Donderdag 6 augustus
Deze dag werd ik al vroeg wakker met de verheugende mededeling van broertje Henk dat inmiddels in alle grote Italiaanse steden een hittealarm was ingegaan. Alle hens aan dek dus maar het weerhield ons er niet van om naar Siena te gaan, één van de twee mustsee-steden in onze planning.
En we werden niet teleurgesteld. Om rekening te houden met de warmte, vertrokken we pas om 16.30 uur om een uur later in te checken in een parkeergarage op een klein kwartiertje lopen van het prachtige stadsplein vol met mooie gebouwen.
In het restaurant aan dit plein genoten we niet alleen van de ondergaande zon en de prachtige panden maar ook van een heerlijke pizza. Dit was toch echt Italië op zijn best hoor. Zelfs ondanks het feit dat Siepie bij vertrek bijna de tafel ondersteboven trok toen ze een andere hond ontwaarde en verstrikt raakte in haar eigen hondenriem….
Op de terugweg werd het al snel donker. Rustig rijden was het advies en dat was geen overbodige luxe. Want op de lange weg omhoog staken twee kleine vosjes over en ook nog eens een hert. Die beesten wil je toch in meerdere opzichten niet voor je auto hebben. Toen Miranda vervolgens opmerkte ook nog een everzwijn te hebben gezien, wilde ik haar in eerste instantie niet geloven. Maar toen we aan het eind van onze vakantie Italië gedag zegden, moest ik vol op de rem staan om zo’n overstekend imposant beest te ontwijken…
Vrijdag 7 augustus
De hoogste tijd voor een welverdiende rustdag en dit lijkt mij een mooie gelegenheid om even in te zoomen op ons huisje en de daginvulling. Eerst lekker uitslapen, dat lukte naarmate de vakantie vorderde steeds beter, daarna met een kopje thee op het terras achter genieten van een prachtig uitzicht.
Wanneer het daar te warm werd, gingen we naar ons voorterras met ligstoelen en jacuzzi om vervolgens na het middagmaal naar het zwembad te lopen dat op 50 meter van ons huisje lag. ’s Avonds konden we op het achterterras vervolgens weer heerlijk genieten van de ondergaande zon. Een prima manier en ritme inderdaad om zo’n rustdag door te komen…
Zaterdag 8 augustus
Dit was een mooie dag om weer te gaan toeren en daarbij was het ook nog eens bewolkt en dus niet zo warm. Een mooie gelegenheid om drie dorpjes aan te doen waarbij volop kiekjes geschoten werden van de plaatselijke kunstwerken en de mooie gebouwen die we tegenkwamen. We wilden in het laatste plaatsje nog even weer een pizza of pasta scoren maar in de restaurants was het zo druk dat we toch maar besloten om nog snel even een supermarktje mee te pikken…
Zondag 9 augustus.
Weer zo’n typische rustdag en één van de manieren om die door te komen is om, net als thuis, lekker voor de buis te gaan zitten om sport te kijken. En met FC Groningen die met een 2-1 overwinning op Utrecht prima aan een nieuw seizoen begon en de Nederlandse tennissers die het in Canado goed deden, lukte dit uitstekend…
Maandag 11 augustus
Wanneer je Toscane aandoet dan mag een bezoek aan Florence natuurlijk niet op de to-do-list ontbreken. Bij mijn weten ben ik hier in 2015 al een keer geweest met Frans de Bont maar ik moet eerlijk toegeven dat ik hier weinig actieve herinneringen meer aan heb, alleen dat het toen ook al heel warm was. Dat was ook deze dag weer het geval en daarbij was het hartstikke druk.
Ook vrees ik de nasleep van deze dag want onze navigatie leidde ons door een autovrije zone waarvan ik later pas in de gaten kreeg dat je kenteken automatisch geregistreerd wordt en we dus reikhalzend naar een (beste?) boete uit kunnen zien. Maar bij ons weten was het de enige manier om de (dure) parkeergarage te bereiken waar slechts een twintigtal auto’s geparkeerd stonden en we de autosleutels in moest leveren….
Qua kostenplaatje was dit dus in dubbel opzicht niet onze beste beslissing maar toch genoten we met volle teugen van deze prachtige stad, zij het iets korter dan gepland. En ergens had ik het idee dat onze hond de grootste attractie van Florence was want hoe vaak die wel niet werd aangesproken…. Inmiddels ken ik haar geheim want ondanks dat ze in november alweer vier jaar wordt, ziet men haar nog steeds als puppy gezien de vaak gehoorde opmerking: ‘what a beautiful puppy-eyes….’
Dinsdag 12 augustus
Maar liefst acht boeken heb ik deze vakantie gelezen en ook deze rustdag is er ongetwijfeld weer een exemplaar verropt. Suzanne Vermeer, Daphne Deckers, Loes den Holland, Saskia Noort etc., maar de mooiste was toch de nieuwe Nikki French ondanks het feit dat ik op bladzijde 268 maar zo de naam van de zeer onverwachte moordenaar las en de kennis dat het verhaal uiteindelijk een happy ending kent….
Woensdag 13 augustus
Ons laatste uitstapje was naar een plaatsje dat op een uur rijden lag en waar we langs een prachtige Blue Lagoon-achtige watervalletje en waterstroompje wandelden. Het was de dag van de prachtige zonsverduistering maar daar kregen wij in Italië weinig tot niets van mee.
Alhoewel, ik kreeg nog wel een berichtje van oud-klasgenoot Ellie die even verderop in Toscane met haar man bivakkeerde die dit natuurverschijnsel wel meekreeg. Wij genoten op ons achterterras van een indrukwekkend onweerschouwspel….
Donderdag 14 augustus
Ook een manier van het doorbrengen van de rustdagen is door het spelen van spelletjes, de nodige diepgaande gesprekken onder het genot van een wijntje/biertje en natuurlijk af en toe een aflevering meepikken, geheel volgens de traditie van de afgelopen drie jaren, op Videoland van B&B Vol Liefde met bijvoorbeeld de hilarische Fred op Bonaire….
Vrijdag 15 augustus
Aan alles komt een eind, zelfs aan een eindeloze vakantie in het zwoele Italië. Maar er wachtte ons nog een zware terugreis in twee etappes en de eerste reisdag verteerden wij beiden bijzonder slecht. De vrouw door haar buikkrampen en ik door een voor mij ongekend en nog niet eerder voorgekomen zeer slecht humeur.
Want na dik twee uur wachten voor de Gotthard-tunnel waren er daarna nog de nodige files. Met als klap op de vuurpijl een giga-flits vlak voor het verlaten van dit op zich prachtig land. Weer een bekeuring dus en die zijn hier niet mals. Door alle vertragingen hadden we in het donker ook nog eens veel moeite om ons kleine tiny house in Zuid-Duitsland te vinden. Shit of Scheize happens…..
Zaterdag 16 augustus
Na nog een korte wandeling door het alleraardigst dorpje waren daar de laatste 800 kilometer naar huis. Dit keer zonder tegenslagen en rond 19.00 uur doemde die prachtige – maar wel in de steigers staande – Middelstumer kerktoren weer op in de verte.
Ondanks de warmte kunnen we toch terugkijken op een mooie vakantie in het prachtige Toscane. Maar ik zie de komst van minimaal twee bekeuringen toch wel enigszins bezorgd tegemoet. Maar hé, er zijn ergere dingen natuurlijk en we zijn veilig, redelijk gezond (op wat buikkrampen na) en uitgerust weer thuisgekomen……