeleider in de Hamsterborg in Middelstum. Ik mag graag voetballen en reis veel. Welke landen staan de komende half jaar op het programma om te bezoeken? De laatste jaren pak ik vaak die landen mee waar ik nog nooit geweest ben. Voor de komende maanden, van november tot en met maart ongeveer, staan de nodige Afrikaanse landen op het programma. Dit zijn Liberia, Sierra Leone, Guinee, Guinee Bissau, Turkmanistan, Somalië, Djibouti, Tsjaad, Kameroen, Gabon en Equatoriaal Guinee. Elf landen in totaal en vaak blijf ik maximaal een week in een nieuw land hangen. Dan richt ik mij of op een heel mooi gebied, een bijzondere waterval of een mooie stad. Wanneer ik denk dat er echt veel  te zien en te ontdekken valt dan blijf ik langer maar het maximaal aantal weken is dan drie. In Nieuw-Zeeland ben ik bijvoorbeeld al tien keer geweest en in Thailand vijftien keer. De Dominicaanse Republiek is bijvoorbeeld zo’n indrukwekkend mooi land dat je het er met gemak wel drie weken volhoudt. Waar komt die reisliefde eigenlijk vandaan? Toen ik in 2002 afstudeerde als sociaal pedagogisch hulpverlener op het HBO in Groningen, tegenwoordig heet de studie social work en deze studie wordt aan de Hanze gegeven, ben ik direct gaan reizen en dat beviel zo goed dat ik in totaal elf maanden onderweg was. Later ben ik nog een keer zeven maanden op pad geweest. Je ging naar huis om geld te verdienen en dan vertrok je weer. Op den duur krijg je een partner en ga je je settelen en wordt het reizen wel wat minder. Maar Laura gaat de laatste jaren vaak mee op vakantie maar is minder flexibel qua werk. Vaak ga ik alleen naar de landen waar ik nog nooit geweest ben en gaat zij mee naar de meer gangbare vakantielanden. We wisselen het in de wintermaanden vaak wat af. Ik…
Peter, kun je jezelf in het kort even voorstellen? Ik ben 63 jaar geleden in Garnwerd geboren. Na vier jaar volgde de eerste verhuizing en woonde ik 7 jaar in de wijk Selwerd in Groningen. Daarna verhuisde ik naar Bedum, naar de Lijnbaan. En daar trof ik met Elly een heel leuk buurmeisje waar ik nu nog steeds mee getrouwd ben. Na een aantal jaren ben ik met Elly naar Garnwerd verhuisd waar we acht jaar op een Klipperaak in het Reitdiep te Garnwerd hebben gewoond. Sinds 1994 wonen we met veel plezier aan de Lageweg in Bedum. We zijn de trotse ouders van zoon Rene die in Zuidwolde woont en dochter Annelien die in Bedum is blijven hangen. Ook op werkgebied heb ik de nodige variatie gehad. Dat moet ook want ik kan niet lang achterelkaar hetzelfde doen, dan slaat de verveling toe. Ik heb lange tijd bij Avebe gewerkt, kortere tijd voor kippenslachterij Storteboom en heb een eigen dakdekkerbedrijf gehad. Daarna weer teruggekeerd in de procesindustrie en ik ben gaan werken voor IJssel Technologie te Veendam waar ik nu tien jaar werk, tegenwoordig als vestigingsmanager. We doen veel voor Nedmag. Je hebt ongetwijfeld zelf ook wat met schaatsen? Als voorzitter van de ijsvereniging moet dat ook wel een beetje hé? Helemaal wanneer je aan het Reitdiep geboren bent in het jaar dat die zware Elfstedentocht gereden werd. Toen ik een jaar of vijf, zes was, scheuvelde ik er lustig op los op mijn houtjes. Dat kon mooi in die omgeving op allerlei tochten en plassen maar ook op de ijsbaan. Ik deed in die tijd ook wel mee aan wedstrijden en was vooral goed in het snelle werk. Toen ik in Bedum ging wonen, viel dat schaatsenthousiasme vast meerderen op want in 1979 werd ik op zestienjarige leeftijd in Bedum het jongste bestuurslid van een ijsbaanvereniging in Noord-Groningen. Dat was in de tijd dat de ijsbaan nog bij de DOMO lag, daar waar nu de zuiveringsinstallatie zit. Tussendoor, toen ik in Garnwerd woonde, ben ik ook nog voorzitter geweest van de plaatselijke ijsbaanvereniging. Allang voorzitter van de IJsvereniging Bedum? Toen ik in 1994 terugkeerde in Bedum, ben ik weer in het bestuur gekomen als penningmeester. Ik zwaaide na tien jaar af als bestuurslid, waarna ik werd benoemd tot erelid van de vereniging en dat is altijd een hele mooie onderscheiding. Andries Bosma is voor mij een dikke dertig…
Patrick, kun je jezelf in het kort even voorstellen? Patrick Kooi is de naam en ik ben sinds 2022 eigenaar van Primera Kooi in Uithuizen. Ik ben 26 jaar geleden geboren in het ziekenhuis van Delfzijl maar woon mijn hele leven al in Uithuizen. De langste tijd aan de Alberdalaan in de wijk Dingewold. Sinds april woon ik echter aan de Oosterstraat en dat bevalt prima. In deze voor mij ideale starterwoning, woon ik samen met mijn vriendin Angelia en haar twee katten. Oorspronkelijk komt zij uit Oldenzijl en zij werkt ook in de winkel. In een winkel werken, is jou niet vreemd toch? Ik was zestien jaar toen ik als kassamedewerker bij de Jumbo in Uithuizen ging werken. Ik wilde graag een extra zakcentje verdienen en enige vrienden werkten daar al. De Jumbo had destijds net een vacature voor iemand achter de kassa en dat paste mij prima. Het klantcontact vond ik toen al heel leuk. Je opleiding als verkoopspecialist op het Alfacollege sloot hier prima op aan? Ik ben op het Alfacollege begonnen met de opleiding ‘Sport en bewegen’ maar kwam er al vrij snel achter dat dit het niet echt was voor mij. Via een beroepenadviseur kwam de bbl-opleiding ‘Verkoopspecialist’ op mijn pad waarbij ik vier dagen werken combineerde met één dag school. Dat paste mij veel beter want hele dagen in de schoolbanken zitten, werkte voor mij niet heel stimulerend. Deze opleiding had ik ook prima bij de Jumbo kunnen vervullen maar bij de Scapino zochten ze ook net iemand en dat gaf iets meer mogelijkheden. Daar heb ik dus werken en leren gecombineerd en op mijn twintigste behaalde ik mijn MBO-opleiding. Ik werd bij Scapina opgeleid tot assistent-manager en daarna in het filiaal in Paddepoel tot filiaalmanager. Zover kwam het echter niet want er kwam iets anders op mijn pad. Op 22-jarige leeftijd maakte je op jonge leeftijd een bijzondere stap? Ik was inderdaad 22 jaar toen de toenmalige Primera-eigenaar een papier op het raam plakte met daarin vermeld dat hij op zoek was naar een overnamekandidaat. Dat zette mij wel even aan het denken en daar nam ik een weekend de tijd voor. Hoe kwam deze overname op je pad? Ik geloof dat mijn vader met de tip kwam en toen mijn moeder aangaf dat zij ook wel in de winkel wilde gaan werken, werd het serieuzer. Mijn moeder heeft bijvoorbeeld voor de Blokker…
Johan en Nellie, kunnen jullie jezelf in het kort even voorstellen? ‘Als we met de voorzitter van de Eemsmondloop moeten beginnen dan kom je inderdaad bij mij uit. Johan Werkman is de naam, 55 jaar, geboren in Zandeweer maar inmiddels alweer dertig jaar in Uithuizermeeden wonend. Ik voel me dan ook een echte Meister. Ik ben gehuwd en calculator van beroep bij Van Wijnen.’ ‘En ik ben Nellie Schoonbeek, 44 jaar, gehuwd en webredacteur bij Duo. Ik kom van oorsprong uit Uithuizen en woon sinds zeven jaar in Uithuizermeeden. Ik ervaar het als een actief dorp waar veel georganiseerd wordt waaronder dus een halve marathon. Dit is het tweede jaar dat ik in de stichting meedraai.’ Jullie zijn als bestuurslid en adviseur aan de organisatie verbonden? Nellie: ‘Door mijn beroep ben ik veel met schrijven bezig en om die reden ben ik ook aan de organisatie toegevoegd omdat ze de loop ook via de sociale media verder willen promoten. Dus plaats ik regelmatig updates op LinkedIn, Instagram en Facebook waar vooral het laatste socialmediakanaal zorgt voor een steeds groter bereik. Inmiddels hebben we bijna 450 volgers en dat aantal groeit gestaag.’ Johan: ‘Ik was al voorzitter van de Eemsmondloop nog voordat we tien jaar geleden een stichting werden en vijf en tien kilometer runs organiseerden. Maar we doen het met elkaar hoor en met we bedoel ik naast Nellie en mijn persoontje zeker ook secretaris Karina Uil, Rene Rijploeg die zich over het parcours ontfermt en de overige adviseurs Jesper Bergsma (verantwoordelijk voor de inschrijving van de deelnemers) en Janny Klei die zich zeer actief met de sponsoring bezighoudt.’ Beiden ook hardloop- en/of sportliefhebbers? Eigenlijk is dat ook wel vanzelfsprekend want anders doe je dit waarschijnlijk niet want er gaat best wel wat vrije tijd inzitten. We vergaderen sowieso maandelijks en vlak voor de run soms zelfs wekelijks om de puntjes op de i te zetten. Daarbij heeft ieder dus zijn eigen actiepunten die geregeld moeten worden. Johan: ‘Ik ben al heel lang aan het hardlopen. Toen ik nog in Zandeweer woonde was dat bij Artemis in Winsum en later bij de Eemsmondrunners. Ik heb de nodige halve marathons gelopen en de snelste was in 1 uur en 50 minuten.’ Nellie: ‘Ik heb vroeger alle sporten in Uithuizen wel gedaan die aangeboden werden. Voetbal, basketbal, tennis, turnen, ik was altijd aan het sporten. Tegenwoordig ben ik ook lid van de…
Diemer, kun je jezelf in het kort even voorstellen? Ik ben Diemer Bosma, gehuwd, 58 jaar geleden in Slochteren geboren, opgegroeid in Winsum en tegenwoordig woonachtig in Sauwerd. Ik ben internetondernemer, fotograaf, verhalenverteller en bovenal liefhebber van het Groningse landschap. Je bent van oorsprong een ondernemer pur sang? Niet helemaal maar het zat er al wel vroeg in. Ik ben namelijk via diverse tijdelijke banen in de offshore beland en daarna zo’n 10 jaar werkzaam geweest als Noordzeevisser. Mijn kompaan en ik hadden een oud schip, de regelgeving veranderde voortdurend en er kwamen veel kosten aan. Voor mij een reden om er in 2005 mee te stoppen. Daarna ben ik het internet opgegaan en ik bleek er aanleg voor te hebben. Als autodidact leerde ik mijzelf websites bouwen. We zijn dik twintig jaar verder en ik ben nu volledig gefocust op een E-commerce bedrijf met diverse webshop’s waarvan ijzerwarenwebshop.nl de grootste is met duizenden artikelen. Ik heb hiervoor een eigen loods in Groningen en beheer al met al, met een team bestaande uit zes personen waarmee ik nauw samenwerk, negen websites. De orders komen 24/7 binnen en ik ben dan ook veel aan het in- en verpakken. Dat ondernemersbloed zit er gewoon in: kansen zien, uitproberen en er vol voor gaan. Hoe doe je dat eigenlijk fulltime van het leven genieten? Op LinkedIn staat inderdaad dat ik ondernemer en fulltime levensgenieter ben. Dat is een bewuste keuze geweest. Ik ben namelijk op mijn veertigste bijna verdronken. Ondanks dat ik een goede zwemmer ben, werd een sterke stroming mij bijna fataal. Het is dat een surfer mij toevallig zag, anders was ik er niet meer geweest. Waar ik voor die tijd dikke auto’s en veel geld verdienen belangrijk vond, werd dat daarna heel anders. Het klinkt misschien gek maar ik ben blij dat het mij destijds overkomen is want ik leef nu veel bewuster! En dat doe ik door mijn zakelijke activiteiten zo in te richten dat er ruimte ontstaat voor passie. Daarbij heb ik het geluk dat ik weinig slaap nodig heb. Ik ben altijd al rond 05.00 uur wakker en blijf dan niet liggen. Dankzij een heel fijn en kundig team kan ik de dag zo indelen dat er balans is. ’s Ochtends de nodige zaken regelen en in de middag als er tijd is op pad met de camera zonder strakke planning. Dat doe ik vaak niet alleen…
Wrister, kun je jezelf in het kort even voorstellen? Wrister Kuiling is de naam, 42 jaar en ik ben gehuwd met Hilde. Ik kom van oorsprong uit Uithuizen waar ik eerst tot mijn achttiende gewoond heb en na een jaartje Middelstum terugkeerde tot mijn dertigste. Hilde komt van oorsprong uit Bad Nieuweschans en woonde toen ik haar via het werk leerde kennen in Scheemda. We zijn in 2016 aan de Lange Drift in Uithuizermeeden gaan wonen en dat bevalt ons prima. Daar leven we samen met onze twee Welsh Corgi Cardigans waar we veel plezier aan beleven. Omdat Hilde drie dagen werkt en ik twee dagen thuiswerk, kunnen we de honden mooi zelf alle dagen uitlaten. Ooit wilde je kok worden toch? Eigenlijk wilde ik net als mijn broers bij Defensie aan de slag maar mijn vader hamerde erop dat ik toch maar vooral een diploma moest halen. Ik hielp vroeger mijn moeder vaak mee tijdens het koken en dat vond ik leuk om te doen. Zij is veel te jong overleden, ik was zelf nog maar vijftien, en toen bleef ik thuis vaak samen alleen met mijn vader over en was ik er om te koken. Ik heb mijn diploma als zelfstandig werkend kok inderdaad gehaald maar van het werken bij Defensie is niets terechtgekomen. Ik werkte in grote keukens voor verzorgingstehuizen en daar kwam door een fusie uiteindelijk een eind aan. Maar inmiddels heb je je naast de fotografie ook in de cijfertjes bekwaamd? Ik kwam inderdaad bij Essent Kabelcom terecht in de tijd dat internetten via de kabel een vlucht nam. Zij fuseerden met @Home en aan mij onder andere de taak om beide administraties te combineren en samen te voegen en dat ging mij vrij makkelijk af. Ik ben op administratief gebied een echte autodidact en solliciteerde succesvol naar een baan op de afdeling facturatie. Essent werd Ziggo en daarna Ziggo Vodafone en ik groeide mee met de organisatie. Daarna heb ik 4,5 jaar op de afdeling facturatie gewerkt voor RDI en sinds kort doe ik de debiteuren-crediteurenadministratie voor Embrace The Human Cloud, gevestigd aan het Sontplein in Groningen. Daar maak ik vier dagen van negen uur. Hoe en wanneer kwam de fotografie op je pad? Dit werd eigenlijk vanaf 2019 serieuzer. Eerder had ik al wel een fotocamera maar hier deed ik weinig mee. Tijdens een weekendje weg met ons tweeën nam ik de camera…
Burgemeester, kunt u zich heel kort even voorstellen? Ik ben 47 jaar geleden geboren in Delfzijl. Getrouwd en trotse vader van een negenjarige dochter. We wonen nu nog tijdelijk in Pieterburen maar we hebben een huis in Winsum gekocht. Deze wordt nu verbouwd dus we moeten nog even geduld hebben voor we hier in kunnen. Na zestien jaar Delfzijl volgden nog enige jaren in Wagenborg. Qua studie was ik een echte stapelaar. Want na de MAVO en HAVO op de Fivelcollege in Delfzijl, ben ik verhuisd naar Leeuwarden waar ik op het HBO Overheidsmanagement en bestuurskunde ging studeren, gevolgd door de studie juridische wetenschappen aan de Rijksuniversiteit Groningen. Die laatste studie combineerde ik met de functie van beleidsmedewerker in het Kabinet van de Commissaris van de Koningin in Groningen. Vanuit die functie kwam ik regelmatig in aanraking met de nodige burgemeesters en ik denk dat daar het eerste zaadje gepland is richting mijn huidige functie. Maar eerst ben ik nog raadslid en wethouder in de gemeente Heerenveen geweest.. U bent via Delfzijl, provincie Groningen, Heerenveen en Twenterand uiteindelijk burgemeester van Het Hogeland geworden. Wat trok u terug naar het noorden? In 2020 kreeg ik inderdaad de kans om burgemeester te worden van Twenterand, een gemeente in Twente in de provincie Overijssel. Ik heb die gemeente vijf jaar met veel plezier en toewijding gediend maar toen kwam de functie van burgemeester van de gemeente Het Hogeland vrij. En zo’n kans dient zich misschien maar één keer per twaalf jaar aan. Het is een gemeente die mij direct erg aantrok en waar ik mij thuis voel. Het kent  veel uitdagingen maar bruist ook van de energie en karakter. Ik ben een echte noordeling, spreek de Groninger taal en mijn familie en vrienden wonen in de provincie. Voor mijn eigen gevoel had ik geen andere keus om te solliciteren naar deze eervolle baan. U bent nu ongeveer een jaar burgemeester. Wat heeft u in dat eerste jaar het meest verrast aan Het Hogeland? Ik ben inderdaad op 1 augustus 2025 als burgemeester geïnstalleerd en nam mij voor om alle 52 dorpen binnen de gemeente binnen een jaar te bezoeken. Dat was mij gelukt wanneer het in januari en februari niet zo slecht weer geweest was, inclusief sneeuw en ijzel. Maar voor de maand september zijn de laatste dorpsbezoeken ingepland. Ik heb onder andere met de inwoners, dorpsbelangenorganisaties en ondernemersverenigingen gepraat en mij verwonderd…
Mannen, kunnen jullie jezelf in het kort even voorstellen? ‘Wesley Dijksterhuis is de naam, 31 jaar, samenwonend met Lisa en we zijn de trotse ouders van twee gezonde kinderen: Jesse (7) en Thijs (4). Ik heb mijn hele leven in Roodeschool doorgebracht en woon nu vlak naast Stoitswegje 9, de plek waar ik ben opgegroeid. In 2017 ben ik naar de Van Speykstraat verhuisd om vervolgens in 2024 dit huis op Stoitswegje 11 te kopen. Een mooi en vertrouwd stekje maar het is nu wel wachten wanneer het hele versterkingstraject loskomt.’ ‘En ik ben sinds 1 september dit jaar de eerste werknemer in vaste dienst bij Dijksterhuis Bouw. Jordan Muller is de naam, 26 jaar en ook ik woon mijn hele leven al in Roodeschool. Samen met mijn vriendin Judith zijn we ons aan het oriënteren op een koopwoning. Het liefst in Roodeschool natuurlijk of anders dicht in de buurt. Op het Alfa Collega heb ik de richting bewegingsagogiek afgerond maar tussendoor was ik op vrije dagen, en die had ik genoeg, bij Wesley aan het werk voor een extra zakcentje. Ik vond dit werken met mijn handen zo mooi dat ik na afronding van mijn school bij hem ben blijven werken en dat is inmiddels al drie jaar. Het bevalt mij prima zo. Wesley is geduldig en een prima leermeester en we kunnen het onderling goed vinden.’ School was aan jou vroeger niet zo besteed toch Wesley? Dat klopt helemaal. Na de lagere school ging ik naar het HHC in Uithuizen maar in de oogstperiode was ik vaak weken niet op school. Dan meldde ik mij ziek en ging bij Akkerbouwbedrijf Van Os aan het werk. Dat was een goede leerschool hoor, daar leerde ik hard werken. Overigens heb ik uiteindelijk wel mijn diploma gehaald al heb ik het examenjaar wel over moeten doen. Eerst deed je zes jaar ervaring op bij twee verschillende werkgevers? Willem Duinkerken, ook een bekende naam in deze contreien, kreeg lucht van het feit dat naar school gaan niet mijn ding was en hij regelde toen een bbl-plek bij zijn werkgever C-Nautical in Sappemeer. En zo belandde ik in het constructiewerk. Toen Willem naar SEC Groningen verkaste, ben ik hem qua werk achterna gegaan en ik heb daar tot mijn 22e als constructiewerker gewerkt. Daarna volgde nog dik een half jaar bij De Splinter Blokhutten & Tuinmeubelen in Roodeschool en daar kwamen de gedachten…
Johan, kun je jezelf in het kort even voorstellen? Ja, wat kun je zoal in het kort over jezelf vertellen? Johan Reinders is de naam, 49 jaar en ik ben sinds 2019 de  eigenaar van Reinders tegel- en timmerwerk in Loppersum. Getrouwd met Hanneke en samen zijn we de trotse ouders van drie dochters. Ik ben geboren in Winschoten maar nog voor mijn eerste jaar verhuisde het gezin Reinders, ik heb nog een broer en een zuster, reeds naar Loppersum. Toen Hanneke en ik gingen samenwonen, hebben we nog een poosje in Stedum gewoond maar inmiddels wonen we al weer lange tijd in Loppersum. En sinds 2021 is dat aan het Wijmerspad in hetzelfde huis als waar ik opgegroeid ben. Het bevalt ons hier prima. In je jonge jaren al gedacht dat je het tegelwerk in zou gaan? Niet helemaal want na de lagere school ging ik naar de LTS in Delfzijl waar ik voor de timmerrichting koos. Vervolgens ging ik, na mijn diploma te hebben gehaald, naar de SSPB in Hoogezand, waarbij SSPB staat voor Stichting Samenwerkingsverband Praktijk Bouw waar ik wekelijks vier dagen werken combineerde met één dag school. In de praktijk kennis opdoen, dat werkte voor mij het beste. Eerst heb je bij meerdere werkgevers de fijne kneepjes van het vak op mogen doen? Qua werkgevers valt het best mee. Tijdens de opleiding werkte ik voor Jurriens, een groot bouwbedrijf dat opdrachten door het hele land had. Ik was vervolgens negentien jaar toen ik bij aannemersbedrijf Roorda & Veldman in Ten Post aan de slag kon. Mooie herinneringen komen boven, zittend aan de keukentafel op vrijdagmiddadg met gekookte eieren, kaas, worst en een dikke pot bier. Daar heb ik vervolgens de fijne kneepjes van het vak geleerd. En dat niet alleen op timmergebied maar zeker ook qua tegelwerk. We werkten veel voor woningbouwstichtingen maar kwamen ook wel bij particulieren thuis en ik heb in die tijd de nodige badkamerverbouwingen uitgevoerd en nieuwe badkamers aangelegd. Maar we zaten ook wel in oude panden hoor, bijvoorbeeld voor restauratiewerkzaamheden. Veel variatie dus en dat maakte het werken voor Roorda & Veldman ook zo leuk. Ik kreeg er de nodige verantwoordelijkheid en ging vaak alleen op pad. Je komt uit een ondernemersgezin toch? Dat mag je gerust stellen. Geert Jan Reinders, hij is inmiddels bijna 75 jaar, kennen veel mensen uit de regio vast wel als eigenaar van Aristo Promotions. Maar…
Jonny, kun je jezelf in het kort even voorstellen? Hier tegenover je in Lewenborg zit een echte stadjer. Ik ben 57 jaar geleden geboren in de Oosterpoort en 29 jaar geleden hier in het Kluisgat komen wonen en dat bevalt nog steeds prima. Ik woon hier al weer jarenlang samen met Marjolein. Mijn beide zoons van 26 en 29 jaar zijn ook in de stad blijven wonen  Als ik mijzelf in enige zinnen qua karakter mag typeren dan zie ik mijzelf als een sociaal persoon die altijd bereid is om anderen te helpen. Vroeger altijd schilder cq. glaszetter willen worden? Nee, ik had aanvankelijk een ander beroep in gedachten. Ik heb namelijk een opleiding tot automonteur gevolgd omdat ik altijd interesse in auto’s en motoren heb gehad. Mijn vader had vroeger een binnenvaartschip en we waren vaak aan het sleutelen en reviseren met de motors . Maar na mijn militaire dienstperiode was daar de vacature bij een glasgroothandelsbedrijf waarnaar ik succesvol solliciteerde. Zo kwam ik dus in eerste instantie in de glashandel terecht, het ging en gaat mij er goed naar de zin. Inmiddels breng je al bijna 40 jaar werkervaring met je mee? Ik heb voordat ik bij Cor Pettinga in dienst kwam, zo’n vier a vijf werkgevers gehad. Allemaal in de glashandel en allemaal in Groningen. Ik heb nooit een dag thuisgezeten. In de glaswereld kent iedereen elkaar en wanneer je goed werk aflevert dan bouw je vanzelf een goede naam op, ook buiten je eigen regio. Zo heb ik bijvoorbeeld elf jaar lang voor een 24/7 glasservice bedrijf gewerkt en daar leer je prima zelfstandig te functioneren want je moet alle voorkomende werkzaamheden zelf regelen en inplannen. Daar bleek dat dit mij goed af ging. Waarvan vele jaren bij Pettinga? In 2009 heb ik de overstap naar Cor Pettinga Glas- en Schilderwerken in Winsum gemaakt. Zij waren toen bezig met een groot project en hadden nieuwe mensen nodig en ik was toe aan een nieuwe uitdaging. Dat paste dus precies. Gaandeweg bleek dat ik een heel goede klik had met de tien jaar oudere Cor. Na verloop van een aantal jaren ging het er wel eens over of ik het bedrijf over wilde nemen. We bespraken onderling van alles en hij nam mij ook met veel beslissingen mee en qua werkzaamheden nam ik steeds meer van hem over. Dat maakte het voor hem ook allemaal wat makkelijker…
Wouter, kun je jezelf in het kort even voorstellen? Wouter Korhorn is de naam, 41 jaar, opgegroeid in Kloosterburen en in 2010 in Leens neergestreken. Ik ben in 2012 getrouwd met Diane Wiersum en samen zijn we de trotse ouders van twee dochters: Carlijn (2014) en Florien (2017). Ik werk fulltime als facilitair coördinator op Noorderpoort in Groningen en daarnaast heb ik mij op 1 juli 2025 met Dronevlucht Hogeland ingeschreven bij de Kamer van Koophandel in Groningen. Vertel eens iets over je werkleven ‘voor en naast de dronevluchten’? Een echte leerder ben ik nooit geweest maar toch heb ik op 19-jarige leeftijd mijn MBO-diploma Facilitair gehaald om vervolgens in 2003 direct aan het werk te gaan. De kleine twintig jaar daarop ben ik als catering-, bedienings- en facilitair medewerker aan het werk geweest. Onder andere twee periodes bij Willibrord in Kloosterburen en ik heb zelfs nog enige maanden in Den Haag gewerkt voor een Novotel Hotel. De laatste dertien jaar werkte ik als cateringbeheerder voor Beijk Catering. Ik was zo’n vijf jaar geleden toe aan een nieuwe uitdaging en besloot te solliciteren naar de functie van facilitair medewerker bij Noorderpoort. Dat lukte gelukkig al heb ik in het begin nog wel enige maanden in de catering gewerkt. Maar na intern een leidinggevende-opleiding te hebben gevolgd ben ik nu één van de vier clustercoördinatoren van Noorderpoort en dat bevalt prima! In 2020 ontdekte je een nieuwe passie? Dat moet inderdaad zo rond die tijd geweest zijn en ik werd hierbij op de camping aangestoken door mijn zwager en schoonvader die beiden een drone bij zich hadden. Ik heb toen zelf eerst een kleine drone gekocht maar die werd al snel ingeruild voor een grotere. In 2023 heb ik aan het Noorderpoort een opleiding tot dronepiloot gevolgd met drie certificaten tot gevolg waardoor ik dronevluchten mag maken met drones die maximaal vier kilo wegen. Ik begon die dronevluchten steeds interessanter te vinden en het werkt voor mij ook heel ontspannend. Daarbij leveren dronevluchten ook nog eens prachtige beelden op die ik vervolgens bewerkte tot video’s en foto’s. Ook daarin werd ik steeds handiger. Wanneer zag Dronevlucht Hogeland vervolgens het levenslicht? Omdat ik het maken van dronebeelden steeds mooier begon te vinden, ging ik er ook serieuzer naar kijken en in de loop der jaren werd ook het apparatuur steeds uitgebreider en professioneler. Toen de eerste opdrachtgever zich aandiende moest er een…
Marcel en Renskje, kunnen jullie jezelf in het kort even voorstellen? ‘Marcel Heinstra is de naam en ik ben 34 jaar. Een Eenrummer in hart en nieren en getrouwd met Renskje die ik ongeveer veertien jaar geleden heb leren kennen, met uiteindelijk drie kinderen tot gevolg. Ik ben sinds 2019 eigenaar van onze VOF.’ ‘Ik ben Renskje Heinstra – Zijlstra en 37 jaar oud. Marcel had het al over onze drie kinderen waar we erg trots op zijn. Roan is tien, Lieke zeven en Jorn vier. Ik ben een Friezin van oorsprong en komt uit Munnekezijl. In 2022 ben ik mede-eigenaar geworden van Gebroeders Heinstra in Eenrum.’ Hoe zag jullie werkleven er voor de Gebroeders Heinstra uit? Renskje: ‘Ik wist al vrij vroeg dat ik de verzorging in wilde. Na afronding van mijn MBO-opleiding Verzorgende IG heb ik bij Twaalfhoven en Zonnehuisgroep Noord gewerkt en wel in Zuidhorn en Leens. In coronatijd heb ik nog een kort uitstapje naar de GGD gemaakt waarvoor ik op Kardinge destijds flink aan het vaccineren was. Dat was toen prima te combineren met ons jong gezin.’ ‘En ik wilde vroeger aanvankelijk de transportsector in. Maar dat werd mij afgeraden door mijn opa die stelde dat alleen internationale chauffeurs een goed inkomen hadden maar daar stond tegenover dat ze nooit thuis waren. Toen bedacht ik dat ik dan maar planner moest worden maar tijdens mijn eerste vakantiebaantje in restaurant Abrahams Mosterdmuseum wisten de koks mij te overtuigen dat ik een horecaopleiding moest gaan volgen. Dat heb ik toen gedaan aan het Noorderpoortcollege die ik versneld heb afgerond. Daarna werd ik kok in het Mosterdmuseum en ik ben er zelfs drie jaar bedrijfsleider geweest. Een hele leuke maar zeker ook leerzame tijd waar ik nu nog profijt van heb. Daarna werd ik teamleider bij energiemaatschappij Nuon waar ik zo’n twintig man personeel aanstuurde. Vervolgens kwam ik in de kachelbranche terecht.’ Wanneer zag jullie bedrijf het levenslicht? Na verloop van tijd voelde ik dat het tijd was om een nieuwe stap in mijn carrière te zetten. Vervolgens nam ik een rigoureus besluit. Ik had al enige maanden over een eigen bedrijf nagedacht en in 2019 was het zover. Ik wist mijn vijf jaar jongere broer ook te enthousiasmeren maar hij hield wel zijn baan in de waterbouw aan. En zo zag in 2019 Gebroeders Heinstra Kachels en Haarden het levenslicht. (Schoon)Broer Patrick ging op den duur voor…