Voorzichtig reed ik een landweggetje op en warempel, ik stond inderdaad oog in oog met een reetje. Die even later de benen nam, heel elegant over de sloot sprong en daar gezelschap kreeg van nog een ree. Samen kozen ze met mooie sprongen het hazenpad. Prachtige pareltjes, en dat nog wel in de nachtelijke uurtjes. Opnieuw werd ik getroffen door de schoonheid van de leefomgeving waarin we mogen wonen…..
De ochtendstond, go west