Het is voor de verandering de woensdagmiddag wanneer ik dit verhaal aan het papier toevertrouw. Zaagmans heeft de week kort tevoren al mooi weer in tweeën gehakt. Een korte week voor mij, op werkgebied wel te verstaan. Want uiteraard duurt ook deze week net zo lang als alle andere. Maar maandag was daar Tweede Paasdag en vrijdag wacht ons een weekendje België. En dat is zeker iets om ons op te verheugen. Eerst maar eens terugblikken.
Maar dat hoeft niet heel lang te duren hoor. Want zo spectaculair was het Paasweekend niet. Na twee zware Sunsationweekenden behoorde dit ook niet tot de primaire levensbehoeftes. Vrijdagavond was daar eerst het zoveelste verlies van onze FC waar we bij buurman Wim getuige van waren. Dit keer zonder een goedgevulde kip die vier uur in de oven had liggen te sudderen, maar wel met de zoveelste kater van jewelste binnen handbereik.
Ook FC Utrecht, de ploeg toch die er de laatste weken niet al te veel van bakte, werd weer in het zadel geholpen. Het heeft er alle schijn van dat we volgend seizoen vaker op de vrijdagavond aan de Berkenlaan 3 te vinden zijn om voor de buis te hangen maar dan in de Keuken Kampioen Divisie. En dat is zeker even slikken maar zal vast wel weer wennen. Ongetwijfeld gevolgd door het winnen en een fraai promotiefeest op de Grote Markt. Want daar willen we toch samen heen, volgens het slogan?
Ook de zaterdag had iets van een kater in zich. Want voor de zoveelste keer hoefden we zelf niet de wei in met Middelstum 4. De laatste keer dat dit wel gebeurde moet ergens begin maart geweest zijn. Twee nederlagen dit jaar, tegen GEO Garmerwolde en SIOS Sauwerd, dat is wat 2023 tot dusver voor ons op sportief gebied te bieden heeft. Maar het gaf mij wel de kans om wederom een wedstrijd van het vlaggenschip mee te pikken.
En na een doelpuntloze eerste helft regende het in het tweede bedrijf goals. Zeven maar liefst waarvan zes voor ‘ons jongens’. Een mooie voorbode voor hopelijk een periodetitel en een prima aanleiding om enige biertjes in eerst de voetbalkantine en later Eetcafé Kloaverstee weg te werken. Dat was vast ook wel bij een gelijkspel of nederlaag gebeurd maar dit terzijde. Een overwinning smaakt zoet en het bier als vanouds bitter.
De zondag was daadwerkelijk een rustdag met tussendoor enig wandelplezier met ‘Boys on tour’ gevolgd door een heerlijk toetje in de vorm van Parijs – Roubaix. En dan hebben we het over wielrennen inderdaad met kilometers kasseien vol met valpartijen, lekke banden en ander technisch malheur in Noord-Frankrijk. Maar wel met een Nederlandse winnaar in de vorm van Mathieu van der Poel die wederom op heroïsche wijze een wielermonument wist te winnen.
De maandag werd een ouderwetse tuindag. Gras maaien, onkruid wieden, het terras schoonspuiten – eh, ere wie ere toekomt, dat was de verdienste van de vrouw – en bloempjes planten. En dat allemaal onder het wakend oog van opzichter Zhiva die al dat motorisch lawaai eigenlijk maar niets vond. Laat het voorjaar maar komen, zal ik maar zeggen. En ’s avonds was daar tot bijna in de kleine uurtjes een ouderwets lang kaartavondje met vier montere mannen waarvan drie zich moed in dronken voor een nieuwe werkweek.
Ik niet inderdaad. Want die van mij is immers niet zo lang en daarbij had ik genoeg alcohol gehad. En vrijdag wacht ons in Jabbeke De Loverlij. Een prachtig gerestaureerde herenhoeve omzoomd met water. Het was in het najaar toen ik in de kappersstoel van Tabak zat en Henriët mij enthousiast warm maakte met een bezoek aan deze hoeve waar zij met een vriendin heen zou gaan. En zij was weer opgewarmd door een dorpsgenoot die hier al eens geweest was. Toen ik de website eens bekeek was ook ik verkocht. Dat zou in april nog eens een mooi verlaat verjaardagscadeau zijn zeg.
En zo geschiedde. Of geschiedt momenteel wanneer u dit verhaaltje leest. Daarbij ligt De Loverlij ook nog eens vlakbij Brugge en Gent. Steden waarvan ik gehoord heb dat ze een bezoekje meer dan waard zijn. Met een beetje geluk sla ik binnenkort drie vliegen in één klap. Wellicht vier als het ook nog eens voer voor een mooi verhaal biedt. Maar eerst maar eens ‘charmevol en romantisch overnachten’ zoals de website ons belooft. Plus een lekker vers en uitgebreid ontbijt. Ook iets wat een weekend nog mooier kan maken dan ie al is.
Heb ik u lekker gemaakt? Ik zal stoppen hoor met de voorpret. Vaak toch het mooiste onderdeel van een buitenlandse trip. Wie weet schrijf ik volgende week wel over technisch malheur aan onze auto of een echtelijke ruzie van jewelste. Maar daar gaan we vooralsnog maar niet van uit. Want jawel, ‘uit, goed voor u’ is het toch?!