Dat is een mooie gewaarwording op deze prachtige maandagmorgen. Dat ik de titel van het verhaal al in mijn hoofd heb nog voordat ik met mijn wekelijkse overpeinzingen start. Normaliter begin ik zeer voortvarend te schrijven, soms zelfs zonder helder doel voor ogen. Om dan tot slot te moeten constateren dat de column zo op papier stond maar die vermaledijde titel mij maar niet te binnen wil schieten.
Maar deze titelnaam kwam bij mij zaterdagavond binnen toen we in de Euroborg naar een prachtig concert van Coldplay zaten te kijken. Waarschijnlijk integraal uitgezonden vanuit de River Plate stadion in Buenos Aires, Argentinië. En Coldplay vanuit Pathé mag dan wel lekkerder bekken, de waarheid gebied mij wel te zeggen dat we in een redelijk grote zaal van de Kinepolis-bioscoop zaten te kijken naar het concert van deze wereldberoemde band.
De mededeling dat zij volgend jaar voor een aantal concerten naar Nederland zouden komen, kregen we binnen tijdens onze Ierland-vakantie. Het leverde enige onrustige dagen op waarbij volop geprobeerd werd om aan de felbegeerde kaarten te komen, echter zonder succes. De laatste poging was op het vliegveld van Dublin en toen we eindelijk door de wachtrij heen waren, bleek dat we alleen nog maar in aanmerking kwamen voor wel hele dure kaarten.
En dus was dit een bezoek aan de bioscoop een schrale troost dat het gemis uiteindelijk toch wel behoorlijk compenseerde. Helemaal met in het achterhoofd dat we wel kaarten hebben weten te bemachtigen voor het concert dat Robbie Williams in januari in het Ziggo Dome in Amsterdam gaat geven. Een paar jaar geleden zou deze rockster nog moeiteloos de Arena enige keren uitverkocht hebben maar blijkbaar is hij enigszins over zijn grootste populariteitspiek heen. Wat wel weer als voordeel heeft dat we deze kaarten vrij eenvoudig konden bemachtigen.
Maar terug naar de Euroborg zaterdagavond. Het voordeel van zo’n registratie is toch wel dat je bij elk nummer op de eerste rij zit en dus alles meekrijgt van deze magistrale band. De prachtige kleuren, de confettikanonnen, het vuurwerk en bovenal de mooie nummers. Een van deze nummers werd abrupt beëindigd en zanger Chris Martin begon plotsklaps aan een van zijn lange speeches. Wat dat betreft heeft hij toch wel iets van Bono, de zanger van de Ierse band U2. Nog zo’n favoriete band van mij.
Hij kwam er moeiteloos mee weg want het stadion lag aan zijn voeten. Met als gevolg een enorme energie-explosie toen hij vroeg om allemaal massaal mee te zingen met het refrein van A sky full of stars. Waarbij die positieve energie over de hele wereld kon worden uitgestraald via al die wereldwijde bioscoopverbindingen. Op die manier waren miljoenen fans en kijkers op een bijzondere manier met elkaar verbonden. ‘Lets connect with the whole world’, lukte dus uitstekend.
Maar aan alles komt een eind en dik twee uur later was al het moois afgelopen. Het zal nooit voelen alsof je er echt bij geweest bent maar toch werd je enigszins deelgenoot van de magie van deze rockband. Af en toe werd er in de zaal besmuikt meegezongen en meegeklapt maar het zo uit je dak gaan als in een groot stadion zelf, vol met allerlei oeh’s en ah’s na weer prachtige lichteffecten, dat zat er natuurlijk niet in.
Maar connecten dus, dat was de boodschap. Ongeacht geloof, sekse, seksuele en politieke voorkeuren. Die boodschap is wel blijven hangen zaterdag. Het slaat een mooi bruggetjes naar de 45+-voetbalavond die vrijdagavond in Middelstum plaatsvond. Twee ploegen van SV Bedum deden mee en deze tegenstanders kenden tal van bekende koppen. Zo kon ik bijvoorbeeld mooi even bijpraten met Hans die nog steeds bij Nedmag werkt. En dankzij de aanzuigende werking van Medema kwamen ook Gert Jan, Wilhelm, David, Peter, Wilfred en de snelle back Bolt nog even buurten. Hetzelfde gold voor de Blaauwwiekels en Theo van VV KRC.
Het eerste aangeboden biertje deed een mat gevoel die mij de hele vrijdag achtervolgd had op slag verdwijnen. Dat gevoel overkomt mij na een trainingsdonderdagavond wel vaker, hoe weinig van die bruine of groene flesjes ik ook achterover sla, maar dit terzijde. Dit was dus wederom een geslaagde connect-avond, zelfs zonder aan de wedstrijden mee te hoeven doen. Zaterdagmiddag was dat wel even anders toen een veredelde JO-19 elftal van DVC Appingedam ons sportpark op kwam lopen.
Daar was de beoogde connectie door een amateurvoetbalwedstrijd in de kelderklasse er juist niet. Deze jongens konden aardig ballen en wij kwamen er vanaf minuut één maar nauwelijks aan te pas. Het was dat het voetbalgogme nog niet tot volle wasdom is gekomen, anders was het geheid dubbele cijfers geworden. Nu konden we het verlies beperken tot 0-7. Maar leuk is anders, dat gold trouwens voor beide kampen.
Een iets minder geslaagde connectie dus maar toch kan samenvattend geconcludeerd worden dat het qua connecten wel goed zat dit weekend. Zeker met in het achterhoofd dat de familie Koster op de zondagmiddag gezellig samensmolt op Ewsum onder prachtige weersomstandigheden. Dat pakken ze onze godfather op zijn 90e in elk geval niet meer af…..