De titel klinkt een beetje boos. Je hoort het wel eens op de sportvelden langskomen. Wanneer een ploeg gewoon doorspeelt wanneer een tegenstander geblesseerd op de grond ligt. Of wanneer een speler weigert de bal terug te gooien naar de tegenpartij wanneer die hem expres uitgespeeld heeft om een blessurebehandeling mogelijk te maken. Je ziet zo’n ploeg dan ook collectief kwaad kijken, het schuim nog net niet op de bek, eh, pardon, mond natuurlijk: ‘Sportief hoor!’ Waarna ze op de bal en speler afstormen met de intentie om direct maar weer een blessurebehandeling noodzakelijk te maken…
Zo is deze combicolumn voor en door Middelstum-info natuurlijk niet bedoeld. De kreet kwam bij mij op toen ik door het meiarchief heen scrolde. Veel sportieve onderwerpen passeerden de revue. En dat heeft natuurlijk een reden. Want zaterdag a.s. wordt de Hippolytushal officieel geopend. Wat een proces, wat een strijd maar wat een zoetigheid nu alles eindelijk netjes klaar is. De laatste weken is er nog veel gebeurd in en om het gebouw. En wat is er een werk verricht rond het zwembad. En dan is alles maar zo klaar en wordt het geheel officieel geopend. Binnen de kortste keren zijn de bloed, zweet en tranen waarschijnlijk vergeten. Wat rest is een prachtig nieuw aangezicht van sportief Middelstum…
En dan ziet alles er opeens weer een stuk rooskleuriger uit. De gemeente Loppersum heeft maar zo een overschot van bijna zes ton. En dan volgt er ook nog een stormachtige claim bij de Windgroep. Middelstum 1 weerde het degradatiespook dapper af. En wat te denken van onze tafeltennissers van de Klimaatgroepstars. Wat hebben die wel niet meegemaakt? Ten onrechte een play-off wedstrijd verloren door het opstellen van een dubieuze speler bij de tegenpartij (Rotterdamse Stadse fratsen). Een volgende tegenstander die zich uiteindelijk vlak voor ene wedstrijd terugtrekt en een bloedstollende promotie-degradatiewedstrijd waarbij het kwartje in de laatste dying seconds de goede kant op rolt. Om vervolgens Europees begin juni af te reizen naar het Italiaanse Verona om een gooi te doen naar de titel van het Intercup troosttoernooi.
En als kers op de taart werd Middelstum 4 kampioen. Ook dat moest gevierd worden en daar mocht Middelstum van meegenieten. Kees de Bont stuurde de kampioenstrekker + aanhanger vakkundig door de nauwe straatjes van Middelstum. Met op de kar een heus camerateam want Kees wordt al enige tijd achtervolgd door 2 gerespecteerde documentairemakers. Dit n.a.v. het afschaffen van de melkquotum, zo heb ik mij laten vertellen, en de consequenties hiervan op het boerenleven.
En om de sportieve gezelligheid af te sluiten: de provinciale sjoelkampioenschappen voor mensen met een (verstandelijke) beperking keerden weer terug in Middelstum. Terug op het oude vertrouwde nest dus, in de Midstarshal om precies te zijn. Want als we een Hippolytushal hebben dan is er natuurlijk ook sprake van een tafeltennishal. Maar daar kan ook gesjoeld worden. Ruim 60 sjoelers deden op 17 sjoelbakken een gooi of werp naar de prijzen. Winnaar Bennie Drost wist maar liefst 605 punten bij elkaar te gooien en dat in 5 gooibeurten. Dat lijkt mij meer dan 120 punten per ronde. Voorwaar een uitzonderlijke prestatie!
We herdachten collectief de 4e mei, vierden de Bevrijding op Hemelvaartsdag en vierden en passant ook nog even 25 jaar Diodrogisterij Marja in Middelstum. Ook nog eens de beste servicedrogisterijketen van Nederland! En op 84 jarige leeftijd ging Ada van Wolde de lucht in, zonder gelukkig in rook te zijn opgegaan. Ooit ventileerde ze de wens om Middelstum nog eens in vogelvlucht te aanschouwen en dat lukte op 10 mei. Dat moet een prachtige trip geweest zijn, iets om jaloers op te zijn. Want na vele bouwkundige aanpassingen is Middelstum zo langzamerhand op zijn mooist!
En dat zullen alle wandelaars van de avondvierdaagse ook wel gedacht hebben. Want wanneer je sportief begint aan een column moet je natuurlijk ook sportief eindigen. En dat deden gelukkig vele jeugdige lagere school wandelaars. Zij stapten vele kilometers weg in en om Middelstum. Aanvankelijk in de regen, maar op den duur vonden ze het mooie weer aan hun zijde. Voor hen een welgemeende kreet, zonder kwade bijbedoelingen of ongewenste blessurebehandelingen: Sportief hoor!
(Foto’s: Jannes Klaassen)