Wrister, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Wrister Kuiling is de naam, 42 jaar en ik ben gehuwd met Hilde. Ik kom van oorsprong uit Uithuizen waar ik eerst tot mijn achttiende gewoond heb en na een jaartje Middelstum terugkeerde tot mijn dertigste. Hilde komt van oorsprong uit Bad Nieuweschans en woonde toen ik haar via het werk leerde kennen in Scheemda.
We zijn in 2016 aan de Lange Drift in Uithuizermeeden gaan wonen en dat bevalt ons prima. Daar leven we samen met onze twee Welsh Corgi Cardigans waar we veel plezier aan beleven. Omdat Hilde drie dagen werkt en ik twee dagen thuiswerk, kunnen we de honden mooi zelf alle dagen uitlaten.
Ooit wilde je kok worden toch?
Eigenlijk wilde ik net als mijn broers bij Defensie aan de slag maar mijn vader hamerde erop dat ik toch maar vooral een diploma moest halen. Ik hielp vroeger mijn moeder vaak mee tijdens het koken en dat vond ik leuk om te doen. Zij is veel te jong overleden, ik was zelf nog maar vijftien, en toen bleef ik thuis vaak samen alleen met mijn vader over en was ik er om te koken.
Ik heb mijn diploma als zelfstandig werkend kok inderdaad gehaald maar van het werken bij Defensie is niets terechtgekomen. Ik werkte in grote keukens voor verzorgingstehuizen en daar kwam door een fusie uiteindelijk een eind aan.
Maar inmiddels heb je je naast de fotografie ook in de cijfertjes bekwaamd?
Ik kwam inderdaad bij Essent Kabelcom terecht in de tijd dat internetten via de kabel een vlucht nam. Zij fuseerden met @Home en aan mij onder andere de taak om beide administraties te combineren en samen te voegen en dat ging mij vrij makkelijk af. Ik ben op administratief gebied een echte autodidact en solliciteerde succesvol naar een baan op de afdeling facturatie.
Essent werd Ziggo en daarna Ziggo Vodafone en ik groeide mee met de organisatie. Daarna heb ik 4,5 jaar op de afdeling facturatie gewerkt voor RDI en sinds kort doe ik de debiteuren-crediteurenadministratie voor Embrace The Human Cloud, gevestigd aan het Sontplein in Groningen. Daar maak ik vier dagen van negen uur.
Hoe en wanneer kwam de fotografie op je pad?
Dit werd eigenlijk vanaf 2019 serieuzer. Eerder had ik al wel een fotocamera maar hier deed ik weinig mee. Tijdens een weekendje weg met ons tweeën nam ik de camera…
Babbelen met Bert
Burgemeester, kunt u zich heel kort even voorstellen?
Ik ben 47 jaar geleden geboren in Delfzijl. Getrouwd en trotse vader van een negenjarige dochter. We wonen nu nog tijdelijk in Pieterburen maar we hebben een huis in Winsum gekocht. Deze wordt nu verbouwd dus we moeten nog even geduld hebben voor we hier in kunnen.
Na zestien jaar Delfzijl volgden nog enige jaren in Wagenborg. Qua studie was ik een echte stapelaar. Want na de MAVO en HAVO op de Fivelcollege in Delfzijl, ben ik verhuisd naar Leeuwarden waar ik op het HBO Overheidsmanagement en bestuurskunde ging studeren, gevolgd door de studie juridische wetenschappen aan de Rijksuniversiteit Groningen.
Die laatste studie combineerde ik met de functie van beleidsmedewerker in het Kabinet van de Commissaris van de Koningin in Groningen. Vanuit die functie kwam ik regelmatig in aanraking met de nodige burgemeesters en ik denk dat daar het eerste zaadje gepland is richting mijn huidige functie. Maar eerst ben ik nog raadslid en wethouder in de gemeente Heerenveen geweest..
U bent via Delfzijl, provincie Groningen, Heerenveen en Twenterand uiteindelijk burgemeester van Het Hogeland geworden. Wat trok u terug naar het noorden?
In 2020 kreeg ik inderdaad de kans om burgemeester te worden van Twenterand, een gemeente in Twente in de provincie Overijssel. Ik heb die gemeente vijf jaar met veel plezier en toewijding gediend maar toen kwam de functie van burgemeester van de gemeente Het Hogeland vrij. En zo’n kans dient zich misschien maar één keer per twaalf jaar aan.
Het is een gemeente die mij direct erg aantrok en waar ik mij thuis voel. Het kent veel uitdagingen maar bruist ook van de energie en karakter. Ik ben een echte noordeling, spreek de Groninger taal en mijn familie en vrienden wonen in de provincie. Voor mijn eigen gevoel had ik geen andere keus om te solliciteren naar deze eervolle baan.
U bent nu ongeveer een jaar burgemeester. Wat heeft u in dat eerste jaar het meest verrast aan Het Hogeland?
Ik ben inderdaad op 1 augustus 2025 als burgemeester geïnstalleerd en nam mij voor om alle 52 dorpen binnen de gemeente binnen een jaar te bezoeken. Dat was mij gelukt wanneer het in januari en februari niet zo slecht weer geweest was, inclusief sneeuw en ijzel. Maar voor de maand september zijn de laatste dorpsbezoeken ingepland.
Ik heb onder andere met de inwoners, dorpsbelangenorganisaties en ondernemersverenigingen gepraat en mij verwonderd…
Wesley Dijksterhuis en Jordan Muller over Dijksterhuis Bouw Roodeschool en Design Kozijnen Groningen
Mannen, kunnen jullie jezelf in het kort even voorstellen?
‘Wesley Dijksterhuis is de naam, 31 jaar, samenwonend met Lisa en we zijn de trotse ouders van twee gezonde kinderen: Jesse (7) en Thijs (4). Ik heb mijn hele leven in Roodeschool doorgebracht en woon nu vlak naast Stoitswegje 9, de plek waar ik ben opgegroeid. In 2017 ben ik naar de Van Speykstraat verhuisd om vervolgens in 2024 dit huis op Stoitswegje 11 te kopen. Een mooi en vertrouwd stekje maar het is nu wel wachten wanneer het hele versterkingstraject loskomt.’
‘En ik ben sinds 1 september dit jaar de eerste werknemer in vaste dienst bij Dijksterhuis Bouw. Jordan Muller is de naam, 26 jaar en ook ik woon mijn hele leven al in Roodeschool. Samen met mijn vriendin Judith zijn we ons aan het oriënteren op een koopwoning. Het liefst in Roodeschool natuurlijk of anders dicht in de buurt.
Op het Alfa Collega heb ik de richting bewegingsagogiek afgerond maar tussendoor was ik op vrije dagen, en die had ik genoeg, bij Wesley aan het werk voor een extra zakcentje. Ik vond dit werken met mijn handen zo mooi dat ik na afronding van mijn school bij hem ben blijven werken en dat is inmiddels al drie jaar. Het bevalt mij prima zo. Wesley is geduldig en een prima leermeester en we kunnen het onderling goed vinden.’
School was aan jou vroeger niet zo besteed toch Wesley?
Dat klopt helemaal. Na de lagere school ging ik naar het HHC in Uithuizen maar in de oogstperiode was ik vaak weken niet op school. Dan meldde ik mij ziek en ging bij Akkerbouwbedrijf Van Os aan het werk. Dat was een goede leerschool hoor, daar leerde ik hard werken. Overigens heb ik uiteindelijk wel mijn diploma gehaald al heb ik het examenjaar wel over moeten doen.
Eerst deed je zes jaar ervaring op bij twee verschillende werkgevers?
Willem Duinkerken, ook een bekende naam in deze contreien, kreeg lucht van het feit dat naar school gaan niet mijn ding was en hij regelde toen een bbl-plek bij zijn werkgever C-Nautical in Sappemeer. En zo belandde ik in het constructiewerk.
Toen Willem naar SEC Groningen verkaste, ben ik hem qua werk achterna gegaan en ik heb daar tot mijn 22e als constructiewerker gewerkt. Daarna volgde nog dik een half jaar bij De Splinter Blokhutten & Tuinmeubelen in Roodeschool en daar kwamen de gedachten…
Johan, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Ja, wat kun je zoal in het kort over jezelf vertellen? Johan Reinders is de naam, 49 jaar en ik ben sinds 2019 de eigenaar van Reinders tegel- en timmerwerk in Loppersum. Getrouwd met Hanneke en samen zijn we de trotse ouders van drie dochters.
Ik ben geboren in Winschoten maar nog voor mijn eerste jaar verhuisde het gezin Reinders, ik heb nog een broer en een zuster, reeds naar Loppersum. Toen Hanneke en ik gingen samenwonen, hebben we nog een poosje in Stedum gewoond maar inmiddels wonen we al weer lange tijd in Loppersum. En sinds 2021 is dat aan het Wijmerspad in hetzelfde huis als waar ik opgegroeid ben. Het bevalt ons hier prima.
In je jonge jaren al gedacht dat je het tegelwerk in zou gaan?
Niet helemaal want na de lagere school ging ik naar de LTS in Delfzijl waar ik voor de timmerrichting koos. Vervolgens ging ik, na mijn diploma te hebben gehaald, naar de SSPB in Hoogezand, waarbij SSPB staat voor Stichting Samenwerkingsverband Praktijk Bouw waar ik wekelijks vier dagen werken combineerde met één dag school. In de praktijk kennis opdoen, dat werkte voor mij het beste.
Eerst heb je bij meerdere werkgevers de fijne kneepjes van het vak op mogen doen?
Qua werkgevers valt het best mee. Tijdens de opleiding werkte ik voor Jurriens, een groot bouwbedrijf dat opdrachten door het hele land had. Ik was vervolgens negentien jaar toen ik bij aannemersbedrijf Roorda & Veldman in Ten Post aan de slag kon. Mooie herinneringen komen boven, zittend aan de keukentafel op vrijdagmiddadg met gekookte eieren, kaas, worst en een dikke pot bier.
Daar heb ik vervolgens de fijne kneepjes van het vak geleerd. En dat niet alleen op timmergebied maar zeker ook qua tegelwerk. We werkten veel voor woningbouwstichtingen maar kwamen ook wel bij particulieren thuis en ik heb in die tijd de nodige badkamerverbouwingen uitgevoerd en nieuwe badkamers aangelegd.
Maar we zaten ook wel in oude panden hoor, bijvoorbeeld voor restauratiewerkzaamheden. Veel variatie dus en dat maakte het werken voor Roorda & Veldman ook zo leuk. Ik kreeg er de nodige verantwoordelijkheid en ging vaak alleen op pad.
Je komt uit een ondernemersgezin toch?
Dat mag je gerust stellen. Geert Jan Reinders, hij is inmiddels bijna 75 jaar, kennen veel mensen uit de regio vast wel als eigenaar van Aristo Promotions. Maar…
Jonny, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Hier tegenover je in Lewenborg zit een echte stadjer. Ik ben 57 jaar geleden geboren in de Oosterpoort en 29 jaar geleden hier in het Kluisgat komen wonen en dat bevalt nog steeds prima.
Ik woon hier al weer jarenlang samen met Marjolein. Mijn beide zoons van 26 en 29 jaar zijn ook in de stad blijven wonen Als ik mijzelf in enige zinnen qua karakter mag typeren dan zie ik mijzelf als een sociaal persoon die altijd bereid is om anderen te helpen.
Vroeger altijd schilder cq. glaszetter willen worden?
Nee, ik had aanvankelijk een ander beroep in gedachten. Ik heb namelijk een opleiding tot automonteur gevolgd omdat ik altijd interesse in auto’s en motoren heb gehad. Mijn vader had vroeger een binnenvaartschip en we waren vaak aan het sleutelen en reviseren met de motors .
Maar na mijn militaire dienstperiode was daar de vacature bij een glasgroothandelsbedrijf waarnaar ik succesvol solliciteerde. Zo kwam ik dus in eerste instantie in de glashandel terecht, het ging en gaat mij er goed naar de zin.
Inmiddels breng je al bijna 40 jaar werkervaring met je mee?
Ik heb voordat ik bij Cor Pettinga in dienst kwam, zo’n vier a vijf werkgevers gehad. Allemaal in de glashandel en allemaal in Groningen. Ik heb nooit een dag thuisgezeten. In de glaswereld kent iedereen elkaar en wanneer je goed werk aflevert dan bouw je vanzelf een goede naam op, ook buiten je eigen regio.
Zo heb ik bijvoorbeeld elf jaar lang voor een 24/7 glasservice bedrijf gewerkt en daar leer je prima zelfstandig te functioneren want je moet alle voorkomende werkzaamheden zelf regelen en inplannen. Daar bleek dat dit mij goed af ging.
Waarvan vele jaren bij Pettinga?
In 2009 heb ik de overstap naar Cor Pettinga Glas- en Schilderwerken in Winsum gemaakt. Zij waren toen bezig met een groot project en hadden nieuwe mensen nodig en ik was toe aan een nieuwe uitdaging. Dat paste dus precies. Gaandeweg bleek dat ik een heel goede klik had met de tien jaar oudere Cor.
Na verloop van een aantal jaren ging het er wel eens over of ik het bedrijf over wilde nemen. We bespraken onderling van alles en hij nam mij ook met veel beslissingen mee en qua werkzaamheden nam ik steeds meer van hem over. Dat maakte het voor hem ook allemaal wat makkelijker…
Wouter, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Wouter Korhorn is de naam, 41 jaar, opgegroeid in Kloosterburen en in 2010 in Leens neergestreken. Ik ben in 2012 getrouwd met Diane Wiersum en samen zijn we de trotse ouders van twee dochters: Carlijn (2014) en Florien (2017). Ik werk fulltime als facilitair coördinator op Noorderpoort in Groningen en daarnaast heb ik mij op 1 juli 2025 met Dronevlucht Hogeland ingeschreven bij de Kamer van Koophandel in Groningen.
Vertel eens iets over je werkleven ‘voor en naast de dronevluchten’?
Een echte leerder ben ik nooit geweest maar toch heb ik op 19-jarige leeftijd mijn MBO-diploma Facilitair gehaald om vervolgens in 2003 direct aan het werk te gaan. De kleine twintig jaar daarop ben ik als catering-, bedienings- en facilitair medewerker aan het werk geweest. Onder andere twee periodes bij Willibrord in Kloosterburen en ik heb zelfs nog enige maanden in Den Haag gewerkt voor een Novotel Hotel. De laatste dertien jaar werkte ik als cateringbeheerder voor Beijk Catering.
Ik was zo’n vijf jaar geleden toe aan een nieuwe uitdaging en besloot te solliciteren naar de functie van facilitair medewerker bij Noorderpoort. Dat lukte gelukkig al heb ik in het begin nog wel enige maanden in de catering gewerkt. Maar na intern een leidinggevende-opleiding te hebben gevolgd ben ik nu één van de vier clustercoördinatoren van Noorderpoort en dat bevalt prima!
In 2020 ontdekte je een nieuwe passie?
Dat moet inderdaad zo rond die tijd geweest zijn en ik werd hierbij op de camping aangestoken door mijn zwager en schoonvader die beiden een drone bij zich hadden. Ik heb toen zelf eerst een kleine drone gekocht maar die werd al snel ingeruild voor een grotere. In 2023 heb ik aan het Noorderpoort een opleiding tot dronepiloot gevolgd met drie certificaten tot gevolg waardoor ik dronevluchten mag maken met drones die maximaal vier kilo wegen.
Ik begon die dronevluchten steeds interessanter te vinden en het werkt voor mij ook heel ontspannend. Daarbij leveren dronevluchten ook nog eens prachtige beelden op die ik vervolgens bewerkte tot video’s en foto’s. Ook daarin werd ik steeds handiger.
Wanneer zag Dronevlucht Hogeland vervolgens het levenslicht?
Omdat ik het maken van dronebeelden steeds mooier begon te vinden, ging ik er ook serieuzer naar kijken en in de loop der jaren werd ook het apparatuur steeds uitgebreider en professioneler. Toen de eerste opdrachtgever zich aandiende moest er een…
Marcel en Renskje, kunnen jullie jezelf in het kort even voorstellen?
‘Marcel Heinstra is de naam en ik ben 34 jaar. Een Eenrummer in hart en nieren en getrouwd met Renskje die ik ongeveer veertien jaar geleden heb leren kennen, met uiteindelijk drie kinderen tot gevolg. Ik ben sinds 2019 eigenaar van onze VOF.’
‘Ik ben Renskje Heinstra – Zijlstra en 37 jaar oud. Marcel had het al over onze drie kinderen waar we erg trots op zijn. Roan is tien, Lieke zeven en Jorn vier. Ik ben een Friezin van oorsprong en komt uit Munnekezijl. In 2022 ben ik mede-eigenaar geworden van Gebroeders Heinstra in Eenrum.’
Hoe zag jullie werkleven er voor de Gebroeders Heinstra uit?
Renskje: ‘Ik wist al vrij vroeg dat ik de verzorging in wilde. Na afronding van mijn MBO-opleiding Verzorgende IG heb ik bij Twaalfhoven en Zonnehuisgroep Noord gewerkt en wel in Zuidhorn en Leens. In coronatijd heb ik nog een kort uitstapje naar de GGD gemaakt waarvoor ik op Kardinge destijds flink aan het vaccineren was. Dat was toen prima te combineren met ons jong gezin.’
‘En ik wilde vroeger aanvankelijk de transportsector in. Maar dat werd mij afgeraden door mijn opa die stelde dat alleen internationale chauffeurs een goed inkomen hadden maar daar stond tegenover dat ze nooit thuis waren. Toen bedacht ik dat ik dan maar planner moest worden maar tijdens mijn eerste vakantiebaantje in restaurant Abrahams Mosterdmuseum wisten de koks mij te overtuigen dat ik een horecaopleiding moest gaan volgen.
Dat heb ik toen gedaan aan het Noorderpoortcollege die ik versneld heb afgerond. Daarna werd ik kok in het Mosterdmuseum en ik ben er zelfs drie jaar bedrijfsleider geweest. Een hele leuke maar zeker ook leerzame tijd waar ik nu nog profijt van heb. Daarna werd ik teamleider bij energiemaatschappij Nuon waar ik zo’n twintig man personeel aanstuurde. Vervolgens kwam ik in de kachelbranche terecht.’
Wanneer zag jullie bedrijf het levenslicht?
Na verloop van tijd voelde ik dat het tijd was om een nieuwe stap in mijn carrière te zetten. Vervolgens nam ik een rigoureus besluit. Ik had al enige maanden over een eigen bedrijf nagedacht en in 2019 was het zover. Ik wist mijn vijf jaar jongere broer ook te enthousiasmeren maar hij hield wel zijn baan in de waterbouw aan. En zo zag in 2019 Gebroeders Heinstra Kachels en Haarden het levenslicht.
(Schoon)Broer Patrick ging op den duur voor…
Remko, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Remko van der Sluis is de naam en ik ben 46 jaar. Van oorsprong een Stadjer, maar in 2002 naar Zuidwolde verhuisd. Ik woon samen met Ellen en samen zijn we de trotse ouders van twee tieners: een zoon en een dochter. Ik werk als zzp’er met mijn eigen bedrijf, VDS Vastgoed Diensten. Daarbinnen ben ik enerzijds bouwkundig inspecteur voor de woning- en utiliteitsbouw en anderzijds communicatieadviseur voor woningbouw en leefomgeving.
Als inspecteur houd ik mij bezig met gebouwschade-inspecties, conditiemetingen, keuringen en opleveringsprocessen – in Groningen heeft dat vaak met aardbevingsschade te maken. Als communicatieadviseur richt ik mij op heldere communicatie en bewonersbetrokkenheid rond bouw- en leefomgevingsprojecten. Dit doe ik vanaf 2020; voorheen werkte ik bij verschillende projecten binnen diverse (semi)-overheidsinstanties en daarvoor bij de ING. In mijn vrije tijd ben ik als vrijwilliger lekker actief in Zuidwolde.
Het Boeskoolfestival wordt georganiseerd door Stichting Platform Zuidwolde, waarvan jij een van de bestuursleden bent?
Stichting Platform Zuidwolde is in 2022, na de coronatijd, opgericht. Het platform ontstond omdat de sociale cohesie binnen ons mooie dorp tijdens die periode wat onder druk was komen te staan, en dat is natuurlijk funest voor het dorpsleven. Met Marije van der Sluis (geen familie) ben ik grondlegger van de stichting. Samen hebben we sindsdien talloze projecten en activiteiten opgestart, met een breed palet aan vrijwilligers om ons heen.
De directe aanleiding was het project Het Akkerveld, het ontmoetingsveld en tevens de speeltuin in Zuidwolde. Iets wat al jaren een gekoesterde wens was en in de coronatijd een van de weinige plekken waar mensen nog bij elkaar konden komen. Dat project had een rechtsvorm nodig om subsidies te kunnen aanvragen. Omdat die rechtsvorm toch in wording was, hebben we meteen een koppelkans gegrepen: er leefde namelijk ook de wens om het Boeskoolfestival nieuw leven in te blazen. Voor dat festival zijn Hugo Zuurveen en Dimitri Boschma ook ingestapt, zodat we een volwaardig bestuur hebben.
Wat streeft Stichting Platform Zuidwolde eigenlijk na?
De belangrijkste functie is de faciliterende rol die wij bieden. Stel, iemand heeft een goed idee of wil iets leuks organiseren, maar heeft geen zin in de bestuurlijke rompslomp die daarbij komt kijken. Om daar een weg in te vinden, kan men ons benaderen.
Zo hebben wij dorpsgenoten ondersteund die een gezamenlijke iftar-maaltijd voor de dorpsinwoners hebben georganiseerd. Ook in de fraaie middeleeuwse kerk in het…
Jan, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Jan Ekster is de naam en ik ben 57 jaar. Getrouwd met de oorspronkelijk uit Kloosterburen afkomstige Mariël. Samen zijn we de trotse ouders van twee dochters van 23 en 21 jaar die beiden in Groningen wonen.
Ik heb bijna mijn hele leven in Leens gewoond. De HBO-studie textielmanagement bracht mij tussendoor twee jaar naar Doorn en daarna heb ik in Enschede nog twee jaar voor een herenmodezaak gewerkt. Zo rond mijn 25e ben ik in de zaak van mijn ouders opgenomen.
Altijd al een eigen winkel willen hebben?
Dat heeft altijd wel tot de mogelijke opties behoord maar ik wist vroeger aanvankelijk niet precies wat ik wilde gaan doen. Op school vond ik bijvoorbeeld het vak marketing heel leuk en daar wilde ik ook wel verder in. Ik was vroeger wel enigszins modebewust maar ging er niet helemaal in op. Wel ging ik in de schoolvakanties met de stoffeerders mee op pad en dan leer je vanzelf het nodige.
Op mijn 25e heb ik de knoop doorgehakt en ben ik in het ‘familiebedrijf’ opgenomen. Daarmee was ik de vijfde generatie van de Eksters die zich met de winkel bezighield. Tegenwoordig runnen Mariël en ik de zaak dus samen.
Wanneer zag Ekster Mode & Wonen het levenslicht?
Daarvoor moeten we maar liefst 130 jaar terug in de tijd. In 1896 of 1897 opende mijn over-, overgrootmoeder, ik hoop dat ik het zo goed zeg, in Leens aan de Valge een winkeltje van waaruit van alles verkocht werd. Ze was weduwe geworden en er moest brood op de plank komen. In de jaren erna ging de zaak vervolgens over van vader op zoon en dat dus vijf generaties lang.
Werd de mode direct met de woningstoffering gecombineerd?
In de allereerste beginjaren werden er onder andere veel huishoudelijke artikelen verkocht. Maar in de vijftiger jaren van de vorige eeuw was het heel normaal dat een winkel meerdere artikelen en diensten tegelijk aanbood. Er werd destijds bijvoorbeeld textiel aangeboden wat gebruikt kon worden voor kleding maar ook voor verschillende soorten vloerbedekking.
Het specialiseren in een bepaalde richting gebeurde pas vele jaren later. Wij hebben tegenwoordig de beschikking over een grote verkoopoppervlakte waarbij de mode- en de woninginrichtingafdeling duidelijk van elkaar gescheiden zijn.
Op modegebied kan iedereen bij je terecht?
Wij richten ons vooral op dames- en herenkleding en wel in alle soorten en maten.…
Dames, kunnen jullie jezelf in het kort even voorstellen?
‘Elvira Stoppels is de naam en ik ben 24 jaar. Van oorsprong kom ik uit Spijk maar vorig jaar hebben mijn vriend en ik een huis in Woldendorp gekocht. Naast mijn leuke partner woon ik daar ook nog samen met onze hond. Als bloemiste van Fellery Flowers is tuinieren mijn grootste hobby en dat is natuurlijk een grote pre.’
‘Ik ben Hester de Vries, geboren en getogen in Middelstum en 39 jaar. Trotse moeder van dochter Noa (11) en zoon Jesse (7). Zingen is al van jongs af aan mijn grote hobby en als ik de kans krijg dan doe ik graag mee met muzieksessies zoals die bijvoorbeeld regelmatig op Ewsum georganiseerd worden. Ik ben de kapster van dit gezelschap onder de naam Hairstyling by Hester.’
‘En dan heb je nog Marieke Bos-Vegter voor je zitten. Ik ben 34 jaar, getrouwd en moeder van drie kinderen, waaronder een tweeling, van zes en drie jaar oud. Ik kom oorspronkelijk ook uit Spijk en heb zelfs nog tegenover Elvira gewoond. Sinds zeven jaar wonen we op Fraamklap, daar waar vroeger Job de Winter woonde. Mijn hobby’s zijn naaien en tuinieren en met mijn onderneming Snoet en Sproet verkoop ik onder andere baby- en kinderkleding.
De eerste maanden van Buitengewoon Dichtbij zijn voorbijgevlogen en hoe kijken jullie daarop terug?
De officiële opening was inderdaad op 1 november 2025 en dit was een geweldige dag. Al met al is het ons meegevallen maar omdat dit concept voor ons alle drie nieuw was, betekende het wel veel pionieren, uitproberen qua opstelling en inrichting en uitzoeken wat nu het beste past. We hebben de inrichting regelmatig veranderd maar hebben nu steeds meer het idee dat alles staat.
Het was wat dat betreft ook wel een heel hectische periode waarbij we ook onderling natuurlijk aan elkaar moesten wennen. Gelukkig was de klik er vanaf het begin tussen ons drieën. En dus kunnen we ook onderling ideeën uitwisselen en wordt de zaak regelmatig verfrist en ververst.
Hoe hebben jullie elkaar eigenlijk gevonden?
De vraag naar de invulling van een groter winkelpand werd in Middelstum vorig jaar uitgezet door de plaatselijke handelsvereniging. Daar reageerden destijds vijf ondernemers op en waren daar de eerste gesprekken. Toen die plannen door omstandigheden niet door konden gaan, zagen we dat dit pand aan de Grachtstraat opnieuw in de verhuur zou komen. En toen ging…
Greetje, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Je hebt in ons voorgesprek gehoord dat ik een geboren en getogen Bedumer ben en ik woon hier al 56 jaar. Getrouwd met Ab Bolt en we zijn de trotse ouders van onze twee nog thuiswonende zoons Sander (24) en Bram (20).
Ab en ik hebben samen ooit een installatiebedrijf gehad en daarnaast werkte en werk ik nog steeds al weer jarenlang voor netbeheerder Enexis. Eerder als strategisch adviseur energietransitie en sinds september vorig jaar ben ik manager projecten en engineering van de noordelijke hoofdspanningsstations. Naast ons gezin en een drukke baan, maak ik ook graag tijd vrij voor vrijwilligerswerk en ik vind het hierbij leuk dat je in dat kader langskomt om aandacht te besteden aan de Lichtweek hier in Bedum.
Ben je al lang voorzitter van de Stichting Lichtweek Bedum?
Eigenlijk al vanaf het begin en dat komt mede door hele mooie jeugdherinneringen aan vroegere lichtweken in Bedum waarbij ik met pa in de auto al die mooie straten bij langs ging en op de kermis genoot van bijvoorbeeld een oliebol. Ik miste deze gezelligheid en heb eerst eens in de buurt gepolst of dit gevoel gedeeld werd.
We hebben het nu over het jaar 2013 en met een viertal dames zijn we eens verder gaan polsen en netwerken, onder andere via Facebook, en dat leidde in 2014 tot de eerste Lichtweek sinds lange tijd. Dat was direct een groot succes want er deden zo’n veertig straten mee. Het smaakte naar meer en na de tweede editie in 2016 besloten we om de Stichting Lichtweek Bedum op te richten waarvan ik de voorzitter werd. En dat ben ik nu nog steeds, maar na 12,5 jaar zou ik wel graag het voorzittersstokje eens over willen dragen.
Gelukkig sta je er niet alleen voor?
Zeker niet, want we zijn nu een vijfkoppig bestuur maar door het ontbreken van een secretaris doe ik deze functie er noodgedwongen nog bij. We hebben in de persoon van Jeroen Reinders gelukkig wel een nieuwe penningmeester gevonden. Jeanette Rozema beheert onze socials en Ginet Walraven is er voor de marketing en de website.
En dan is daar nog algemeen bestuurslid Ciska Postma die sinds kort de gelederen is komen versterken. De dochter van Ginet, Denise, ondersteunt ons met alle zaken die betrekking hebben op de jeugd. Tijdens de Lichtweek zelf maken we dankbaar gebruik van de…
Chris, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Chris Slager, 53 jaar, geboren in Loppersum en na een korte tussenstop van twee jaar in Middelstum, begin jaren tachtig in Bedum neergestreken. Samenwonend met Ellen aan de Noordwolderweg en we zijn de trotse ouders van dochter Anne en zoon Mart. Ik ben makelaar van beroep en mijn werk is ook grotendeels hobby. Daarnaast padel ik graag, kijk regelmatig naar een voetbalwedstrijd en zoek graag de gezelligheid op.
Vroeger ooit gedacht dat je makelaar zou worden?
Niet bepaald want ik ben nog aan een studie fysiotherapie begonnen die ik niet heb afgemaakt. Ik ging daarna eerst maar mijn militaire dienstplicht vervullen en had daar genoeg tijd om over mijn toekomst na te denken. Een beroepentest wees uit dat ik het beste de commerciële kant uit zou kunnen gaan. In 1995 ging ik vervolgens voor de tweejarige HBO-opleiding Makelaardij, Assurantiën en NIMA. Omdat ik nu goed voor ogen had welke kant ik op wilde, ging deze opleiding mij makkelijk af.
Eerst bij diverse werkgevers de nodige ervaring opgedaan?
In 1997 begon ik bij Groeneland Verzekeringen in Groningen en aansluitend twee jaar bij Brandsma Makelaardij en verzekeringen waarbij ik het verzekeringswerk combineerde met de functie van assistent-makelaar.
Vervolgens werd ik bij Wijnstra Makelaardij zelfstandig makelaar en zeven jaar later maakte ik de werkswitch naar Bruintjes en Keurentjes in Bedum waar ik tot 2013 als makelaar gewerkt heb. Ik heb bij deze vier werkgevers een goede maar ook wel harde leerschool gehad, zeker tijdens de economische crisis.
Wat is er zo mooi aan het vak?
Het contact met de mensen springt er bovenuit, je moet in dit werk een mensenmens zijn. Daarbij is in de makelaardij geen dag hetzelfde en door deze variatie weet ik nooit hoe mijn agenda er de volgende dag uitziet. En je komt ook nog eens op de mooiste plekjes op het Hogeland.
Daarbij voorzien we natuurlijk in een behoefte. Iemand wil graag zijn of haar woning kwijt of wil graag eentje kopen en wanneer dit lukt dan is dat vaak een feestelijk moment. Maar je moet wel stressbestendig en flexibel zijn want je schaakt vaak op meerdere borden tegelijk en je hebt natuurlijk te maken met harde deadlines. Maar ik ga nog steeds alle dagen met veel plezier aan het werk.
Maar toen was daar begin 2014 de overstap naar zelfstandigheid?
Ik heb de tweede helft van 2013 gebruikt…
Marco, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Marco Boshoven is de naam en ik ben 53 jaar geleden geboren in Amersfoort. Echter opgegroeid in Zeeland en ik heb daar kort in Goes gewoond en later in Zierikzee. Daar is bij mij de liefde voor het water en de natuur ontstaan. Ik was vroeger vaak aan het surfen en het zwemmen en was bijna altijd wel buiten te vinden.
Ik wilde vroeger eigenlijk wel piloot worden maar daarvoor ben ik te lang. Ik koos vervolgens voor de sport en ging in Goes naar het CIOS om vervolgens naar de Sportacademie in Zwolle te gaan. Op deze academie werd vervolgens na twee jaar de keuzerichting die ik wilde volgen stop gezet en dat bracht mij naar de stad Groningen. Hier ben ik mij gaan hechten aan de stad en provincie.
Inmiddels woon ik met veel plezier samen met mijn van oorsprong Limburgse vrouw, waarmee ik al bijna dertig jaar samenwoon, in de Reitdiephaven. Vlakbij het water inderdaad, het woont er fantastisch. En, niet onbelangrijk voor dit verhaal, ik ben manager sales & relaties voor het WEC in Lauwersoog waar ik mij bezighoud met de commerciële kant van de organisatie. Met zakelijke evenementen, het aangaan van duurzame relaties met allerlei betrokken partners en het sponsorbeleid.
Wat heb je zoal qua werk voor je komst bij het WEC gedaan?
Het commerciële heeft er, naast het sportieve gedeelte, altijd wel ingezeten. Zo heb ik bijvoorbeeld tijdens mijn studie bij een indoorskischool gewerkt in Groningen waarbij ik de winkel met skimaterialen onder mijn hoede had. Ik heb een tijdje in de automotive gewerkt, onder andere als vertegenwoordiger en vervolgens als productmanager en later als salesmanager voor de BeNeLux. Daarna werd ik bedrijfsleider bij Martini Media in Groningen, voor dit bedrijf heb ik ruim acht jaar gewerkt.
Maar toen kwam er in Pieterburen een hele mooie vacature vrij?
In die tijd werd ik vijftig, haha. Een mooi moment om na te denken over wat ik qua werk de rest van mijn leven wilde gaan doen. Ik had het prima naar de zin bij Martini Media en tevens een goede band met de eigenaar. Voor mijn werk was ik veel in gesprek met fondsenwervers van allerlei goede doelen en toen bedacht ik mij dat het toch wel heel leuk zou zijn om in deze tak te werken.
Veel van die organisaties zitten in de Randstad maar…
Arjan en Stephan, kunnen jullie jezelf in het kort even voorstellen?
‘Arjan Blokzijl is de naam, ik ben 47 jaar, getrouwd en trotse vader van twee dochters van 18 en 14. Geboren in Veendam maar op mijn vierde naar Bedum verhuisd. Van beroep QHSE-coördinator bij de Elzinga Groep in Uithuizermeeden na eerder lange tijd als operator en teamleider bij Niemeijer en Vast Banket te hebben gewerkt. En naast mijn werk nog druk met de studie hogere veiligheidskunde.’
‘En ik ben Stephan Bolhuis en wanneer dit interview online komt nog net 45. Geboren en getogen in Wehe-den Hoorn en inmiddels al weer zestien jaar in Bedum wonend. Getrouwd en trotse vader van twee zoons van 14 en 11 jaar oud. Ik ben inmiddels alweer zes jaar sporthalbeheerder van De Beemden na eerder negentien jaar barman te zijn geweest in hetzelfde gebouw.’
Wat kunnen jullie over het ontstaan van Bedum Beach vertellen?
Stephan: ‘Aan de bar hoorde ik regelmatig verhalen over eerdere edities van het beachvolleybal in Bedum en daarbij de opmerking dat het mooi zou zijn wanneer dit evenement terug zou keren. Toen ik dat steeds vaker hoorde, hebben we in 2012 de stoute schoenen aangetrokken en met de nodige DIO-vrijwilligers de boel weer opgestart waarbij Ap ten Have, Koert Smit en ik de kartrekkers waren.
Voor ons was het vanzelfsprekend dat het evenement op het Versplein plaats moest gaan vinden, mooi centraal in het dorp. Anders zou het vast alleen een volleybalpubliek trekken wanneer we het bij de sporthal zouden organiseren en we wilden er toen al een dorpsfeest van maken. Waar we van te voren op 25 deelnemende teams gokten, waren dat er gelijk 40. Direct een groot succes dus!’
Het mooie evenement wordt door vele DIO-vrijwilligers gedragen?
Inmiddels bestaat de Bedum Beach-commissie uit zeven kartrekkers maar ook uit zo’n vijftien man barpersoneel, twaalf scheidsrechters bij het jeugdtoernooi en dan heb je nog de op- en afbouwploeg. Gezamenlijk komen we dan uit op zo’n vijftig tot zestig vrijwilligers, bijna allemaal actieve DIO-leden.
De commissie bestaat naast de eerder genoemde namen verder nog uit Ruben Homan, Wilfred Bronsema en Edwin Lap. De meeste vrijwilligers draaien al jaren mee. Vaak zijn die mensen die voor het eerst komen kijken direct verkocht en doen de volgende editie vervolgens mee als vrijwilliger of als actief deelnemer.
Wat staat er 19 en 20 juni allemaal weer op het programma?
Op donderdag wordt door Loonbedrijf…
Jaap, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Voor je zit een op en top Middelstummer die hier al zijn hele leven woont. Ik ben 71 jaar en heb een geregistreerd partnerschap met Petra Klinkhamer. Gezamenlijk hebben we zes kinderen en zeven kleinkinderen. De jongste telg is twee jaar en woont in Amerika.
Ik ben belastingambtenaar geweest en heb al met al 47,5 jaar bij de Belastingdienst in Groningen gewerkt. Op 1 januari 2019 ben ik met pensioen gegaan en dat bood ruimte voor nieuwe activiteiten. Ik ben al vanaf mijn jonge jaren diverse soorten vrijwilligerswerk gaan doen en heb reeds voor de officiële oprichting aangegeven wel coördinator van het Dorpsloket te willen worden omdat een voorziening waarin mensen elkaar helpen en steunen nog ontbrak in Middelstum.
Het Dorpsloket is onderdeel van de nieuwe dorpscoöperatie Dorpskracht Middelstum e.o.?
Dat klopt inderdaad en Dorpskracht is eind 2024 ontstaan uit de fusie tussen Dorpscoöperatie MiddelSoam en de Stichting Dorpsbelangen Middelstum. Beide organisaties hadden natuurlijk altijd al een gezamenlijke doelstelling en missie en dat was het behartigen van de belangen van alle inwoners uit ons dorp. Door de bundeling, ook van de vrijwilligers, is Dorpskracht Middelstum hiertoe nog beter in staat. Het was dan ook logische stap.
Dorpskracht Middelstum stuurt de nodige werkgroepen aan?
Misschien is het leuk om de huidige bestuursleden nog even te benoemen. De voorzitter is Yke Toepoel, Christa Oosterhoff vervult de rol van secretaris en zit namens het Dorpsloket in het bestuur, Jan van der Kooi is penningmeester, Gerry Hazekamp algemeen bestuurslid en dat geldt ook voor Julia Toonen die zich ook bezighoudt met pr-werkzaamheden.
Gezamenlijk stuurt dit vijfkoppig bestuur in totaal twaalf werkgroepen aan. Die werkgroepen opereren zelfstandig maar meerdere hebben wel een coördinator die weer in verbinding staat met het bestuur. Ik ben bijvoorbeeld het aanspreekpunt namens het loket. Het gaat te ver om alle werkgroepen bij langs te gaan maar neem gerust het linkje op naar de website voor aanvullende informatie: https://dorpskrachtmiddelstum.nl/werkgroepen//.
Jij bent één van de zeven kartrekkers van het dorpsloket?
Toen er in 2018 een enquête rondging door het dorp over een soort van dorpsvisie voor de toekomst waarin het ook ging over de opzet van een dorpsloket, heb ik mij dus direct als mogelijke coördinator opgegeven. Niet veel later is door de vele positieve reacties Dorpsloket MiddelSoam opgericht, tegenwoordig onderdeel van Dorpskracht Middelstum. Ons logo van toen, met daarop afgebeeld poppetjes…