Het is maandagmorgen 4 mei wanneer ik al weer op tijd achter de PC zit te tikken. Dat heeft niets te maken met het feit dat ik vanavond richting het Concordiaplein mag om de 4 mei herdenking bij te wonen. Of dat ik morgen op 5 mei voorop moet lopen in de polonaise tijdens de bevrijdingsfeesten. Nee, ik was gewoon op tijd wakker en besloot niet langer in bed te blijven liggen woelen.
Precies een jaar geleden, beleefde ik wel een mooi vrij dagje. Wat waren er toen op die maandag de vijfde mei vele leuke activiteiten in het dorp. Een snufje cultuur in het Asingapark, het oorlogsmuseum dat open was, de film over het leven van de gebroeders Gootjes in het Hippyhoes en daar stond ook een mooie feesttent waar Middelstum voor het eerst kennis maakte met de band 80’s Maniacs.
De band die tijdens Koningsdag op het eerder genoemde Concordiaplein wederom stond te schitteren en ons de mooiste klassiekers uit de roemruchte jaren tachtig voorschotelde. Alleen dat was al een garantie voor een geslaagde dag. Een dag dat ons voor het eerst sinds lange tijd naar Loppersum bracht om daar een vleugje van de Koningsmarkt mee te pikken.
Sommige zaken veranderen gelukkig nooit, bedacht ik mij, toen ik bij de voormalige Lopster Kroon een prominente Lopster aan een statafel aan een biertje zag nippen. ‘Koester’, zo schalde het even later over het plein maar ik wist te verleiding te weerstaan om een drankje mee te pakken. Hoe anders was dat vroeger, destijds schoven overbuurman en ik moeiteloos aan, aan die ronde statafel om een biertje mee te drinken.
Nu waren we tijdig bij mijn broer en schoonzus en konden we zelfs nog een vleugje Koninklijke familie meepikken vanuit het prachtig pittoreske Dokkum. Het stadje dat de vrouw en ik enige jaren geleden op Hemelvaartsdag aandeden toen Zhiva er nog maar net was.
Op die manier pakten we op deze gevarieerde Koningsdag dus het beste van meerdere werelden mee. Het was blijkbaar een intensieve dag geweest want ik wilde rond negenen ’s avonds de compilatie van het afscheidsconcert van Golden Earring nog even meepikken maar viel binnen de kortste keren in slaap.
Tja, dat concert inclusief een overnachting in de Zeister bossen was toch echt wel het hoogtepunt van de januarimaand. En ons traditioneel trainingskamp op Schier in het Kolonyhuis was ongetwijfeld het mooiste wat februari te bieden had. Het eerste Sunsationweekend kunnen we dan vervolgens onder de highlights van maart scharen. En april bood ons dus een leuk en lang weekend Brabant.
Zo zit inmiddels een derde van het jaar er al weer op, onvoorstelbaar eigenlijk. Wat inhoudt dat de mooiste maanden van het jaar zich weer aandienen. Ik verheug mij al weer op de vroege fietstochten en de wandeltochten door de mooie dorpjes in de omgeving in de vakantieperiode. Ik sluit overigens niet uit dat veel van die tochtjes per fiets zullen gaan daar de meeste gelukkig weer in de buurt zijn. Want zes jaar na de eerste ‘Op zoek naar het zomergevoel in….’, ga ik grotendeels op herhaling.
Maar ik moet zeggen dat ik tot dusver ook al verrassend veel afgefietst heb. Naar Ulrum, Eenrum, Loppersum, Warffum en Winsum bijvoorbeeld voor een bezoek aan een voetbalwedstrijd van bijvoorbeeld ons derde die gaan voor een kampioenschap. En mocht de tijd en zin er zijn dan zou ik donderdagavond de stalen ros ook nog even naar Godlinze kunnen trappen waar het vierde een wedstrijdje speelt. Want hoelang kan er daar in Glinz nog gevoetbald worden nu de vereniging nog slechts één seniorenteam telt?
Genoeg reuring dus de komende weken. Deze maand is het eigenlijk al bal. Een bruiloft vrijdag a.s., Freek en Suzanne in het Gelrodome in Arnhem een week later en nog weer een week later tijdens Pinksteren ons vriendenweekend in het Friese Oudega. En dat allemaal terwijl de cruciale weken qua beslissingen in het amateurvoetbal voor de deur staan. Ook in Middelstum is het vlaggenschip nog niet veilig en dat zal ons zaterdag a.s. ongetwijfeld naar Spijk brengen waar Poolster nog volop in een titelstrijd verwikkeld is.
Tja, saai zal het de komende weken niet worden. En tussendoor werk ik bijvoorbeeld gestaag verder aan een uitgebreid levensverhaal van een prominent Beemer terwijl vorige week de verhalen voor het Bedrijvenvoetbal zijn afgerond. Zakelijk gezien valt 2026 tot dusver ook niet tegen en dat maakt mij een blij man. Lekker doorharken dus de komende maanden en dan lonkt ergens in de verte begin augustus de zomervakantie alweer. Als een mooie stip aan de horizon waar we ons op kunnen richten en naar toe kunnen werken…..