Het was op een vrijdag na het klaverjassen, de avond ging reeds over in de nacht, toen ik deze columntitel als aanrader meekreeg. Ik zat met een gemêleerd gezelschap van verschillende leeftijden aan tafel en de biertjes deden hun werk qua gezelligheid. ‘How stait het met de seks den?’ Het was een van de jongste jongemannen aan tafel die dit aan een oudgediende vroeg. Die vervolgens zonder een krimp te geven aangaf niets te klagen te hebben en dat de vraagsteller dat eerst maar eens moest zien te bereiken. Spekkie kreeg bijna een krampaanval van het lachen. Helemaal toen de vraagsteller ook nog eens over zijn eigen escapades begon. ‘Wat ’n dikke proat, doar most du een keer een verhoal over schrieven jong!’
Een verhaal is ietwat overdreven denk ik maar de eerste alinea is al weer vrij eenvoudig gevuld. Want je wilt ook niet te veel in details treden natuurlijk. Daarbij had je er eigenlijk bij moeten zijn. Het momentum is moeilijk aan het papier over te dragen. Een dag later vierden wij het huwelijksfestijn van onze buren die inmiddels veertig jaar in het echt, ja echt, verbonden zijn. Van harte gefeliciteerd natuurlijk! Op deze avond stonden we met enige buurtgenoten rond de stamtafel in de bovenzaal van Herberg in de Valk. Met een biertje en een bitterbal binnen handbereik was het er goed toeven.
Dit keer geen schunnige praat maar een pikant filmpje dat de gemoederen danig deed oplaaien met een hoop opmerkelijke opmerkingen tot gevolg. Inclusief de nodige lachsalvo’s en dikke proat! Maar absoluut niet voor herhaling vatbaar. Even waande ik mij weer in de voetbalkantine of voor de buis van Veronica Inside waar Gijp en Snor de vieze praatjes ook niet schuwen. ‘Een dirty mind is a join forever.’
Man, het is al weer bijna dertig jaar geleden dat ik deze tegeltjeswijsheid hoorde. Afkomstig van maatschappijleraar Kamminga maar waar dat precies op sloeg weet ik zoveel jaar na dato natuurlijk ook niet meer. Helaas zijn ook mijn dikkeproat anekdotes uitgewerkt dus nu moet ik nog enige zinnetjes met het serieuzere werk vullen. Voor mij ook geen probleem want enige recente pensionadointerviews kregen voor mij nog een mooi staartje. Of is dit toevallig ook nog schunnige praat?!
Allereerst was daar een brief met daarin aangegeven hoe de vrouw in kwestie van de reacties op het verhaal via de app, mail en Facebook Messenger genoten had. Dat is natuurlijk altijd mooie respons. Daarbij stuurde ze ook nog een boekenbon mee. Dat had nou ook weer niet gehoeven maar een mooi gebaar was het zeker. Maar ik kom ook graag zonder allerlei lekkers of toegiftjes langs hoor. Het gaat mij om de mooie (levens)verhalen.
En vorige week donderdag ben ik in Baflo geweest. Op uitnodiging van Hanneke Hoeksema-Schaap die zich al enige jaren bezighoudt met de inzameling van Sinterklaascadeautjes. Daar stond heel veel speelgoed uitgestald wat vrijdag door de ouders van ongeveer driehonderd kinderen in twee verschillende groepen is opgehaald. En dat een dezer dagen bij vele gezinnen op het Hoogeland uitgedeeld gaat worden. Want Sinterklaas moet een kinderfeest voor iedereen zijn. Mooi dat zo veel mensen zich zo voor een ander inzetten!
Ik kan overigens ook nog heel wat schrijven over alle hypotheekbeslommeringen. Als je daar eenmaal in verzeild raakt dan ben je nog niet jarig. Dat levert ook dikke proat op maar dan in de vorm van allerlei verwensingen en overige krachttermen. Waarbij je heen en weer geslingerd wordt tussen adviseur, bank en verzekeringsmaatschappij. En maar wachten op antwoorden. Edoch, dat zijn luxe problemen, denk ik dan maar weer. Maar als je daar te lang mee moet dealen dan worden luxeproblemen vanzelf irritante beslommeringen.
Afijn, genoeg geklaagd. Ik zou graag wat relaxter de laatste maand van het jaar in gaan. Met de hoop dat we het met Kerst en Oud & Nieuw even wat rustiger krijgen. Want er moet natuurlijk tijd zijn om al kijkend in het vlammetje van een kaars of kerstboomverlichtingslampje weg te zwijmelen en daarmee het jaar te kunnen overdenken en evalueren. Binnenkort gaat 2019 over in 2020. Weer een heel jaar de tijd voor allerlei dikke proat, al dan niet gecensureerd toevertrouwd aan het papier….