Wat een prachtige uitdrukking toch. Of is het stiekem toch een soort van gezegde? Een wijze spreuk is het zeker. Ik heb hem in het verleden ooit eens gehoord en hij is altijd blijven hangen. Vroeger heb ik hem wel eens gebruikt in het voorwoord van het Middelstumer voetbalclubblad. Ik plaatste daarbij een foto van een jonge Frans de Bont met lange nekharen, snor en grote bril. Niet negatief bedoeld hoor, het verhaal had een positieve insteek. Ongetwijfeld over vrijwilligerswerk dat met het nodige enthousiasme werd ingevuld.
Ik moest er gisteren aan denken toen ik een filmfragment zag n.a.v. het thema delen. Over een arts die een zaal binnenstapt vol met hele zieke kinderen. Deze waren te herkennen aan hun kale koppies. Niet veel later hing de arts de clown uit. En hij kreeg alle zieke kinderen als lachers op zijn hand. Een aandoenlijk gezicht inderdaad. En ik weet weer waarom de Cliniclowns zo belangrijk zijn. Net zoals de miMakkers voor demente bejaarden. Heerlijk om je humor met anderen te delen.
Want lachen is gezond. Hartstikke gezond. Misschien ook wel de belangrijkste reden dat ik nog op voetbal zit. Want het voetbalveld is toch wel de plek waar ik het meeste lach. In het veld, om een kolderieke actie van mijzelf of een medespeler bijvoorbeeld. Soms lopen de gemoederen hoog op. Dan vindt Jantje Pietje een enorme klootzak en andersom nog erger. Een kistje bier in de kleedkamer (tegenwoordig buiten de kleedkamer trouwens) doet dan wonderen. Wanneer die lange Tuit een perfecte imitatie geeft van hetgeen er in het veld gebeurd is, kan er al snel door de omstanders om gelachen worden. Ieder circus heeft dus inderdaad zijn clown nodig.
Niet veel later zien ook de betrokkenen zelf de humor van het geheel wel in. Voetbal is natuurlijk emotie. De strijdbijl wordt begraven en na een volgend flesje bier slaan de betrokkenen elkaar gebroederlijk op de schouder, sans rancune uiteraard. Wat kun je je toch druk maken om een spelletje en een ronde bal. Maar voetbal is ook oorlog uiteraard, gelukkig vaak alleen een verbale.
Na de kleedkamer volgt natuurlijk ook nog de kantine waar een flesje bier gekocht wordt. Die na een overwinning helemaal zoet smaakt. Het wordt hoe langer hoe gezelliger om de stamtafel en een doorgaans slechte grap gaat er nu in als zoete koek. En ook na de kantine biedt Middelstum nog het nodige vertier. In Vita Nova bijvoorbeeld of in de Brouwers. Zaterdag jl. verzeilden we in nog in de oude sporthal aan de Coendersweg waar KlimaatgroepStars een potje tafeltennis speelde op eredivisieniveau. Na die tijd bleef het nog lang onrustig in de kantine…
Een lach op het gezicht, een grap en een grol, dat heeft ieder mens op zijn tijd toch wel eens nodig. Ik moet er niet aan denken om de hele dagen thuis te moeten zitten. Niet dat het daar niet gezellig is hoor, maar het is toch anders. Collega’s heb ik niet meer waarmee ik de weekendescapes kan bespreken onder het genot van een kopje koffie. Dat was vroeger wel anders. Onder de noemer ‘Bakkers on tour’ gingen we als collega’s zijnde nog wel eens op stap en dat leidde altijd tot hilarische verhalen. Dan werd het hoedje van de chique schoonmoeder van de bruidegom veroverd of liep je uren door de binnenstad op zoek naar een auto die maar niet te vinden was. En dat werd de chauffeur maandag dan wel even weer ingewreven.
En ik weet zeker dat wanneer ik ooit nog eens een reünie heb met mijn dienstmakkers dat de anekdotes na twee biertjes niet meer te stoppen zijn. Heroïsche verhalen over uitstapjes in Amsterdam en zware oefeningen onder winterse omstandigheden in het veld. In die tijd mocht ik zelf ook nog wel eens de clownrol vervullen. Soms geregisseerd maar ook vaak onbedoeld. En ondanks alles is het leuk om de lachers op je hand te krijgen, ook al lach je soms als een boer met kiespijn mee.
Want lachen is gezond natuurlijk en geeft hernieuwde energie. Je moet niet altijd serieus hoeven te zijn of dagelijks op je tandvlees te moeten lopen. Even gas terugnemen en de boel de boel laten is heerlijk. En inderdaad heeft ieder circus zijn eigen clowns. Wees zuinig op ze, want een lach is onbetaalbaar…