De gebroken weken zijn weer voorbij, het is voorlopig gedaan met de pret. Geen tussentijdse vrije (feest)dagen meer met alle pleziertjes van dien of (lange) weekendjes weg. Wat voor mij betekent dat ik tot eind juli nog even vol en flink gas mag geven. En dan wacht voor mij en de vrouw eerst twee weken Frankrijk. Zeker voor mijn partner iets om naar uit te kijken want dan zit, naast haar eerste jaar bij een nieuwe werkgever, haar eerste HBO-studiejaar erop. Zo te zien en horen gaat het tot dusver voorspoedig maar enige weken helemaal niets moeten, dat is toch zeker iets om naar uit te kijken.
En ja, dat geldt ook voor mij hoor. Hoewel werken voor mij gelukkig grotendeels hobbywerk is. Maar eind juli moeten we het eerst twee weken met ons tweetjes zien te klaren. En dat op dik duizend kilometer afstand van Middelstum. Beide bonusdochters bereiden zich dan al werkend voor op Mallorca en Italië met enige vriendinnen. Ook iets om naar uit te kijken natuurlijk.
En wat bracht Pinksteren mij? Dat zal ik u schrijven. Want zondagmorgen had ik niet kunnen bevroeden dat ik die middag het strand en het centrum van Lemmer mee zou pikken. Als onderdeel van het vriendenweekend waar ik een dagje langs mocht komen en mijn partner een heel weekend meepikte. Met Peter als chauffeur zetten wij die zondagmorgen koers naar Kuinre. Nog nooit van gehoord eigenlijk en dit pittoresk plaatsje ligt in de kop van Overijssel.
Waarbij het ongeveer net zo ver van Wolvega als van Emmeloord ligt. En zeer dichtbij het nationaal park De Weerribben van wiens schoonheid we zondag aan de periferie toch maar mooi nog even konden genieten. Niet zoveel als de rest van het gezelschap die een dag eerder zelfs een boottocht door het gebied maakte maar genoeg om te constateren dat ook een waterrijk gebied zonder bossen of heuvels zo zijn bekoringen heeft.
En ik heb voor het eerst kunnen constateren hoe mooi Lemmer nu wel niet is. Net als bijvoorbeeld Sneek en Dokkum zoals we eerder tijdens Hemelvaart mochten ontdekken. Eerst even genieten op het strand even buiten Lemmer om vervolgens de fraaie bootjes en boten in de haven te bewonderen. Met een mooie en gezellige bbq, gevolgd door een heuse pubquiz tot besluit, kon ik terugkijken op een geslaagd dagje uit onder zomerse weersomstandigheden.
Helemaal vrij van ontspanning zijn we natuurlijk ook weer niet de komende maanden, daar zorgen we wel voor. Zaterdag wacht ons bijvoorbeeld Dauwpop en Eling E-ventive heeft er persoonlijk weer voor gezorgd dat chauffeur Frans zijn manschappen zaterdag naar Hellendoorn kan begeleiden in een taxibusje. En de zaterdagen erna worden er in onze omgeving talloze activiteiten en evenementen georganiseerd zodat van verveling hopelijk geen sprake kan zijn. Vele seizoensactiviteiten lopen immers weer ten einde met diverse slotactiviteiten tot gevolg. Altijd mooi om mee te pikken alvorens de lange zomerstop zijn intrede doet.
En uiteraard zijn deze zomermaanden ook uitermate geschikt voor mijn inmiddels fameuze vroege fietstochten. Woensdag jl. was het weer een keer zover. Ik was rond kwart over vier uur al wakker en even voor vijven startte ik mijn stalen ros, inclusief roze mandje voorop, voor een fietsmorgentje in de periferie. Na eerst Zhiva nog even uitgelaten te hebben in de achtertuin, waarbij ik haar moest teleurstellen dat ze niet mee kon, zette ik bij het krieken van een mooie lentedag koers naar Winsum.
Van daaruit werden Garnwerd, Feerwerd en Ezinge aangedaan en omdat ik er inmiddels van overtuigd geraakt ben dat elk fietsdagje iets nieuws moet brengen, zette ik even voor Ezinge voor het eerst koers naar Fransum. Een oud kerkdorpje in de gemeente Westerkwartier met een romaanse kerk, een boerderij en een huis, zo las ik van te voren op Wikipedia. Goed opletten dus, dat ik er niet onverhoeds doorheen zou rijden zonder het zelf door te hebben.
Dat laatste viel mee want ik moest dit gehucht eerst nog zien te vinden en dat viel nog niet mee. Groot was dan ook de euforie toen ik rond half zeven de kerk betrad. Wat een doalders mooi plekje is dat zeg. En dat van die kerk, boerderij en een huis klopt als een bus. Maar ook het rustplekje bij het huis, waar je voor vijftig cent zelf koffie of thee kunt maken en voor twintig cent een koekje kunt pakken, mag in dit verhaal niet ontbreken.
Ook de rest van de fietstocht mocht er zijn en leidde tot tal van hoogtepunten. Wat te denken van de Piloersemaborg in Den Ham of het fantastische dorpje Niehove? En ook het gemaal van Electra en de haven en de Theefabriek in Houwerzijl zorgden voor mooie momenten. En dan via de dijk naar Zoutkamp natuurlijk en terug via Ulrum, Leens, Wehe-den Hoorn, Mensingeweer en Winsum. Maar niet voordat ik in Maarhuizen nog even een rondje fietste rond de Enne Jans Heerd. Wat is het daar mooi geworden zeg, chapeau!
Het was rond half één toen ik met zware benen maar moe en zeker voldaan thuiskwam. Om daarna nog mooi enige uurtjes te werken, daarbij zorgdragend dat ook deze laatste alinea’s aan het papier toevertrouwd werden. Ik geef direct toe dat ik tussendoor nog even een klein uiltje geknapt heb alvorens die avond Loppersum aan te doen. Mooie dagen dus in de omgeving van Lemmer maar zeker ook op het Hogeland!