Zes klantverhalen voor Dijk & Belga? Check! Diverse personeelsinterviews voor Timmerfabriek Oomkens? Check! Vijf interviews voor het Bedrijvenvoetbalmagazine en twee voor de Bedumer Winterloopkrant? Check! Project Zienswijzen Groote Polder? Check! Halfjaarscheck voor Jan en Gonnie? Check, check! Lezingen uitwerken voor Kantoor Vreugdenhil? Bijna check!
Want donderdag vindt de laatste voor de zomerperiode plaats en dan komt de inmiddels zeer bekende Erik Hulsegge langs. Ongetwijfeld zal teruggeblikt worden op de mooie en indrukwekkende documentaire Erik en Peter die vorige week op NPO2 uitgezonden werd en waarbij beide tweelingbroers ondersteund werden door een onderzoeksjournaliste om antwoord te krijgen op de vraag waarom ze een half jaar na hun geboorte gescheiden werden…..
Maar dat is pas donderdagavond en die uitwerking kan mooi vrijdag plaatsvinden. Vandaag dit verhaal, het opmaken van diverse artikelen voor achter de site, diverse acquisitieactiviteiten en morgenvroeg een mooi pensionadointerview in Bierum die ik ’s middags uit kan werken. Waardoor de agenda voor woensdag nog maagdelijk wit kleurt. Wat mij betreft de hoogste tijd derhalve voor mijn eerste vroege fietstocht van dit jaar. Het wekkertje zal ongeveer om half vijf afgaan en wanneer het dan buiten niet stortregent dan kan mooi rond vijven de stalen ros weer van stal gehaald worden.
Waar de eerste tocht heen gaat? Ik vermoed via Winsum, Garnwerd en Ezinge richting het kerkje van Fransum. Zo ben ik vorig jaar ook begonnen op een destijds stralend zonnige dag eind mei. En tradities zijn er om in stand te houden. Na Fransum zien we dan wel weer verder waar we terechtkomen. Al worden Houwerzijl en Zoutkamp steevast op de eerste fietstocht meegenomen. En dan maar weer via Leens en Ulrum terug. Zoiets.
Wanneer ik dan ergens tussen twaalf en enen thuiskom dan is de dikste energie er voor die dag wel uit, vermoed ik. Maar de werkkruimels die dinsdag zijn blijven liggen, kunnen dan mooi nog even weggewerkt worden. Ik heb er in elk geval weer zin in. Zeker in de eerste uurtjes waarin de omgeving nog stil en verlaten oogt en de natuur langzaam maar zeker ontwaakt.
Wellicht kan ik dan nog even het afgelopen weekend overdenken en mij mentaal voorbereiden op aankomend weekend. In allebei de gevallen neemt het 7×7 voetbal een prominente rol in. Vorig weekend deden we Zeerijp aan en onder het wakend oog van de Riepster toren werden uiteindelijk acht wedstrijdpuntjes meegekaapt waardoor we nu bovenaan de ranglijst prijken op de een of andere manier.
Liever was ik vrijdag in de underdogrol naar Kantens gefietst voor de laatste avond van dit seizoen. Want met name De Fivel en de plaatselijke KRC zullen er alles aan doen om ons van de eindoverwinning af te houden. Na die tijd zal het vast nog lang onrustig blijven rondom het sportpark waar onder leiding van de gebroeders Blaauwwiekel ongetwijfeld het feestgedruis zal worden ingezet. Ook iets om mij op te verheugen.
Door aan te schuiven in Kantens, mis ik wel de laatste klaverjasavond van de v.v.. Maar het is toch al niet mijn seizoen dus daar gaat vast niets aan verloren. Wel is daar zaterdag nog de op een na laatste competitiewedstrijd tegen Stedum. Ook daar weer een lastig dilemma want het eerste elftal begint thuis tegen Hollandscheveld aan de eerste van hopelijk drie nacompetitiewedstrijden met als hoofddoel promotie naar de derde klasse.
Maar in Stedum wacht het afscheid van Swieringa, Balkema en De Jonge die hun voetbalkicksen aan de wilgen hangen. Als ik Prei mag geloven wordt er van alles georganiseerd rond dat afscheid dus ik ben benieuwd. Swieringa was en is natuurlijk de grootste clown van de noordelijke velden. Menig scheidsrechter trapte vroeger in zijn sterke stukjes theater. Daar was ik zelf in de negentiger jaren ook slachtoffer van. Even hield ik hem bij een corner vast in de zestien en daar viel deze reus van bijna twee meter kermend ter aarde. Strafschop, aldus scheidsrechter Schut en en passant kreeg ik ook nog een gele kaart voorgeschoteld.
Afijn, al dat soort anekdotes zullen zaterdag ongetwijfeld de revue passeren. Mooi man. En het afscheid van deze drie iconen doet ook mij beseffen dat ik op voetbalgebied niet het eeuwige leven heb. Zal ik er toch nog een seizoen aan vastknopen of is een definitieve overstap naar 7×7 niet logischer? De tijd zal het leren.
Tot slot nog even terugblikken op de mooie musical Ruth die afgelopen weekend drie keer uitgevoerd werd in de Hoeksteenkerk. Wat een werk is daar aan besteed. Maandenlang repeteren leidde uiteindelijk tot drie bijna uitverkochte uitvoeringen die zeer de moeite waard waren om te bekijken. Een langdurig applaus voor de hele crew was uiteindelijk hun deel. Daar kan dus met een goed gevoel op teruggeblikt worden. En dat hopelijk goede gevoel van de komende dagen met diverse uitstapjes in het verschiet, hoop ik volgende week maandag weer aan het papier toe te mogen vertrouwen…..