Babbelen met Bert

Jaap, kun je jezelf in het kort even voorstellen? Voor je zit een op en top Middelstummer die hier al zijn hele leven woont. Ik ben 71 jaar en heb een geregistreerd partnerschap met Petra Klinkhamer. Gezamenlijk hebben we zes kinderen en zeven kleinkinderen. De jongste telg is twee jaar en woont in Amerika. Ik ben belastingambtenaar geweest en heb al met al 47,5 jaar bij de Belastingdienst in Groningen gewerkt. Op 1 januari 2019 ben ik met pensioen gegaan en dat bood ruimte voor nieuwe activiteiten. Ik ben al vanaf mijn jonge jaren diverse soorten vrijwilligerswerk gaan doen en heb reeds voor de officiële oprichting aangegeven wel coördinator van het Dorpsloket te willen worden omdat een voorziening waarin mensen elkaar helpen en steunen nog ontbrak in Middelstum. Het Dorpsloket is onderdeel van de nieuwe dorpscoöperatie Dorpskracht Middelstum e.o.? Dat klopt inderdaad en Dorpskracht is eind 2024 ontstaan uit de fusie tussen Dorpscoöperatie MiddelSoam en de Stichting Dorpsbelangen Middelstum. Beide organisaties hadden natuurlijk altijd al een gezamenlijke doelstelling en missie en dat was het behartigen van de belangen van alle inwoners uit ons dorp. Door de bundeling, ook van de vrijwilligers, is Dorpskracht Middelstum hiertoe nog beter in staat. Het was dan ook logische stap. Dorpskracht Middelstum stuurt de nodige werkgroepen aan? Misschien is het leuk om de huidige bestuursleden nog even te benoemen. De voorzitter is Yke Toepoel, Christa Oosterhoff vervult de rol van secretaris en zit namens het Dorpsloket in het bestuur, Jan van der Kooi is penningmeester, Gerry Hazekamp algemeen bestuurslid en dat geldt ook voor Julia Toonen die zich ook bezighoudt met pr-werkzaamheden. Gezamenlijk stuurt dit vijfkoppig bestuur in totaal twaalf werkgroepen aan. Die werkgroepen opereren zelfstandig maar meerdere hebben wel een coördinator die weer in verbinding staat met het bestuur. Ik ben bijvoorbeeld het aanspreekpunt namens het loket. Het gaat te ver om alle werkgroepen bij langs te gaan maar neem gerust het linkje op naar de website voor aanvullende informatie: https://dorpskrachtmiddelstum.nl/werkgroepen//. Jij bent één van de zeven kartrekkers van het dorpsloket? Toen er in 2018 een enquête rondging door het dorp over een soort van dorpsvisie voor de toekomst waarin het ook ging over de opzet van een dorpsloket, heb ik mij dus direct als mogelijke coördinator opgegeven. Niet veel later is door de vele positieve reacties Dorpsloket MiddelSoam opgericht, tegenwoordig onderdeel van Dorpskracht Middelstum. Ons logo van toen, met daarop afgebeeld poppetjes…

Marieke, kun je jezelf in het kort even voorstellen? Mijn naam is Marieke Poort, ik ben 45 jaar en ik woon in Siddeburen, de plaats waar ik ook geboren en getogen ben. Trotse moeder van twee dochters van 17 en 11 en een zoon van 15 jaar oud. We zijn een sportief gezin. Alle kids zitten op voetbal, twee bij Siddeburen en eentje bij Be Quick. Ik ben zaterdags dan ook vaak op het voetbalveld te vinden. Zelf ben ik nu meer van het hardlopen. Ik heb er dan ook al een aantal marathons opzitten. Vroeger voetbalde ik, maar heb mijn voetbalschoenen aan de wilgen gehangen. Naast het hardlopen ga ik twee keer per week voor het werk aan naar de sportschool waar ik met personal trainers aan mijn conditie werk. Sinds september 2022 ben ik werkzaam bij Huitsing & Poort Notariaat en Mediation en sinds februari 2026 ben ik notaris en eigenaar van het kantoor. Vroeger altijd geweten dat je het notariaat in wilde? Nee, dat heeft vrij lang geduurd. Door een slechte CITO-toets, ben ik eerst naar de MAVO gegaan. Op de HAVO wist ik ook nog niet zo goed wat te worden. Maar mijn geschiedenisleraar zag het achteraf goed, zij adviseerde mij om rechten te gaan studeren. Dat vak heeft ook wel weer raakvlakken met haar werkgebied destijds. Ik besloot eerst naar het HBO te gaan voor een sociaal juridische opleiding. Een echte stapelaar dus, qua opleidingen. Voor het notariaat moest eerst flink voor gestudeerd worden? In het eerste jaar van mijn HBO-opleiding kwam ik er al snel achter dat de juridische vakken beter bij mij pasten dan de sociale vakken. Na mijn propedeuse gehaald te hebben, maakte ik de overstap naar de Rijksuniversiteit Groningen. Daar ging ik zowel Nederlands als Notarieel recht studeren. Twee studies tegelijk inderdaad maar wel studies met overlap en als je dingen doet die je leuk en interessant vindt dan gaat het je vaak makkelijk af. Ik heb vijf jaar over deze combinatie gedaan en ben eerst afgestudeerd in het Nederlands recht en heb daarna mijn notarieel recht studie afgerond. Mijn stage heb ik bij het toenmalige notariskantoor Van Hoogdalem gelopen. Bij Emmius Notarissen was ik eerst naast mijn studies ook twee dagen in de week aan het werk. Bij Emmius Notarissen deed je vervolgens de nodige ervaring op? Al met al heb ik er bijna twintig jaar met plezier gewerkt en…

Rob, kun je jezelf in het kort even voorstellen? Hier voor je in de fraaie kantine van de kartbaan in Ulrum zit Rob Lucassen. Ik ben twintig jaar en zowel geboren en getogen in het Brabantse Cuijk als in de kartsport. Qua opleiding heb ik op MBO4-niveau een retailmanagementopleiding afgerond. We zijn als familie Lucassen sinds 2017 eigenaar van deze kartbaan en ik ben er vanaf het begin ingerold. Ook mijn vader, (bonus)moeder en jongere broer Tim (18) zijn in het bedrijf werkzaam. Mijn zusje Mila van elf loopt hier ook al regelmatig rond. Het grootste gedeelte van de week ben ik in Ulrum te vinden, we hebben op het terrein een huis gebouwd. Met werkweken van soms een kleine honderd uur geen overbodige luxe. Gelukkig werk ik hier met veel plezier. Het (kart)racen zit in je bloed? Ik was twee jaar toen ik voor het eerst in een kart getild werd door mijn vader die zelf ook een fanatiek kartracer was. Hij ging zelf achter op de kart staan om bij te sturen en uiteraard weet ik hier niets meer van. Door flink te oefenen werd ik steeds beter en op mijn zesde reed ik mijn eerste kartwedstrijd. Toen werd ik nog laatste. Maar inmiddels de nodige titels veroverd? Daarna ging het letterlijk en figuurlijk snel inderdaad. Op mijn achtste wist ik mijn eerste wedstrijd te winnen en op mijn tiende werd ik voor het eerst Nederlands kampioen in mijn leeftijdsklasse. Uiteraard moest hier veel voor getraind worden, onder andere door mijn rempunt te verleggen, maar het wierp zijn vruchten af. Er is een jaar geweest dat ik van de 24 races 21 wist te winnen. Ik reed in mijn jongere jaren ook wedstrijden in Duitsland en België. Door de drukke werkweken staat het racen inmiddels op een lager peil. In mei rijd ik een losse race tijdens het EK en ik ben in augustus present op de Jack’s Racing Days op het TT-circuit in Assen. In november doe ik nog met een oude kart mee aan het Classic WK. In een schakelkart haal ik een snelheid van zo’n 150 km/uur en op Assen rijd ik in een superkart en dan tik ik de 240 km/uur aan. Dat gaat dan net zo snel als de motoren in de Motor GP. Gaaf vind ik dat maar ik ben mij zeker wel bewust van de gevaren. Gelukkig heb ik nog nooit…

Ludy en Wim, kunnen jullie jezelf in het kort even voorstellen? ‘Ludy Bultena is de naam, 67 jaar, geboren in Baflo en sinds 1985 in Bedum wonend. Voor mijn pensionering was ik werkzaam als leraar aan het Noorderpoortcollege en tegenwoordig ben ik nog actiever in het vrijwilligerswerk als voorheen. Dat vind ik leuk werk, zeker door mijn brede interesse in allerlei zaken. Ik ben sowieso sportminded en zeker richting de wielren-, schaats- en skeelersport.’ ‘En ik ben Wim Heemstra, 75 jaar, geboren in Garmerwolde en sinds 1974 in Bedum wonend. Ik was vroeger onderwijzer en heb jarenlang voor de klas gestaan op de Togtemaarschool in Bedum. Ook ik heb een sportieve en vrijwilligerswerkachtergrond. Zo ben ik jarenlang (bestuurlijk) actief geweest in de voetballerij en later ging ik richting de triatlons en marathons.  Ik ben op vrijwilligerswerk nog actief voor de Historische Verening en SV Bedum. En net als Ludy bestuurslid inderdaad van de wielerronde.’ Hoelang zijn jullie al bestuursleden van de Stichting Wielerronde Bedum? Ludy: ‘Eind jaren tachtig ben ik al een jaartje of vier voorzitter geweest. Daar ben ik destijds mee gestopt doordat ik landelijk bestuurslid werd van de KNSB, een tijdrovend gebeuren. Twee jaar geleden ben ik opnieuw in het bestuur gestapt. Eerst als algemeen lid want ik wilde geen voorzitter én geen secretaris worden. Sinds vorig jaar ben ik penningmeester.’ Wim: ‘Het zal zo’n vier jaar geleden geweest zijn toen Bé Huizing mij benaderde voor de rol van secretaris. Ik heb toen eerst bedankt maar wel aangegeven dat mochten ze nu echt niemand anders kunnen vinden….. Afijn, later stond Bé weer op de stoep en nu ben ik onderdeel van een vierkoppig bestuur. Over het algemeen heel leuk werk maar af en toe ervaren we ook wel wat hobbels op de weg hoor.’ Zelf ook echte fietsfanaten? Ludy: ‘Ik heb vroeger wel op recreatief niveau gefietst maar als fiets- en motorfanaat kan ik mij al jarenlang uitleven als motorbegeleider (motard) van allerlei wielerkoersen waarbij ik mede zorgdraag voor de veiligheid van de renners. Hiertoe behoren ook grote evenementen zoals de Amstel Gold Race, Olympia’s Ronde door Nederland en het NK. Daarnaast ben ik speaker bij de KNWU en heb daardoor veel contacten in het wielerwereldje.’ Wim: ‘Ik ben van oorsprong echt een voetbaldier maar door de drie halve triatlons die ik voltooid heb ook wel bekend met het wielrennen. Later koos ik voor het hardlopen, ik ben…

Herbert, kun je jezelf in het kort even voorstellen? Herbert Schouten is de naam en ik ben zestig jaar geleden geboren in Amsterdam. In Amsterdam-West om precies te zijn, dichtbij het Vondelpark. De liefde bracht bij in 1998 naar het hoge noorden en de liefde voor de regio en de mensen heeft mij hier gehouden. Mensen met heerlijke humor, deels onderkoeld en dus vaak scherp, en met een realistische kijk op het leven. Ik woon sinds 1998 in Schouwerzijl en ben in 2006 nog één keer een huis verderop gaan wonen. Hier geniet ik met mijn partner, werkzaam op de Rijksuniversiteit Groningen, en twee opgroeiende kinderen van 15 en 17 jaar van het prachtige uitzicht wat we op Warfhuizen en de wijde omgeving hebben. In Amsterdam heb je een commerciële opleiding genoten en ook de eerste werkervaring werd hierin opgedaan? Ik ben opgegroeid als marketeer en ging in Amsterdam naar de Hogere Economische School. Op mijn 21e kwam ik in de direct marketing terecht. Dat was in de tijd dat alles op computergebied nog in de kinderschoenen stond en daarom heb ik heel veel brieven geschreven en verstuurd maar ik hield mij ook bezig met flyers en folders en andere reclame-uitingen. Het hele ICT-gebeuren was al wel in opkomst en ik heb daarbinnen een werkswitch gemaakt. In 1986 deed de PC zijn intrede en vier jaar later kwam de laptop opzetten. Ik heb in 1994 een werkswitch gemaakt en reisde in die tijd heel Europa door en hield mij voornamelijk bezig met het hele databasegebeuren en de verkoop van computersystemen. En dat vaak 24/7 wat maakte dat ik goed verdiende maar op den duur was daar ook de bewustwording dat ik wel heel veel met omzetstijgingen en te behalen targets bezig was maar wat mij betreft veel te weinig mensgericht. En dat ging mij steeds meer tegenstaan. In 2001 was de tijd rijp om zelfstandig verder te gaan? In dat jaar startte ik met het geven van zelfontwikkelde cursussen op het gebied van marketing en relatiebeheer. Maar ook met het geven van workshops gericht op het ontwikkelen van managementvaardigheden en leiderschapsontwikkeling. Ik kon kortom les geven vanuit mijn eigen werk en de daarin opgedane ervaringen én valkuilen. Dit deed ik voor  kleine regionale bedrijven maar ook voor grote Europese spelers. Eerst voornamelijk in het zuiden en westen van het land maar ik kreeg gelukkig ook steeds meer opdrachten in het…

Janco en Rutger, kunnen jullie jezelf in het kort even voorstellen? ‘Als SOOM-voorzitter heb ik vaak het hoogste woord dus ik begin wel even. Janco de Winter is de naam, 52 jaar en een geboren en getogen Meister. In mijn jongere jaren heb ik altijd al gezegd dat ik naar Middelstum zou verhuizen en dat is dankzij mijn vrouw Aalke in 1996 gelukt. Ik ben als stratenmaker werkzaam bij Groenvoorziening Van der Werf in Bedum en in het rijke bezit van twee dochters: Annelies (26) en Marion (22).’ ‘En laat Annelies sinds anderhalf jaar nu mijn vriendin zijn. Ik ben dus Janco en Aalke hun schoonzoon. Rutger Bulthuis is de naam, 29 jaar en als afvalbeleidondersteuner werkzaam voor de gemeente Midden-Groningen. Ik woon mijn hele leven al in Bedum en een half jaar geleden hebben Annelies en ik daar aan de Trompstraat een huis gekocht.’ Het gerucht gaat dat jij Janco als voorzitter van SOOM op gaat volgen, Rutger? Dat klopt helemaal! Waarbij ik wel graag wil benadrukken dat ik op papier voorzitter wordt van de SOOM-Stichting maar dat we het als bestuur met zijn drieën gaan doen en dat we daarbij altijd terug kunnen vallen op het oude Stichtingsbestuur. Maar voor bijvoorbeeld een vergunningaanvraag of aanspreekpunt heb je een voorzitter nodig en dat mag ik straks zijn. In Bedum heb ik zowel op kerkelijk gebied als bij de plaatselijke voetbalclub al het nodige vrijwilligerswerk gedaan en dat vind ik ook heel leuk om te doen. Een hele eer natuurlijk als ‘Beemer’ in hart en nieren? Ik zal je vertellen, Annelies en ik waren bijna in Middelstum komen te wonen want in onze korte zoektocht naar een huis waren we nummer twee met ons bod op een huis aan de Coendersweg. Daarbij woont mijn oma al jarenlang aan de Bosrand in Middelstum en is Annelies dus geboren en getogen in Midddelstum. Annelies werkt inmiddels al weer enige jaren als zwemjuf in zwembad De Beemden in Bedum en daar heb ik haar leren kennen toen ik daar op een avond een keer ging zwemmen. Toen ik steeds vaker de neiging kreeg om een paar baantjes te trekken, wist ik genoeg. En daar Annelies al jarenlang op de achtergrond meedraait binnen SOOM, zijn de lijntjes kort. Vorig jaar heb ik voor het eerst Koningsdag in Middelstum gevierd en het smaakte naar meer. En met onze voorgangers nog steeds dichtbij in de familie,…

Marnick, kun je jezelf in het kort even voorstellen? Marnick Joustra is de naam en ik woon mijn hele leven al in Appingedam. Voor mij de plek waar ik nooit meer weg wil. Ik ben dertig jaar en kan moeilijk niets doen. Op mijn vijftiende had ik al acht bijbaantjes en nog steeds ben ik heel actief met allerlei dingen. Naast mijn werk en het raadslid zijn, zit ik in acht besturen en ben ik secretaris van de Stichting Jong Noord, de stichting die ik zelf mede heb opgericht. En zo ben ik zestien uur per dag bezig met (vrijwilligers)werk. Politicus zijn is niet je hoofdberoep toch? Ik heb eerst op MBO-niveau voor dierenartsassistent geleerd, volgde daarna op het HBO een opleiding tot leraar biologie maar ben uiteindelijk afgestudeerd in het HR-management. Mijn afstudeerstage heb ik vervolgens bij Univé doorlopen en daar werk ik tegenwoordig als regiocoördinator. Univé is een coöperatie met leden wat inhoudt dat de mogelijke winst terugvloeit naar die leden. Dit doen we onder andere door in de regio allerlei sociaal-maatschappelijke evenementen te organiseren. We zetten ons op sportgebied in voor mensen met een beperking, bijvoorbeeld door materialen aan te schaffen. We participeren bijvoorbeeld ook in Kids United, onderdeel van FC Groningen. Voor oudere mensen organiseren we onder andere wijkdiners. Voetbalvereniging Winsum is een voorbeeld van een vereniging waar we nauw mee samenwerken. Vanuit Univé coördineer ik de maatschappelijke activiteiten. Wanneer is het politieke vuur gaan branden? Op mijn achttiende, kwam ik in contact met stadsgenoot Yang Soo Kloosterhof, die destijds wethouder was van de toenmalige gemeente Appingedam. Ik kende hem vanuit verschillende rollen en hij vroeg mij of ik iets wilde gaan doen voor het CDA in Appingedam. Ik ben toen eerst uit gaan zoeken of het iets voor mij was en of het CDA bij mij paste. Ik kwam er achter dat je als raadslid veel inspraak hebt op de ontwikkeling van je directe omgeving. Toen beide seinen op groen stonden, werd ik in 2014 fractieassistent. Dit heb ik tot 2021 gedaan en het is een leerzame periode voor mij geweest. Maar je hebt inmiddels de nodige ervaring opgedaan als raadslid? Ik was in 2021 nummer vijf op de CDA-kandidatenlijst voor de nieuwe gemeente Eemsdelta. We kregen drie zetels maar ik had na Pier Prins de meeste voorkeursstemmen en werd benoemd als raadslid met Bert Raangs als fractievoorzitter. Een intensieve periode brak aan want we…

Stefan en Simone, kunnen jullie jezelf in het kort even voorstellen? ‘Simone Kollumer – van der Wal is de naam, ik ben 42 jaar en bijna mijn hele leven al in Baflo wonend. Getrouwd met Stefan die je zo wel even zal vertellen hoe we elkaar ontmoet hebben. We zijn de trotse ouders van twee dochters. Esmee is zestien jaar en Lotte veertien. Beiden helpen al mee in onze Herberg.’ ‘En ik ben Stefan Kollumer, ook 42 jaar en geboren en getogen in Leeuwarden waar ik tot mijn achttiende gewoond heb. Toen brachten mijn horeca-avonturen mij naar Schiermonnikoog waar ik een kleine twee jaar gewoond en gewerkt heb. Ik ben in 2005 in Ons Schathoes gaan werken en daar werkte Simone dus ook. We kregen een jaar later een relatie en zijn in 2008 getrouwd. Toen ik Simone leerde kennen, had ik een huurhuis in Kloosterburen en zij een eigen woning in Baflo. Daar wonen we nu nog steeds met veel plezier.’ Volgens mij heeft het horecaleven jullie al van jongs af aan getrokken? Stefan: ‘We werken allebei vanaf ons zestiende in de horeca. Ik wist al op mijn elfde dat ik die kant op wilde want ik had een neefje die een vmbo-opleiding volgde richting de horeca en die wist mij voor dezelfde opleiding te enthousiasmeren. Vervolgens heb ik tot mijn 21e een BBL-koksopleiding gevolgd die ik op niveau vier heb afgerond.’ Simone: ‘Ik heb de middelbare hotelschool gedaan en was twintig jaar toen ik mijn diploma op zak had. Waar Stefan zich in de keuken helemaal in zijn element voelt, heb ik dat als gastvrouw in de bediening waarbij ik geniet van het klantcontact. Daarbij doe ik ook de administratie en het verschonen van de bedden terwijl Stefan in verschillende besturen zit en zich ook bezighoudt met de pr en de schoonmaak in de keuken.’ In Oosterwijtwerd werden in 2014 de eerste stappen naar een eigen zaak gezet Stefan? Dat klopt inderdaad. Voor die tijd werkte ik in het Eemshotel in Delfzijl en de eigenaar hiervan, Bert Boer, kende weer de eigenaar van Restaurant Veldzicht in Oosterwijtwerd. Toen Boer eerst geen werk meer voor mij had, heb ik een tijdje thuis gezeten. Toen kreeg ik de tip van hem dat we Veldzicht wel konden huren. Na overleg met Simone, besloten we de stap te wagen. Hoewel Oosterwijtwerd maar een klein dorpje is, kregen we de zaak wel steeds…

Teun en Jenny, kunnen jullie jezelf in het kort even voorstellen? ‘Als voorzitter moet je vaak de boel openen toch? Teun Noordegraaf is de naam en ik ben 31 jaar. Geboren in Noordwolde en ik ben via wat omzwervingen in de provincie uiteindelijk in de stad Groningen terechtgekomen. Ik woon daar samen met Bai Ling en ben invalleerkracht op diverse lagere scholen. Hockey is mijn grote hobby en dat geldt ook voor het vrijwilligerswerk wat er bij komt kijken.’ ‘En ik ben Jenny Berends, 40 jaar, geboren in Harkstede maar inmiddels al weer twintig jaar in Bedum wonend. Ik ben getrouwd en de trotse moeder van vijf kinderen. Op papier ben ik secretaris van de hockeyclub maar het hele communicatiegebeuren binnen de vereniging en het bestuur heeft mijn aandacht en interesse. Als hockeymoeder ben ik twee jaar geleden voor het eerst met de club in contact gekomen.’ Beiden zelf actief binnen de sport? Teun: ‘Ik was zes jaar toen ik op hockey ging en die sport beoefen ik dus al 25 jaar, een mooie mijlpaal. Ik ben begonnen in Bedum en heb daarna nog een tijdje in Winsum gehockeyd om vervolgens terug te keren op het oude honk. Vanaf mijn veertiende geef ik ook trainingen en later werd ik gevraagd voor de coachrol. Ik speel nu nog in het veteranenteam van de club en werd enige jaren geleden gevraagd om voorzitter te worden van HC Bedum.’ Jenny: ‘Hoe ik bij de club betrokken ben geraakt dat is een verhaal op zich en daar zal ik later nog wel even op terugkomen bij de anekdotes. Ik heb zelf nooit gehockeyd in elk geval en ben als ouder bij de club betrokken geraakt.’ Wat valt er zoal over HC Bedum te vertellen? De hockeyclub is in 1984 opgericht. Destijds kwamen er een aantal families in Bedum wonen die het hockeyen in hun eerdere woonplaatsen gewend waren maar die dat hier misten. In Winsum was negen jaar eerder reeds een hockeyvereniging opgericht en daarna volgde Bedum dus. We hebben aldoor op deze plek gezeten, achterop het sportpark vlakbij de sporthal en de tennisbanen. Wel hebben we twee jaar geleden een nieuw veld gekregen, pas het derde veld sinds onze oprichting. We zijn begonnen op een zandveld, kregen toen een zogenaamde semi-waterveld en moeten nu nog steeds wat wennen aan onze ‘in-fillveld’ maar hoe meer hier gebruik van wordt gemaakt hoe beter het gaat.…

Maaike, kun je jezelf in het kort even voorstellen? Na opgegroeid te zijn in Amersfoort en Zoetermeer, ben ik op mijn elfde naar Winsum verhuisd omdat mijn ouders hier destijds de C1000 overnamen. Dat is inmiddels 27 jaar geleden. Tegenwoordig woon ik in De Brake in Winsum en mijn studententijd heb ik in Groningen doorgebracht. Mijn partner Jeroen en ik zijn de trotse ouders van drie dochters: Marlou (8), Phileine (6) en Josefien (2). Ik ben inmiddels al weer tien jaar de trotse eigenaar van Orthopedagogische Begeleiding Bij Maaike. Voor jou een mooie gelegenheid om nogmaals een interview over de praktijk te maken. Qua hobby’s mag ik graag lezen, bordspelletjes spelen met de kinderen, legpuzzels maken en naar Terschelling gaan. Vroeger altijd al orthopedagoog willen worden? Dat niet precies maar ik wilde wel graag met kinderen werken. Werken op een kinderdagverblijf was vroeger mijn droombaan. Dat heb ik ook drie jaar gedaan in Assen tijdens mijn studietijd. Op de Rijksuniversiteit Groningen heb ik uiteindelijk de opleiding Orthopedagogiek afgerond in 2011. Kun je nog even in het kort uitleggen wat een orthopedagoog precies doet? Mij is ook wel eens de vraag gesteld of men voor likdoorns en blaren bij mij terecht kan maar daarvoor moet je toch echt bij een orthopeed zijn. Prima dus om nog een keer uit te leggen wat ik nu precies doe. In het kort komt het er op neer dat ik kinderen begeleid die ergens in vastlopen. Dat kan thuis zijn maar ook op school. Binnen de driehoek kind-ouders-school/leraren proberen we gezamenlijk tot een oplossing te komen. Daarvoor moet ik eerst uitzoeken hoe het brein van het kind werkt en waar de problematiek precies vandaan komt. Vervolgens probeer ik oplossingen aan te dragen waardoor de schoolprestaties verbeteren of oplossingen waardoor het kind thuis ook weer lekker in zijn of haar vel komt te zitten. Wie kunnen zoal bij jou terecht? Dat kunnen boze of verdrietige kinderen zijn maar ook kinderen met faalangst of concentratieproblemen kunnen prima bij mij terecht. Vaak gaat het om kinderen tussen de acht en achttien jaar oud omdat ik het belangrijk vind dat kinderen mij zelf kunnen vertellen wat ze dwars zit. Door gesprekken te voeren, spelletjes met ze te spelen en door ze tekeningen te laten maken, probeer ik achter de oorzaak van de problemen te komen. Hoeveel behandelingen zijn doorgaans nodig om kinderen te helpen? Het gaat altijd om maatwerk,…

Jan, Anky en Jens, kunnen jullie jezelf in het kort even voorstellen? ‘Zal ik als senior van dit gezelschap het bal openen? Jan Lietmeijer is de naam, ik heb altijd in Uithuizen gewoond en ben 61 jaar. Getrouwd met de Brabantse Anky die ik dit jaar precies 40 jaar geleden leerde kennen tijdens een vakantie nabij Parijs. Qua hobby’s vind ik racefietsen en schaatsen leuk. En gezien de lange werkweken in onze eigen zaak ben ik blij dat werken ook een hobby van mij is.’ ‘En ik ben de trotse Brabantse waar Jan het over had. Anky Dekkers is de naam, 56 jaar en geboren in Eindhoven. Ik heb tot mijn twintigste in Brabant gewoond en ben toen naar Uithuizen verhuisd. We zijn de trotse ouders van zoon Jens (26) en dochter Julia (23). Ik mag graag gitaar spelen, wandelen, naar het theater gaan en er samen met Jan met de camper opuit trekken.’ ‘En ik ben de zoon waar mijn moeder het over had. Jens Lietmeijer is de naam, sinds vrijdag 26 jaar en ik woon mijn hele leven al in Uithuizen. Ik heb een relatie met de uit Warffum afkomstige Denise Raat. Wanneer het mij uitkomt ga ik graag squashen, hardlopen of wielrennen qua sportieve bezigheden en ik mag graag lezen en op stap gaan met mijn vrienden. Sinds twee jaar werk ik mee in het bedrijf.’ Wanneer zag Lietmeijer Tweewielers het levenslicht Jan? Voorheen zat hier de fietsenzaak van Johan Bos. Er is een familieverband want zijn vader en mijn opa waren broers. Ik heb hem zo rond 1997 benaderd en aangegeven dat mocht hij de zaak op termijn kwijt willen, of hij dan aan mij wilde denken. Zelf ben ik mijn werkcarrière begonnen bij Roelf Rustema in Middelstum en vervolgens werkte ik dertien jaar als servicemonteur bij Hamminga Bouw- en Tuinmarkt BV. Ik ben altijd van het ‘sleutelen en prutsen’ geweest en was ook altijd degene die thuis de fietsen maakte. Die reparaties vond ik het mooiste om te doen. Toen Johan in 1999 na twee jaar contact met mij opnam, ben ik direct met Anky naar hem toegegaan en vervolgens waren we er binnen een half uur uit. Johan heeft ons nog twee jaar geholpen en ook mijn vader verrichtte, zeker in het begin, heel veel hand- en spandiensten. Het zal je niet verbazen dat ik mij vooral op het repareren van de fietsen richt.…

Karen, kun je jezelf in het kort even voorstellen? Zullen we dit keer eens met mijn hobby’s beginnen? Want dat zijn naast mijn werkzaamheden voor De Kleine Munt, werken is inderdaad een hobby, een feestje bouwen op zijn tijd en het sporten. Ik wandel veel en ga drie keer per week naar Special Fit waar personal trainer Niels van Os mij wekelijks drie keer traint. Ik ben 54 jaar, heb mijn hele leven in Bedum gewoond en voel me hartstikke jong. Ik heb gelukkig nog steeds veel energie om de nodige zaken op te pakken. Ook ben ik de trotse moeder van twee zoons. Sven is net 21 geworden en studeert commerciële economie aan de Hanze in Groningen en hij maakt ook de nodige uren in Steakhouse De Kleine Munt. Hij woont sinds kort in de stad en heeft vlakbij het Damsterdiep een huis gekocht. Kaj is twaalf jaar en zit inmiddels op het Stadslyceum in Groningen. Bijna alle dagen fietst hij, zonder elektrische ondersteuning, naar school. Zullen we met het vrijwilligerswerk beginnen, bijvoorbeeld Beleef Bedum? Helemaal goed want twee jaar geleden werd ik door Rob van der Werf benaderd of ik de gelederen van Beleef Bedum wilde komen versterken. Deze commissie was toen net opgestart en het logo net gepresenteerd. Sinds september vorig jaar ben ik voorzitter van Stichting Beleef Bedum geworden samen met de enthousiastelingen  Robert Smit, Peter van Dijken en Marc Schriemer. Welkome ondersteuningen binnen deze commissie. Laatstgenoemde houdt zich bezig met het hele online gebeuren want zichtbaarheid van wat wij doen, vinden wij belangrijk. Beleef Bedum wil de identiteit van het dorp versterken, de levendigheid vergroten en de inwoners nog trotser maken op hun dorp. Centraal daarin staat een bredere openstelling van de Walfriduskerk. Er is veel om als Bedum trots op te zijn. Zo ‘scoren’ we landelijk gezien bijvoorbeeld heel hoog op het gebied van vrijwilligerswerk. Ook zijn er de laatste jaren diverse (nieuwe) evenementen georganiseerd die de verbinding in het dorp bevorderen. Maandelijks zitten we met de voorzitter van Algemeen Plaatselijk Belang en de Bedrijven Vereniging voormalig Gemeente Bedum om tafel voor overleg en staan we in nauw contact met de gemeente Het Hogeland. We zijn de aanjagers en verbinders van diverse projecten en staan voor het motto ‘we moeten het samen doen!’ Je bent ook actief voor bijvoorbeeld de Bedumer Winterloop en Stichting Komma toch? Nog steeds help ik op de vrijdag en…

Annabelle, kun je jezelf in het kort even voorstellen? Ik ben Annabelle Brian, 18 jaar en een fervent raceliefhebber. Mijn vader is inderdaad de eigenaar van Autoschade Brian in Winsum. Zelf ben ik in Leens geboren. Toen ik 5 was zijn we naar Winsum verhuisd. Sinds 3 jaar wonen we buiten het dorp en dat bevalt prima. Het racen zit in je genen? Er zit sowieso wel wat snelheidsbloed in de familie. Mijn vader vindt het karten wel leuk maar was vroeger toch vooral een fanatiek fietscrosser. Het was mijn broertje die al in de kart zat toen hij nog maar 3 of 4 jaar oud was. Ik was 9 en ook direct geïnteresseerd toen ik hem bezig zag. Hij is inmiddels met karten gestopt en speelt tegenwoordig divisievoetbal. De eerste race-ervaringen deed je op in de kartwereld? Ik was inderdaad negen jaar toen ik in Ulrum voor het eerst in een kart stapte en was direct verkocht. Gerichte trainingen waren er toen niet maar wel kreeg ik vanaf de zijkant regelmatig nuttige tips waardoor het karten steeds beter ging. Tijdens de georganiseerde clubwedstrijden werd ik kampioen in mijn leeftijdsklasse. Vanaf dat moment ben ik steeds grotere wedstijden gaan rijden. Ik was altijd al sportief aangelegd. Ik deed aan ballet, hockey, pianospelen, dansen en toneel totdat het op een gegeven moment niet meer met het racen te combineren was. Alles heb ik toen opzij gezet voor het racen, die ene sport, dat ene doel! Bleek daar direct al je grote talent? Ik viel wel op inderdaad en deed op mijn tiende voor het eerst mee aan het NK in Eindhoven. Tijdens mijn eerste racejaar werd ik direct Vice-Champion in het rookieklassement. Mijn eerste wedstrijden reed ik in een 4- takt kart. Tijdens een wedstrijd in Assen, viel ik op en kreeg daarna een test aangeboden in de 2-takt. Het jaar daarop verruilde ik de 4-takt voor de snellere 2- takt kart en ging zowel binnen als buitenlandse wedstrijden rijden. Daarna ging het snel; ik werd Nederlands kampioen bij de junioren. Het jaar erop Nederlands-Belgisch kampioen bij de senioren. En door die goede races kwalificeerde ik mij in 2022 voor de IAME World Finals in het Franse Le Mans, de stad die bekend staat om zijn 24 uur races. Het was natuurlijk fantastisch om in die stad tegen de beste karters uit de wereld te racen. Ik reed daar een P1…

Jeroen, kun je jezelf in het kort even voorstellen? Jeroen van der Schaaf is de naam en ik ben op 16-6-1987 geboren in het ziekenhuis in Groningen en opgegroeid in Mensingeweer. Op mijn zevende ben ik naar Saaxumhuizen verhuisd en sinds 2011 woon ik aan de Hornsterweg. Ik ben getrouwd met Lisanne en samen zijn we de trotse ouders van drie kids: Roos, Stef en Finn. Zij zijn 8, 6 en 4 jaar oud. Hoe zag het werkleven er voor Lutje Potje uit? Ik heb de middelbare landbouwschool afgerond en begon op mijn vijftiende qua vakantiewerk met het werken in de agrarische sector waar ik vele jaren actief ben geweest bij verschillende opdrachtgevers. Nog steeds stap ik in de zomerperiode wel eens op de trekker om vrienden mee te helpen maar ze moeten mij hiervoor van te voren niet inplannen. Ik was tien jaar toen mijn ouders Lutje Potje overnamen en vanaf het begin heb ik meegeholpen met allerlei hand- en spandiensten. En hoe kwam Lutje Potje in 1997 op je pad? In 1997 hebben mijn ouders het bedrijf over genomen. Ik hielp vanaf het prille begin mee maar het was destijds meer hobbymatig. Ik combineerde dit eerst met school en later met mijn banen in de landbouw. Het bedrijf heeft zich in de afgelopen bijna dertig jaar geweldig ontwikkeld? Lutje Potje heeft zich inderdaad van een hobbymatig iets tot één van de grootste spelers in de kinderopvang van Nederland ontwikkeld. Ons land telt slechts twee leveranciers van babyhuisjes en wij zijn het enige bedrijf in Nederland dat de huisjes verhuurt. Wekelijks stap ik twee a drie dagen op de vrachtwagen om de babyhuisjes door heel Nederland, tot in België aan toe, rond te brengen met zo’n 70.000 transportkilometers per jaar tot gevolg. We blijven produceren en onderhouden de huisjes nu ook volop. Toch is het voor ons belangrijk om elke klant persoonlijk te benaderen. Of je nu 1 bed nodig hebt of bijvoorbeeld 20, dat maakt ons niet uit. We gaan altijd voor een langetermijnrelatie en richten ons hierbij vooral op de zakelijke markt. Wat kun je over de babyhuisjes vertellen? Het was eind jaren dertig van de vorige eeuw toen huisarts Posthumus uit Eenrum concludeerde dat baby’s vaker in de gezonde buitenlucht moesten verblijven zodat ze meer weerstand op zouden bouwen en daardoor minder vaak ziek zouden worden. Al onze babyhuisjes, in verschillende modellen, zijn gemaakt om baby’s…