Paula, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Paula Rinket is de naam en ik beschouw 1961 als een goed jaar want toen ben ik in Groningen geboren. De stad waarin ik mijn jeugd heb doorgebracht. Na lange tijd in Middelstum gewoond te hebben, woon ik tegenwoordig met plezier in Winsum. Ik ben vormgever, muzikant maar bovenal een mensenmens.
Neem ons eens mee in je creatieve jongere jaren?
Bij ons thuis kwamen vaak kunstenaars en muzikanten, vrienden van m’n vader, over de vloer. Hij was zelf ook kunstschilder dus rook het er altijd naar olieverf. Voor mij was het een fijne plek om op te groeien. De MDS (Middelbare Detailhandel School) bleek een heel goede en positieve opleiding voor me te zijn. Want naast commerciële, financiële en ondernemersvakken was het ook een creatieve opleiding met volop aandacht voor kunst, vormgeving, tekenen en etaleren. Ik heb mij er qua creativiteit en veelzijdigheid heel goed kunnen ontwikkelen.
Rond mijn twintigste ben ik aan het werk gegaan. Mijn vader had een reclame- en decoratieschildersbedrijf dat in de jaren tachtig werd overgenomen door mijn broer. Na allerlei omzwervingen ging ik bij hem in dienst. Vervolgens heb ik begin jaren negentig de overstap naar Kwadrant Interieurbouw gemaakt. Daar werd ik ontwerper en interieuradviseur. Door aanvullende cursussen ben ik me steeds meer op ruimtelijke vormgeving gaan toeleggen. Ik bedoel daarmee behalve meubel- en interieurontwerp ook styling en bouwkundige oplossingen. Ik reisde de halve wereld over en bouwde de nodige contacten op.
In 2008 werd het tijd om op eigen benen te gaan staan?
Dat klopt inderdaad alhoewel de eerste ideeën over zelfstandigheid een jaar eerder zijn ontstaan. Het was een hele stap. In 2008 zag Trivium interieur het levenslicht en eind 2008 ben ik vanuit het stationsgebouw in Loppersum gaan werken. Ik heb daar nog steeds mijn kantoorruimte maar werk momenteel ook veel vanuit huis.
Trivium beleefde een vliegende start omdat een aantal van de relaties die ik in de loop der jaren had leren kennen met mij meegingen. Ik had daarbij het geluk dat we toen net in een economische crises belandden. Daardoor werd het voor mij beheersbaar druk én behapbaar. Mede daardoor kon ik het werk als eenpitter goed aan en dat heeft tot mooie projecten geleid.
Maar sinds kort is daar Studio Noordpool?
Je komt wat dat betreft precies op tijd voor een soort van primeur want vorige week is mijn nieuwe website, ontworpen door Karin Heun uit Huizinge, de lucht in gegaan. En daarmee heb ik ook een nieuwe, frisse, start gecreëerd die beter past bij de persoon die ik nu geworden ben. De naam is geïnspireerd door de nodige opmerkingen uit het verleden wanneer ik mijn relaties vertelde dat ik uit Groningen kom. Dat leek ze zo ver weg, alsof je naar de Noordpool ging. Dat, in combinatie met een frisse doorstart, leidde dus tot de naam Studio Noordpool.
Binnen Studio Noordpool is er ook volop ruimte voor kleinere opdrachten zoals bijvoorbeeld een interieuradvies als een woning bouwkundig versterkt wordt of als er sprake is van sloop/nieuwbouw. Daarnaast ontwerp én maak ik (boeken)kasten, tafels, keukens en thuiswerkplekken.
Je hebt in Middelstum bijvoorbeeld hele mooie projecten gerealiseerd?
Ik heb inderdaad aan heel bijzondere projecten mee mogen werken. Met als meest recent voorbeeld de kas op Ewsum. Dat geeft mij om meerdere redenen een goed gevoel. Want ik ben als vrijwilliger namelijk al jarenlang bij Ewsum betrokken. En daarbij had dit project wel enige voeten in aarde want het idee voor deze grote kas ontstond al in 2014.
Met enige vertraging staat hij er nu en bevindt het geheel zich in de afrondende fase. Met daarbij nog een verheugend feit want de kasconstructie is gemaakt van gerecycled materiaal. In dit kasproject is best veel tijd gaan zitten, als ik er eens goed over nadenk. Maar hier kwam werk, hobby en het vrijwilliger zijn, mooi bijeen.
Ik geef direct toe dat ik trots ben op dit project. Maar apetrots ben ik op het project Asingapark! Vernoemd naar de borg die er ooit stond, middenin het dorp, en die in 1744 is afgebroken. Na het herstel van het park werd er een prijsvraag onder kunstenaars en architecten uitgeschreven waaraan ik meegedaan heb. De opdracht moest aan de nodige eisen voldoen maar de belangrijkste was wel dat de contouren van dit verdwenen bouwwerk weer zichtbaar zouden worden.
Uit tachtig landelijke inzendingen koos de vakjury drie ontwerpen waarna de inwoners van Middelstum de winnende mochten kiezen zonder te weten van wie het ontwerp was. En dat werd ik dus. Dit leidde in 2017 tot een mooi dorpsfeest en van het kunstwerk werd bijvoorbeeld tijdens Kleintje Woodstock volop gebruik gemaakt als luister- en gespreksplaats.
Wat zijn de hoogte- en dieptepunten uit je werk tot dusver?
Corona was voor mij een hard gelag. Niet alleen kwam het werk grotendeels stil te liggen maar ook het vinden van nieuwe contacten en opdrachten was niet eenvoudig. Studio Noordpool komt wat dat betreft op een uitstekend moment.
En ondanks dat ik de halve wereld over ben gereisd voor allerlei projecten, beschouw ik het kunstwerk in het Asinga-park als mijn creatieve hoogtepunt. Gerealiseerd vlakbij de plek waar ik lang heb gewoond. En ik ben trots dat ik op basis van mijn portfolio gevraagd werd om lid te worden van de BNI (Beroepsvereniging Nederlandse Interieurarchitecten). Dat voelde als een mooie bekroning van mijn werk.
Heb je nog bijzondere werkanekdotes?
Eén opdrachtgever heeft toch wel de nodige indruk op mij gemaakt. Het ging om een Duitse boekenuitgever die hun hoofdvestiging in Keulen hadden. Voor het hoofdkantoor mocht ik het interieur ontwerpen. Dat viel blijkbaar in goede aarde want niet lang er na werd ik gebeld met de vraag of ik zin had om ook met hun kantoren in Hongkong en Tokio aan de slag te gaan.
Ik moest er even over nadenken maar nadat ik ja gezegd had, werden er direct tickets voor mij geregeld. Met als gevolg dat ik in drie a vier dagen tijd 30.000 kilometer heb gevlogen. Ik zou er nu niet aan moeten denken zoiets idioots te doen! Maar ook al heb ik steden als Parijs, Milaan en Sint Petersburg voor mijn werk mogen bezoeken, dat verandert nog niets aan het hoogtepunt uit de eerdere vraag, haha.
Vervolgens is daar ook nog de muziek?
Muziek maken is zo verschrikkelijk leuk. Een universele taal die voor energie en verbinding zorgt en waarin je zoveel gevoel kunt leggen. Ik werkte tijdens m’n schooltijd en daarna in een muziekwinkel en daar heb ik verschillende instrumenten leren bespelen. Niet als professional natuurlijk maar ik kan mij met veel instrumenten goed redden waarbij ik gitaar spelen wel het mooiste vind om te doen.
Door die veelzijdigheid kreeg ik ook de kans om in verschillende formaties en met veel muzikanten samen te spelen. Het klopt dat ik één van de organisatoren van Muziekcafé Ewsum was. Muziekbijeenkomsten waarbij volop gejamd en geëxperimenteerd kon worden in diverse samenstellingen. Dit heb ik acht jaar gedaan wat tot zo’n vijftig a zestig muziekmiddagen heeft geleid. Er zijn plannen om dat in de theeschenkerij van Ewsum weer op te gaan pakken.
En er zijn nog meer leuke hobby’s te benoemen?
Mijn kunstinteresse mag bij deze vraag niet ontbreken en dan vooral de schilderkunst. Mijn vader was ‘Ploeglid’ en zelf ben ik jarenlang secretaris geweest van de Groninger Kunstkring De Ploeg. Ik voel me erg verbonden met de schilder- en ruimtelijke kunst. De verwondering die uit bepaalde kunstwerken spreekt, boeit me enorm.
En daarbij hou ik van lange wandeltochten. Helaas komt het er tegenwoordig te weinig van. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het Pieterpad maar ook de GR-routes, de lange afstandspaden door Frankrijk. Lekker van herberg naar herberg en dan elke dag genieten van de omgeving en natuurlijk vijftien tot twintig heerlijke wandelkilometers. Eigenlijk moet ik dat weer meer gaan doen.
Misschien wil je tot slot nog iets kwijt over het transgender-proces dat je hebt doorgemaakt?
Het gaat goed met mij ondanks dat ik mijn weg heb moeten vinden in mijn nieuwe situatie. Ik moest mijzelf leren accepteren en herontdekken en dat is gelukt. Als kind van een jaar of zes, zeven voelde ik al dat er iets bijzonders met me aan de hand was maar het heeft jaren geduurd tot uiteindelijk het kantelpunt kwam.
Wat dat betreft ben ik heel blij dat jonge transgenders tegenwoordig dit proces gemakkelijker in kunnen en mogen rekenen op goede begeleiding. Gelukkig is er veel aandacht voor het onderwerp en dat helpt bij de acceptatie.
Waar staat Paula Rinket over tien jaar?
Grappige vraag. Je bedoelt als ik 70 ben? Hopelijk ben ik dan nog lekker een beetje aan het werk en maak ik nog steeds muziek. En dan tussendoor af en toe met de rugzak onderweg van herberg naar herberg.
Wil je verder nog iets kwijt?
Ik ben blij met nieuw ingeslagen wegen en zou het inderdaad leuk vinden wanneer je een linkverwijzing naar mijn nieuwe website opneemt: www.studionoordpool.nl.