Bijna breekt het normale werkritme weer aan met de nodige interviews tot gevolg. Des te meer geniet ik van de laatste twee zoektochten naar het zomergevoel in onze provincie in het algemeen en het hoge noorden in het bijzonder. Die zoektocht bracht mij vanmorgen naar het pittoreske ’t Zandt in de gemeente Eemsdelta.
Vroeger het hoofddorp van de voormalige gemeente ’t Zandt en thans een dorp in transitie door alle versterkingsperikelen. En dan ligt er altijd een interne verdeeldheid op de loer. Hopelijk weten de bijna duizend inwoners van het dorp de gemoederen te bedaren want wat mij betreft gloort er volop hoop dat het dorp zich ontwikkelt tot een van de parels van onze contreien….
Oude koeien uit de sloot
Alvorens te beginnen eerst maar wat oude koeien uit de sloot halen. Want mijn allereerste herinnering aan ’t Zandt is het bezoek aan de voetbalwedstrijd van ’t Zandt tegen Onderdendam. Ik vermoed dat dit begin jaren tachtig geweest moet zijn toen ik met broer Wiebrand plaats nam op de fraaie tribune om de wedstrijd te aanschouwen. Hij staat er nog steeds, die tribune, maar ook deze is in transitie. Het afbraakproces is begonnen maar wat is het mooi om te constateren dat hij even verderop op Landgoed De Camping zal worden herbouwd.
Ik kan mij ook nog wel een fietstochtje vanuit mijn jonge tienerjaren herinneren. Zo rond mijn vijftiende zal daar de nieuwsgierigheid geweest zijn naar wat mijn directe woonomgeving nog meer te bieden had. Of ik er bewust voor gekozen heb om ’t Zandt aan te doen, waag ik te betwijfelen. Maar er maakte mij daar destijds wel een umheimisch gevoel meester. Ik was niet bepaald onder de indruk van dit dorpje. Tijden veranderen gelukkig.
Later was daar natuurlijk in Wiemersheerd in Loppersum, waar de raadsvergaderingen van de gemeente Loppersum destijds plaatsvonden, de herinnering aan de brandweermannen die hun loeiende piepers demonstratief voor burgemeester Roodenboog neerlegden op tafel toen bleek dat de sluiting van de brandweerkazerne in ’t Zandt onontkoombaar was.
En vervolgens kan ik natuurlijk aan het eind van de zero’s niet om de pyromaan van ’t Zandt heen die het dorp wekenlang in zijn greep hield. Het leger kwam er op den duur aan te pas om het gevoel van veiligheid te vergroten. Groot was de opluchting toen de destijds twintigjarige dorpsgenoot Johnny B. op heterdaad betrapt werd. Hoe zou het hem eigenlijk vergaan zijn? Toentertijd keerde de rust terug in het dorp.
Landgoed De Camping
En van die rust, daar kan ik nu zo van genieten. Toen ik Drewes Wildeman gisteren een berichtje stuurde of ik weer een bezoekje aan zijn Landgoed De Camping zou mogen brengen, nodigde hij mij hartelijk uit voor een bakje koffie. Vandaar dat ik vanmorgen om 07.45 uur reeds de Ford parkeerde aan de Hoofdstraat.
Niet veel later waren Drewes en ik in een geanimeerd gesprek verzeild geraakt. Mooi om al die enthousiaste verhalen over het ontstaan van deze camping te horen. Het was wethouder Schollema die zo rond 2016 wel heil zag in Wildeman zijn plannen om hier wat moois te creëren.
In 2017 zou de plaatselijke voetbalvereniging namelijk ter ziele gaan en de levendige fantasie van Drewes zag toen al voor zich wat zich nu nog dagelijks uitbreidt tot een steeds mooiere plek waar bezoekers vanuit de hele wereld langskomen om te ontdekken hoe mooi onze provincie wel niet is.
Groot was de verbazing toen ik rond achten oud-dorpsgenoot Folkert binnen zag komen. Twee dagen per week kan hij zijn timmerhart hier helemaal ophalen met allerlei projecten. Vrijdag a.s. komen hier bijvoorbeeld driehonderd studenten en leraren langs van het Noorderpoort die het terrein als inspiratiebron gaan gebruiken voor hun creatieve ideeën.
Niet veel later lopen we over de camping waarbij een stukje natuur net zo makkelijk afgewisseld wordt door een kunstobject. Mocht je een keer in de buurt zijn dan is een bezoek aan het Landgoed zeker een overweging waard. Want er valt niet alleen veel te zien maar ook veel te beleven en daarbij vertelt Drewes ook nog even vol passie over allerlei vaarrecreatie-ideeën waarbij ’t Zandt via de oude Fivel-rivier in verbinding komt te staan met Uithuizen. Zou het er ooit van komen?
Verdeeldheid
En met een vat vol enthousiaste ondernemersverhalen rijker verlaat ik na een klein uurtje de camping om mij te oriënteren op wat er zoal nog meer in het dorp te doen is. Allereerst kom ik langs een school die zo goed als nieuw oogt en waar de jongste jeugd uit ’t Zandt vast in een mooie en vertrouwde omgeving klaargestoomd wordt voor de toekomst.
Ik besluit nog even naar de manege te lopen en kom hierdoor langs het oude dorpshuis. Hoe lang zou deze nog in gebruik zijn? Naast de Mariakerk zijn ze immers volop bezig met de realisatie van een nieuw dorpshuis, daar waar zich vroeger volgens mij het oude gemeentehuis bevond. Wat een verrijking van het dorp zal dit worden.
Hopelijk valt daar de verbroedering te realiseren. Tijdens een vroege juni fietstocht werd ik namelijk verrast door de vele nieuwbouwwoningen die ’t Zandt een heel ander aanzien geven. Drewes merkte zes jaar geleden al op dat een derde deel van het dorp door sloop-/nieuwbouwplannen zou worden geteisterd en langzaam maar zeker worden de contouren van het nieuwe ’t Zandt zichtbaar.
Maar in de NRC las ik onlangs dat het niet overal van een leien dakje gaat. Ik zag in dat artikel ook de naam van mijn oud HAVO-klasgenoot Johan Kruger langskomen als één van de gedupeerden die nu al jarenlang wacht op wat er met zijn huis zal gaan gebeuren. Toch is er in de Vinkenstraat een alleraardigst rustplekje gecreëerd middels twee banken waar toevallige passanten even uit kunnen blazen en die ongetwijfeld ook door buurtgenoten als hangplek gebruikt wordt om even bij te praten over allerlei versterkingsperikelen.
Sierviskwekerij Boerma
Ik ben nu mooi aan de rand van het dorp verzeild geraakt en zie dat ik via een bospad lekker naar Sierviskwekerij Boerma kan lopen. Nog steeds zijn er de borden met daarop mooie gedichten in combinatie met prachtige foto’s. Wat is dit toch een alleraardigst doalders plekje, zo aan het rand van het dorp. Vier jaar geleden ben ik hier eens geweest voor een uitgebreid interview: https://bert-koster.nl/2022/05/04/jan-simon-boerma-over-de-unieke-sierviskwekerij-boerma-t-zandt/. De boerderij mag dan wel hersteld worden, in de gracht rondom de gebouwen zie ik al weer de nodige koikarpers rondzwemmen.
Ik besluit vervolgens maar weer richting dorp te gaan en zie dat de deur van de fraaie Mariakerk net geopend wordt. Niet veel later is daar een bezinningsmoment binnen de eeuwenoude gewelven. Naast de kerk is men dus druk bezig met het dorpshuis van de toekomst. Sowieso is het in het hele dorp een drukte van belang want men is ook volop bezig met allerlei kabelwerk.
Ik ben zeer benieuwd hoe ’t Zandt er over zes jaar uitziet wanneer ik hier terugkom en hopelijk alle versterkingen achter de rug zijn. De tussenstand lijkt in elk geval alleraardigst. Ik verlaat het dorp dan ook met een stuk prettiger gevoel als in mijn tienerjaren. Jammer dat de voetbalclub er niet meer is. Maar mocht die nog bestaan hebben, dan was er vast geen sprake geweest van Landgoed De Camping. En zo heeft ieder nadeel zijn voordeel….
Benieuwd naar het verslag van vijf jaar geleden? Dan hier even op klikken: https://bert-koster.nl/2021/08/12/op-zoek-naar-het-vakantiegevoel-in-t-zandt. De foto’s van vanmorgen zijn hier te vinden: https://bert-koster.nl/2026/08/26/een-zomerinstagrammetje-uit-t-zandt/. En tijdens de zoektocht naar het zomergevoel in ’t Zandt legde ik snel ook nog even contact met een prominent dorpsinwoner uit Winsum. Want daar eindigt morgen de reeks van dit jaar. Ik heb er zin in….