De Preikestolen is een zeer bijzondere locatie die jaarlijks door dik 300.000 veelal natuurliefhebbers wordt bezocht. Om de top van deze zeer indrukwekkende klif te bereiken moet je vier kilometer lang een hoogteverschil van dik 500 meter overbruggen en tussendoor word je getrakteerd op prachtige uitzichten op het ruige landschap waar Noorwegen zo om bekend staat.
Onderweg naar boven werden we opgeschrikt door een helikopter waar we niet veel later een hulpverlener met in zijn of haar schoot een slachtoffer onder zagen hangen. Een bijzonder gezicht om deze mensen op grote hoogte, in dubbel opzicht, te zien wegvliegen.
Na ongeveer twee klimuurtjes werden we op de top van de Preikestolen ruimschoots beloond voor onze inspanningen. Samen met tientallen andere klimmers verbleven we een half uurtje op de top om de peilloze diepten in ons op te nemen met het uitzicht op kilometerslange fjorden inclusief de wateren hiertussen. Ik vind het nog steeds bijzonder dat op de top nergens een hekwerk te bekennen is. Men vertrouwt er dus maar op dat de hoogte zoveel indruk maakt dat de bezoekers vanzelf heel voorzichtig worden…
Op de terugweg sloeg de vermoeidheid toch wel toe en op het eind wisten we uiteraard niet helemaal zeker meer waar we de auto nu precies geparkeerd hadden. De vrouw was niet blij met mijn keuze om richting ‘benedendeks’ te lopen want het leverde haar uiteindelijk een extra wandelkilometer op waarbij nog weer stevig geklommen moest worden. En dat terwijl ze onderweg al twee valpartijen had moeten slikken.
Bergen
Na dit in dubbel opzicht geweldig hoogtepunt, was het op donderdag de hoogste tijd om weer te verkassen. Na Stavanger volgde nu Bergen en we sloegen ons tijdelijk ‘kamp’ op in Bjornafjorden waar we het mooiste huisje tot nu toe te pakken kregen met uitzichten op meerdere prachtige fjorden en baaien. De eigenaar van onze airbnb had op de heuvel meerdere huizen en was druk bezig met het opknappen van één ervan. Wat een mooie manier toch om in dit prachtig land op deze manier een inkomen te kunnen vergaren.
Onderweg genoten we natuurlijk weer van de fraaie route en de vrijdag hadden we ingepland voor een bezoek aan het nabijgelegen Bergen. De parkeergarage hebben we bereikt maar daar bleek dat ik de hondenriem vergeten was mee te nemen. En hoezeer ik de vrouw ook probeerde om met allerlei improvisatietechnieken te overtuigen dat we de hond zonder riem wel mee konden nemen de stad in, ik kon haar niet overtuigen. Een kleine domper op de feestvreugde en de tweede keer deze reis dat we elkaar niet zo leuk vonden. Maar hoe zat het ook al weer, zonder wrijving geen glans toch?
Luster / Lustafjorden
We lieten ons hier echter niet door ontmoedigen want het was de hoogste tijd om richting het noordelijkste punt van onze trip te reizen. En daar raakten we danig onder de indruk van onze langste verblijfpunt want in de airbnb aan de Lustafjord zouden we drie dagen overnachten.
En wat een prachtig plekje was dit zeg. Inclusief een geweldig uitzicht op een van de vele watervallen dat het land rijk is. We kwamen onderweg soms ogen te kort om al die watervallen en snel stromende beekjes te kunnen bewonderen. De via Facebook binnengekomen reactie dat hoe noordelijker je komt in Noorwegen hoe adembenemender het uitzicht wordt, bleek inderdaad te kloppen.
In de drie dagen dat we hier verbleven, hebben we ons verder niet al te druk gemaakt. Het was dus de hoogste tijd om lekker te lezen, te puzzelen, een aantal afleveringen van B&B Vol liefde te ‘scoren’ en om een paar keer lekker te Keezen. Waar ik normaliter niet zo van de spelletjes ben, moet ik toegeven dat dit spelletje (een uitgebreide vorm van ‘Mens erger je niet’) mij wel kon bekoren.
En tussendoor even met de beentjes het water in natuurlijk om de warmte het hoofd te kunnen bieden. Tijdens een van die tochtjes maakte ik, ondanks de goedbedoelde adviezen van de vrouw om voorzichtig te zijn op de gladde rotsondergrond, nog een lelijke smakkerd waarbij de beentjes voor mij uit het water in roetsjten en ik zelf op mijn ellebogen en rug terechtkwam. De vrouw kwam uiteraard niet meer bij van het lachen….
In de avonduren genoten we van het geluid van het neerklaterende water van de waterval. Het maakte ongeveer hetzelfde lawaai als de stijgende en dalende vliegtuigen tijdens ons verblijf nabij Bergen. De vrouw maakte prachtige foto’s van ‘Luster by night’ maar moest daarvoor wel lang opblijven want hoe noordelijker we kwamen, hoe langer het licht was overdag.
Hemsedal
Luster was dus het hoogste punt van onze reis en uiteraard mocht een bezoek aan de Noorse hoofdstad Oslo niet ontbreken tijdens deze trip. Maar om hier te komen, maakten we eerst een tussenstop in Hemsedal. Omdat we de tijd én geen zin hadden in weer een veerboottripje (die hadden we in de tussentijd immers al drie keer meegepikt) kozen we voor een iets langere route door het berglandschap inclusief een intensieve tour langs allerlei haarspeldbochten. De Ford werd dus grondig getest en kweet zich uitstekend aan deze taak.
Het was een indrukwekkende trip over de toppen van Noorwegen met wederom prachtige uitzichten op allerlei watervallen en beekjes tot gevolg met zelfs een snufje sneeuw en af en toe een schaap op de weg. Ons tijdelijk verblijf in Hemsedal had verder weinig om hakken qua ruimte en oppervlakte maar dat gaf ons de ruimte om onderweg in een restaurant een pizza te scoren en om ’s avonds met een boekje in de aanslag ons heil te zoeken bij een mooi meertje in de buurt. Ook helemaal niets mis mee….
Oslo
Op woensdag kwamen we in Oslo aan om te overnachtten in een appartement zes hoog in een flat dat ons een mooi uitzicht op de hoofdstad bood. Die avond maakten we een korte wandeling in de buurt om op zoek te gaan naar de dichtsbijzijnde metro. We liepen langs een snelstromend watertje dat dwars door de stad stroomt en waar menigeen de koelte van het water zocht. Dat was iets wat we vaker tegenkwamen in Oslo. Ook fonteinen werden gebruikt om even in te stappen om daar de verkoeling te vinden.
De donderdag brachten we in het stadscentrum zelf door maar door de hoge temperaturen hebben we niet veel wandelkilometers gemaakt. Wel bezochten we de plaatselijke domkerk met daarvoor een indrukwekkend monument dat herinnerde aan de 77 dodelijke slachtoffers die Anders Breivik in 2011 op zijn geweten kreeg door zijn dodelijke aanslagen. Verder liepen we langs de haven, het parlementsgebouw en zagen we de wisseling van de wacht bij het koninklijk paleis.
Sandefjord
Na Oslo verkasten we naar Sandefjord waar we onze laatste twee overnachtingen hadden. We zaten in dit geval midden in de bossen vlakbij een groot meer. Echt veel bijzonderheden hebben we hier niet meer beleefd. Tijd voor bezinning wellicht en een evaluatie. Terugkijkend kunnen we concluderen dat Noorwegen een prachtig land is om te bivakkeren. Een indrukwekkend landschap vol met een ruige en vaak ongerepte natuur met een hoge levensstandaard wat automatisch inhoudt dat het niet de goedkoopste land is om te verblijven.
Maar daar staat heel veel moois tegenover natuurlijk, bedacht ik mij op de boot terug van Kristiansand naar het Deense Hirtshals. Onderweg kon mooi boek 8 nog even verropt worden (niet al te dikke boeken hoor, haha) en daarna was het nog ruim 800 kilometer richting het ook prachtige Middelstum. Daar kwamen we rond 01.00 uur aan.
Onderweg gaf de Ford op het eind nog wel een paar keer de waarschuwing dat het wellicht beter was om even te stoppen voor een pauze maar die vonden we uiteindelijk rond 02.00 uur in ons eigen bed. Niets mis mee, met deze home-sweet-home-gedachte. Mede ingegeven door het feit dat we een prachtige ervaring rijker zijn……