Floris, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Ik ben Floris Poort, 36 jaar, en woon sinds 2023 in Ezinge, met mijn partner Vera en twee katten. Oorspronkelijk kom ik uit Middelstum, waar ik van mijn 6e tot 19e bij v.v. Middelstum voetbalde. Tussendoor woonde ik ook nog in Leeuwarden en Groningen. Ik heb mijn eigen eenmanszaak in de communicatie en marketing (van teksten schrijven en websites bouwen tot grafisch ontwerpen).
Altijd al de kant van de teksten en het maken van websites opgewild?
Het is iets waar ik geleidelijk aan in ben gerold. Ik ben opgegroeid met computers, en van de typcursus op de basisschool pluk ik nog steeds de vruchten. Bovendien heb ik altijd al iets met taal gehad.
Na twee studiepogingen kwam ik uit in Leeuwarden, waar ik de opleiding Media en Entertainment Management volgde. Daar lag mijn voornaamste interesse in ontwerp en ‘nieuwe media’. Ik leerde hier de eerste beginselen van het website bouwen. Ook was ik telkens degene die een mooi geheel maakte van rapporten, zowel qua opmaak als tekstuele samenhang.
In mijn laatste jaar liep ik stage als copywriter bij een internetbureau en schreef ik mijn afstudeerscriptie over de invloed van autoriteit op overtuigingskracht.
Vervolgens bij verschillende werkgevers de nodige ervaring opgedaan?
Na mijn stage ging ik aan het werk bij hetzelfde internetbureau. Daar leerde ik veel over websites bouwen, overtuigend schrijven en online vindbaarheid. Een paar jaar later, bij AB Vakwerk in Sneek, schreef ik over en voor van alles: vacatures, social media, interviews, persberichten, applicaties, noem het maar op. Twee werkgevers dus, waar ik langere tijd voor gewerkt heb en de fijne kneepjes van het vak leerde.
En in 2021 voor je zelf begonnen?
Na een reorganisatie bij AB ging ik bij een nieuwe werkgever aan de slag. Na een jaar had ik het hier helaas onvoldoende naar mijn zin. Als ik zo terugkijk, zat ik tegen overspannenheid aan. Ik wilde echt iets anders. Toen heb ik, voor mijn doen nogal impulsief, een retourtje KvK gemaakt. En voilà: ik had mijn eigen bedrijf!
Welke dienst zou je nog even extra willen toelichten?
Ik kom nog veel verouderde websites tegen die eruitzien alsof ze uit de jaren 90 stammen. Met agenda’s en blogs die voor het laatst jaren geleden zijn bijgewerkt. En vooral ook qua vindbaarheid kan er een hoop verbeterd worden. Daar komt zoekmachineoptimalisatie bij kijken.
Dat is een hele mondvol, dus doorgaans wordt de Engelse afkorting gebruikt: SEO (search engine optimization). Dus: je website optimaliseren, zodat je hoger komt te staan bij de Google-resultaten, en daarmee beter vindbaar wordt.
Je kunt heel wat bereiken met de juiste teksten, beeldmateriaal en wat technische trucjes. Zonder er meteen een smak geld tegenaan te gooien, dus. Daarna kun je altijd nog besluiten om te adverteren.
Even terug naar 2017, dat was voor jou een heftig jaar?
In 2017, op mijn 27e, werd ik ziek. Ik voelde eerder al een knobbeltje onder mijn tepel, maar heb lang gewacht met naar een huisarts gaan. De uiteindelijke uitkomst viel me rauw op mijn dak; ik had borstkanker. Natuurlijk is dit vrij zeldzaam voor een man. Jaarlijks krijgen ongeveer 100 mannen in Nederland deze diagnose. En ik was de jongste man die mijn behandelend arts in zijn 17 jaar dienst had gezien.
Wat volgde was een periode van onzekerheid. Vooral een week onzeker zijn over de ernst van mijn situatie was pittig. Dat ik kanker had, was vrij zeker, maar hoe ernstig, dat moest nog blijken. Op zo’n moment gaan alle doemscenario’s door je hoofd.
Voor het eerst in mijn leven werd ik geconfronteerd met mijn sterfelijkheid. Dat was de zwaarste week van mijn leven, en ook die van mijn ouders en broer. Gelukkig kregen we ‘positief’ bericht: het was behandelbaar. Wel zou het een jaar worden gevuld met operaties (borstamputatie), chemokuren en bestralingen.
In deze periode leerde ik ook Vera kennen. Ik heb haar tijdens onze eerste date direct verteld dat ik waarschijnlijk borstkanker had, en haar gevraagd of ze het zag zitten om met me verder te gaan. Gelukkig ging ze er vol voor. Dus ik voelde me misschien doodziek, maar was tegelijkertijd ook stapelverliefd. Dat was een geweldige afleiding voor mij.
Vera is er vanaf het begin voor me geweest. Toen ik in het ziekenhuis lag na een operatie, kwam ze bij me op bezoek, en leerde ze meteen haar schoonouders kennen. Een gekke situatie, maar zoiets schept wel meteen een band.
Ziek zijn en werken is een lastige combi?
Als ik mijn situatie nu vergelijk met 8 jaar terug, gaat het erg goed. Ik heb wel nog altijd last van vermoeidheid. Dat betekent goed op mijn grenzen letten. Als zzp’er heb ik het geluk dat ik mijn eigen uren kan indelen. Als ik om drie uur niet meer kan, en moet gaan liggen, dan kan dat. Mijn energieboog is dus nog steeds een ‘dingetje’.
Hoe gaat het tegenwoordig met je?
Steeds een beetje beter. Sinds mijn ziekteperiode heb ik hard aan mezelf gewerkt. Van revalideren in het Beatrixoord en meerdere trajecten bij psychologen tot mindfulnesstherapie. Wel ben ik erachter gekomen dat ik een angststoornis heb, wat het leven soms ook niet makkelijk maakt.
Maar ik weet steeds beter wat ik nodig heb. Dat houdt vaak in dat ik in beweging moet komen, maar ook tot rust. Mijn grenzen opzoeken, maar ze niet te veel of te vaak overschrijden. Ook dagelijks mediteren helpt daarbij.
Als ik je vraag naar je werkhoogte- en dieptepunten tot dusver, wat is dan het antwoord?
De afgelopen 3 jaar hielp ik Museum Borg Verhildersum in Leens met de communicatie. Dit jaar betekende dat allerlei vormen van promotiemateriaal ontwerpen voor het Historisch Oogstfestival. Mooi om je eigen werk langs de wegen te zien, en hoe alles samenkomt tijdens het weekend zelf. Ook goed om te constateren dat het de afgelopen jaren steeds drukker geworden is.
Voordat ik voor mezelf begon, werkte ik bij AB Vakwerk in Sneek. Daar, voor de 60e jubileumeditie van het eigen vakblad, interviewde ik allerlei medewerkers van de coöperatie. Dus ik op eigen houtje bij deze mensen op bezoek, een paar uur babbelen, en dit verwerken in een mooi uitgeschreven interview. Zo leerde ik bijzondere mensen kennen, met bijzondere verhalen.
Mijn dieptepunt? Als ik iets moet noemen, zou dat wederom Verhildersum zijn. Ik was hier net een paar weken aan de slag en moest bepalen hoe en waar we spandoeken voor het festival neer zouden zetten. Een gigantisch budget hadden we niet, dus na afstemmen met de gemeente, gingen we met een paar man op pad om zelf een houten constructie te bouwen en palen in de grond te slaan. Bleken de spandoeken nét op provinciale grond te staan… Dus een paar dagen later was alles, zonder overleg, weggehaald. Balen.
Heb je nog leuke of bijzondere schrijf- of werkanekdotes?
Mijn allereerste schrijfklus was voor TincSet.nl. Een vriend was een handel begonnen in wijnen van kleine Catalaanse wijnhuizen, en ik mocht voor de webshop kleurrijke verhalen schrijven. Nu had ik hier niet heel veel kaas van gegeten, maar op een dag kwam hij langs met een grote doos wijnen. Voor inspiratie. Een leuker begin dan dat had ik me niet kunnen voorstellen als kersverse zzp’er.
Nog tijd voor hobby’s?
Elke week ben ik in de boulderhal te vinden. Dat heb ik zo’n twee jaar geleden ontdekt, en ik kan er inmiddels niet meer zonder. Voor degene die het niet kent: boulderen is een klimsport waarbij je niet gezekerd bent, en je bij muren (of rotsen) van maximaal 4,5 meter omhoog klimt. Daar komt een mix van kracht, balans en uithoudingsvermogen bij kijken. Bovendien is het leuk puzzelen, en maak je altijd een leuk praatje in de klimhal.
Afgelopen zomervakantie hebben Vera en ik canyoning gedaan in Slovenië. Oftewel: al klimmend, glijdend en springend een kloof afdalen. Ontzettend gaaf en spannend! Zonder klimervaring hadden we nooit aan zoiets gedacht.
Ezinge is voor jou de ‘place to be’ geworden?
Voor nu wel. Ezinge is een fijn, rustig dorpje. Daar waren we ook naar op zoek, na op zes hoog te wonen in de stad. Het is ook fijn wonen voor onze katten, die nu lekker naar buiten kunnen (als ze daar trek in hebben).
Maar we blijven hier niet voor eeuwig wonen. Vera groeide op in Nijmegen en zou iets dichter bij haar familie willen wonen. Ik wil natuurlijk ook niet te ver verwijderd zijn van mijn sociale kring, dus in de toekomst zou de kop van Drenthe een mooie compromis zijn.
Waar staat Floris Poort met Poortkomma over vijf jaar?
Hopelijk kan ik tegen die tijd nog steeds mijn creativiteit kwijt in het schrijven, ontwerpen en ontwikkelen. Daarnaast wordt internetveiligheid steeds belangrijker, waar ik mensen ook mee kan helpen. Een VPN en betrouwbare wachtwoordmanager zijn tegenwoordig eigenlijk onmisbaar. Nog te vaak zie ik mensen en bedrijven die denken veilig te zitten met een wachtwoord als “Welkom123”.
Wel denk ik dat de dreiging van AI steeds groter wordt, en ik moet nadenken over de toekomstbestendigheid van mijn carrière. Ik zit er sterk aan te denken om volgend jaar een nieuwe studie te beginnen. Iets waarbij ik mijn ziekteverleden kan inzetten, bijvoorbeeld als ervaringsdeskundige. Misschien komt mijn eenmanszaak dan op een lager pitje te staan.
Wil je verder nog iets kwijt?
Een bericht aan iedereen, dus ook jonge mannen, die ergens een knobbeltje voelt en twijfelt. Ik heb er zelf te lang mee gewacht, en heb ontzettend veel geluk gehad. Toen ik erachter kwam dat ik kanker had, kon ik mezelf wel voor m’n kop slaan dat ik zo lang heb zitten wachten voordat ik naar de huisarts ging. Dus: laat het checken!
O ja, en mocht je hulp nodig hebben met teksten, een website of ontwerp, in wat voor vorm dan ook. Kijk dan even op mijn website: www.poortkomma.nl en laat een berichtje achter.