Het is de maandagmorgen na de laatste Sunsationweekend en met Pasen op komst wanneer ik dit verhaaltje wegtik. Sunsation, het woord zal de komende alinea’s nog wel eens vaker langskomen, editie 2023 is voltooid verleden tijd. Nu kan dit fenomeen de komende weken en maanden langzamerhand wegebben in het collectieve geheugen en in een soort sluimertoestand terechtkomen. Maar altijd is er een soort waakvlammetje bij heel veel vrijwilligers en Sunsationfestivalfans. Een vlammetje dat altijd sluimert en nooit dooft maar wacht totdat het weer aangewakkerd wordt.
Sunsation is direct al in mijn gedachten wanneer ik Facebook opstart. Mooie herinneringen aan eerdere edities komen dankzij vaak wazige beelden die ik met mijn mobieltje gemaakt heb weer bovendrijven. Vaak probeer ik grote artiesten in wat beelden te vangen om ze de dagen erna nog even weer terug te halen tijdens het afspelen. En zijn het geen artiesten dan is het wel van een vrijwilliger die onverstoorbaar beker na beker vol tapt of -schenkt.
‘Het wordt een zonovergoten dag’, aldus de optimistische weervrouw van Noord. En Harma kan het weten. Zelf geniet ik momenteel ook even van dat zonnetje wanneer ik naar buiten kijk en de stralen langzaam maar zeker een dun ijslaagje op daken en auto’s doen smelten. Een prachtige dag voor vele vrijwilligers die zich momenteel ongetwijfeld een paar honderd meter verderop opmaken voor een dagje feestterrein afbreken. Om het terrein vervolgens schoon en ordentelijk over te dragen aan Staatsbosbeheer.
‘Sunsation & Staatsbosbeheer, ook feest zit al 25 jaar in onze natuur’. ‘Zo maar’ een mooie quote en oneliner die ik in de Sunsationkrant van 2023 tegenkwam. De krant waardoor voor mij het Sunsationvuur reeds in februari begon te ontwaken. En dat gebeurde dit jaar in Westeremden waar ik bij de vrijwilligersfamilie Timmer langs mocht komen. Een familie waarin het Sunsation-DNA verankerd zit.
Hilde haalde zich het begin van hun relatie nog even voor de geest waarin ze tijdens een Sunsation-weekend een weekendje weg geboekt had voor hun tweeën. ‘Geen flauw idee hoe we dat ooit in die periode hebben kunnen plannen. Toen had ik nog zoiets van, het is Sunsation maar. En nu ben ook ik een kleine twee weken lang niet van het terrein weg te slaan.’
Echt, dergelijke enthousiaste verhalen geven ongelooflijk veel energie. Over mensen die graag twee weken van hun tijd spenderen om zoveel mensen een onvergetelijke feestavond of weekend te bezorgen. Het tweede interview voor de krant kwam niet zonder slag of stoot tot stand. Want wanneer de immens populaire volkszanger Jannes langskomt dan moet daarover toch een uitgebreid interview in de krant komen? Maar je krijgt de ‘Koning der Piraten’ niet zo maar aan de lijn kan ik u wel al schrijvend vertellen. Daar moet je inderdaad wel wat voor doen.
Langs zijn manager komen bijvoorbeeld en daar gingen al vele belletjes en appjes aan vooraf. Maar gelukkig kon uiteindelijk een datum geprikt worden. Toen ik Jannes eindelijk aan de lijn had, dacht ik eerst: ‘Dit wordt helemaal niets.’ Door een bijna lege telefoon raffelde hij de eerste antwoorden helemaal af om vervolgens de vraag te stellen hoe lang het interview zou duren. Gelukkig mocht ik hem een uurtje later met een opgeladen telefoon weer bellen en toen verliep het gesprek een stuk prettiger en relaxter. En hij beloofde tijdens zijn lang gekoesterde debuut op Sunsation nog beter zijn best te doen als anders. Met als gevolg dat zijn optreden ongetwijfeld bij vele bezoekers als één van de hoogtepunten op het netvlies gegrift staat.
Wat ook zal blijven hangen is de ongekende drukte van de 2023-editie. Kijk, aan uitverkochte zaterdagen zijn we inmiddels gewend geraakt. Alhoewel, kan en mag dat ooit wennen? Maar ook de Sunsation-vrijdagen zijn de laatste jaren aan een ongekende opmars bezig. En dat zal best wel eens tot hoofdbrekens geleid hebben bij de organisatie. Maar misschien ligt het antwoord wel in het openstellen van de kleinere feesttent zoals tijdens de tweede vrijdag gebeurde. Man, wat was het ook daar gezellig en gemoedelijk druk.
En wat ben ik weer een hoop bekenden, en onbekenden die inmiddels wat bekender geworden zijn, tegengekomen. Want naast een reünie is het Sunsationfestival ook een bakermat van nieuwe connecties, contacten en inzichten. Tijdens het wegtikken van deze regels komen flarden van deze gesprekken terug en ik kan een glimlach niet onderdrukken. En dan kan het gebeuren dat wanneer je op zaterdag toevallig in de bestuurskamer van vv Winsum terechtkomt dat dan de voorzitter hoogstpersoonlijk een Sunsationfoto tevoorschijn tovert waarop je pontificaal met de duim omhoog geposteerd staat. Het is allemaal wat….
En dankzij de muntenverkoop als vrijwilliger van de vv Middelstum pikte ik vanuit de muntenverkoopwagen de laatste uurtjes van het festival vanuit een heel andere invalshoek mee. Op het middenterrein schuifelden gemoedelijk duizenden festivalgangers van tent naar tent en op een groot beeldscherm kon ik ook nog eens rustig volgen wat het podium in ‘The Sunergy Dome’ te bieden had.
En toen, toen gingen voor het laatst de lichten aan in beide feesttenten. De hoogste tijd om naar huis te gaan, al dan niet met het lampje uit. Wat ons rest zijn de herinneringen aan twee spetterende feestweekenden in Middelstum. Weekenden waarin wederom bezoekersrecords gebroken werden zonder dat dit ten koste ging van de feeststemming en de gezelligheid. Het aftellen naar de 2024 editie is al weer begonnen…..