In december was ik voor het onderdeel Pensionado’s bij Mädi Cleerdin in Zuurdijk. Het werd een verrassend gesprek waarin Mädi voor het eerst openlijk aangaf zowel op mannen als op vrouwen te vallen. Ze is nu nog getrouwd met Arthur maar binnenkort, wanneer het juiste moment daar is, zal ze haar weg vervolgen met Sandra. Mocht je dit bijzondere verhaal gemist hebben, klik dan even op deze link Interview Mädi Cleerdin. Na het interview spraken we af dat we met elkaar in contact zouden blijven om de verschillende reacties te bespreken…..
Het interview is niet onopgemerkt gebleven Mädi?
Nee, dat is zachtjes uitgedrukt Bert. Kort nadat je het interview via je website naar buiten bracht, kwamen reeds de eerste reacties. Via onze gezamenlijke socialmediakanalen gelukkig op een heel positieve manier. Maar er kwam ook een vervolg. Op Radio Noord heb ik een interview gegeven aan Jeroen Berkenbosch en n.a.v. dat verhaal mocht ik bij RTV Noord aanschuiven waar ik geïnterviewd werd door Marcel Nieuwenweg.
En dat leverde bijvoorbeeld via de Facebookpagina van RTV Noord ook weer de nodige reacties op. Niet alleen maar positief hoor. Maar doordat je die mensen niet kent, raakt het je ook niet of minder. Sterker nog, je wordt er alleen maar strijdvaardiger van en merkt dat er nog de nodige taboes zijn te doorbreken en dat we er nog lang niet zijn….
Je hebt bijzondere reacties gehad?
Jawel, ook vanuit mijn eigen familie. Een mail met als strekking ‘had je niet beter kunnen wachten met het naar buiten brengen van dit verhaal totdat je moeder er niet meer zou zijn?’, zet je bijvoorbeeld wel aan het denken. En dan merk je toch dat een andere geaardheid vanuit geloofsoogpunt gezien nog lang niet door iedereen geaccepteerd wordt. Dat is best wel confronterend hoor maar ik ga de dialoog niet uit de weg. Gelukkig weet ik van mijn moeder dat zij met anderen gesprekken voert over dit onderwerp en dan weet ik dat ze er in elk geval mee bezig is. Mijn moeder heeft het er best moeilijk mee en dat geldt ook voor de moeder van Sandra, toch zijn daarin aan de horizon positieve ontwikkelingen te zien.
Ook waren er reacties in de trant van: ‘Had je het mij dan niet eerder kunnen vertellen?’ En het antwoord is dan toch nee. Niet dat ik het niet wilde, maar ik merkte aan mijzelf dat het voor mij een worsteling was om er mee naar buiten te treden. En dat terwijl ik doorgaans altijd open en eerlijk ben naar de buitenwacht toe. Ik had het gevoel dat ik mijn verhaal bij de een wat makkelijker kwijt kon dan bij de ander. Maar toen ik jouw interviews las met daarbij als tweede vraag ‘Wat is uw burgerlijke staat’, had ik zoiets van ‘dit is dé manier om mijn verhaal naar buiten te brengen.’ Maar dat is wel een proces van jaren geweest hoor waarbij ik elke keer een stapje verder kwam.
En hoe voelde dat?
Best wel goed eigenlijk. Je bent het kwijt en iedereen die wil weten hoe het precies zit, kan het nalezen. En dus is er best wel een last van mij af gevallen. Maar aan de andere kant is daar ook, ingegeven door bepaalde negatieve reacties, de drang om mijn verhaal te doen en op de bres te springen voor vooral jongere mensen die soms enorm worstelen met wie ze zijn en op wie ze vallen. Je kunt wel denken dat de maatschappij een stuk toleranter en opener is geworden maar er valt nog steeds een wereld te winnen wat het doorbreken van taboes betreft.
En daar wil ik mij graag voor inzetten. Zowel persoonlijk maar ik zou ook graag de mogelijkheid willen aanstippen om dit soort vraagstukken al op jonge leeftijd aan te kaarten en bespreekbaar te maken. Misschien is het een mooi onderwerp om te behandelen bij het vak maatschappijleer bijvoorbeeld. Daar wil ik eventueel graag mijn steentje aan bijdragen, mocht ik hiervoor gevraagd worden.
De strijd is nog lang niet gestreden dus?!
Nee, ik maak dan ook graag gebruik van de mogelijkheid dat ik mij weer bij jou kan melden mochten er bijzonderheden of nieuwe ontwikkelingen zijn. Ik heb bijvoorbeeld ook contact met Floor Brands, die zich voor de Gaykrant sterk maakt voor talrijke LHBTI-issues. Wanneer ik speciaal een muffin krijg van het vriendinnetje van de jonge dochter van Sandra, dan doet mij dat meer dan goed. Op die manier groeit onze jeugd op met het idee dat relaties niet alleen tussen mannen en vrouwen ontstaan.
Weet je, mensen zijn in de regel zo mooi. Zeker wanneer ze zichzelf kunnen zijn! Ik wil mij niet in een hoekje laten drukken. Je hebt geen idee wat bepaalde negatieve reacties met iemand kunnen doen. Maar ik denk dan, dat zegt meer over die persoon zelf en laat het dan van mij afglijden. Die kunst van te relativeren heb ik in de loop der jaren geleerd. Het is mijn missie om anderen hierin te helpen om te voorkomen dat ze verbitterd raken!