Iedereen kent de vraag wel en vooral de gedachte erachter, is het glas halfvol of halfleeg? Ik ben zelf van de afdeling halfvolle glazen en dan vooral gevuld met lekkers en geen zure azijn.
De vraag die mij de afgelopen tijd steeds vaker bezighoudt is, waarom zijn zoveel mensen boos en negatief? Neem nou de sociale media, het woord zegt het al, bedoeld om te socialiseren maar dan op de digitale manier. Tegenwoordig lijkt het meer een medium geworden om je ongenoegen te tonen over alles wat je maar kunt bedenken. Hoe ontstaan al die ongenoegens en vooral waarom doet iedereen zo boos en zo lelijk tegen elkaar? Waar is het halfvolle glas gebleven?
Tijdens de coronacrisis ben ik compleet afgehaakt met het volgen van het nieuws. Was ik altijd een nieuwsjunk en sloeg ik geen 8 uur journaal over, ik ben er bewust mee gestopt. De uitsluitende focus op alles wat negatief is, bah, wat ben ik er klaar mee. Natuurlijk snap ik dat het geen nieuws is dat er een paar honderd vliegtuigen veilig geland zijn op Schiphol en dat wanneer er dan eentje neerstort in een weiland vlakbij Schiphol dat dit wel nieuws is. Wel vind ik het frappant en irritant dat in alles het negatieve belicht wordt.
Nu was en ben ik aardig coronatamoe aan het worden en dus volg ik bewust minder het nieuws en ben ik niet meer een actieve talkshowkijker. En wat is dat heerlijk, echt een aanrader voor een ieder. Niet al die deskundigen die dikwijls hun gekleurde mening lopen te verkondigen en elkaar voortdurend compleet tegenspreken en overschreeuwen. Helaas zit er nog geen filter op bijvoorbeeld Facebook tegen alle negatieve en ongenuanceerde commentaren.
Ik probeer altijd snel eraan voorbij te gaan, maar iets in mij leest het dan toch. En echt waar er zijn mensen (ook in mijn netwerk) die echt heel veel moeite doen om werkelijk al het nieuws te voorzien van hun doorlopend negatieve en wantrouwende commentaar. Gelukkig heb ik altijd nog meer leuks op mijn tijdlijn te zien van allerlei personen die nog wel positief in het leven staan en waar het glas nog wel halfvol is.
Een halfvol glas, heerlijk! In plaats van wantrouwen, vertrouwen, in plaats van bedreigingen de kansen zien en in plaats van zeuren vanaf de zijlijn, de handen uit de mouwen steken. Een mooi voorbeeld vind ik onze voetbalclub VV Eenrum, hier mag ik sinds anderhalf jaar de voorzitter van zijn. Geweldig leuk en inspirerend vanaf dag 1. En waarom, omdat we onze handen uit de mouwen steken, in plaats van klagen wat er allemaal wel niet geregeld en betaald wordt door de gemeente.
Want wat kun je met z’n allen een hoop, als je maar blijft denken in mogelijkheden en je vooral niet laat afleiden door diegene die alleen maar het negatieve kunnen zien. Steeds meer kom ik erachter dat ik allergischer word voor de pessimisten, het zal iets zijn wat door de jaren heen sterker is geworden. Niet aan de zijlijn blijven staan roepen en de dingen laten gebeuren, nee, zelf verantwoordelijkheid nemen en je nek uitsteken. Samen er iets moois van maken.
We wonen hier niet in een aardbevingsgebied of een krimpregio. Nee, we wonen prachtig op de ruimte met mooie vergezichten en nog alle rust en ruimte. Laten we proosten met een vol glas!