Het was een koude woensdagavond, oktober 1980. Als broekie van 8 zat ik voor de radio gekluisterd. Het geluid stond zo hard dat ik het nog net kon horen. En ook zo hard dat mijn ouders rustig televisie konden kijken. Ajax leed die avond zijn grootste Europese nederlaag tot dusver. Bayern München legde de hoofdstedelingen uit Amsterdam met 5-1 over de knie.
Tegenwoordig kijken we hier niet echt meer van op, wanneer dit nog eens zou gebeuren. Maar toen was dit een flink pak slaag. Vijftien jaar later, in het jaar dat ze de Champions League wonnen, nam Ajax revanche. Na uit met 0-0 gelijk te hebben gespeeld verpulverde Ajax Bayern München thuis met 5-2 in de halve finale. Om vervolgens AC Milan voor de 3e keer dat seizoen te pakken in de finale.
Kom daar tegenwoordig nog maar eens om. Vorige week zagen we Ajax met 2-0 verliezen van FC Barcelona. De eerste helft speelden ze uitstekend, maar één fout van keeper Cillissen was fataal. Ajax was reeds na 4 van de 6 poulewedstrijden uitgeschakeld. De grote reuzen in deze poule, Barcelona en Paris Saint German, overwinteren eigenlijk met 2 vingers in de neus. Ik vind er geen klap meer aan, dat hele Champions League voetbal.
Verrassingen komen eigenlijk in het hedendaagse voetbal bijna niet meer voor. Een Nederlandse topploeg wordt in het internationaal geweld weggeblazen. Barcelona speelt met een voorhoede van Messi, Neymar en Suarez. Real Madrid zet daar Ronaldo, Benzema en Bale tegenover. Ajax komt met Sigthorsson op de proppen. Daar ligt niemand van wakker…
Ergens zag ik de vorige week een tweetje langskomen. Zet Barcelona, Madrid, Chelsea en Bayern München bij elkaar in één poule en laat ze het maar mooi uitzoeken met hun vieren. Lekker 4 keer tegen elkaar laten spelen, en de nummer laatst degradeert. Op deze grootmachten staat inmiddels geen maat meer. Met immense schulden worden toch moeiteloos de duurste spelers met peperdure contracten binnen gesleept.
De Nederlandse ploegen moeten het doen met de kruimeltjes. Toch overwinteren met een beetje geluk 3 ploegen in de Europa League. Voor de grootmachten is deze competitie een afgang, een straftraining in het kwadraat, het voelt als een tocht naar Siberië. Jammer eigenlijk dat het voetbal zo kapot wordt gemaakt.
Overdaad schaadt. In 1980 luisterde ik naar Langs de Lijn om mij op de hoogte te houden van de grote wedstrijden. Tegenwoordig kun je alle dagen voetbal op televisie zien. Hoe lang nog? Dat vraag ik mij wel eens af. Wanneer haakt het voetbalpubliek af? Hebben ze zo iets van, ach zoek het allemaal maar uit met elkaar. Ik ga lekker weer naar een amateurwedstrijdje bij mijn clubje om de hoek. In de rust een broodje braadworst naar binnen werken, een halve liter bier erbij en dan intens genieten.
U begrijpt het, ik ben een romanticus. Opgegroeid in de tijd dat onze FC Groningen voor een sensatie zorgde door in de Europacup 3 het grote Atletico Madrid uit te schakelen. Waarna het in de volgende ronde thuis gehakt maakte van de grootmacht Inter Milan die alle hoeken van het prachtige Oosterpark te zien kreeg. Uit ging de FC helaas ten onder in een bizarre wedstrijd in Bari. Een wedstrijd waarin de sluwe Italianen alles deden wat God verboden had en waar de wildste dopingverhalen de ronde deden…
Heroïek en nostalgie. Voor dergelijke sentimenten is helaas geen tijd meer in het hedendaagse voetbal. Zelfs het heilige Santiogo Bernabéu Stadion van Real Madrid wordt misschien binnenkort wel omgedoopt tot het Abu Dhabi stadion. Naar enige rijke oliesjeiks uit het Midden-Oosten. Vanuit zo’n oliestaatje waar in 2022 het WK voetbal georganiseerd wordt onder onverantwoorde omstandigheden. En waar inmiddels al bijna 1.000 doden gevallen zijn om één en ander te realiseren…
Ik hoop dat Fifa baas Sepp Blatter dan nog leeft. En dat hij, dan inmiddels dik in de 90, op het warmste plekje van het stadion in de ereloge mag zitten. Traplopend omhoog, bij 50 graden, als het kan. Met om zijn nek een zak vol met stenen. Eén steen voor elke dode die dit evenement niet meer mee kan maken en wiens bloed, zweet en tranen verbruikt zijn om ons te entertainen.
Niet alleen de wereld is kapot, het voetbal ook. Nooit meer op een regenachtige avond voor de radio hangen wanneer de loting heeft bepaald dat de landskampioen van Nederland geloot heeft tegen die van Spanje. En dat Ajax, PSV of Feyenoord dan boven zichzelf uitstijgt en wint. Zoals in 1988 toen een lullig rolletje van Linskens Real Madrid te machtig was en de Brabanders de cup met de grote oren wonnen. Das war einmal. Tijden die nooit meer terugkomen?!