Week 3 alweer van de zoektocht naar het zomergevoel in noord-Groningen. We zijn alweer over de helft. Net na half zeven zit ik op de fiets en de dag ervoor heb ik nog even het verslag van zes jaar terug gelezen. Ik weet nog dat ik toen op die maandag niet al te veel tijd had om rond te lopen want in het begin van de middag moest ik naar de uitvaart van mijn tante Gerda in Onderdendam.
Het was in coronatijd en al mijn broers en zussen verschenen, net als ik, zonder aanhang. Condoleren middels fysiek contact mocht niet en ik vermoed dat er destijds slechts zo’n vijftig mensen mochten komen om het afscheid bij te wonen. We hebben het nu over augustus 2020. Zelfs in de zomermaanden, met minder kans op besmettingen, was het toen een bizarre tijd.
Molenrij
Die hebben we inmiddels gelukkig ver achter ons gelaten maar zeg nooit nooit. Die zorgen heb ik nu niet want ik begin aan een mooi fietstochtje die mij via Baffelt en Wehe eerst naar Molenrij brengt. Vlak voordat ik dit dorpje met een dikke honderd inwoners inrijd, zie ik oud-college Janette op haar erf rondlopen. Even bekruipt mij de impuls om heel hard goedemorgen te blèren, maar dat gaat me net even te ver.
Als ik Kor destijds goed begrepen heb, woont de nieuwe voorzitter van vv De Marne naast maatschap Scholtens en aan de eierverkoopbord voor de boerderij vermoed ik dat ik goed zit. Dan moet de broer van Kor daarnaast wonen met zijn kippen en dan volgt Molenrij waar ik het afgelopen jaar twee interviews, met Kasper van KDveilig en de familie Kollumer, af heb mogen nemen namens de Ondernemersvereniging Hogeland-West. Volgens mij kwam ik Kasper eerder deze ochtend al in de auto tegen en de familie Kollumer regelt in de voor hun zeer drukke dagen overdag eerst het horecagebeuren in ’t Schathoes nabij Verhildersum.
Ik weet de neiging om een mooi bospaadje rondom het dorp in te slaan te onderdrukken, maar lees wel de eerste van vele informatieborden die mooi iets vertellen over de geschiedenis van het dorp. En zo kom ik van alles te weten over de oorlog, de bedrijvigheid qua winkels en boerderijen, de ontwikkeling van de haven en het ontstaan van de straatnamen.
De haven zet ik vervolgens nog even op de foto en hetzelfde geldt voor overnachtingsplek De Horizon. Daar is alles nog in diepe rust zo rond achten. ‘Slapen in hutten’ doet ogenschijnlijk de nachtrust goed. Ik maak nog even een kiekje van Herberg Restaurant Molenrij en ga vervolgens in Kloosterburen eerst even naar Herberg Het Klooster waar we vroeger ooit met de Open Coffee Club ’t Hogeland waren.
Later ben ik nog weer terug gekeerd voor een interview met Inge, die met haar partner vanuit Zutphen dit pand gekocht hebben. Het kapelletje waarin genoten kon worden van een heerlijk stiltemoment, staat mij nog helder voor de geest. ‘Zou het hele hotel inmiddels verbouwd zijn en trekken de dames nog steeds grote (retraite)groepen naar Kloosterburen?’ Zo maar wat gedachtespinsels die mij bezighouden.
Alvorens de fiets op het sportpark van vv Kloosterburen te parkeren, rijd ik eerst nog even door naar Kruisweg. Daar vallen weinig bijzonderheden te noteren, zo op het eerste oog. De Coöp-winkel is inmiddels verleden tijd maar houtkunstenaar Tico Top is volgens mij nog steeds actief. Man, het is al bijna weer tien jaar geleden dat ik bij hem langs geweest ben voor een pensionadointerview: https://bert-koster.nl/2017/02/01/tico-top/. Maar van het op zijn lauweren rusten, is gelukkig bij hem nog lang geen sprake.
Noaberschap, ’t Kronkelhoes en Willibrord
Het is inmiddels de hoogste tijd om de fiets tijdelijk vaarwel te zeggen en om te starten met een fikse wandeling. En waar kan dat beter dan op het sportcomplex van vv Kloosterburen? Maar mag je dat nog wel zeggen? De club is immers opgegaan in vv De Marne. Zeer benieuwd hoe dat uit gaat pakken. Wat ik de vorige keer gemist heb, is het feit dat er niet alleen meerdere voetbalvelden liggen maar ook twee tennisbanen.
Ik besluit echter voor het wandelpaadje door de bossen achter het sportcomplex te gaan en kom op den duur uit bij de kleurrijke lagere school Mandegoud, voorzien van mooie helderblauwe gevelkleuren. Even later loop ik langs een oud schoolpand waar ik ooit geweest ben voor de interviews met Maria Madelon en zanger Arnold Veeman. Nu zie ik aan de zijkant de nodige fietsen staan, wellicht van jonge huurders?
De namen ’t Olde Heem en Klooster&Buren komen me natuurlijk ook bekend voor. Moest dit complex onlangs niet ontruimd worden door een gaslek? En is dit complex niet onderdeel van coöperatie Klooster&Buren waar jong en ouder zelfstandig kunnen wonen? En werd dit initiatief ooit door deze ‘noaberschap’ geroemd in de kersttoespraak van Koning Willem?
Het zou zo maar eens kunnen. Ik geniet echter ook van de dieren in het dierenpark en enige eenden komen nieuwsgierig op mij af. Vast in de veronderstelling dat ze wat brood van mij krijgen maar ik heb de broodtrommel thuis laten liggen en red mij met enige biscuitkoekjes van eigen deeg. Vervolgens kom ik er achter dat de fraaie Nicolaaskerk tegenwoordig een podium biedt voor talloze culturele activiteiten in het dorp. Ook niets mis mee natuurlijk nu er minder gekerkt wordt.
Dat gebeurt natuurlijk nog wel in de imposante rooms-katholieke kerk. Daarachter liggen de Cloostertuinen en ik vergaap mij een poosje aan haar schoonheid. Niet veel later vind ik de rust op het kerkhof en maak nog even een foto van het kapelletje waarin Jezus hangend aan het kruis staat afgebeeld. Ik zou nu natuurlijk een kruisje moeten slaan maar ik ben niet van Roomsen bloed. Ik geniet echter wel even van een bezinningsmomentje.
Om vervolgens het keurig onderhouden pand van Werkman op de foto te zetten. Tja, adel verplicht en als schoonmaakbedrijf zijnde mag je er natuurlijk geen zooitje van maken in en om het huis. Eerder zag ik hier in de buurt de bus van hovenier Bert Mennes, een van de eerste adverteerders van mijn website en nu we toch in de ondernemerssferen zijn denk ik ook nog even terug aan het sponsorbord bij de ingang van het hoofdveld van vv Kloosterburen waar schilder en elftalleider Hans Bolt geëerd wordt voor 20 jaar en 500 wedstrijden leiderschap bij het vlaggenschip. Dat doen ze goed daar bij die club.
We gaan verder op dit ondernemende pad want De Merne was vroeger de lagere rk-basisschool maar thans een energieke broedplek van ondernemerschap en een bedrijvenverzamelingspand. Volgens mij kan er hier volgens het Carex-systeem ook woonruimte gehuurd worden.
Ik zet snel de mooie en grote rooms katholieke kerk op de foto en loop door naar ’t Kronkelhoes waar in geen velden of wegen een polonaise te zien is. Maar wacht maar totdat carnaval begint. Dan is het Alaaf voor en na en kent gezelligheid geen tijd. Cv60-lid en oud-Middelstumer Anton Scholte praatte mij nog niet eens zo heel lang geleden bij over de gebruiken tijdens de carnavalscyclus: https://bert-koster.nl/2024/02/08/anton-scholte-is-klaar-voor-het-carnavalsfeestgedruis-in-kloosterburen/.
En dan is daar natuurlijk nog Café Willibrord. Gastcolumniste Christel ging hier in haar column begin mei ruim op in: https://bert-koster.nl/2026/05/08/christel-schepers-de-toekomst-van-cafe-willibrord-in-kloosterburen/. Het pand staat te koop en het zou voor het dorp natuurlijk geweldig zijn wanneer hier nieuwe uitbaters inkomen. De familie Schepers woont tegenwoordig zelf in Krougzicht met een fraai uitzicht op Willibrord maar geniet nu hopelijk in Noorwegen van een mooie en welverdiende vakantie.
Die vakantie komt voor mij ook steeds dichter mij maar ik kan het niet laten om nog even het voormalige gemeentehuis op de foto te zetten. Gelegen vlakbij het huisje waar tijdens de Oud & Nieuw-viering zo’n tien jaar geleden een afschuwelijk drama plaatsvond waaraan onlangs bij de fusieverhalen van de verschillende voetbalclubs nog aan gerefereerd werd en waarvan de impact bij enige pensionadointerviews die ik in de tussentijd af heb mogen nemen in deze contreien nog weer boven kwam.
Maar eigenlijk is dat een te somber einde van een mooie ochtend wandelen en fietsen in en om Kloosterburen. Gelukkig hebben we de foto’s nog: https://bert-koster.nl/2026/07/27/een-zomerinstagrammetje-uit-kloosterburen-en-molenrij/. Benieuwd naar het verhaal van zes jaar geleden? Druk dan even op deze link: https://bert-koster.nl/2020/08/10/op-zoek-naar-het-vakantiegevoel-in-kloosterburen/. Overmorgen ben ik in Warffum te vinden. Wie weet tot ziens!