Wat kun je toch verrast worden door de verhalen van de gastcolumnisten die ik benader. Naast grappige, humoristische en bijzondere verhalen heb je ook mensen die je, door een gastcolumn te schrijven, deelgenoot maken van een moeilijke periode in hun leven. Razendknap en moedig om deze ervaringen met je medemensen uit je directe omgeving te delen. In sommige gevallen nemen dergelijke verhalen binnen korte tijd een enorme vlucht waardoor ze zo maar vaker dan 1.000 keer gelezen worden. En komen er hele mooie en lieve reacties los. Het overkwam Muruelle Oldenburger na het schrijven van haar blog: ‘Kon minder’. Op haar website (Website Muruelle Oldenburger)schreef ze het volgende:
Superbedankt lieve mensen, mijn dank is groot!!
Reu-ze-spannend vond ik het om mijn gastcolumn op www.bert-koster.nl te delen. Voor mij was het een mooie afsluiter van een moeilijke periode die al een tijdje achter ons ligt maar essentieel is geweest voor het hier en nu. Nu was het moment en de gelegenheid daar om dit ‘wereldkundig’ te maken. Om taboes bespreekbaar te kunnen maken. Om te kunnen delen dat er geen ups zijn zonder downs. Maar vooral dat morgen alles anders kan zijn. Echter had ik noooooit gedacht dat er zoveel belangstelling voor zou zijn. Slik!! Binnen een uur was het al meer dan 200 keer gelezen en dacht ik “sjemig dat zijn al een heleboel mensen die nu weten van mijn persoonlijke meleur.”
Wat ik het meest indrukwekkend vind zijn alle lieve berichtjes en reacties die ik hierop heb mogen ontvangen… Wauw, ik ben diep ontroerd door al jullie lieve woorden! Alles wat je zelf meemaakt voelt al snel ‘gewoon’ denk ik. Om dan te lezen dat iemand met kippenvel of met tranen in de ogen je verhaal heeft gelezen, dat raakt me enorm. En om te lezen dat er zelfs mensen zijn die er kracht of inspiratie uit putten… Onbetaalbaar! Ik heb flink wat traantjes weggepinkt bij het lezen van al jullie mooie woorden. Superlief allemaal, bedankt hiervoor!En Bert nogmaals ontzettend bedankt voor deze bijzondere ervaring.
Nooit had ik zover kunnen komen, zonder alle support van onze familie, vrienden en niet te vergeten alle hulpverlening. Wat een kanjers zijn jullie. De allergrootste kanjer is natuurlijk my lover & best friend Chris. Ongelovelijk hoe jij me door dik en dun bent blijven steunen. Mij keer op keer opving wanneer ik (weer) viel en maar bleef zeggen dat ik voor niemand hoefde te veranderen…
“Stay true to yourself, stay positive and never give up!”
Heel veel liefs voor jullie! Muruelle Oldenburger, 24 november 2015
Voor wie het gemist heeft: (Kon minder)