Het was eind augustus toen mij plotseling te binnenschoot dat ik het jaarverslag over het afgelopen seizoen nog moest schrijven. Meestal doe ik dat eind juni of in juli, dan zit alles immers nog vers in het snotje.
Zou seizoen 2025-2026 een saai seizoen geweest zijn, dat ik dit zomaar vergeten ben? Maar toen ik er eens goed over nadacht, bleek dit natuurlijk helemaal het geval niet te zijn. Want saai en vv Middelstum, dat past immers niet bij elkaar.
Goed, het eerste elftal deed niet mee om de hoofdprijzen maar het team van debuterend hoofdtrainer Jan Pieter Westing speelde zich door een eclatante 0-3 overwinning tegen ‘angstgegner’ Poolster uit in Spijk toch mooi voor de laatste competitieronde veilig met een keurige zevende plaats tot gevolg. Tegen kampioen Lewenborg werd zelfs twee keer gewonnen. Ook hulde voor de technische commissie die met kind van de club Westing een verrassende naam uit de hoge trainershoed, die steeds dunner bezaaid is met trainers, wist te toveren.
Het tweede team ontpopt zich steeds meer als een vriendenteam met een ruime bezetting dat zich altijd aardig weet te roeren en telkens bovenin weet mee te draaien. Voor Middelstum 3 was het helemaal een bijzonder seizoen want men draaide vanaf het begin bovenin mee door bijna alles te winnen.
Op het eind werd het echter door al die doordeweekse wedstrijden tegen steeds sterker worden tegenstanders steeds spannender maar in de beslissende wedstrijd tegen naaste concurrent vv Winsum wist men op een gezellig vol sportpark onder leiding van commentator DJ Eling met maar liefst 6-0 te winnen waarna het feestgedruis los kon barsten.
Dat feestgedruis was helaas voor het vierde niet weggelegd. In een kleinere competitie met slechts acht ploegen werd er bijna niet gewonnen maar de spaarzame goals werden gelukkig wel groots gevierd. Helaas is dit elftal nu ter ziele gegaan.
Snel door naar onze zeven keer zeven teams die hun wedstrijden op de vrijdagavond afwerken. Op onze dames stond wederom geen maat want zij wisten zowel de najaars- als voorjaarsreeks winnend af te sluiten. De mannen 45+ volgden in de najaarsreeks hun voorbeeld maar kwamen er in het voorjaar minder aan te pas.
En dan natuurlijk onze jeugd want zij hebben de toekomst immers nog aan hun voeten liggen. Waarbij het direct leuk is om te melden dat JO-19 op dezelfde dag als het derde kampioen werd wat het feestgedruis alleen maar verhoogde. Ik geloof dat ze in een tijdsbestek van vijf dagen de laatste drie competitiewedstrijden winnend af wisten te sluiten waarna de kampioensvlag kon worden gehesen voor de mannen van Verkerk.
Ook de overige jeugdteams roerden zich in een vierfasensysteem kranig. Door regelmatig een nieuwe en kleinere competitie op te starten, wil de KNVB bewerkstelligen dat de onderlinge verschillen kleiner worden en dat leidt inderdaad tot spannender competities.
We mochten zeker bij de jongste (kabouter)jeugd de nodige nieuwe leden verwelkomen en middels dit jaarverslag ook de nodige credtis voor de jeugdcommissie die aan het eind van het seizoen veel tijd gestoken heeft in het samenwerkingsverband in de onderbouw dat met vv KRC werd aangegaan waardoor in beide dorpen op alle leeftijdsniveaus kan worden gevoetbald.
Een tijdrovend proces maar voor de toekomst heel belangrijk. Helaas moesten we het vorig seizoen doen zonder een meidenteam. Daartegenover stond wel dat er voor het eerst sinds lange tijd weer een jeugdtoernooi op ons sportpark werd afgewerkt.
Gelukkig ziet onze accommodatie er nog steeds uit om door een ringetje te halen en daarvoor krijgen we regelmatig de complimenten van de tegenstanders. Die complimenten schuiven we graag door naar de commissie materialen en gebouwen en door een nieuwe vloer in de kantine, ontvangsthal en de bestuurskamer maar ook in de kleedkamers en het aanbrengen van een glazen beschuttingswand én twee robotmaaiers werd het complex zelfs nog een stukje fraaier.
Nu nog een nieuw kunstgrasveld, een wens meegenomen in de nieuwe dorpsvisie. Misschien ook nog leuk om te vermelden dat we dit seizoen in de sporthal en de kantine gezelschap kregen van de leden van tafeltennisvereniging Midstars, die in afwachting zijn van hun nieuwe sporthal.
Maar wat zou zo’n complex zijn zonder sponsoren? Helemaal niets natuurlijk en hiervoor alle credits naar de sponsorcommissie want tegenwoordig is het zoeken naar een leeg plekje langs het veld waar nog geen reclamebord hangt. Dat is altijd goede (aan)voer naar onze pr-cie die aan het eind van het seizoen afscheid nam van Marko Datema maar toch de nodige nieuwtjes via de sociale mediakanalen en de nieuwsbrief wist te delen.
De financiële commissie deelde in de feestvreugde want met zoveel sponsoren is het schrijven van zwarte cijfers een stuk makkelijker en dankzij ledenadministrateur Gretha Medema hebben we ook op contributiegebied en het innen ervan geen centje pijn.
De activiteitencommissie kende het afgelopen seizoen gelukkig de nodige nieuwe aanwas waardoor weer de nodige feestavonden konden worden ingevuld. De Nieuwjaarsreceptie bijvoorbeeld inclusief een heerlijke Slager Zuidhof-maaltijd en de succesvolle Nieuwjaarsquiz wat altijd leidt tot een volle kantine.
En met zo’n volle kantine heb je natuurlijk mensen nodig die achter de bar willen staan en hoewel het soms piept en kraakt lukt het toch altijd weer om de diensten te vullen. Een woord van dank voor Marijke van Wolde die zich bezighoudt met het vullen van de roosters is hierbij zeker op zijn plaats.
Ook op een Club van 50-avond kan men een beroep doen op deze mensen maar gelukkig is men vanuit deze commissie zelf ook druk bezig om zo’n avond tot een succes te maken. Zo kwam afgelopen seizoen Ad Toonen langs die ons bijpraatte over zijn avontuurlijke zeilreizen over de wereldzeeën. Inmiddels kent deze bijzondere club zelfs meer dan 100 leden.
Spelroutiniers Harma Wiltjer en Bert Koster wisten de sjoel- en klaverjascompetitie te winnen. Harma bracht hiermee een passend eerbetoon aan haar overleden vriendin en sjoelkoningin Frouke van Wolde. En door een gezamenlijke inzamelingsactie te organiseren werd de familie Jensma een hart onder de riem gestoken. Zij zagen hun boerderij na een zware onweersbui in vlammen op gaan.
Tijdens het schrijven van het jaarverslag ben je altijd bang dat je mensen en gebeurtenissen vergeet maar weet dat de inbreng van elke vrijwilliger zeer gewaardeerd wordt. Zo worden scheidsrechters zelfs bedankt tijdens de week van de scheidsrechter maar ook een diepe buiging voor alle grensrechters, (jeugd)- en elftalleiders die er toch maar mooi zorg voor dragen dat onze ongeveer tweehonderd actieve leden bijna wekelijks de wei in kunnen.
Namens het bestuur, vorig seizoen uitgebreid met Fabian Dijkema die Dick van Dam opvolgde, hartelijk dank voor alle inspanningen!