Kunt u zich heel kort even voorstellen?
Noteer voor mijn naam in dit verhaal gerust Anneke Bakker-Vogel. Ik ben op zestien juli 1956 geboren aan de Poelweg in Zandeweer. Ik heb nog een vier jaar oudere zus die in Israël woont. Mijn vader was aanvankelijk boerenarbeider, onder andere bij boer Slob, en heeft ook bij een kweker gewerkt. Toen ik vier was, verhuisden we naar de Noorderweg en daar kochten mijn ouders een kwekerij. Moeder hielp ook mee en was sowieso een bezige bij.
Toen ik veertien was, verhuisden we naar Stadskanaal omdat mijn vader daar werk kreeg bij Philips. Ik ben op mijn achttiende getrouwd en we gingen in Uithuizen aan de Siebranterriep wonen. Hier zijn ook onze kinderen geboren. Daarna volgde in 1994 nog één keer een verhuizing en wel naar de Botter. We wonen hier heel mooi en rustig met achter het huis een uitzicht op het park bij de Menkemaborg.
Wat is uw burgerlijke staat?
Ik was nog maar net dertien toen ik Henk Bakker leerde kennen. Henk is een echte Oethoester en onze eerste ontmoeting vond dan ook plaats in Uithuizen waar hij mij op de vluchtheuvel bij de hand pakte. Hij was ook de reden dat ik vanuit Stadskanaal naar deze contreien terugkeerde maar daarvoor moesten we wel trouwen. Dat was op 27 december 1974, we zijn dus al dik vijftig jaar getrouwd.
Dit huwelijk heeft ons drie kinderen geschonken. In 1980 werd Jan-Paul geboren, hij woont nu in ’t Lage van de Weg. Dik een jaar later volgde Raymond die in Ulrum woont. Annemarie diende zich in 1985 aan en zij woont in Rhenen. We zijn de trotse opa en oma van kleindochter Sofie, zij is zes jaar oud. Zij is ons ‘wondertje’ en is regelmatig bij ons.
Wat is uw voormalig beroep?
Na de lagere school in Zandeweer, de Onnemaschool, ging ik naar de MAVO in Uithuizermeeden. Na twee jaar volgde door de verhuizing de switch naar de MAVO in Stadskanaal. Ik was vijftien jaar toen ik mijn diploma behaalde. Ik wilde vroeger heel graag verzorgster worden maar daarvoor had ik eigenlijk naar de huishoudschool en de INAS moeten gaan. Nu wilde ik graag eerst wat geld verdienen omdat er toen al trouwplannen waren.
Ik ging dan ook als verkoopster aan het werk bij een (kantoor)boekhandel. Daar heb ik tweeënhalf jaar gewerkt en na verhuisd te zijn, ging ik in Uithuizen bij modezaak Nienhuis aan de slag. Na een jaar volgde de switch naar Wortmann in Uithuizen, het bedrijf dat nauwe banden met Philips onderhield.
Ze maakten er koffiezet- en scheerapparaten en ik zette dagelijks 360 (90 mallen van vier stuks) scheerapparaten in elkaar. Ook zat ik er in de ondernemersraad. In die rol was ik één van de initiatiefneemsters die er voor gezorgd heeft dat de maandelijkse loonzaakjes werden ingeruild voor bank- of girobetalingen.
Achteraf kan ik stellen dat deze vier jaar mijn mooiste werkperiode was. Dat kwam ook door de gemoedelijke onderlinge sfeer binnen het bedrijf waar zo’n honderd mensen werkten. Op vrijdags was het altijd gezamenlijk patat eten in de kantine. Mijn toenmalige buurman was bedrijfsleider bij Wortmann en hij heeft er voor gezorgd dat ik hier aan het werk kon.
Toen de kinderen zich aandienden, ben ik thuis gebleven om voor ze te zorgen. Toen de jongste drie jaar was, ben ik weer begonnen met werken. Ik werd invalkracht in De Rank, het verenigingsgebouw van de Hervormde Kerk. Piet Huizenga was beheerder van het pand en ik ondersteunde hem waar mogelijk. We organiseerden er feesten en regelden er ook de catering. Maar ook ondersteunden we bij uitvaarten en dat was dankbaar werk. Later werd ik er beheerster.
Na de totstandkoming van de PKN-gemeente, werd mijn werkplek op De Rank ingeruild voor verenigingsgebouw De Kandelaar waar ik medebeheerster werd. Alles was nieuw en anders voor mij en dat kwam mijn gezondheid niet ten goede. Ik kreeg een zware burn-out en ben dan ook eerder met werken gestopt.
Hoe bevalt het gepensioneerd zijn?
Ik was een jaar of 64 toen ik stopte met werken. Gelukkig heb ik door mijn creativiteit genoeg hobby’s. Zo ben ik met glas-in-lood-werkjes bezig, ik ben ook een groot quiltenliefhebber, maak graag creatieve kaartjes en allerlei sieraden en hou ook van breien en bloemschikken. Op zolder heb ik een eigen ruimte waar ik mij helemaal uit kan leven met al mijn hobby’s.
Nog niet zo lang geleden heb ik ook het werken met aquarelpotloden ontdekt. Verder mag ik graag lekker koken waarin ik mij ver houd van voorbewerkte ingrediënten. En ik ben hierbij een echte kruidenliefhebber waarbij ik zelf graag het zout naar smaak toevoeg aan de kruiden. In de zomermaanden trekken Henk en ik er regelmatig met de camper op uit.
Tot dusver zijn we met de camper nog niet verder gekomen dan Nederland en Duitsland maar wie weet waar we nog komen. We hebben sowieso al prachtige reizen gemaakt naar Ierland, Noorwegen en Israël. De reis naar Ierland was misschien wel de mooiste. Uitkijkend over de prachtige kliffen, raakte ik regelmatig ontroerd door het geweldige uitzicht. Volgend jaar gaan we misschien naar Schotland, dat lijkt mij ook een geweldige reis.
Vroeger heb ik in diverse besturen gezeten, onder andere in de buurtverenigingen waar we op dat moment woonden. Zo ben ik de medeoprichter van de gezellige buurtvereniging Zuidhoek. Ook heb ik in het bestuur van de Hervormde vrouwenvereniging gezeten en ik ben zelfs enige tijd presidente geweest. Ik was in het begin enorm zenuwachtig om voor een grote groep mensen te praten maar ook dat went op den duur.
Wat zijn de hoogtepunten uit uw leven?
De dag dat ik Henk heb ontmoet en onze bruiloft. En vervolgens natuurlijk de geboorte van de kinderen en ons wondertje Sofie.
En de dieptepunten?
In 2010 werd er bij mij borstkanker geconstateerd. Wanneer je dat hoort dan is dat zeker een zwaar moment. Maar ik had er wel rekening mee gehouden want mijn moeder en zus hebben ook borstkanker gehad. Gelukkig ben ik genezen verklaard maar er is zeker een leven voor én na de kanker. Wat ik ook een dieptepunt vind, dat is het einde geweest van mijn werkzame leven. Dat had ik graag op een andere manier ingevuld gezien.
Heeft u nog anekdotes en mooie verhalen?
Ik ben altijd erg gemotiveerd om het de mensen naar de zin te maken zoals bij het organiseren van een feest of het maken van een bloemstuk in hun lievelingskleuren, bijvoorbeeld voor buffetten , feesten en partijen. Door zulke ‘kleine’ dingen, probeer ik het verschil te maken tijdens allerlei gebeurtenissen in het leven waarmee mensen op hun levenspad moeten zien te dealen.
En ik hanteer een bijzonder levensmotto waarin ik sterk geloof. En dat is dat toeval niet bestaat, ‘toeval is een klein wondertje, geregisseerd door God’, zo zeg ik vaak. Ik leg dan ook altijd uit wat ik hiermee bedoel. Dingen gebeuren niet zonder reden, overal zit een bedoeling achter, ook al is die vaak niet te doorgronden. Ik zie daarin een hoger verband dat moeilijk in woorden is uit te drukken.
Wat zou u ooit nog willen doen in uw leven?
Toen ik vijftig jaar geworden ben, werd mij door de kinderen een prachtige ballonvaart aangeboden. We stegen op in het Stadspark en kwamen uiteindelijk ergens in Oost-Groningen weer aan de grond. Hoog in de lucht zie je alles in een ander perspectief. Je denkt hele afstanden af te leggen maar ik heb de energiecentrale in de Eemshaven steeds in de verte zien liggen.
Ook heb ik al mogen genieten van een prachtige koetsrit. Zowel het ritme van de paarden als het ritme van de koets zelf, werkt heel rustgevend. Waar het nooit van gekomen is, is van het maken van een parachutesprong. Daar heb ik wel eens over nagedacht maar dit zal niet meer gebeuren.
Waar heeft u spijt van gehad in uw leven?
Ik heb wel spijt gehad van hoe dingen in het leven gegaan zijn maar ga daar liever niet al te diep op in want het doet veel met mij.
Wat zou u uw leven voor een cijfer willen geven?
Dat moet zeker een hoog cijfer zijn, noteer gerust een negen. Mooie momenten worden dubbel gekoesterd en moeilijke momenten ervaar ik als levenslessen en leermomenten.
Wilt u verder nog iets kwijt?
Mensen moeten meer respect hebben voor elkaar en niet te negatief denken. Reeds een klein gebaar van aandacht of medeleven kan een grote impact hebben op iemands leven en van betekenis zijn. En leer sorry te zeggen wanneer je wat verkeerd gedaan hebt.
Ik ben zeker geen heilige hoor maar een gewoon mens en dus eentje met goede en minder goede eigenschappen. Ook een emotioneel mens waarbij de tranen vaak op de loer liggen maar wel eentje die geleerd heeft om de mooie momenten in het leven te koesteren!