Het was een mooie zomeravond in juni 2010. De eigenaar van Visrestaurant Landman, Pieter Landman, zat samen met Pieter Klaver te genieten op het terras van het restaurant in Termunten. Alle geneugten des levens waren voorradig: heerlijk weer, een natje en een droogje, een lekker biertje en een mooie zonsondergang. Ideale omstandigheden om eens te filosoferen over de toekomst.
‘Piet’ zei de ondernemer Landman, we kopen het pand die hier tegenover al een tijdje leeg staat en maken er een prachtige steakhouse van.’ Klaver lacht eens wat om Landman’s mooie fantasieën. Hij heeft na een turbulent en avontuurlijk leven als bakker en militair (met onder andere een uitzending naar Bosnië) inmiddels een vaste aanstelling gekregen bij een banketbakkerij in Middelstum. Begonnen als bakker werkte hij zich in korte tijd op tot teamleider. Een mooie promotie dus en niet iets om zo maar even over boord te gooien. Het leek op dat moment een veel te grote stap om de zekerheid van een vaste baan op te geven voor het risicovolle leven van ondernemer.
Toch werd er die avond druk door gefilosofeerd over de locatie, de inrichting en de smakelijke gerechten die opgediend konden worden. Klaver moest toegeven dat Landman’s ideeën aanstekelijk werkten en sloeg ze ergens in zijn hoofd op. Ongeveer op dezelfde plek als waar de woorden van Pieter’s partner Karen waren opgeslagen. ‘Pieter’, zei ze ooit eens, ‘jij moet ook eens voor je zelf gaan beginnen, je bent veel te eigenwijs om voor een baas te werken’.
Het idee liet hem niet meer los ook al omdat hij zich niet altijd kon identificeren met de inzichten en handelswijze van zijn huidige werkgever. En in maart 2011 werd in goed overleg met zijn baas de knoop doorgehakt. Het bloed stroomde waar het niet gaan kon en Pieter Klaver koos er voor om samen met Pieter Landman zijn eigen zaak te beginnen. Toen ik het hoorde moest ik denken aan een artikel in de Ommelander Courant van enige jaren geleden. De verslaggever vergeleek hem tijdens een voetbalwedstrijdverslag met Ronald Koeman. ‘Sneeuwvlokje’, bleek niet alleen over een snoeihard schot te beschikken maar was voor de duvel niet bang, aldus de razende reporter. En die laatste eigenschap bleek hard nodig om de laatste stap te zetten naar een geheel nieuw leven.
In de maanden erna moest er een hoop gebeuren. De banken bleken sinds de economische crisis niet meer zo happig te zijn met het verstrekken van geld. En dus moest er een goed, gedegen ondernemersplan op tafel komen. Allerlei variaties kwamen aan bod, de kosten werden doorberekend en er werd gewikt en gewogen over wat wel en niet haalbaar was. Tussendoor deed Klaver werkervaring op in Landman’s visrestaurant. Hij wilde goed beslagen ten ijs komen wanneer zijn eigen pand straks open ging.
Met militaire discipline werd doorgegaan met het ondernemersproces en hierin moesten ook tegenslagen overwonnen worden. Het duurde allemaal langer dan gepland wat natuurlijk tot enige spanningen leidde. Maar gelukkig gaven de bank en de gemeente in het voorjaar van 2012 groen licht op de plannen en kon eindelijk met de koop en inrichting van de steakhouse begonnen worden.
Een drukke tijd brak aan. Binnen enkele maanden moest de voormalige slijterij omgebouwd worden tot een hoogwaardig restaurant. Zorgvuldig werd uitgezocht welke mensen aangenomen moesten worden om de gestelde doelstelling (hoogwaardige kwaliteit tegen een zeer aanvaardbare prijs) te kunnen halen. Het waren zeker ook wel stressvolle maanden maar langzaam maar heel zeker kwam het pand tot leven zoals het beide heren op die mooie zomeravond in 2010 voor ogen stond.
Een laatste, niet onbelangrijk detail, moest nog afgerond worden. Want hoe moest het steakrestaurant genoemd worden? Eigenlijk was het niet zo moeilijk want in het bedrijfspand huisde vroeger de drogisterij van Henk en Ditie Perdok die de naam ‘De kleine munt’ droeg. De kinderen van de vorige eigenaren, Willem en Diana, vonden het prachtig dat deze mooie naam behouden werd en het paste ook uitstekend in de bedrijfsfilosofie en doelstelling. En zo werd steakhouse ‘De kleine munt’ geboren.
Op woensdag 15 augustus opende het steakhouse de deuren. Na intensieve maanden volgde een prachtige ontlading voor Pieter Klaver en Pieter Landman. Want je kunt zelf nog zo enthousiast zijn en zo’n mooi pand gebouwd hebben en uitstekend personeel om je heen verzameld, het is natuurlijk altijd afwachten wat het grote publiek er van vind. En gelukkig waren de steakhousegasten vanaf het begin laaiend enthousiast. Niet alleen over het sfeervol ingericht restaurant zelf (je waant je als vanzelf in het wilde westen) maar ook over de uitstekende kwaliteit-prijsverhouding. Opmerkingen als ‘we komen zeker nog één keer weer’ en ‘we bevelen onze vrienden- en kennissenkring deze steakhouse van harte aan’ waren niet van de lucht.
Klaver is blij met deze woorden en de ontwikkelingen van de eerste weken. Maar hij weet donders goed dat dit nog maar het begin is en dat er hard gewerkt moet worden om de mensen enthousiast te houden. Hij helpt dan ook regelmatig mee in de bediening en praat graag met de mensen over hun ervaringen en ideeën. Het waren intensieve maanden maar het resultaat is er dan ook naar. Mocht u nieuwsgierigheid gewekt zijn, op deze site vindt u het menu inclusief prijslijst. Dus laat u eens verrassen in Steakhouse ‘De kleine munt’. U zult zeker niet teleurgesteld worden…..
Bert Koster, oud-dorpsgenoot, oud-ploeggenoot en oud-collega.