Jawel, we mogen weer! En ik merk op deze vroege maandagmorgen van een wat mij betreft halve werkweek om er weer in te komen dat ik er zin in heb. Eerst maar even een tweeluik over onze vakantie die ons dit jaar via Duitsland eerst naar Zwitserland en daarna naar Italië bracht. Naar een bloedheet Italië wel te verstaan maar door ons aan te passen aan de omstandigheden uiteindelijk prima te verteren.
Elk jaar is het even weer passen en meten over hoe zo’n verhaal aan te vliegen. Gelukkig maak ik dagelijks volgens traditie een kleine samenvatting van de dag op mijn mobiel. Een soort dagboekje dus en dat werkt goed voor de herinneringen qua hoogte- en dieptepunten. Want zoals u inmiddels van ons gewend bent gaat niet alles in de vakantie van een leien dakje. De voorpret was mooi, de vakantie zelf kende gelukkig veel highlights maar ik zie een beetje op tegen de napret.
Voor dit verhaal heb ik overigens gekozen voor een korte beschrijving per dag. Maar even bekijken hoe dit mij en jullie bevalt. Dan is het eerst even de vraag waar te beginnen…..
Zaterdag 1 & zondag 2 augustus
We starten dit reisverslag eerst maar eens thuis en in Ulrum. Want omdat we zondag vroeg wilden vertrekken, was het zorg dat we op de zaterdag reeds de auto grotendeels ingepakt hadden. Dus de inhoud van de koffers verzamelen en ik ging nog snel even bij de overbuurvrouw langs om een stapel boeken te verzamelen. Want lezen is wellicht mijn grootste vakantiehobby.
Misschien begon de vakantie eigenlijk al wel op vrijdagavond toen we in Winsum met zijn vieren de vakantie inluidden bij Eetcafé J&A van Anna Veldhuis maar zo kan ik natuurlijk nog wel vele zijbruggetjes opvoeren. Nadat op zaterdag de logistieke voorbereidingen waren afgerond, togen we vervolgens opgewekt naar Ulrum. Niet voor de start van de plaatselijke feestweek aldaar maar om onze ‘schoonzoon’ aan te moedigen die samen met zijn kameraad onder warme omstandigheden debuteerde op de halve marathon van Lauwersoog naar Ulrum en dat zeer verdienstelijk deed.
Daarna was het toch de hoogste tijd om ons bedje vroeg op te zoeken want het wekkertje ging op zondag 2 augustus al om 05.00 uur af. Ik was volgens mij al veel eerder wakker wanneer ik er aan terugdenk want ik zie eigenlijk altijd wel op tegen zo’n lange reis. Helemaal wanneer ik zelf moet rijden. Want wat kan er wel niet gebeuren tijdens die dik 1.500 kilometer? Mijn gevleugelde woorden zijn dan ook niet voor niets op de jaarlijks terugkerende vraag of ik er zin in heb om op vakantie te gaan, ‘ach, als we er eerst maar zijn.’
Gelukkig had ik in de vrouw een geroutineerde partner in crime die alles tot in de puntjes voorbereid had en als bijrijder ook zorg droeg voor het navigeren en een natje en een droogje. Het tweede geluk lag achterin. Aan hond Zhiva, alias Siepie, heb je echt geen kind want die slaapt zo’n beetje de hele reis en geeft verder geen kick. Nog een geluk bij geen ongeluk: de reis verliep voorspoedig en om 17.00 uur kwamen we in Zwitserland aan om in te checken in een alleraardigst plaatsje waarvan de naam bij alweer ontschoten is.
De B&B-eigenaar was nog druk bezig met de laatste loodjes qua schoonmaak en oogde heel aardig. Maar niet veel later waren we deelgenoot van een gigantische ruzie met zijn partner. Zouden ze meegekregen hebben dat wij op onze mooie plek onder hen alles mee konden krijgen? Ach ja, ook in Zwitserland was er sprake van tropische temperaturen waardoor de gemoederen ongetwijfeld makkelijker oplaaiden.
Een boodschap voor de vrouw en mijn persoontje dus om ons niet te druk te maken maar na een snelle hap bij de plaatselijke Mc Donalds kwamen we er al snel achter waarom Zwitserland bekend staat dat het een duur land is. Gevoelsmatig betaalden we twee keer zoveel als in Nederland maar wellicht is het bij ons inmiddels ook al een stuk duurder geworden en overdrijf ik nu schromelijk. Maar dat behoort natuurlijk een schrijverskracht te zijn….
Maandag 3 augustus
Deze maandag was een soort van rustdag want we waren ja op doorreis en na de eerste 900 kilometer afgelegd te hebben, vonden wij het eerst wel even welletjes. Het was immers vakantie. Toch leerde ik al snel waar de term ‘met Zwitserse precisie’ vandaan komt hoewel ik het eerst nog niet doorhad. We overnachtten namelijk naast de plaatselijke kerk waarvan de kerkklokken om 07.00 uur in de ochtend eerst 4 x op een bepaalde wijze van zich lieten horen en daarna nog eens zeven keer.
Waar in Nederland een kerkklok om het half uur afgaat is dat in Zwitserland om het kwartier. En toen de kerkklok om 07.45 uur drie keer tingelde, ging bij mij een lichtje branden met het inzicht dat er elk kwartier een klokslag bij komt.
Dat was eigenlijk ook wel genoeg nieuwe kennis voor zo’n eerste dag. Een dag die snel voorbij ging en aan het eind maakte ik nog snel even een rondje door het dorp om vervolgens nog even lekker pootje te baden in het nabij gelegen meer met uitzicht op imposante bergen. Op de terugweg kwam ik erachter waar al dat geklingel vandaan kwam. Net als in zo’n Heidi-film liepen ook hier de koeien rond met koebellen met alle gevolgen van dien….
Dinsdag 4 augustus
De wekker stond om 07.15 uur maar ik werd dus om 07.00 uur alweer wakker door elf klokslagen. Met nog zeshonderd reiskilometers voor de boeg inclusief een doortocht door de Gotthard-tunnel was het voor ons zaak om vroeg te vertrekken. Gelukkig verliep de reis voorspoedig en filevrij en ook de bijna zestien tunnelkilometers reden we zonder een spoor van vertraging.
Na Zwitserland volgde Italië en aan het eind van de middag diende Toscane zich in al haar schoonheid aan. Zoals de vrouw voorspeld had, zaten we echt in de middle of nowhere in een soort van klein en rustig vakantieresort. Het duurde even voordat we ons huisje gevonden hadden maar na ons gesetteld te hebben, was het volop genieten geblazen van het prachtige uitzicht op de bossen, wijngaarden en de Toscaanse bergen. Me dunkt, hier konden we het wel tien nachten volhouden…..
Woensdag 5 augustus
We besloten al snel onze vertrouwde vakantieritme aan te nemen wat vaak zoiets inhoudt dat we de ene dag wat zouden gaan doen om vervolgens een rustdag te nemen. Van rusten kwam deze dag niet super veel hoewel we natuurlijk wel heerlijk konden uitslapen. Maar daarna moesten er toch eerst boodschappen gedaan worden en daarvoor moesten we een half uurtje rijden om in te checken in het mooie dorpje Radda.
En terwijl Miranda in de plaatselijke Coöp aan de slag ging, maakte ik met Siepie snel even een rondje door het dorp. Het was negen jaar geleden dat we Italië voor het laatst aangedaan hadden en toen reden we zelfs nog verder door naar Umbrië. Maar qua dorpenpracht was het ook in Toscane net zo mooi als negen jaar geleden. Dit smaakte naar meer en het belletje van de vrouw dat ze bij de auto stond te wachten met de boodschappen ging wat mij betreft iets te snel….
(Morgen deel II)