Jawel, zes jaar na de introductie de herontdekking van Zoutkamp in de reeks ‘Op zoek naar het zomergevoel in….’. Dit keer geen Wessel die klaarstond met een lekker bakje Amorettokoffie en die zich afvroeg hoe zo’n morgen en nu precies uit zou zien. Nee, dit keer ging ik met de stalen ros die kant op om dit prachtig vissersdorp aan een bezoek te onderwerpen. Ik was al op tijd wakker en kon dus mooi om 06.30 uur die kant op…..
De ochtendstond….
En met de nodige elektrische ondersteuning op de wielen, kon het dus gebeuren dat ik al mooi voor achten in Zoutkamp aankwam. Ik had bedacht via Ulrum te gaan want dan kon ik mooi direct camping Robersum meepikken waar de eerste tekenen van leven al te zien waren. Mooi verscholen net buiten de dorpskom, is het hier vast prettig wakker worden.
Ik besluit direct maar even alle overnachtingsmogelijkheden op de gevoelige plaat te leggen. En dus schoot ik in de jachthaven een kiekje van volle kades. Op de terugweg had ik mooi zicht op de grootste garnalenverwerker van Europa. Een maand eerder waren buurman en buurman al op de open dag geweest van Heiploeg waar we onze ogen uitkeken. Zo vaak krijg je natuurlijk de kans niet om daar rond te kijken.
Op camping ‘t Ol Gat dit keer geen jeugdveldje vol met lege flesjes maar wel een kanoverhuurplek. En de vorige keer had Bix nog even het lumineuze idee om naar camping de Rousant te rijden. Daar ging ik nu ook direct maar weer heen want wat heb je vanaf daar toch een mooi uitzicht op de haven van Zoutkamp met zijn gekleurde panden.
Gelukkig is het dorp weer goed bereikbaar want dat was de afgelopen jaren wel anders. De ondernemers klaagden steen en been over een slechtere bereikbaarheid en dus een verminderde omzet maar inmiddels is bijna al het sluis- en brugwerk wel aangepakt en glimt het vissersdorp hopelijk van trots om het mooie eindresultaat. Ik maakte bovenop de dijk nog snel even wat foto’s van de prachtige waterwegen die in Zoutkamp samenkomen om vervolgens met de fiets nog even de buitenwijken van het dorp mee te pikken.
Zeester
Dat is op zich ook een aanrader hoor want in menig dorpstuin zie je de attributen zoals een anker of vissersnet die verwijzen naar een visrijk verleden. Maar ook hele leuke informatieborden waar onder andere te lezen valt hoe men in de vijftiger jaren in gemeentehoofdstad Ulrum tot het besluit kwam dat de bulldozer maar eens goed huis moest houden in Zoutkamp. En dat is helaas gebeurd waardoor menig klein vissershuisje tegen de grond ging. Met terugwerkende kracht schandelijk natuurlijk maar wat doe je er nu nog aan? Gelukkig zijn er nog wel wat van die huisjes bewaard gebleven.
Rustig rijdend door die buitenwijken, komen flarden van mooie interviewverhalen boven. Met de toenmalige garnalenkoningin bijvoorbeeld, zou ze nog in de Beatrixstraat wonen? De ondernemersfamilie Beerda zat de afgelopen jaren zeker niet stil en wat had Anna een pech met haar wasserette die in Ulrum net na opening in brand vloog. In deze contreien heb ik ook de nodige pensionadoverhalen op mogen tekenen, mooi man!
Ik stap af om een foto van een kalkoven te nemen. Zoutkamp telde in de negentiende eeuw twee van die ovens waarmee schelpen werden omgetoverd tot een soort van gort dat gebruikt werd voor het metselen. Ook lees ik het verhaal over de importantie van Zoutkamp in de Tachtigjarige Oorlog als belangrijke toegangspoort naar de gewichtige handelsstad Groningen. Gelukkig wist men destijds het dorp terug te veroveren onder leiding van graaf Lodewijk op de Spaanse troepen.
Een foto van het complex van vv Zeester mag in dit verhaal natuurlijk niet ontbreken. Een toepasselijke naam ook. Zij promoveerden begin juni op het sportpark in Middelstum juist op de dag dat ik Heiploeg aandeed. Een mooie uitwisseling derhalve waarin twee werelden samenkwamen en staand op het sportpark kan ik niet anders stellen dan dat ik mij verheug op de onderlinge wedstrijden die er aan zitten te komen want Zeester zit bij Middelstum in de competitie.
Lopend door het centrum
Ik besluit mijn fiets eerst maar even op slot te doen en parkeer hem bij de fraaie hervormde kerk om aan de dorpsronde te beginnen. Bij Café en Partycentrum De Kegel staan de deuren wijd open. Uitbater Frank Zijlstra is ongetwijfeld lekker aan het luchten en het schoonmaken na wederom een druk weekend in het Zoutkamper uitgaansleven. Man, wat heb ik daar dankzij de boottochten met Bonne zo’n kleine twintig jaar geleden alweer toch mooie herinneringen aan overgehouden.
Vanuit Lauwersoog voeren we naar de jachthaven van Zoutkamp om vandaar uit het nachtleven in te duiken. Dat ging bijna zonder slag of stoot al vreesde ik na de bruiloft van Okko en Ineke in de voorloper van De Kegel nog wel even voor mijn welzijn toen links en rechts van mij stevige Zoutkampers opdoken die zich niet helemaal konden vinden in wat ik zoal uitkraamde. Gelukkig liep dit uiteindelijk met een sisser af.
Bijzondere herinneringen vanuit een roemrijk stapverleden dus. Die kwamen de vorige keer ook al boven en toen was daar in het centrum ook nog Spar Bergstra. Helaas moest die noodgedwongen de winkeldeuren sluiten maar gelukkig is daar nu dorpswinkel De Sluis dat grotendeels gerund wordt door vrijwilligers.
Vanuit Bakkerij en lunchroom De Zilte Bries komt een heerlijke brood(bak)lucht naar buiten die de bootovernachters naar het centrum lokt maar bij die andere beruchte en doorgaans drukke winkel, Gaele Postma Paling & Vis, is het op deze maandagmorgen natuurlijk nog heerlijk rustig want gesloten. Ik geniet tussendoor van het beeld van de garnalenpelster die vlakbij het Visserijmuseum staat en van het horecavertier van De Boeter en ZK 86.
Hopelijk blijven die nog tot in lengte van dagen open. Iets wat niet van de even verderop gelegen pizzeria gezegd kan worden. Ook weer zo’n horecavoorziening die door een gebrek aan kundig personeel de deuren moest sluiten. Dat zijn toch wel zorgelijke ontwikkelingen die dit weekend ook vanuit Winsum naar buiten sijpelden.
Het kerkhof
Ik besluit mijn fiets maar weer eens op te zoeken en rijd via de steeds drukker wordende kades naar de garnalenafslag. En dan kom je vanzelf langs die mooi gekleurde panden aan de boorden van het Reitdiep waar Zoutkamp toch ook bekend om staat. Vervolgens fiets ik nog even langs het spookbos en dan de dijk op voor de laatste paar prachtige natuurfoto’s met het vissersdorp op de achtergrond.
Alvorens het dorp definitief achter mij te laten om via Niekerk naar huis te fietsen, besluit ik om nog even een bezoek te brengen aan het kerkhof. Ik heb nog altijd in mijn hoofd om een serie verhalen te schrijven vanaf het Middelstummer kerkhof. Dit n.a.v. een opmerking die ik ooit eens hoorde dat het kerkhof vol ligt met mooie en bijzondere verhalen. Dit natuurlijk mede door de overledenen die hier begraven liggen en hun markante verhalen.
Toen we in Zoutkamp enige jaren geleden een oom van Miranda ten grave brachten, kwamen we langs het graf van een bijna dorps- en leeftijdsgenoot van mij die ik vroeger regelmatig in het uitgaansleven van zowel Zoutkamp als Bedum tegenkwam. Begin 2013 kwam er op 43-jarige leeftijd veel te vroeg een eind aan zijn leven. Rust zacht Fred(dy)!
En met de gedachten over de vergankelijkheid des levens maar ook met een vat vol mooie foto’s en herinneringen kijk in nog één keer om naar het vissersdorp dat eind zestiger jaren zo abrupt van de zee werd afgesneden. Maar ze hebben zich er niet door uit het veld laten slaan gelukkig!
Klik voor de gemaakte kiekjes gerust op deze link: https://bert-koster.nl/2026/07/13/een-zomer-instagrammetje-uit-zoutkamp/. Benieuwd naar de impressie van zes jaar geleden? Dan even hierop klikken: https://bert-koster.nl/2020/08/03/op-zoek-naar-het-vakantiegevoel-in-zoutkamp/. Woensdag ga ik naar ‘dark horse’ Scheemda. Niet naast de deur inderdaad en mijn debuut in de gemeente Oldambt!