Gakkende ganzen, dat is vast geen goede opening om dit verhaal mee te beginnen. Toch zag ik die vanmorgen tijdens mijn eerste ronde bos met Zhiva in veelvoud zitten op het aangrenzende perceel. Opvallend maar ergens ook niet ter zake doende toch?
‘Zou ie nog in de verzorging zitten?’ Een vraag die ik mij vrijdagnacht stelde vlak voor het hoofdpodium van Sunsation toen ik DJ Roy Keuter een prachtige plaatwissel door hoorde voeren, daarmee zijn danspubliek in vervoering brengend. Daar waar eerder al de nodige jeugdsentiment voel- en hoorbaar was dankzij DJ Peter en 2 Unlimited.
Maar eerst nog even terug naar Roy die net zoals zo veel anderen in coronatijd zijn hele agenda leeg gevaagd zag worden en besloot het roer om te gooien en een opleiding in de zorg te gaan volgen. Ongetwijfeld maakt hij die ten gelde maar ongetwijfeld kruipt het bloed ook waar het niet gaan kan, vandaar dat hij zichtbaar genoot tijdens een ouderwetse draaiklus in zijn thuishaven Middelstum waar ze hem uiteraard niet vergeten zijn.
Over carrièreswitches gesproken. Daar ging het bijvoorbeeld zaterdagavond in de muntenverkoopwagen over waar we met een vijftal vv Middelstum-vrijwilligers ontelbare hoeveelheden munten aan de man en vrouw brachten. Op het moment van schrijven maakt mijn rechterbuurman van die avond zijn eerste zelfstandige rit op de trein als machinist. Als ik het goed heb, is hij op het moment van schrijven onderweg van de Eemshaven terug naar de stad. En dat terwijl hij een jaar geleden nog in de asbestsanering zat.
Daar kon ik mooi nog even met Jarno over praten voordat de echte topdrukte qua verkoop op gang kwam. Van mij geen spectaculaire verkoopverhalen over jongeren die hun rijbewijs tegen het pinapparaat drukten in de hoop daarmee de verkoopbevestiging te kunnen voltooien. Wel waren de Sunsationstickers verrassend goed in trek en moest af en toe eerst het saldo opgevoerd worden alvorens de transactie te kunnen voltooien.
Het ging eigenlijk heel voorspoedig, moet ik zeggen, met vijf perfect werkende pinapparaten. In de tijd dat het danspubliek hun pinactie voltooiden, kon ik mooi de muntjes uittellen en na het pinakkoord plus het groene vinkje kon ik die overhandigen aan weer een tevreden klant die deze oranje goudstukjes ongetwijfeld verzilverde in de grote Sunsation feesttent.
We hebben dit spektakel er weer opzitten en op het moment van schrijven zijn daar ongetwijfeld de eerste aanstalten om de tent neer te halen. Op naar Pasen derhalve. Maar dat is pas na deze werkweek. Eerst nog maar even terugblikken op een bijzonder sportweekend. Een weekend dat mij op de zaterdag naar Stedum bracht waar Middelstum 3 het tegen de plaatselijke favorieten op moesten nemen en zich onder heerlijke temperaturen prima kweten aan deze taak middels een 1-2 overwinning.
Een historische middag eigenlijk want ongetwijfeld voor het laatst kon ik een blik werpen op de karakteristieke tribune van de geelzwarten die in de zomerperiode tegen de vlakte gaat volgens mij. Er verrijst vervolgens een compleet nieuw sportcomplex waarin geen ruimte is voor nostalgie. Ook pikte ik deze middag nog even de laatste speelminuten van leeftijdgenoot Hergen Balkema mee die zijn voetbalschoenen definitief aan de wilgen hing.
Ik beleefde eigenlijk een deja vu want een jaar eerder was ik op hetzelfde sportcomplex getuige van het afscheid van clown. De man die een jaar later en enige weken eerder zijn rentree maakte, juist op het Middelstumer voetbalveld. Inderdaad, het bloed kruipt waar het niet gaan kan.
Deze zaterdag kon ik ook mooi nog even bijpraten met de boomlange Robert, die gelukkig na onfortuinlijke maanden zijn rentree kon maken. En ook met zijn moeder die ik enige jaren geleden voor een pensionadointerview bezocht. Ze mogen nu dan wel in een nieuw huis aan de Borgweg in Stedum wonen, de kinderziekten zijn er nog lang niet uit met de nodige frustraties tot gevolg, zo bleek. Het lijkt allemaal zo mooi, een nieuw huis krijgen…..
En wat te denken van de zondag. Tijdens het langzaam ontwaken, waren ze in Rotterdam bezig met de marathon. Liggend op de bank, herkende ik de kubuswoningen uit de tijd dat zich bij Miranda de eerste verschijnselen van een dubbele longembolie ontwaarden waardoor destijds een lange wandeltocht in deze havenstad uit den boze was. Over toestanden gesproken.
Enige uren later zag ik op dezelfde bank iemand een volle bidon water naar de op dat moment ontketende Mathieu van der Poel gooien. Wat een dwaas was dat zeg, voor hetzelfde geld krijgt hij een poging tot doodslag voor zijn voeten geworpen. En dat op de gladde kasseien onderweg van Parijs naar Roubaix. Het maakte de overwinning des te heroïscher. En tussen alle bedrijven door werd twee keer buurman Wim aangedaan voor eerst een nederlaag van de FC en vervolgens de struggle van Max in zijn welhaast onbestuurbare bolide. Het zal deze week ongetwijfeld weer stormen bij Red Bull.
Het waren dus enerverende dagen. Die conclusie mag getrokken worden op deze maandagmorgen waarbij de Berkenlaan er op het oog rustig en vreedzaam bijligt. Ongetwijfeld stilte voor de storm want straks wordt er een nieuwe kast bezorgd bij ons. De vrouw kan vast niet wachten om die in elkaar te zetten. Misschien een mooi Paasklusje na een ongetwijfeld enerverend en afwisselende werkweek. Voor mij ligt er overigens geen verrassende werkswitch in het verschiet, dat moge duidelijk zijn…..