Maaike, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Na opgegroeid te zijn in Amersfoort en Zoetermeer, ben ik op mijn elfde naar Winsum verhuisd omdat mijn ouders hier destijds de C1000 overnamen. Dat is inmiddels 27 jaar geleden. Tegenwoordig woon ik in De Brake in Winsum en mijn studententijd heb ik in Groningen doorgebracht.
Mijn partner Jeroen en ik zijn de trotse ouders van drie dochters: Marlou (8), Phileine (6) en Josefien (2). Ik ben inmiddels al weer tien jaar de trotse eigenaar van Orthopedagogische Begeleiding Bij Maaike. Voor jou een mooie gelegenheid om nogmaals een interview over de praktijk te maken. Qua hobby’s mag ik graag lezen, bordspelletjes spelen met de kinderen, legpuzzels maken en naar Terschelling gaan.
Vroeger altijd al orthopedagoog willen worden?
Dat niet precies maar ik wilde wel graag met kinderen werken. Werken op een kinderdagverblijf was vroeger mijn droombaan. Dat heb ik ook drie jaar gedaan in Assen tijdens mijn studietijd. Op de Rijksuniversiteit Groningen heb ik uiteindelijk de opleiding Orthopedagogiek afgerond in 2011.
Kun je nog even in het kort uitleggen wat een orthopedagoog precies doet?
Mij is ook wel eens de vraag gesteld of men voor likdoorns en blaren bij mij terecht kan maar daarvoor moet je toch echt bij een orthopeed zijn. Prima dus om nog een keer uit te leggen wat ik nu precies doe. In het kort komt het er op neer dat ik kinderen begeleid die ergens in vastlopen.
Dat kan thuis zijn maar ook op school. Binnen de driehoek kind-ouders-school/leraren proberen we gezamenlijk tot een oplossing te komen. Daarvoor moet ik eerst uitzoeken hoe het brein van het kind werkt en waar de problematiek precies vandaan komt. Vervolgens probeer ik oplossingen aan te dragen waardoor de schoolprestaties verbeteren of oplossingen waardoor het kind thuis ook weer lekker in zijn of haar vel komt te zitten.
Wie kunnen zoal bij jou terecht?
Dat kunnen boze of verdrietige kinderen zijn maar ook kinderen met faalangst of concentratieproblemen kunnen prima bij mij terecht. Vaak gaat het om kinderen tussen de acht en achttien jaar oud omdat ik het belangrijk vind dat kinderen mij zelf kunnen vertellen wat ze dwars zit. Door gesprekken te voeren, spelletjes met ze te spelen en door ze tekeningen te laten maken, probeer ik achter de oorzaak van de problemen te komen.
Hoeveel behandelingen zijn doorgaans nodig om kinderen te helpen?
Het gaat altijd om maatwerk, ik kan van te voren niet voorspellen hoe lang het gaat duren en doe dan ook geen beloftes. Soms is er sprake van meerdere problemen die bij elkaar komen of is er sprake van een diepere laag. Als alles meezit volstaan vijf tot tien sessies die maximaal drie kwartier duren.
Gemiddeld ben ik toch wel zo’n tien tot vijftien sessies nodig. Ik probeer altijd een vinger aan de pols te houden over de voortgang door aan het eind de frequentie van de ontmoetingen af te bouwen.
Je zit nu al weer enige jaren in De Tirrel, hoe bevalt dit?
Ik ben mijn praktijk in Groningen begonnen en heb daarna zes jaar in het Jacobijnenhuis gezeten, in het gezellige centrum van Winsum. Ik zit inmiddels al weer twee jaar in De Tirrel en dat is een schot in de roos gebleken. Ik werd destijds gevraagd door de beide directeuren van de basisscholen Tiggeldobbe en de Piramiden. Dit omdat het voor ouders dan toch een stuk laagdrempeliger zou worden om met hun kind bij mij binnen te lopen.
Ik heb er even over na moeten denken want De Tirrel is toch een groot gebouw en je werkt natuurlijk ook met een bepaald budget. Maar het heeft prima uitgepakt. Ik kan zelf ook zo even de klas binnenlopen en De Tirrel wordt als een veilige en vertrouwde plek gezien. Een plek waar veel kinderen ook na schooltijd sporten. Eigenlijk is het een win-winsituatie voor alle partijen en ik geniet van de enthousiaste begroetingen van de kinderen wanneer ze me zien lopen door het gebouw.
Orthopedagogische Begeleiding Bij Maaike bestaat in 2026 tien jaar?
Ik heb mij op 4 januari 2016 ingeschreven bij de Kamer van Koophandel en ik moet zeggen dat de jaren voorbij zijn gevlogen. De praktijk heeft in al die jaren een mooie vlucht laten zien waarbij het zeker een voordeel is dat ik de enige orthopedagogische praktijk ben in het Hogelandgebied. Dat wordt door veel ouders als een voordeel gezien, dat ze hiervoor niet naar de stad hoeven. Ik werk nauw samen met diverse partijen binnen de gemeente waardoor we regelmatig ook even kunnen sparren.
Eigenlijk vind ik het werken als zelfstandige met een eigen praktijk nog leuker dan van te voren gedacht. Dat komt door de korte lijntjes die ik hier ervaar maar ook door de enthousiaste ontmoetingen. Plus het feit dat mijn oudste twee dochters in hetzelfde gebouw naar school gaan. Ik breng ze ’s morgens naar school, zie ze overdag soms in het gebouw zelf en haal ze na mijn werktijd weer op bij de BSO. De balans tussen werk én privé is hierdoor prima geregeld.
Kun je het werk nog steeds in je eentje aan?
Dat lukt nog steeds inderdaad maar wel is er een wachtlijst van zo’n 2 a 3 maanden. Ik werk 3,5 dag in de week voor mijn eigen praktijk en dat vind ik met drie kleine kinderen voldoende. Wel werk ik in aanloop naar bijvoorbeeld de zomervakantie vaak wat meer maar daar staat tegenover dat ik in de schoolvakanties vaak vrij ben en dat is voor mijn thuissituatie ook weer heel fijn.
Dit jaar komt er ook een boek en toolkit over faalangst uit toch?
Eigenlijk had het boek plus toolkit in januari al uit moeten komen maar door het overlijden van mijn moeder eind vorig jaar is dat niet gelukt. Later dit jaar moet dit wel gaan lukken, de plannen hiervoor zijn in de maak. Ik heb hier vorig jaar de nodige uren ingestoken en daar veel plezier aan beleefd. Het smaakt naar meer en ik sluit niet uit dat er meerdere boeken komen, bijvoorbeeld over boosheid of verdriet
Het gaat om een praktisch boek met handige werkbladen en talrijke tips over faalangst. Ik heb inmiddels koelkastbriefjes voor de ouders en spiekbriefjes voor de leraren gemaakt met handvaten hoe te handelen wanneer je merkt dat het kind vastloopt. Die spiekbriefjes zijn bijvoorbeeld al 500 keer gedownload.
Ook de ‘foutenmaakpot’ is een zelfontworpen iets waarbij elk familielid een briefje in een glazen pot kan doen wanneer er iets fout gegaan is. Door bij een bepaald aantal briefjes een leuke activiteit in te plannen wordt de angst om fouten te maken aanzienlijk verminderd.
Aan het eind van het jaar staat een wereldreis op het programma?
We zijn deze reis, waar ik mij erg op verheug, al druk aan het voorbereiden. In november gaan we namelijk met ons hele gezin acht maanden op reis waarbij we Azië, Australië en Nieuw-Zeeland aan zullen doen, voornamelijk met de camper.
Tien jaar geleden heb ik deze reis, waarbij we ook familie aandoen, met mijn partner alleen gemaakt en toen was daar reeds de wens om dit op een later moment nogmaals met het hele gezin te gaan doen. De praktijk is dan gesloten maar wie weet zou ik online nog wat dingen kunnen doen, bijvoorbeeld met de e-boeken. Maar dat zien we dan wel weer.
Als ik je vraag naar je praktijkhoogte- en dieptepunten tot dusver, wat is dan het antwoord?
Door de ziekte en het overlijden van mijn moeder, ben ik sinds begin november niet meer aan het werk geweest. Het waren intensieve en verdrietige maanden maar ik merk nu dat de energie en de zin om weer te beginnen langzaam maar zeker terugkeren.
De overgang naar De Tirrel heeft mijn werkplezier nog meer vergroot en is dan ook zeker een hoogtepunt. Dat geldt natuurlijk ook voor de kinderen en hun ouders die ik heb kunnen helpen. Ik vind het elke keer weer fijn om te constateren dat ze zich kwetsbaar op durven te stellen en dat ze mij zo vertrouwen dat ze me deelgenoot maken van hun zorgen en waar ze tegenaan lopen. Wanneer de vorderingen daar zijn, dan stemt mij dat zeker dankbaar. Dat is misschien wel het allermooiste aan mijn werk.
Heb je nog leuke of bijzondere werkanekdotes?
Hoe het gesprek met een van de kinderen op Anne Frank uitkwam, weet ik niet eens meer. Maar toen ik vroeg of hij wist wie Anne Frank was en hij antwoordde dat ze een Olympische sporter was, moest ik toch goed mijn best doen om niet te lachen.
En laatst was er een kind die mij de verrassende vraag stelde of ik wist dat er tegenwoordig potloden uit de grond groeien. Ik dacht even dat zij wat verkeerd gegeten of gedronken had maar voor De Tirrel staan nu inderdaad van die kleine potloden opgesteld die aangeven dat het hier om een schoolzone gaat.
Waar staat Maaike Overeem met Orthopedagogische Begeleiding Bij Maaike over tien jaar?
Ik denk dat ik dit werk dan nog steeds doe. Wellicht in een andere vorm en meer met e-boeken werkend. Ook word ik weleens voor een adviserende rol bij een andere instelling gevraagd. Dat lijkt mij op zich heel leuk om te doen maar mijn agenda leent zich hier nu niet voor.
Echter, na de wereldreis is de agenda nog leeg en wie weet heb ik er dan tijd voor om hier een dagdeel aan te besteden. De jongste gaat dan ook naar school en dan ben ik thuis niet meer zo gebonden.
Wil je verder nog iets kwijt?
Rond de voorjaarsvakantie ben ik van plan om zoveel mogelijk mijn oude werkritme weer aan te nemen. Graag verwijs ik de lezers nog door naar mijn website www.begeleidingbijmaaike.nl of naar mijn Instagrampagina: https://www.instagram.com/orthopedagoogmaaike/ . Leuk dat je er weer was en wie weet tot een volgende keer!