Op zoek naar het zomergevoel in Haren…..

Ik wenste van te voren dat ik niet te laat wakker zou worden vanmorgen. Maar kwart voor vijf ontwaken is ook zo wat. Afijn, na nog wat dommelen en de hond uitlaten was het maar zo 06.15 uur. De hoogste tijd om de fiets te pakken om af te reizen naar Haren. Want dat is vandaag de eindbestemming van de zoektocht naar het zomergevoel bij ons in de buurt.

Websitetechnisch gezien kom ik niet zo vaak in Haren. Anders ook niet overigens. Een pensionadointerview met orchideeënkweker Frans Reinhart (https://bert-koster.nl/2020/10/07/frans-reinhart-techneut-en-orchideeenkweker/) en een Babbelen met Bert met politieman Paul Heidanus (https://bert-koster.nl/2021/09/08/paul-heidanus-politieman-in-hart-en-nieren-mijn-mond-is-mijn-belangrijkste-wapen/), dat is het wel.

Ik zou niet eens weten hoe ik in het centrum kom. Of wanneer ik er voor het eerst geweest ben. Dat moet wel heel lang geleden zijn. Wat maakten al die prachtige en grote huizen een indruk op mij. Zou Haren een elitair dorp zijn? Dat kan toch niet nu mijn voormalige voetbalmakkers Fred, Koen en Paul er ook wonen.

Maar daartegenover staat natuurlijk dat ook Arjen Robben en Harry Vaatstra hier zijn neergestreken. Dat geeft mij vandaag mooi de kans om te onderzoeken waar laatstgenoemde persoon nu precies woont. En helaas, Robben heb ik niet gespot, noch zijn Bernadien. Wel kwam ik op de terugweg Aaf tegen op de fiets ter hoogte van Noordwolde. Dat dreigt de laatste jaren een mooie traditie te worden.

Camperplaats Westerwijtwerd

Het grote voordeel van het feit dat we nu nog maar één auto tot onze beschikking hebben, is dat je wat vaker de fiets neemt. Anders had ik vanmorgen vast de auto gepakt. Maar dan was ik weer niet langs Camperplaats Westerwijtwerd gekomen waar ik met eigen ogen kon waarnemen dat hier meer dan tien campers stonden te overnachten. Wat een mooi uitzicht is dat. Ook voor die mensen zelf natuurlijk.

Ik besluit Onderdendam en Bedum te negeren en ga via de Halteweg naar Ellerhuizen waar ik nog een informatief informatiebord over de streek lees die er vast nog niet zo lang staat. In de stad is het nog redelijk rustig hoewel op de Grote Markt zo te zien de eerste lopers van de Vierdaagse van Groningen al weer los zijn.

Zelf zet ik koers naar de Hereweg. PsyQ, Van Hall, de dienstkeuring, Van Mesdag Kliniek. Allerlei gebouwen en instellingen die herinneringen in mij oproepen en waar ik wel eens over geschreven heb. Maar waar gaat Groningen nu over in Haren? Daar waar de Hereweg overgaat in de Verlengde Hereweg? Ik kom inmiddels wel de eerste kasten van woningen tegen dus volgens mij nader ik mijn target.

Pas als ik het bordje Haren zie weet ik dat ik goed zit en dat het gedeelte ervoor slechts voorspel was. Vrijwel direct ontwaar ik de Esserberg waar de voetbalclubs Be Quick en Helpman hun onderkomen hebben. Dat is voor mij wel bekend terrein, zeker in de wetenschap dat ik hier vroeger ook wel voor het Eurovoetbal kwam. Dat waren altijd gezellige uitstapjes zo rond Pinksteren.

De hoogste tijd om van de fiets af te stappen om het sportpark te fotograferen. En nu weet ik ook direct waar de directeur van Klimaatgroep Holland woont want van horen zeggen is hij stijf naast het sportterrein neergestreken. De man waar ik in 2013 mijn eerste factuur heen mocht sturen (2013001) heeft hier een fraai optrekje gekocht en ingericht, zoveel is mij wel duidelijk geworden. En tegenover hem worden kerstbomen gekweekt, dat is ook een leuk weetje dacht ik zo.

Beatrixoord en de Hortus

Wanneer ik verder rijd over de Rijksstraatweg, zie ik bij een afslag de namen van de Hortus en Beatrixoord staan. Verrek ja, deze instellingen bevinden zich hier ook. Maar eerst zet ik woonzorgcentrum De Dilgt op een foto. Wanneer ik het terrein van het Beatrixoord, onderdeel van het UMCG, opfiets, komen oude herinneringen boven. Want in het bijbehorende zwembad behaalde mijn jongste bonusdochter in recordtempo zowel haar A- als B-zwemdiploma.

Revalidatiecentrum Beatrix lijkt mij geen fijne plek om te verblijven. Of misschien juist wel omdat je weet dat dit het eindstation is na een zware revalidatie. Je kunt er wel mooi rondwandelen op het uitgestrekte terrein maar dat doe ik maar niet. Ik ga op zoek naar de Hortus Botanicus en die vind ik even verderop. Een lustoord voor elke tuinliefhebber, zoveel is mij wel duidelijk.

Ik ben meer bezig met het opnieuw mijn weg bepalen en besluit nog een stukje door te fietsen en stuit hierbij per toeval op De Biotoop. Een woongemeenschap en creatieve broedplaats in het voormalig biologisch centrum van de RUG waar gewoond, gewerkt en gerecreëerd wordt. Zal ik hier de inspiratie ontvangen hebben dat maakt dat ik dit verslag zo achter elkaar doortik? Wie weet. Tegenover de Biotoop zit overigens het Harens Lyceum maar dat gebouw maakt in deze tijd uiteraard een uitgestorven indruk.

Ik wil mij zo langzamerhand naar het centrum begeven maar bemerk tot mijn schrik dat ik Groningen weer in fiets en niet veel later bevind ik mij weer voor de Esserberg. Dan de navigatie maar even inschakelen en die sommeert mij door te fietsen over de Rijksstraatweg. Opnieuw word ik overweldigd door allerlei grote gebouwen waarbij rijksmonument Huis De Wolf, waarvan de naam in het heggroen voor het huis staat uitgebeeld, wellicht het meeste indruk op mij maakt. Maar het onderkomen van de Koninklijke Kentalis, als horen en communiceren niet meer vanzelfsprekend is, mag er ook zijn natuurlijk.

Project X

Inmiddels ben ik volgens het richtingbord bijna in het centrum aanbeland. Dat mag ook wel want het is al bijna 09.00 uur. Ik fiets eerst naar de plaatselijke molen en kom daar tot de conclusie dat er van daaruit diervoeders worden verkocht. In het centrum is, net als in Winsum, bakker Haafs actief en het ruikt er al lekker. Zal ik snel even een bakje koffie met een gevulde koek scoren? Net op tijd bedenk ik mij dat ik druk bezig ben om er wat kilootjes af te krijgen.

Maar daar staan wel de nodige fietskilometers tegenover vanmorgen. En ik weet nu waarom dat zo pittig aanvoelde in de kuiten want Haren ligt bovenop de Hondsrug dus stiekem heb ik al de nodige klimkilometers achter de rug. Op het informatiebord lees ik ook dat Haren en de Groninger aanloop hier naar toe door welgesteldere en rijkere inwoners werd gebruikt om het drukke stadsleven achter zich te laten. Dat verklaart natuurlijk die kasten van woningen.

Na de twee plaatselijke kerken te hebben gefotografeerd, kom ik erachter dat ik de Stationsweg ben in gefietst. De plek waar in 2012 Project X ontstond toen Merthe haar verjaarsaankondiging via Facebook per ongeluk op openbaar zette. Iedereen weet vast nog wel waar hij of zij was op deze beruchte avond toen het hier helemaal uit de hand liep en het gebied er uit kwam te zien als een warzone. Een handjevol politieagenten lukte het niet om de aanvankelijk feestvierende menigte in toom te houden.

Vlak voor vakantie heb ik de hierover gemaakte documentaire op Netflix nog even bekeken en daarin kwam Merthe, zij woont tegenwoordig in Dubai, zelf ook nog even aan het woord. Door de documentaire lukt het Haren, de plek waar bijna 20.000 mensen wonen, vast niet om dit gebeuren definitief achter zich te laten. In de Stationsweg zelf is overigens helemaal niets meer te merken van deze gedenkwaardige avond. Of had ik een markeringspunt verwacht bij het huis waar Merthe vroeger woonde?

Afijn, ik heb genoeg gezien en besluit even na half tien terug te fietsen naar huis. Ik maak nog snel even een foto van het indrukwekkende gebouw waar DUO en de Belastingdienst hun onderdak hebben en kom tot de conclusie dat het hier, na de aanpak van de ring, mooi geworden is. In de binnenstad zelf is het reeds een gezellige drukte en ik trakteer mijzelf toch nog even op een lekker hoornijsje vol met vanille. Ik moet immers al fietsend nog twintig kilometer overbruggen alvorens ik weer thuis ben en voorkom zo vast een hongerklop.

Rond half twaalf ben ik thuis en plaats eerst de zomerkiekjes op deze pagina: https://bert-koster.nl/2025/08/07/een-zomer-instagrammetje-uit-haren/. De eerste week van mijn zoektocht naar het zomergevoel in Noord-Groningen zit er al weer op. De volgende week kent enige verschuivingen. Maandag doe ik Niekerk, Houwerzijl en Vierhuizen aan en dinsdag tuf ik naar ‘dark horse’ Marum. Mooie vooruitzichten derhalve….