Mooi op tijd stap ik deze ochtend op de fiets en ik merk dat ik er zin in heb. Of dit door de dorpjes komt die ik vandaag ga bezoeken of het mooie weer en de naderende vakantie, ik weet het niet. Maar het gevoel is goed. Het antwoord welke route te pakken vanochtend, heb ik ook al paraat. De heenweg gaat mooi via Onderdendam en dan fiets ik op de terugweg wel langs de Usquerder bult en Rottum. Zo geschiedde….
Breede
Wanneer ik Warffum nader, weet ik al dat ik eerst een zijsprongetje ga maken. Maar niet voordat ik even afstap bij camping Zuiderhorn. Daar lijkt het zo op het oog niet heel druk maar ik doe er wel de nodige informatie op over de vroegere trekvaart. Dit is ook een ideale plek om een kano in het water te gooien en dan peddelen maar. Even na de spoorwegovergang sla ik direct linksaf en geniet van een mooi rustplekje langs het water.
Maar van lang rusten is even voor achten natuurlijk geen sprake, de energielevel is nog onveranderd hoog. Eerst maar even mooie foto’s nemen van het kerkje van Breede en ik zorg ervoor dat de schoolbanken van vroeger er bij op komen. Al fietsend maak ik een rondje over de camping en ik zie diverse mensen voor hun tent genieten van de ochtendrust. Op de naastgelegen tennisbanen en in het zwembad is nog niets te doen natuurlijk maar toch hoor ik een duidelijk klateren van water.
Dat watergeklater is afkomstig van de fontein die voor de Breedenborg water staat te spuwen. De stenen leeuwen en het wapen op het hek mogen niet ontbreken op de foto die ik maak ter nagedachtenis aan de man die dit fraaie gebouw zo eind negentiger jaren nieuw leven inblies. In Maleisië overleed vorig jaar Jaap Reenders maar hij laat op het Hogeland fraaie staaltjes van zijn bouwkunst na, dat is zeker.
Geheimen
Het is tijd om Breede achter mij te laten en ik laat het centrum van Warffum ook nog even rechts liggen. Eerst maar eens naar de fraaie buitenkant van het dorp waar je zo’n mooi uitzicht hebt op de dijk, de polders en Rixona. Je komt er door de mooiste steegjes en op die één van die waterrijke plekjes werd vroeger vaartol geheven.
Vervolgens rijd ik de straat binnen dat één van de best bewaarde geheimen van het Hogeland herbergt, zo las ik ooit ergens. Haar vader heeft in dezelfde straat ook zo zijn geheimen. Alleen het bordje ‘Honing te koop’ geeft een aanwijzing dat zich hier achter het huis grote bijenvolken bevinden waar de eigenaar op zijn oude dag nog steeds een dagtaak aan heeft om al die volken te onderhouden.
Wat mij betreft wordt het inmiddels de hoogste tijd om de fiets ergens in dit bijna 2.200 zielen tellend dorp te parkeren en waar kan dat beter dan op een verborgen plekje op het sportpark. Daar beleefde Middelstum 3 in hun kampioenshunker veruit de meest bizarre wedstrijd van het seizoen. De details laat ik maar achterwege maar overeind staat dat de einduitslag nooit officieel geregistreerd is.
Het feestgedruis in beide dorpen was er echter niet minder om. Warffum 1 promoveerde en voor het eerst sinds mensenheugenis, ik kan het mij niet herinneren in elk geval, kunnen we hierdoor dit seizoen in competitieverband genieten van de wedstrijden tussen Warffum en Middelstum in de vierde klasse. En ondanks de smadelijke nederlaag in Warffum kon er dik een maand later toch feest gevierd worden in Middelstum dankzij een klinkende overwinning op Winsum 5 door de mannen van het derde.
Niet veel later kom ik bij Vakland Het Hogeland langs. Daar waar ik met de heren Breuker en Ottens fraaie interviews voerde over het initiatief waarbij jong én oud al lerende wat van elkaar op kunnen steken. Dat is niet zo verwonderlijk natuurlijk met Het Hogeland College ernaast waar menig inwoner uit onze contreien in de loop der jaren op verschillende niveaus zijn of haar diploma haalde. Ik probeer op de gemaakte foto echter ook nog wat van de uitgestalde kunstuitingen mee te pakken.
Al lopende langs bijvoorbeeld de Kalverstraat kom ik op den duur in het haventje uit. Dat stukje triggert mij zo dat ik hier later ook nog even per fiets langs wil gaan. Fraaie panden als het Spoorzicht en Welgelegen ontsnappen echter in eerste instantie niet aan mijn lens. Jammer zeg, dat er in Spoorzicht geen horecagelegenheid zit. Of zijn hier misschien snode plannen voor? De plaatselijke Chinees kan vast wel wat concurrentie gebruiken al schijnt het daar wel lekker eten te zijn.
Kerken, het kleinste molentje van Nederland en Het Hoogelandmuseum
Het wordt inmiddels toch echt de hoogste tijd om het fraaie dorpscentrum te betreden. Daar is het goed opletten geblazen want verschillende huizen zijn onderdeel van het Hoogelandmuseum waar middels een twintigtal kleine panden een beeld gekregen kan worden van hoe het er hier in deze contreien een (dikke) honderd jaar geleden aan toe ging. Het kleinste zaagmolentje van Nederland is ook onderdeel van het museum en ondertussen kan in Het Spijslokaal aan de inwendige mens gewerkt worden.
Tussen de bedrijven door, stel ik eerst nog even een Facebookpr-berichtje op. En deze is voor, hoe kan het ook anders en toepasselijker kan het niet, plaatselijk favoriet Zanger Klaus die vroeger hier in de buurt een mooie kroeg uitbaatte. Ook de Kunstkerk bevindt zich hier, een broedplaats voor kunst, cultuur en ambacht. Enige jaren geleden bracht het Gronings Vuur mij in deze kerk waar ik genoot van enige fraaie optredens en interviews.
Al lezend op Wikipedia, ontdek ik dat ik mij op de qua omvang grootste wierde van Nederland bevindt die met een hoogte van 5,75 meter ook nog een van de hoogste wierdes van de provincie is. Vandaar dat de prachtige Sebastiaankerk misschien wel zo fraai boven het dorp uittorent. Ik besluit dit pronkstukje direct meer even dubbel te fotograferen.
Even later maak ik nog een foto van het voormalige gemeentehuis waar nu nog pontificaal het dorpswapen prijkt. Het zwaard in dit wapen verwijst naar het feit dat vroeger in het dorp recht werd gesproken. Het is maar dat u het weet. Ik kan het vervolgens niet nalaten om ook nog even het Zijlsterpad te bewandelen waarbij ik geniet van een fraai bloemenveld en het uitzicht op de Usquerder (afval)bult.
Ik kom uit bij de plek dat het dorp een internationale allure meegeeft want in Warffum vindt jaarlijks natuurlijk het internationaal dansfestijn Op Roakeldais plaats. Vele dansers vinden hierbij onderdak bij gastgezinnen in de buurt waarbij soms vriendschappen voor het leven gesmeed worden. Wat weer een bruggetje is naar Cv60-lid Smederij Caspers die helaas de smidsdeuren gesloten houdt deze dag.
Ik loop nog een keer terug want ik wil nog even de bakkerij van mijn vroegere overbuurman Geert Bouwman op de foto zetten. Het echtpaar Bouwman zou graag willen gaan genieten van hun pensionadotijd en hun geliefde Noorwegen maar het mooiste zou zijn om voor die tijd nog een opvolger te vinden. Maar dat valt niet mee. Er zijn er maar weinigen die hun wekkertje om 02.30 uur willen laten rinkelen.
Wanneer ik nog even langs de Spar wandel, vraag ik mij af of deze nog bestierd wordt door Mike Dekkers. Dat zou dan alweer bijna tien jaar zijn. Mooi voor het dorp dat er nog een winkel is natuurlijk. Ik ben inmiddels weer bij mijn fiets aanbeland en twijfel nog even om een heel mooi plekje langs het rand van het dorp met uitzicht op een mooie boerderij op de foto te zetten. Het blijft erbij en niet veel later kom ik weer bij het haventje uit.
Ik kom tot de conclusie dat ik enige genoeglijke uurtjes achter de rug heb en dat Warffum toch zeker wel één van pareltjes van het Hogeland is, zo getuigen ook deze foto’s: https://bert-koster.nl/2026/07/29/een-zomerinstagrammetje-uit-warffum-en-breede/. Nog even benieuwd naar het relaas van zes jaar geleden? Dan even op deze link klikken: https://bert-koster.nl/2020/08/11/op-zoek-naar-het-vakantiegevoel-in-warffum/. Morgen eerst de laatste zomertocht voor mijn vakantie die mij naar Schouwerzijl, Saaksum, Rode Haan en Electra brengt….