Peter, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Peter van Dijken is de naam, 54 jaar en een positief ingestelde, nuchtere Groninger. Getrouwd met Annelies, vader van twee gezonde jongens, Thijs (20) en Olaf (18) en ik voel mij nauw betrokken bij de mens en de maatschappij. Wonend in Bedum, de plaats waar ik geboren en getogen ben en een actief leven leid met familie, vrienden en (vrijwilligers)werk. Allemaal aspecten waar ik mij vol overgave en betrokkenheid voor inzet.
Kun je ons in het kort uitleggen waar Lionsclub Het Hogeland voor staat?
De Lions zijn een wereldwijd opererende organisatie met meer dan een miljoen leden. In Nederland zijn meer dan tienduizend leden actief. Je moet Lions zien als mensen die zich belangeloos inzetten om die mensen te helpen die hulp nodig hebben waarin niet door de reguliere kanalen wordt voorzien. Onze kernwaarden zijn dan ook hulp, vriendschap en zelfontplooiing.
Wie zijn er zoal lid van en hoe kom je bij de club?
Lionsclub Het Hogeland bestaat al meer dan veertig jaar en telt op dit moment dertig mannelijke leden afkomstig uit de driehoek Eemshaven-Groningen-Zoutkamp. Dat klinkt als niet zo heel veel deelnemers maar landelijk gezien doen we het niet zo slecht. Ons ledenaantal is aardig stabiel maar kan wel enige verjonging gebruiken. Je kunt je niet aanmelden als lid maar je wordt hiervoor gevraagd.
De leden zijn afkomstig uit diverse beroepsgroepen zoals middenstanders, agrariërs, een makelaar, advocaat, veearts, handelaren maar ook uit het onderwijs en de dienstverlening. Door die diversiteit leer je veel van elkaar. Het lidmaatschap verrijkt mij in elk geval. In de club zijn diverse commissies actief en je draait in toerbeurt binnen een bepaalde commissie mee.
Wanneer en waarom ben je lid van de Lionsclub geworden?
Ik ben vijf jaar geleden door Peter Anema gevraagd om lid te worden. Lid ben je niet zomaar want je wordt eerst gescreend of je past binnen de club. Ik draaide twee keer mee op een bijeenkomst. Het klikte van beide kanten en zo werd ik uiteindelijk Lion. Het vergroten van mijn kennis en mijn maatschappelijk netwerk waren mijn belangrijkste drijfveren om lid te worden. Daarbij voelt het ook goed om je op deze manier voor andere mensen in te zetten.
We komen normaliter twee keer per maand bij elkaar. In het voorjaar op het Menkemaborgterrein in Uithuizen en in het najaar bij Café Hammingh in Garnwerd. Ik vind het een gezellige club en voel mij er thuis.
Heb je daar bepaalde taken en kun je mooie evenementen benoemen?
Dit jaargang ben ik voorzitter van de club als opvolger van Peter Anema. Overigens heet dat in ons gezelschap president van de club. Dit is een jaarlijks roulerende functie en ik heb mij voor dit jaar aangeboden ook al omdat ik mijn werk momenteel in de buurt heb en het mij dus qua tijd goed past. Daarbij hebben veel van de oudere leden deze functie al minstens een keer met verve vervuld.
Als voorzitter ben je ook initiator van het jaarprogramma. Dit jaar stond er voor 4 april een benefietconcert in de Maranathakerk in Bedum op de planning. Dit concert is helaas afgelast. En dat was heel jammer want de eerste zestig kaarten waren reeds verkocht. Het streven was een uitverkochte kerk met zeshonderd bezoekers die CMV Wilhelmina en special guest Hugo Sloterdijk in actie zouden kunnen zien. De opbrengst van het benefietconcert zou gaan naar Colourful Het Hogeland en Stichting Het Groen Gasthuis Warffum. Ik reken erop dat het benefietconcert er in 2021 alsnog gaat komen.
Vorig jaar organiseerden we een oldtimersralley door ons mooie gebied met meer dan zestig deelnemers. Jaarlijks organiseren we een Bridge Drive voor bridgers en enige jaren geleden was er een mooie kerstfair in Uithuizen. Ook daarvan ging de opbrengst naar een goed doel. Om die goede doelen te bepalen is een speciale commissie ingesteld. Zo hebben we in de afgelopen jaren financiële schenkingen gedaan aan de Dr. Hanneke Fleurke-Rozema Stichting, Werkpro bij de borg Ewsum en de soos van de Hunsingoheerd. Zo maar wat voorbeelden waar het geld heengaat.
Je bent ook heel actief bij het Bedrijvenvoetbal Bedum?
Dat klopt inderdaad, voor deze stichting ben ik al weer bijna zes jaar in touw. Ik doe de PR, verzorg de persberichten en de jaarlijkse uitgave van het magazine ‘Bedrijf en Voetbal’. In het verleden heb ik meer dan twintig jaar bestuurswerk voor VV Bedum gedaan waaronder vijf jaar als voorzitter. Ik was ook nauw bij het hele fusietraject met CVVB betrokken.
De afgelopen vijf seizoenen was ik bij SV Bedum leider bij het team waarin mijn oudste zoon speelde. Vorig jaar ben ik gestopt als aanjager en redacteur van het clubblad van de voetbalvereniging, iets wat ik ook jarenlang heb gedaan. Wel ben ik nog actief als gastheer voor SV Bedum. Om de zes weken ben ik dan ’s ochtends al om half acht present in de bestuurskamer om onze gasten welkom te heten en te zorgen dat alles vlekkeloos verloopt. Dat vind ik nog steeds heel leuk om te doen.
En dat allemaal naast een drukke baan bij je eigen bedrijf?
Ik werk inmiddels al weer bijna veertien jaar als zelfstandige voor Van Dijken Communicatieadvies waarbij ik mijzelf verhuur als omgevingsmanager. Daarvoor was ik jarenlang werkzaam voor het RDW in Veendam waar ik mij als projectmanager en communicatieadviseur heb kunnen ontwikkelen.
Van de overstap tot zelfstandige heb ik nooit spijt gehad. Het heeft mijn ervaring en netwerk enorm vergroot. De laatste zes jaar werk ik voornamelijk in opdracht van waterschap Noorderzijlvest waar ik mij onder andere bezighield met de dijkversterking van het traject Eemshaven – Delfzijl en de dijkversterkingen in het Lauwersmeergebied. Binnenkort start ik met een nieuwe uitdagende klus als omgevingsmanager voor het programma EemsDollard 2050 in opdracht van de provincie Groningen.
Wat zijn de hoogte- en dieptepunten uit je Lionstijd tot dusver?
Het mooiste aan de Lionsclub Het Hogeland vind ik toch wel de onderlinge betrokkenheid en de saamhorigheid die er is. Successen worden gevierd maar ook voor leed en verdriet is alle ruimte. Onze bijeenkomsten worden altijd goed bezocht. Af en toe gaan we op bedrijfsbezoek en komen op plekken waar je normaal niet snel binnen komt. Zo kan ik mij een bezoek aan een algenteler en een oldtimer-restaurateur nog goed herinneren. Ook een bezoek bij Staatsbosbeheer was heel informatief.
Dat het benefietconcert in de Maranathakerk niet door kon gaan door het Coronagebeuren was natuurlijk een grote teleurstelling. Daarbij hebben we elkaar als leden ook al een week of acht niet meer gezien. Wel denken we voorzichtig na over een online bijeenkomst. Eerlijk gezegd hoop ik van harte dat we elkaar binnenkort fysiek weer mogen ontmoeten.
Heb je nog leuke anekdotes?
Zes jaar geleden werd ik uitgenodigd voor een oriënterend gesprek bij het bestuur van Bedrijvenvoetbal Bedum. Een snuffelstage van beide kanten zeg maar, want paste ik eigenlijk wel binnen het bestuur? Of was ik hiervoor te serieus om te kunnen aarden binnen deze ‘club van gezellige mensen’? Samen met toenmalig voorzitter Rob van der Werf bedacht ik een mooie act om het ijs te breken.
Want mijn toekomstige collega’s keken raar op toen ik na afloop van de vergadering om een whisky vroeg en deze vervolgens in één keer achterover sloeg. Om hierna direct nog een achterover te slaan. Alleen Rob wist ervan dat het niet om whisky ging maar om appelsap. ‘Je had ze moeten zien kijken!’ Nadat dit complot bekend werd, was mijn kostje gekocht binnen het bestuur….
Bedum is voor jou ‘the place to be’?
Ik ben er geboren en getogen en op een kort studentenuitstapje in Groningen na, heb ik er mijn hele leven gewoond. Toch zie ik mijzelf als een wereldburger die op heel veel plekken zou kunnen wonen en aarden, ook in het buitenland. Maar ik heb er geen dag spijt van gehad dat ik in Bedum ben blijven hangen hoor. Zowel Annelies haar ouders als mijn ouders wonen in Bedum en die hebben vroeger regelmatig op onze jongens gepast.
Daarbij is Bedum in de afgelopen tien jaar behoorlijk veranderd. Er is veel meer bedrijvigheid, gezelligheid en reuring gekomen waarbij een positieve rol is weggelegd voor onze middenstand in nauwe samenwerking met heel veel vrijwilligers. Zo zijn er de laatste jaren veel leuke evenementen tot stand gekomen die veel mensen op de been brengen.
Nog tijd voor hobby’s?
Ik ben sinds kort weer voorzichtig aan het wielrennen. Dit heeft een tijdje op een laag pitje gestaan omdat ik twee jaar geleden een nieuwe (kunst)knie heb gekregen. Sinds dit jaar zit ik weer op de racefiets. Drie keer per week maak ik mijn rondjes op het mooie Hogeland. Dat voelt heerlijk.
Dit weekend heb ik voor het eerst weer meer dan honderd kilometer gefietst en gisteren lag mijn gemiddelde snelheid voor het eerst weer boven de dertig kilometer. Mooie mijlpalen die gekoesterd worden. Op de racefiets kan ik mijn hoofd leegtrappen, het zorgt bij mij voor een goede balans tussen werk en ontspanning.
Waar mogen ze je ’s nachts voor wakker maken?
Ik ben een lichte slaper en heb gelukkig ook niet zo veel slaap nodig om goed te functioneren. Wel merk ik nu dat ik door het fietsen vaster slaap. En daar ben ik best wel aan gehecht, laat mij maar lekker liggen dus….
Waar staat Lionsclub Het Hogeland over 10 jaar?
Wij hebben best wel enige leden op leeftijd onder ons. Sommige zijn de tachtig al gepasseerd, één zelfs de negentig. De aanwas van nieuwe, betrokken jongere mensen zou dan ook zeker niet verkeerd zijn. Ik weet niet hoe dit binnen de rest van de club valt als ik dit zeg maar ik denk zelf dat we over tien jaar niet alleen meer uit mannen bestaan maar dat we dan een gemengde club zijn geworden. Ik ben daar ook wel een warm voorstander van…..
Wil je verder nog iets kwijt?
Ik zie mijzelf als een positief ingesteld mens die zijn downs in het leven heeft gehad. Iedereen maakt wel eens tegenslag in het leven mee maar ik zeg vaak ‘het gaat erom wat je reactie hierop is, hoe je hiermee dealt’. Humor en zelfspot zijn hierbij belangrijke ‘wapens’. Ik mag op de zaterdagmiddag graag een bezoek brengen aan de plaatselijke voetbalkantine. Daar wordt altijd het nodige afgelachen.
En mocht je meer willen weten over Lionsclub Het Hogeland, klik dan even op deze link: www.hethogeland.lions.nl