Zo, dat was me het nachtje slaap wel. Alhoewel, slaap…. Volgens mij had ik tot 02.30 nog geen oog dichtgedaan. Eh, wel dichtgedaan natuurlijk maar niet geslapen. Dat moet anders, bedacht ik mij, dus naar beneden voor twee paracetamols en een keelsnoepje. Met als gevolg dat ik rond 06.00 uur badend in het (koorts?)zweet wakker werd….
Na een verkwikkende douche probeer ik rond 08.00 uur dit verhaal op papier te krijgen. Bijslapen in bed lonkt maar de agenda en een op het oog drukke werkweek laten dit absoluut niet toe. Gelukkig hebben we een lang Paasweekend voor de boeg voor het bijtanken, daar kan ik mij eigenlijk wel op verheugen. Want het ging er weer om weg de afgelopen dagen.
Het was immers Sunsationweekend twee wat de klok sloeg. Eerst op vrijdag een gezellige avond waarin we terug gingen in de tijd. Lekkere happy hardcore inderdaad, een feest der herkenning. De kleine uurtjes werden in rap tempo bereikt. En dat na eerder al een mooie vooravond in Bedum te hebben beleefd waar er voor de sponsoren van de Tribunestoelen SV Bedum een leuke activiteit georganiseerd werd.
Het middagprogramma op het topsportcentrum in Groningen liet ik voor wat het was maar de gezamenlijke maaltijd in de Bedumer voetbalkantine en de Koffiecorner, samen met de vrienden van paars, met Niiwino Geertsema, Martin Drent en Stefan Bleeker kon ik natuurlijk niet laten lopen. De mannen praatten en discussieerden er lustig op los en voordat ik het wist, moest ik mij nog haasten ook om mij aan te sluiten bij de Berkenlaanclub die elke avond om stipt 21.45 uur – en geen minuut later, aldus Martin – koers zette naar de feesttent.
Een dag later ging ik reeds rond 19.30 uur die kant op. Dit keer geen lange feestavond voor mij in de tent maar eentje in de muntenverkoopwagen. Dan beleef je zo’n festival toch weer van een heel andere kant. Het was een rustige en beheerste bezoekersstroom die we voor onze luikjes kregen. Allemaal vriendelijk en geduldig en zonder een onvertogen woord, werd ons regelmatig nog veel werkplezier toegewenst. Zo ongemanierd is de jeugd van tegenwoordig dus nog niet….
De zaterdag werd lekker op het voetbalveld doorgebracht waar mooie streekderby’s op het programma stonden. Eerst naar Onderdendam waar ons derde tegen hun tweede aantrad. Bij de SVO zijn ze een mooi en strak voetbalveld rijker, inclusief omheining. Deze onverwoestbare edoch kleine club kan hiermee weer jaren vooruit. Altijd gezellig om even langs te wippen, zeker wanneer jongeheer Zwerver er ook is. Dit keer helaas niet tussen de palen als doelman maar langs de lijn was hij qua commentaar des te scherper.
Daarna snel door naar Riep waar de blauwhemden middels een 1-3 overwinning op De Fivel afstand namen van de degradatiezorgen. En dat nog wel tijdens Sunsation, doorgaans een periode waarin nooit punten gepakt worden. Rond deze tijd van het jaar komt altijd de anekdote bovendrijven dat de voetballers uit Oldehove zo rond april uit in Middelstum eindelijk hun eerste competitieoverwinning konden bijschrijven na zo’n enerverende avond in de feesttent van de gastheren.
Gisteren op zondag vernam ik al wel dat mijn lichaampje wel toe was aan een dagje relatieve rust. Met de wandelclub werd nog een stevig rondje over Kantens gelopen maar daarna was het toch vooral lekker bankzaken doen. De bankstel werd ’s avonds nog eventjes ingeruild voor de klaverjaskaarttafel van buurman. Met de eindoverwinning vorige week over het kaartjaar 2025 nog vers in het geheugen, deerde het mij niet echt dat we de hele avond achter de feiten aanliepen. Uiteraard werden ook hier nog even de nodige Sunsationverhalen uitgewisseld.
Het zit er eerst weer op, net zoals de enerverende maartmaand er bijna op zit. De uitgaansagenda voor de komende weken vult zich aardig, moet ik zeggen. Twee feestjes van mensen die de zestig aantikken en een heropeningsfeestje, het kan niet op. En misschien over twee weken nog wel een lang weekendje weg naar het Moeselland bij onze Oosterburen. Of wordt het toch Brabant inclusief een bezoek aan De Efteling en ’s Hertogenbosch? Beide niet verkeerd toch?
Maar eerst deze werkweek maar eens door zien te komen. Gelukkig staat dit verhaal zo rond 08.30 uur alweer in de bekende steigers. Of het kwalitatief gezien een goed verhaal geworden is, laat ik in het midden. Gezien de omstandigheden ben ik echter zeker niet ontevreden. Nu nog wat mailtjes wegwerken en dan op naar Bedum voor een bijzondere opdracht en verhalen. Voordat je het weet is het alweer vrijdag en dat belooft een hele Goede te worden. Zet hem op deze week!