We zijn de heerlijk drukke en zonnige junimaand ingerold. Wat, hij loopt al bijna weer ten einde. Het is allemaal niet meer bij te houden mensen, stop de tijd. Ik moet de agenda er zelfs bijpakken om te zien en te herdenken wat er in de afgelopen weken allemaal wel niet is gebeurd. Want vaak komen veel gebeurtenissen samen.
Dat gebeurde bijvoorbeeld op zaterdag 6 juni. ’s Morgens mooi even met buurman Wim naar de open dag van Heiploeg in Zoutkamp. Want zo vaak krijg je de kans niet om daar binnen te stappen. Daar ik jarenlang bij Vast Banket gewerkt heb, vind ik het leuk om naar de productieprocessen te kijken die uiteindelijk leiden naar de mooi verpakte producten in de supermarkt. Want daar zit vaak een wonder der techniek achter. Dat bleek ook in Zoutkamp waar de garnalen soms wereldreizen naar Marokko maken om gepeld, verpakt en behandeld te worden om vervolgens terug te keren.
En het toeval wil dat de vissers en voetballers van Zeester Zoutkamp ’s middags naar Middelstum kwamen om daar een wedstrijd tegen GEO af te werken voor promotie naar de vierde klasse. En die wedstrijd werd na een spannende slotfase door Zeester met 2-1 gewonnen. Wat zou het mooi zijn wanneer ze volgend jaar bij Middelstum in de klasse zouden komen. Proficiat derhalve, het bleef vast nog lang onrustig op het plaatselijke sportpark.
’s Avonds werden alle indrukken nog even versterkt toen we een straat verderop verkleed en al zestig jaar Diederik Lalkens mochten vieren. Het ging er om weg en ook daar was het nog lang onrustig. DJ Sieme had er zin in en zette zijn feest- en dansnummers tot ver in de kleine uurtjes door. Maar of iedereen in de buurt daar nu zo blij mee was….
Afijn, wat ik bijna vergeten was te vermelden, de woensdag ervoor liep ik voor het eerst sinds jaren weer eens de Hippolytusrun. Waar ik die vroeger ongetraind in zo’n drie kwartier liep, moest ik nu getraind en al nog goed mijn best doen om hem binnen het uurtje te voltooien. Ja, je wordt ouder papa inderdaad. Zeker die laatste twee kilometers hakten er stevig in. Maar ik was weer een mooie ervaring rijker en de tijd geeft mij wellicht volgend jaar ruimte tot verbetering.
Snel door naar zaterdag de 13e juni. Ook al zo’n mooie en drukke dag. Met ’s middags het Lutjeclubtoernooi in Onderdendam waar maar liefst 28 ploegen in vier poules streden om de sportieve eer. Hoe dat feestgedruis zich uiteindelijk ontwikkelde, dat weet ik niet want rond zes uur mocht ik aantreden bij het drie keer zestig jaar-feest van Adriaan, Alie en Cecile.
Wat een mooi feest was dat met een heerlijke Zuidhof-barbecue en DJ Hans van de legendarische ’t Skopje die oude newwave- en ninetiesnummers liet herleven waardoor we ons weer warm en jong konden dansen op de geïmproviseerde dansvloer in de tent. Zondags wachtte ons nog een verjaardag in Loppersum en natuurlijk de eerste wedstrijden van het Nederlands elftal en Curaçao.
Want voor we het wisten was ook het WK-voetbal in al zijn grootsheid al weer begonnen. Echt warm liepen we nog niet van de eerste wedstrijd van onze oranje helden maar na de galavoorstelling tegen de Zweden en een mooie glansrol voor de lang verguisde Brian Brobbey begint de oranjekoorts langzaam maar zeker op te lopen. Op naar vele lange en slapeloze nachten in juli wat mij betreft….
Afgelopen weekend bracht ook weer mooie mijlpalen. Vrijdagmiddag in een verzengende warmte op de fiets naar Noordpolderzijl om de boekpresentatie van mijn dichtende Wadwichtnicht mee te maken. Naast mooie woorden van bijvoorbeeld Alfred van Hall en oud-Middelstumer Bob van Dijk ook prachtige nummers van Erwin de Vries waaronder een speciaal voor Inge geschreven lied met tal van mooie dichtregels uit eigen werk. Ook zo veel zin in Zeezin? Bestel de dichtbundel dan snel via www.wadwicht.nl .
En ’s avonds was daar bij Sporthuis Winsum het pensionado-afscheid van Joop Veldhuis dat op een mooie wijze gevierd werd in de goedlopende sportzaak die hij dus met een gerust hart achter zich kan laten. Ik had wellicht net zo goed in Winsum kunnen blijven want daar toog ik zaterdagmiddag weer heen voor de slotdag van de plaatselijke voetbalclub.
Het zag er allemaal prima verzorgd uit en ik kon het niet laten om nog even te kijken of Otto nog op zijn oude vertrouwde post stond. Geen Winsummer Wiekslag meer voor hem maar hij stelde mij gerust, hij zal zijn pensionadotijd prima benutten. En het voorstel van Cor over een soort van dorpswandeling door Winsum, neem ik graag in beraad.
Gerustgesteld pakte ik de stalen ros maar weer op om koers te zetten naar Bedum Beach aan het Versplein in Bedum waar talloze bekenden zich onder een brandende zon in het zweet werkten op Dio de Janeiro. Wat een gezellig evenement is dit toch en na nog even bijgepraat te hebben met de plaatselijke paparazzi (Duut, dorpsfilmer Henk en René), een organisatielid en de makelaar reed ik snel weer terug naar Middelstum waar de overwinning van Oranje onder andere gevierd werd met een big hug van de mooiste oma van Middelstum.
En tussen al het uitgaansgeweld door zijn daar natuurlijk de mooie vroege fietstochtjes in de omgeving om de slaap te kunnen blijven vatten in alle warmte. Nog even doorzetten, dan breekt de zomerbreak aan. Maar voor die tijd mogen we nog genieten van de plaatselijke voetbalslotdag, 40 jaar Sjoerd en Hanneke en natuurlijk drie avonden achter elkaar het Bedrijvenvoetbal in Bedum. Mooie vooruitzichten inderdaad…..