Het leek Sebastian Jünemann wel leuk om als tegenprestatie voor het adverteren op mijn website al zijn personeelsleden aan een interview te onderwerpen. Wat mij betreft een prima idee. Na Erik Smith die het spits afbeet, staat nu Johan Pijl centraal. De man die ooit door Erik getipt werd dat ze bij Timmerfabriek Oomkens nog op zoek waren naar nieuw personeel.
Kantens
Honkvast, dat is ie, de 48-jarige Johan Pijl. Geboren in het ziekenhuis in Groningen, de eerste negen jaar van zijn leven opgegroeid in het gehucht Lucaswolde, gelegen vlakbij Boerakker. Op zijn negende verhuisde het gezin Pijl, bestaande uit drie broers, naar Kantens. Daar kon pa Pijl koster worden van de kerk in plaats van bouwvakker. Dat was beter voor zijn gezondheid in verband met zijn longproblemen. Een half jaar later sloeg echter toch het noodlot toe toen zijn vader overleed. Maar de jongens werden in het dorp prima door buurtgenoten opgevangen. De kiem voor een langdurig verblijf in dit alleraardigst plaatsje was gelegd.
Want hij woont er nog steeds. Normaliter naast broer Dirk aan de Kooistraat maar door de versterkingsoperatie waar ook Kantens niet aan ontkomt, woont hij nu dik een jaar in een tijdelijke woning even buiten het dorp. Als trotse vader van zoon Danny (15) en dochter Ilana (12). Met zijn zoon voetbalt hij sinds kort samen bij VV KRC in het tweede elftal. De club waar hij ook regelmatig als vrijwilliger de handjes uit de mouwen steekt. Hetzelfde geldt voor de altijd gezellige Kaanster Kermis. Nee, Johan hoeft niet zo nodig meer weg uit Kantens. Want ‘wat goed is, dat is goed!’
De bouw in
Na de lagere school in Kantens, volgde de LTS in Groningen en daar moest op den duur een richting worden gekozen. Lassen of automonteur worden, dat was het niet. Johan hierover: ‘Al dat geflits om de kop, dat was niets voor mij. En dus koos ik voor de timmerrichting. Misschien ook wel omdat mijn vader bouwvakker was, dat kan meegespeeld hebben. Na mijn diplomering ging ik voor het traject werken – leren. Het praktisch gedeelte vond in Hoogezand plaats. Dan pakte ik om zes uur de bus naar Groningen om vervolgens de trein naar Hoogezand te nemen. Het theoretische gedeelte was op de Streekschool, toen aan de Pop Dijkemaweg gelegen in Groningen.’
Tijdens en vlak na zijn opleiding deed hij werkervaring op bij Dijksterhuis in Uithuizen, Zeldenrust in Oldehove en bij Rustema in Baflo. Daarna kwam hij werkloos thuis te zitten. ‘En toen kreeg ik dus de tip van Erik dat Klaas Oomkens op de timmerfabriek nog personeel zocht. Ik heb hem gebeld en kon direct vrijdags langskomen. Na een half uurtje babbelen, mocht ik al beginnen met het schaven van latten. De maandag erop kon ik direct vol aan de bak. We hebben het nu over oktober 1994, ik was net twintig jaar. En ik werk er dus nog steeds. Volgens mij is er niemand binnen het bedrijf die zo lang achterelkaar bij Oomkens gewerkt heeft.’ Want, hoe zat het ook al weer? ‘Wat goed is, dat is goed. Ik ben niet zo van het weg gaan!’
Kozijnen
Algemeen medewerker staat er op zijn loonstrookje. Maar Johan is allround inzetbaar alhoewel de productie van kozijnen in alle soorten en maten toch wel zijn wereldje is. ‘Dat was vroeger al zo toen we gebruik maakten van de dubbele pennenbank voor het nodige freesewerk. In die tijd waren we nog met verschillende beitelkoppen in de weer. Inmiddels gaat deze hele productie volautomatisch en computergestuurd.’
Maar toch begeleidt hij nog steeds het hele proces van het begin tot het eind. ‘In de wandelgangen hoor ik wel eens dat wanneer iets mooi en strak moet worden, dat je dan maar naar Johan moet gaan. Dat vind ik leuk om te vernemen!’
Spuiten, glaszetten, dan hier ondersteunen en dan daar, een project in de houtskelet aanpakken zou ook prima kunnen. ‘Als je maar de tekeningen kunt lezen, dan red je je hier wel.’ Hij is een allrounder geworden die vijf dagen lang, 39,5 uur in de week, voor het bedrijf klaarstaat. ‘Natuurlijk is er overal wel wat. Vroeger lag ik nog wel eens met Klaas in de clinch en ook met Sebastian heb ik wel eens een discussie. Ik heb geleerd om op te komen voor mijn mening. Je mag af en toe best wel eens botsen, daar leer je ook van. Maar we accepteren elkaar en komen er altijd wel weer uit. Dat is prima werken zo hoor. In goed overleg is er veel te regelen.’
Vast ritme
Vijf dagen werken van ongeveer 07.00 tot 16.00 uur, twee avonden trainen en zaterdags voetballen. Zo kan Johan zijn energie wel kwijt. In en om het huis kan hij momenteel niets beginnen zolang zijn nieuw huis niet klaar is. Dan maar rustig relaxen op de bank voor de televisie.
‘Ook niets mis mee want het is hier op het werk druk genoeg. Soms wel eens te druk. Dan staat we voor een lastige deadline en zegt Sebastian: ‘Ik hoop toch dat het op tijd klaar is.’ En vaak lukt dat dan ook nog. Daar kan ik van genieten. Mooi in hetzelfde ritme doorgaan. Dat lukt hier prima. En dat al bijna dertig jaar lang….’