Kunt u zich heel kort even voorstellen?
Mijn volledige naam luidt Berendina Tuitman – Smith, roepnaam Dieneke. Ik ben op 5 maart 1954 geboren in Garsthuizen. Als kind nummer zes uit een gezin met acht kinderen – zes wichter en twai jongens – waarvan er nu nog vijf in leven zijn. Mijn jongste zus woont in Emmeloord, de rest is in onze provincie blijven wonen. Mijn vader was aanvankelijk verzekeringsagent en PvdA raadslid in de gemeente Stedum en kwam op latere leeftijd in de tuinbouw terecht waar mijn moeder meehielp.
Ik ben op zevenjarige leeftijd met het gezin mee naar Uithuizen verhuisd. Op mijn tweeëntwintigste ben ik getrouwd en sinds die tijd wonen we al weer bijna vijftig jaar aan De Laan in Uithuizen en dat bevalt prima. We hebben hierachter een diepe tuin en ook een grote vijver.
Wat is uw burgerlijke staat?
Ik ben in 1976 getrouwd met Meindert Tuitman die zijn hele leven in Uithuizen gewoond heeft. Volgend jaar zijn we dus vijftig jaar getrouwd. Onze relatie had in het begin nog wel wat voeten in aarde omdat Meindert van gereformeerde komaf was en ik uit een rood gezin kwam en niet kerkelijk. We hebben elkaar leren kennen in Café Makken aan de Leeuwstraat in Uithuizen.
We hebben samen drie kinderen gekregen. Jan is de oudste en is in 1983 geboren. Hij woont in het Belgische Haasrode nabij Leuven. Hij was lange tijd universitair docent en onderzoeker maar controleert nu als actuaris onder andere pensioenfondsen en verzekeringsmaatschappijen.
In januari 1986 is Marjolein geboren en in december van datzelfde jaar Christian. Marjolein woont het dichtste bij en wel in Roden. Zij heeft momenteel de zorg voor haar gezin. Christian woont in Amsterdam en werkt voor een internationaal vastgoedbedrijf. Alle drie de kinderen zijn afgestudeerd aan de universiteit.
Wij hebben vijf kleinkinderen, vier kleinzoons en een kleindochter. De oudste kleindochter is veertien jaar en woont in België. De jongste is nog maar één jaar. Ondanks dat ze niet in de buurt wonen, zien we ze gelukkig alle vijf wel regelmatig.
Wat is uw voormalig beroep?
Na de lagere school in Uithuizen, ging ik – net als mijn zussen – naar de huishoudschool in Warffum. Ik was vijftien jaar toen ik mijn diploma behaalde en ging, volgens traditie, direct aan het werk en wel bij Rodenberg Naaiatelier in Uithuizen. Na ongeveer vier maanden had ik wel door dat dit niks voor mij was. Ik ben toen op iemand afgestapt die in Uithuizen voor de Hervormde Gezinsverzorging werkte met de vraag ik daar ook niet aan de slag kon.
Dat bleek gelukkig het geval te zijn en ik mocht vervolgens intern in Bakkeveen ook nog eens op zeventienjarige leeftijd mijn diploma gezinsverzorgster halen. Ik stapte hierna qua werkgever over naar de Maatschappelijke Dienstverlening in Warffum en ging vervolgens weer op cursus naar Bakkeveen, nu voor de opleiding tot gespecialiseerd verzorgster. In plaats van verzorgster bij ziekte in allerlei gezinnen, ging ik nu voor probleemgezinnen aan de slag en ik probeerde ze te helpen om de boel thuis op de rails te krijgen.
Hier heb ik tot 1981 gewerkt en toen ben ik eerst als kantinemedewerkster en huishoudelijk werkster bij de LTS aan de slag gegaan. Dit duurde tot 1986 en ik ben daarna tot 1989 thuis gebleven om voor de kinderen te zorgen. Toen de jongste drie jaar was, ging ik weer aan de slag bij de gespecialiseerde gezinsverzorging.
We kregen een oppas in huis en daar kreeg ik wel eens vragen over. Of we het niet raar vonden om de zorg voor de kinderen aan vreemden over te laten. Maar dit ging prima bij ons en ik kon in Appingedam aan de slag. Vervolgens ben ik ondertussen op het HBO aan de studie Maatschappelijk Werk begonnen in deeltijd en die opleiding rondde ik in drie jaar af.
Daardoor kon ik in 1996 in Groningen bij de Raad voor de Kinderbescherming als raadsonderzoeker aan de slag. Zij hadden een vacature maar in eerste instantie namen zij iemand anders aan. Een week later kreeg ik een telefoontje dat ik alsnog kon beginnen want ze wilden mij er graag bij hebben en mochten nog een tweede persoon aannemen.
Ik deed na een melding onderzoek in gezinnen en stelde rapporten op over de situatie ter plekke. Deze rapporten werden regelmatig ingestuurd naar de kinderrechter met een verzoek tot ondertoezichtstelling en in echtscheidingszaken over de verdeling en taken m.b.t. de kinderen. Het vonnis werd door de rechtbank uitgesproken.
Na vijf jaar volgde een nieuwe promotie want ik kon bij de Raad voor de Kinderbescherming doorgroeien tot zittingsvertegenwoordiger waarbij ik voor de rechtbank een toelichting op de opgestelde rapporten mocht geven namens de raadsonderzoekers. Dat werk beviel mij naast het raadsonderzoek heel goed en dit heb ik tot mijn 64e gedaan. Toen kon ik er met een goede regeling uit.
Al met al ben ik 25 jaar met veel plezier rijksambtenaar geweest en wel voor het Ministerie van Justitie waarvan de Raad voor de Kinderbescherming een onderdeel was. Meindert zat al eerder bij huis, hij heeft zijn hele leven bij PMF gewerkt en werd daar uiteindelijk uitvoerder/ projectleider. Hij was bijna 62 jaar toen hij er met een mooie regeling uitging.
Hoe bevalt het gepensioneerd zijn?
Toen ik stopte met werken, ontving Meindert net zijn eerste AOW. We hebben wat dat betreft niets te klagen. In het begin moest ik wel even wennen aan mijn vrije tijd. Ik wandelde veel, dagelijks wel zo’n vijf tot tien kilometer. Helaas kreeg ik last van hielspoor. Maar geen nood, want we hebben nu allebei onlangs een nieuwe elektrische fiets aangeschaft en gaan hier graag mee op pad.
Tijdens koude winterdagen ben ik graag bezig met legpuzzels en ik brei en lees veel. Ook volg ik met grote interesse veel actualiteitenprogramma’s op televisie. En natuurlijk moeten onze twee Cavelier King Charles Spaniels er regelmatig uit. De jongste is nog maar een pup van een half jaar en de oudste is net drie jaar geworden. Ik ben in de afgelopen vier maanden twee keer aan mijn ogen geopereerd en heb ook een blaasoperatie moeten ondergaan. Gelukkig allemaal met een goed resultaat.
Wat zijn de hoogtepunten uit uw leven?
De geboorte van de kinderen en de kleinkinderen. De oudste was misschien wel de grootste verrassing maar ook de meest speciale omdat we voor de eerste keer opa en oma werden. Ook ben ik trots op mijn behaalde Hbo-diploma Maatschappelijk Werk en Dienstverlening. Op de lagere school zat ik in de ‘domrietjes’, oftewel in de rij met leerlingen die niet naar de HAVO of MAVO gingen.
Zo benoemde de meester dat ook, maar dat heeft mij zeker geïnspireerd om op latere leeftijd toch zover mogelijk te komen. Ook Meindert heeft zich in de loop der jaren mooi ontwikkeld. Hij is als metaalmedewerker bij PMF begonnen en heeft zich opgewerkt tot uitvoerder / projectleider. Ook heeft hij in de avonduren nog lascursussen gegeven aan de technische school.
En de dieptepunten?
Dat mijn vader vijf maanden voor mijn trouwdag overleed na een kort ziekbed ten gevolge van een hersentumor. Hij mocht slechts 54 jaar worden.
Heeft u nog anekdotes en mooie verhalen?
In 2016 heb ik mij opgegeven voor het populaire RTV-Noord programma Klouk. Een dag later had ik al een medewerkster aan de lijn die aangaf dat ik wel langs kon komen binnenkort want ze zaten te springen om vrouwelijke kandidaten. Het was een hele belevenis maar ik was helemaal niet zenuwachtig. We hebben een mooie rondleiding gehad en Wiebe wist mij snel gerust te stellen.
Ik ben in dat jaar zelfs doorgedrongen tot de finale want ik had in de voorronde bijna veertig vragen goed. Deze finale werd in de Mediacentrale in Groningen bij RTV Noord gehouden en ik ben uiteindelijk derde geworden. Een inschattingsvraag over de hoeveelheid schelpen dat zich destijds in Nienoord in Leek bevond, werd mij uiteindelijk fataal. Toch kijk ik terug op een geweldige ervaring.
Wat zou u ooit nog willen doen in uw leven?
Wij hebben in de afgelopen jaren al mooie reizen mogen maken. Naar voormalig Joegoslavië, Spanje en Italië met het hele gezin in de auto, maar ook naar Gran Canaria, Fuerteventura, Lanzarote, Samos, Tunesië en Zuid-Amerika met het vliegtuig. De reizen naar Gran Canaria waren fantastisch. Daar zou ik nog wel een keer weer heen willen gaan.
Waar heeft u spijt van gehad in uw leven?
Mwah, ik kan niet zeggen dat ik ergens spijt van gehad heb.
Wat zou u uw leven voor een cijfer willen geven?
Een tien is te hoog maar ik ga zeker voor een negen. Ik ben dik tevreden met mijn leven en zeker ook met mijn man die de aflopen maanden veel gedaan heeft in het huishouden toen ik dat zelf niet meer zo goed kon. Hij heeft overigens altijd vaak meegedaan met de werkzaamheden binnen het gezin.
Wilt u verder nog iets kwijt?
Vroeger was ik een echte waterrat. Hier in Uithuizen heb ik mijn A,B én C-diploma gehaald. Mijn kleinzoon heeft deze drie diploma’s ook gehaald maar dan in één dag Kom, ik zal je nog even de tuin laten zien. Dan kun je ook mooi even kennis maken met Meindert, die veelvuldig in de tuin bezig is.