Het is zondagmiddag en een aarzelend zonnetje zet Middelstum en omstreken in een wat heldere aangezicht. Wanneer je stevig snuift en geen coke gebruikt dan ruik je bij wijze van spreken de lente al weer. De voorjaarsvlinders dartelen in mijn buik en ik start mijn fietsje voor mijn welhaast traditionele rondje Middelstum-Huizinge-Middelstum. Al filosoferend zie ik in de de sloten de laatste restjes ijs die je doen terugdenken aan de barre winter van 95/96, toen de elfstedenkoorts hoog opliep en het voetbal op een betrekkelijk laag peil stond.
Ik ben niet zo’n winterman. Sommige krijgen de kriebels wanneer de temperatuur beneden de nul graden daalt en sprinten naar boven om de ijzers uit het vet te halen. Ik duw ze er liever wat verder in. Mijn laatste schaatstocht dateert al weer van enige jaren geleden. De heenweg naar Onderdendam ging nog maar de terugweg heb ik welhaast met mijn enkels over het ijs voltooid. Dat was toen geen succes.
Toen mijn sportvrienden dan ook op een zaterdagmiddag aankondigden om op de schaatsen de imposante afstand naar Tinus en Eeke af te leggen, besloot ik om die afstand maar per fiets te overbruggen. Genietend van de specialiteit van het huis, de door Eeke zeer smakelijk bereide gehakt- annex biljartbal die je naar iets drinkbaars doen smachten, hoor je dan al die heroïsche schaatsverhalen aan. Zo was er een man uit Australië, geboren en getogen in Groningen, die in 38 jaar niet meer in Nederland geweest was maar die nu speciaal voor het schaatsen was overgekomen. Flip en Zenga hingen met een flesje bier aan hun lippen aan man’s droge lippen.
‘Wat jong?’, brult onze oud – en immer correct vlaggende – grensrechter Pieter Kruizinga naar rappers delight Koelio die ook al hapt in zo’n megabal en daardoor moeilijk te verstaan is. Jantje P. en ondergetekende liggen bijna schuddebuikend onder de tafel. Jari ligt ondertussen in de clinch met Rieks, bekend van zijn hond Bobby die een pistool onder aan zijn vege lijf heeft hangen, omdat hij op Rieks zijn brommer weer naar huis wil.
Al klaverjassend kijk ik op mijn Rolex en zie dat het de hoogste tijd is om naar huis te gaan. Weer een voetballoze zaterdag die in sneltreinvaart voorbij is gegaan. Gezien de kou schakel ik door naar de vijfde versnelling terwijl mijn sportvrienden al lallend in de duisternis van de Westerwijtwerdermaar verdwijnen….
Zo maar een zaterdagmorgen in…
Oude doos
De winterstop is in aantocht. De meeste ploegen moeten nog 1 of 2 speelronden afwerken alvorens de voetballers hun voetbalschoenen even in een hoekje kunnen gooien. Voor mij de tijd om even weer de oude doos in te duiken. Dat had ik beter niet kunnen doen, bedenk ik mij, als ik het wedstrijdverslag terug lees.
De reden dat ik mijn oude plakboeken weer eens tevoorschijn haalde was een min of meer toevallige ontmoeting met de tegenwoordig in Spijk wonende Pieter Smit, ambassadeur van de Rabobank. Ik kwam hem vorige week tegen tijdens het starterscafé, georganiseerd door de Rabobank, in Appingedam. Via de daar ook aan aanwezige Pieter Klaver van steakrestaurant ‘De Kleine Munt’ was het voetbalbruggetje snel gevonden.
Na afloop van deze min of meer verkapte netwerkborrel praatten Pieter Smit en ik nog even door. De mooie streekderby’s uit de jaren ’90 kwamen ter sprake. Inderdaad de derby’s waar Jack Suiveer met zoveel voetballiefde over kan schrijven. Pieter bleek regelmatig tegen de V.V. Middelstum gevoetbald te hebben, eerst met Stedum, later met Poolster. Uiteraard kwam de naam van voetballegende Willem Koopman ook nog even ter sprake. Dat gaat automatisch zo wanneer je de wedstrijden uit de negentiger jaren analyseert.
Dit seizoen kruisen Middelstum en Poolster ook weer de degens. Nu in de 4e klasse. Poolster degradeerde vorig seizoen uit de 3e klasse maar draait nu weer lekker bovenin mee. Middelstum doet het dit seizoen ook niet onverdienstelijk. Momenteel staan ze 7e, na het vorig seizoen maar net boven de degradatiestreep geëindigd te zijn. Eerder dit seizoen won Poolster nipt met 0-1 van de blauwhemden.
Zeventien jaar geleden trokken de Spijksters ook aan het langste eind. Ze wonnen toen met 4-2. En wat ik al bevroedde bleek waar te zijn. Pieter Smit deed toen ook mee en elimineerde samen met zijn ploeggenoten ons team dat toen nog onder leiding stond van Rob Schuijl. Veel kan ik mij gelukkig niet meer herinneren van deze wedstrijd. Waarschijnlijk heb ik deze pot ergens ver weg gestopt in mijn hersenpan. Wat mij nog wel bijstaat waren de rappe jongens van Uilhoorn.
Trainer Schuijl wond er toen geen doekjes om na afloop. Hij brandde zijn verdediging en de toen nog zeer jonge keeper Zwerver (18 jaar in die tijd) finaal af. Ik denk dat Alwin dergelijke bewoordingen tegenwoordig niet meer zou pikken. Al verwacht ik ook niet dat de huidige trainer van Middelstum, de toen ook…
Je ziet het wel eens gebeuren op televisie. Een speler die zomaar neervalt en gereanimeerd wordt. En de impact die dat heeft op de omstanders. Nooit gedacht dat ik het zelf mee zou maken. Onderstaand relaas is een waarheidsgetrouwe weergave van een gebeurtenis die ik nooit zal vergeten. Ik heb getracht mijn indrukken van die avond op papier te zetten. Misschien matched het in detail niet helemaal met de werkelijkheid maar het zij zo. Met toestemming geplaatst van het slachtoffer en bedoelt om mensen en verenigingen wakker te schudden of wellicht tot nadenken aan te zetten…
Donderdag 30 augustus 2012
Als altijd verheug ik mij op de training. Het is deze avond niet anders en een aangenaam zonnetje vergroot mijn enthousiasme. Het weer en het feit dat het seizoen nog pril is doet het bezoekersaantal van deze training goed, een twintigtal lotgenoten tel ik snel even. Niet dat je je er veel van voor moet stellen. Een beetje een balletje rondtikken is voor de meesten al een warming up en daarna volgt steevast een partij.
Tot mijn vreugde zie ik dat na maanden blessureleed Ralf ook weer van de partij is. Net met de jongens genoten van een mooie vakantie op Mallorca. De bakkebaarden zijn iets langer dan normaal, het gezicht gebruind van de Spaanse zon. Als altijd lachend en pielend met de bal, 37 jaar oud ongeveer maar soms nog aandoenlijk kinderlijk jong van geest… Vroeger was ik stiekem wel een beetje jaloers op Ralf. Met zijn vrolijke uitstraling en vlotte babbel wond hij moeiteloos al het vrouwelijk schoon om zijn vingers…
Als altijd deelt Frans de partijen in. En je kunt zeggen van hem wat je wilt, meestal leidt dit tot spannende partijtjes tussen 2 ploegen die aan elkaar gewaagd zijn. Zo ook deze avond. Wel was het een ietwat gezapig partijtje waarbij wij te gemakkelijk een zorgvuldig opgebouwde 2-1 voorsprong weggeven en met 2-4 achter komen te staan.
Dan draait Ralf zich op 15 meter van de goal knap vrij. Ik verwacht een schot maar biedt mij voor de zekerheid toch even aan. Wat volgt is een bal van niets, Ralf onwaardig, die over de achterlijn rolt. ‘Wat is dit nou voor een bal jong’, hoor ik een medespeler roepen. Het antwoord maakt het tafereeltje nog ongeloofwaardiger. ‘Ik zag Bert vanuit mijn ooghoeken diep gaan, aldus Ralf’. Ik kon er smakelijk om lachen. Ik en diepgaan zijn…
Zestien seizoenen geleden speelden Middelstum en De Heracliden een stevig robbertje voetbal tegen elkaar. Volgens verslaggever Abel-Jan Darwinkel (vroeger bij mijn weten spelend bij VV Bedum en de broer van ex BV Veendam en FC Groningen keeper Egbert Darwinkel) won De Heracliden onverdiend. Daar gaan we dus maar van uit! Tegenwoordig staat deze derby helaas niet meer op het programma. Ik vrees dat dit ook nog wel even kan duren. De Heracliden is een stevige derdeklasser en draait met een team dat bulkt van de jonge talenten bovenin mee. Middelstum zwalkt als nooit tevoren en moet alle zeilen bijzetten om ook volgend seizoen weer hun opwachting in de 4e klasse te mogen maken.
Doelman Zwerver acteerde onzeker volgens Darwinkel. Dat zal ongetwijfeld te maken hebben met de ‘terugspeelbal’ van linksback Albert ‘Appie’ Mulder. Dit resulteerde uiteindelijk in de 0-1. Een goal die ook ik mij nog wel kan herinneren. Appie raakte de bal volkomen verkeerd, Alwin wist met een uiterste krachtinspanning het leren monster nog op de lat te tikken waarna Ronald Knol de bal voor een leeg doel voor het inkoppen had. Helaas was Zwerver zijn collega aan de overkant wel op dreef want hij wist schoten van Klaver en mijn persoontje tot corner te verwerken. Hier kan ik mij echter niets meer van herinneren.
Pieter Klaver sierde met een ‘actiefoto’ pontificaal de sportpagina. Het bijgevoegde onderschrift was echter niet zo fraai. ‘Pieter Klaver maait over de bal heen. Jan Vink is in de buurt’. Klaver werd in die tijd ook wel vergeleken met Ronald Koeman. ‘Sneeuwvlokje Klaver beschikt over een ziedend schot en is voor de duvel niet bang’, zo was toen in één van de wedstrijdverslagen te lezen. Tegenwoordig viert Klaver zijn successen als uitbater van Steakhouse ‘De Kleine Munt’ in Termunten. Insiders weten dat het hier om een absolute aanrader gaat!
Op de ‘actiefoto’ zien we op de achtergrond toenmalig Heracliden trainer Jan Postma. De man die in de nabespreking aangaf dat zijn ploeg geniepig op de counter had gespeeld. De Heracliden stond toen bekend om hun countervoetbal, iets waar trainer Postma al 3 jaar mee bezig was om dat er uit te halen. Ondanks drie balvaste en balvaardige spelers slaagde hij hier maar niet in. Voordat Postma trainer werd bij De Heracliden was hij ook enige jaren bij de VV Middelstum actief. Bewogen jaren met vele anekdotes…
Tal van bekende voetbalnamen uit die tijd…
Toch altijd leuk om met de kennis van nu terug te kijken op een wedstrijd van 16 jaar geleden. De ‘grootmachten’ FC LEO en VV Middelstum kruisten het vorige seizoen nog de degens met elkaar. In de laatste speelronde handhaafde FC LEO zich middels een zwaarbevochten gelijkspel in de 3e klasse ten koste van de blauwhemden. Middelstum stond rond 16.00 uur nog op een veilige 1-0 voorsprong tegen Gronitas en zou zich hiermee veilig hebben gespeeld. Helaas duurt een wedstrijd 90 minuten en uiteindelijk stond er om 16.20 uur 2-3 op het scorebord. Een domper van jewelste voor de mannen van trainer Frank Konneman want hierdoor degradeerde de ploeg naar de 4e klasse. Eigenlijk te laag voor een gerenommeerde club als VV Middelstum.
Zoals eerder aangegeven handhaafde de ploeg van de Middelstumer (!) trainer Zijlstra zich op het nippertje. Dit seizoen is FC Leo ingedeeld in de Friese klasse. Van te voren wisten de Leensters dat het een loodzwaar seizoen zou worden. Het Friese ‘vechtvoetbal’ ligt de jonge ploeg niet zo goed. Voeg daarbij nog het loodzwaar afscheid dat de club eind juni moest nemen van boegbeeld Mart Buikema die door een auto-ongeluk om het leven kwam. En die gebeurtenis is de spelers en begeleiderstaf van Leo niet in de koude kleren gaan zitten. Momenteel bungelt de ploeg van trainer Zijlstra troosteloos onderaan. Op de inzet is weinig aan te merken, vaak keert het geluk zich op beslissende momenten net even de verkeerde kant op. Zoals het een rode lantaarndrager nu eenmaal vaak overkomt.
De trainer Zijlstra verlaat de oranjehemden aan het einde van het seizoen om aan de slag te gaan bij zijn grote ‘oude liefde’, de VV Middelstum. Deze sterk verjongde ploeg zal nog alle zeilen bij moeten zetten om degradatie naar de 5e klasse te voorkomen. Iets wat wel heel triest zou zijn in het jaar dat de club zijn 80-jarig bestaan viert. Gelukkig is het nog niet zover maar de mouwen zullen na de winterstop stevig en hoog moeten worden opgerold. Trainer Konneman verdient een behouden afscheid en vaart want deze nog redelijk jonge trainer, 37 jaar, verkast het volgend seizoen naar zondag 2e klasse Peize. De club waar hij vroeger al een keer jeugdtrainer geweest is. Het bloed kruipt dus ook bij hem waar het niet gaan kan…
Terug naar 1997. Toen was Middelstum duidelijk de bovenliggende partij. Ik kan mij deze wedstrijd, gespeeld tijdens…
Aan deze wedstrijd denk ik met weinig plezier terug. Niet alleen door de ruime nederlaag tegen buurman Stedum maar ook door het feit dat deze wedstrijd mij mijn basisplaats kostte tijdens de volgende beslissende promotiewedstrijden naar de vierde klas. Ook pakte ik nog eens volkomen onterecht geel en kregen we hierdoor een penalty tegen. Bij een corner liep André Swieringa bij mij weg. Ik trok heel lichtjes aan zijn shirt. Theatraal stortte de boomlange en brede Clown kermend ter aarde. Alsof hij overreden werd door de vrachtwagen van Stedumer spits Wim van Zanten…
Arbiter Berghuis uit Appingedam trapte in dit huzarenstukje van de Sluwe Swieringa. Strafschop en een gele kaart. Verslaggever Cor Datema steunde mij ook niet echt in mijn mening, zou ik mij dan toch vergist hebben? En ik altijd maar denken dat deze wedstrijd door scheidsrechter Schut geleid werd. En als je dan ook nog eens met je kop op de foto in de krant verschijnt zetten ze er ook nog eens de naam van Allard Zoestbergen bij. Niet helemaal onbegrijpelijk want hij droeg in die tijd net zo’n modieuze bril… Ergens las ik ook nog iets over een fysiek sterker Stedum. Onbegrijpelijk toch als je het duo Knoop/Freeze vergelijkt met het tweetal Verkerk/Koster?
Gelukkig is het later allemaal goed gekomen. Een week later volgde de beslissingswedstrijd in de strijd om het periodekampioenschap, wederom tegen Stedum die ons in de eerste helft helemaal wegspeelde. Gelukkig stelden Goossen en Steendam orde op zaken en de 2-2 was voldoende om een promotiewedstrijd tegen Potetos af te dwingen. Deze werd uiteindelijk met 3-1 gewonnen waardoor promotie naar de 4e klasse een feit werd……
Ik heb Dennis Pieterman, voormalig speler van Corenos 1, regelmatig beloofd om een foto te plaatsen die op de voorpagina van het sportkatern van het Nieuwsblad van het Noorden stond. Hoe dit precies ontstaan is weet ik al niet eens meer. Volgens mij hadden we een dolletje toen we facebookvrienden werden. Ongeveer driekwart jaar later maak ik eindelijk mijn belofte waar. Ik hoop dat de sterspelers van weleer op deze ingescande foto nog te herkennen zijn. We hebben het dan over het jaar 1997, 16 jaar geleden alweer.
Voor diegenen met wie ik nu wekelijks train en voetbal is het nauwelijks te bevatten maar in die tijd speelde ik in het eerste elftal onder leiding van Gerke Kersaan. Kersaan had in die tijd een grenzeloos vertrouwen in mij als rechterflankbestrij(d/k)er. En ik zal het nog sterker vertellen, in het voetbalseizoen 1996-1997 werden we zelf kampioen en promoveerden we middels een 0-8 overwinning op CVSB Scheemda naar de derde klasse.
De wedstrijd tegen Corenos was een cruciale pot in de slotfase van de competitie zo lezen we in het verslag van de bekende sportverslaggever Paul Zweverink. Spits Bert van der Meer schoot Corenos nog wel naar 0-1 maar Wessel Steendam en Jan Jaap Zijlstra (na een bekeken voorzet van mijn persoontje maar dat staat natuurlijk nergens beschreven) tilden de blauwhemden uiteindelijk naar de overwinning. En daar viel weinig op af te dingen, aldus Zweverink. Wel was het een harde wedstrijd die in de tweede helft bij tijd en wijle dreigde te ontaarden in een wilde schop- en scheldpartij waarbij arbiter Haanstra vooral koos voor het bewaren van de goede vrede. Dat lukte hem wonder boven wonder nog aardig.
Helaas vond ik mijn naam niet terug in het lijstje van bovenmodale vierdeklas spelers. Deze eer kwam Jan Jaap Zijlstra, Wessel Steendam (die regelmatig zijn brilletje regenvrij moest poetsen), Ronnie Medema en Johnny Huizinga toe. Maar de actiefoto waarop Dennis en ik de voorpagina sierden maakte veel goed. Volgens mij heeft mijn tegenstander deze foto toentertijd nog opgevraagd en ingelijst. De foto had als onderschrift: ‘Bert Koster van Middelstum (links) wil de bal voorzetten, maar onder druk van Dennis Pieterman van Corenos zal de bal in het zijnet van de Roodeschoolsters verdwijnen’. Een licht teleurstellende tekst want zo lijkt het net alsof ik een totaal mislukte voorzet aflever terwijl in werkelijkheid Pieterman in een uiterste krachtinspanning de bal tot corner weet te verwerken.…
Sunshine, you make my day. No stress!
Starring:
Patrick Meijer, alias P.M. de Cock;
Kees van der Naald, alias Kaas, alias speler van het toernooi;
Eric Donkerbroek, alias Gordon Ramsey;
Eling Zuidhof, alias De Reisleider, alias de man met de stem (The Voice);
Frans de Bont, alias Zeur (of was het nu toch Sir);
Marten Hovenga, alias Dries Roelvink;
Fredje Tuitman, alias Sunshine;
Bert Koster, alias the famous Eggcakeman of Holland.
Vrijdag, 18 juli 2008
Lijn 61 brengt ons select reisgezelschap om 23.57 uur stipt vanaf het pittoreske Middelstum naar het koude Groningen (Ineke en Annelies, nog bedankt voor het uitzwaaien). Na enige opwarmingsdrankjes brengt de Public Express ons naar Bremen alwaar Ryann Air ons om 06. 45 uur naar het zonovergoten Malta vliegt, plaats van handeling van onze vakantie 2008.
Zaterdag 19 juli
Een klap tegen de kop tijdens het uitstappen. Toch een graadje of 15 warmer dan onze laatste gevoelsmatige temperatuurmeting. Een vlekkeloze vlucht en zelfs de taxi staat op tijd klaar om ons naar onze 5-sterren villa in Naxxar te brengen. Dit 5-sterren gehalte blijkt nog niet zozeer uit de ligging en de voorkant die ons het ergste doet vrezen maar gelukkig wacht ons bij binnenkomst een zeer ruim uitgemeten huisvesting inclusief ruime keuken met alles er op en eraan, 4 slaapkamers, een groot balkon + terras en uiteraard ons eigen privézwembad.
Het is dus uitzonderlijk warm en we zijn dan ook blij dat we de gekoelde winkel bereiken waar het bier, Bacardi, chips, toastjes en al het andere wat het vetgehalte omhoog kan jagen gretig aftrek vindt. Net een trainingskamp op Schier dus. Het winkelpersoneel kijkt ons verbijsterd aan maar ze zijn gelukkig wel bereid om de spullen thuis te brengen. En gelegen in onze strandstoelen ontkurken we de eerste flesjes. De vakantie kan beginnen, de reisleider wordt uitgebreid gecomplimenteerd……
Zondag 20 juli crisisberaad…… (of toch een storm in een glas water)
Zo rond 20.00 uur besluiten we te gaan eten in St. Julian en we nemen de bus (1,16 euro p.p.). Het eten valt ons nog niet mee en het nachtleven bruist nog niet echt. De Funny bar zit vol met eilanders en scholieren die de internationale talenschool volgen die op dit eiland gevestigd is. ‘Het zijn allemaal meisjes’, aldus The Eggcakeman tegen Sunshine, die zich ook eens op zijn schedel krabt. Hoewel het heel laat wordt (of toch heel vroeg) riekt dit naar een…
