Terug naar de tijd van de melkfabriek en de vele winkels…
Cor blijkt een begenadigd verteller te zijn. Maar dat wist ik al door mijn bezoeken aan vv Winsum. We parkeren onze fiets bij Eetcafé J&A en Cor neemt mij met zijn jeugdverhalen terug naar het Winsum van de zestiger jaren. Eigenlijk naar het buurdorp Obergum om precies te zijn en niet veel later lopen we via smalle steegjes waar ik nog nooit doorheen ben gelopen maar die heerlijk authentiek aanvoelen naar de boorden van het bekende Winsumerdiep.
Ik leer direct van hem dat dit de vroegere scheidslijn was tussen beide dorpen. Door de beeldende verhalen zie ik de oude melkfabriek als vanzelf voor mij opduiken. Het opgewarmde koelwater werd in het Winsumerdiep geloosd en dat trok vele vissen aan wat het hengelen tot een aangenaam tijdverdrijf maakte.
Cor praat bij mij over al die winkels die vroeger in Obergum – niet te geloven eigenlijk dat in een op het oog niet eens zo’n groot huis vroeger de Spar huisde – stonden en vertelt mij de nodige smakelijke anekdotes die ik niet allemaal aan het papier kan toevertrouwen. Maar de betekenis van de bijzondere naam van de brug die Obergum scheidde van de kroeg in Winsum zal ik niet licht vergeten. ‘Vroeger werd er echt veel gezopen, nog veel meer dan tegenwoordig, en vooral veel jenever. Met een beste slok op waggelde men dan in kennelijke staten over de Jeneverbrug terug naar huis.’
Dat verhaal over de kwajongensavonturen onder de mooie kerk van Obergum mag ik ook niet vermelden maar we zijn het wel eens met elkaar dat het een prachtige kerk is. De kerk vlakbij Nieuwstad inderdaad en ik denk terug aan het interview met dorpsgids Jan Bijsterveld die daar woont en over al zijn Talensverhalen waar nu hier in de buurt nog enige sporen van zichtbaar zijn.
De statige kerk staat ook vlakbij De Hoogte natuurlijk waar Klaas Brouwer, die vroeger Pub 69 bestierde, vroeger de scepter zwaaide. Dankzij Cor weet ik nu ook waar Pub 69 zich nog steeds bevindt. We zien Rob Vellinga toevallig net langs lopen en ik ontwaar per toeval de kelder van deze bekende uitgaangsplek waar ik vroeger maar één keer geweest ben en jaren later zo vaak onwetend langs ben gelopen.
Voor al die prachtige horecaverhalen van vroeger uit Winsum, verwijs ik u graag door naar dit interview met Klaas Brouwer dat ik vorig jaar met hem mocht voeren: https://bert-koster.nl/2025/11/05/klaas-brouwer-van-rabobank-medewerker-tot-horecaondernemer-in-winsum/.
Voormalig postbode Cor kent vele mensen en vele mensen kennen Cor. Ik kom zodoende al groetend van alles te weten over vroegere jeugdliefdes maar bijvoorbeeld ook over de families De Graaf, Bolhuis, Schaaphok, Post en al pratend lopen we inmiddels het prachtige Bellingeweer binnen. Daar waar nu nog het oude gemeentehuis staat wiens opvolger over enige jaren nabij het sportpark zal verrijzen. Ik leer ook dat Bellingeweer vroeger een zelfstandig dorp was en ben onder de indruk van haar schoonheid.
Dat geldt vervolgens ook voor de mooie kerk van Winsum nabij de Spar en de beide molens. In het kerkje blikken we terug op de verplichte kerkbezoeken, twee keer inderdaad, op de zondagen in onze jonge jeugdjaren. Heel bijzonder natuurlijk is de trap aan de buitenkant van de kerk waardoor je buitenom in de bovenkant van de kerk gunt komen. Overigens is het nu door de slechte staat van de trap verboden om hier gebruik van te maken.
Eetcafé J&A
Het maagje begint ondertussen aardig te knorren en de inwendige mens moet nodig gevuld worden. Bij Eetcafé J&A laten wij ons de koffie met appelgebak goed smaken en niet veel later zien we een volle boot met toeristen, toegesproken door een dorpsgids, langs varen. Zo kun je je natuurlijk ook bij laten praten over de rijke dorpsgeschiedenis van één van de mooiste dorpjes van het Hogeland.
Ik ben echter zeer content met de inbreng van Cor maar er is natuurlijk een tijd van komen en gaan en we nemen weemoedig afscheid van elkaar. We delen de liefde voor de geschiedenis van de regio die we maar wat graag op de fiets verkennen. Wat hebben we veel besproken maar eigenlijk was het bezoek aan Winsum toch nog veel te kort.
Want wat gebeurt er bijvoorbeeld toch allemaal op de oude Viboa-velden? Volgens mij worden daar de nodige vluchtelingen in goede harmonie opgenomen in het dorpsgebeuren zonder dat je hierover ooit een onvertogen woord hoort. Zo kan het ook inderdaad. Ik zie nu al uit naar 2032 wanneer ik hier hopelijk in goede gezondheid voor deze reeks terug zal keren. Winsum is dan volgens de ANWB vast nog steeds het mooiste dorp van Nederland met de grote toeristenstroom die hier bijhoort. Tegen die tijd zal vast het nieuwe gemeentehuis verrezen zijn.
Nieuwsgierig geworden naar het verslag van zes jaar geleden? Dan hier even op klikken: https://bert-koster.nl/2020/08/07/op-zoek-naar-het-vakantiegevoel-in-winsum/. De foto’s van vanmorgen zijn hier te vinden: https://bert-koster.nl/2026/08/27/een-zomerinstagrammetje-uit-winsum-en-omstreken/. Dit was helaas alweer de laatste bijdrage van dit jaar. Ik kijk nu al reikhalzend uit naar de 2027-editie…