Marcel, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Ik heb je net in het voorgesprek al het nodige verteld over de rijke geschiedenis van de streek waar ik geboren ben en waar vroeger veel gebeurd is. Stadskanaal, en omstreken, kende perioden van grote rijkdom maar ook van armoede. ‘Veenkolonialen binn’n den wel stiefkoppen’, maar hier liggen ook zoveel kansen en uitdagingen, dat moet zeker ook vermeld worden.
Bovenal is Stadskanaal de plaats waar ik 52 jaar geleden geboren ben in het Refaja-ziekenhuis en nooit meer ben vertrokken. Dat zie ik ook niet zo snel gebeuren trouwens. Ik heb een geregistreerd partnerschap met Marieke en samen hebben we een zoon Jordi (9 jaar) en Merel (20) en Maud (17) zijn mijn dochters uit een eerder huwelijk. En vergeet onze hond Bobbi niet, waar ik dagelijks graag vele kilometers mee mag wandelen.
Het oorspronkelijk plan was vroeger om het onderwijs in te gaan toch?
Om heel eerlijk te zijn, wist ik vroeger niet goed wat te worden. Wel speelden we in onze bungeljaren regelmatig ‘schooltje’ met wat kameraden. De tip om naar de PABO in Emmen te gaan kwam van mijn vader en die heb ik succesvol afgerond. Na vijf jaar op het MBO voor de klas te hebben gestaan, waren daar ook de eerste werkzaamheden voor RTV Noord.
Vroeger ooit gedroomd om via radio of televisie bekend te worden?
Bekend worden, daar ging en gaat het mij helemaal niet om. Natuurlijk word je herkend op straat, maar dat vind ik helemaal niet erg, vaak gaat dat op een prettige manier. Ik was vroeger vaak bij mijn opa en oma in Blijham op bezoek en hun buurjongen had een cassetterecorder met twee microfoons en wij namen dan zelf het commentaar op wat we gaven bij bijvoorbeeld een voetbalwedstrijd of een TT-motorrace. Dat vond ik destijds al geweldig om te doen en het was ook leuk om jezelf terug te horen.
Ik was een jaar of 22, 23 toen ik in café Mingelmous dankzij Roger Dol, de presentator van sportprogramma’s voor de lokale omroep Lok 105.3, voor het eerst in aanraking kwam met de radio. We raakten in gesprek en hij was het die mij vroeg of ik niet met hem voor de lokale omroep een voetbalprogramma wilde presenteren voor de lokale radio. Ondanks het feit dat ik toen ook nog voetbalde in het zaterdagelftal van Stadskanaal, hapte ik toe. Voor het programma interviewden we ook wel bekende mensen uit de sport, een Ron Jans bijvoorbeeld. Ik vond het direct al hartstikke leuk om te doen.
En toen diende in 2006 RTV Noord zich aan?
Dat was tien jaar later en ik werkte al niet meer bij de lokale omroep. RTV Noord en Noorderpoort waren in die tijd een samenwerkingsverband aangegaan op het gebied van E-TV (Educatieve tv, zeg maar schooltv voor volwassenen) en zochten daarvoor een presentator. Ik heb gesolliciteerd en mocht met nog veertien anderen een screentest doen. Dat werd voor mijn gevoel helemaal niets, binnen de kortste keren was ik de ingestudeerde tekst al vergeten en ik hakkelde er wat in om.
Niet veel later werd ik echter gebeld door Pieter de Hart met de mededeling dat ik het geworden was en ik weet nog dat ik hem vroeg of ze niet de verkeerde kandidaat te pakken hadden, ik had er immers niets van gebakken. Maar hij antwoordde dat ze na vijf seconden al zagen dat ik er aanleg voor had. En zo mocht ik op een tijdstip dat doorgaans weinig kijkers trekt, van 13.00 tot 13.30 uur, een programma presenteren voor mensen die bijvoorbeeld op zoek waren naar een baan of de Nederlandse taal niet beheersten. In dat programma kregen ze dan tips die ze verder konden helpen.
Na twee jaar werd het serieuzer. Micha van den Berg en Jaap Alkema waren namelijk op zoek naar een opvolger van de bekende verslaggeefster/presentatrice Janneke Vos die naar Roemenië verhuisde. Op de vraag of ik ook goed Gronings kon praten, leek mie joa het enige verstandige antwoord. Ondanks dat ik thuis geen Gronings sprak (mijn ouders wel onderling), stond thuis altijd wel RTV Noord aan en daar pik je dan vanzelf wat van mee.
Afijn, met een clubje van zeven mensen gingen we eerst 1,5 maand op training en de beste drie mochten een keer de presentatie doen in De Noorderrondrit naast vaste presenator Derk Bosscher. Jaap Alkema deed de regie en Jaap Bijmolt, bekend van het legendarische programma ‘De Stamtoafel’, schoof vaak aan om een mop te vertellen. Olaf Vos, Marina Versteeg en ik bleven met z’n drieën over en uiteindelijk is besloten dat ik de nieuwe presentator naast Derk mocht zijn.
Een week later mocht ik in Uithuizen debuteren en Jaap Alkema warmde een kwartier voordat de uitzending begon het publiek op met de mededeling dat ze eigenlijk op zoek waren gegaan naar een mooie blonde jongedame en dat dit helaas ‘nait lukt was’ waarna ik de winnaar was geworden. Dit programma is voor mij een hele mooie en goede leerschool geweest en dit waren achterna gezien misschien wel mijn mooiste radiojaren omdat je de hele provincie doortrok met vaak volle dorpshuizen tot gevolg.
Zenuwachtig toen je voor het eerst op televisie kwam?
Och man, dat was verschrikkelijk, ik was bloednerveus. Ik stond achter een desk wat zenuwachtig met mijn armen te zwaaien, toen ik dat terugzag deed het mij denken aan de Vogeltjesdans. Daar lag dus wel wat ruimte tot verbetering.
Mijn eerste interview op locatie was bij Jopke Nainhoes en zijn vrouw in Usquert en toen stond ‘zwait mie ook op de kop’ en klotsten mijn oksels van de spanning. Daar herinnerde Jopke mij later nog regelmatig aan, ‘waist nog wel how zenuwachtig doe toan wast?’ Gelukkig is het uiteindelijk allemaal goed gekomen.
Inmiddels heb je al vele mooie programma’s mogen presenteren?
Qua radioprogramma’s waren De Noorderrondrit en Noord op Stee fantastisch. Dat laatste programma maakten we elke zaterdagochtend samen met Derk Bosscher en de ons helaas ook al ontvallen Arno van der Heyden. Het Leukste dorp van Groningen was ook heel leuk om te doen. Twee week lang toerden we door de provincie en in elk van die genomineerde dorpen was het feest. Hetzelfde gold voor Slag om de Noord. De Groninger Spelen was vervolgens een programma die we maakten met Moomba Media en waarbij tien dorpen een thema kregen om uit te dragen en onderling de strijd met elkaar aan te gaan. Dan had je bijvoorbeeld de Grieken tegen de Vikingen of de Smurfen tegen de Romeinen.
Dat was ook heel leuk en hilarisch om te doen, er ontstond dan iets. Ach, veel mensen hebben wel wat met Noord, daar komt het eigenlijk op neer. En wat te denken van zo’n 2.250 uitzendingen van eerst Noord Nieuws en nu Noord Vandaag. Het nieuwsprogramma dat ik drie keer per week presenteer. Het lijkt zo eenvoudig maar hier is een team van vijftien personen een hele dag mee bezig. Zelf ga ik bijvoorbeeld om 15.00 uur naar de studio om de uitzending voor te bereiden.
En wat te denken van het Groninger Dictee dat ik enige jaren met jouw dorpsgenoot Fré Schreiber heb mogen presenteren. En tien jaar lang de grote Klouk-finale doen, dat was ook altijd geweldig. En zo kunnen we nog wel een tijdje doorgaan.
Je ging ook met Expeditie Grunnen de provincie in?
Dat doe ik nu nog steeds maar dan voornamelijk tijdens de zomermaanden want normaal is hier een vaste ploeg presentatoren voor. Maar tijdens de vakantieperiode vind ik het ook heel leuk om de hele provincie door te rijden met de bus. Het is altijd maar weer de vraag wat er die dag op je pad komt. Hetzelfde geldt eigenlijk ook voor het radioprogramma Noord & Ommeland dat ik elke zaterdagochtend van 08.00 tot 11.00 uur ook lekker in het Grunnegs mag presenteren.
Je bent ook te boeken als presentator en dagvoorzitter toch?
Mensen vragen soms wel een gekscherend, ‘hest weer een kluske?’ of ‘bist weer aan ’t biebeunen?’. Maar presenteren is mijn vak. Zo verzorgde ik afgelopen weekend in Thialf een presentatie in de business lounge waarbij ik Marianne Timmer, Hans Nijland en Michel Mulder mocht interviewen. Het leverde prachtige verhalen op over topsport en dat in een warme en gezellige sfeer.
Ik heb ook bijeenkomsten mogen presenteren waarbij de Koning en Koningin langskwamen. Binnenkort mag ik de avond weer aan elkaar praten waarbij de Groningse ondernemersprijs wordt uitgedeeld. Zo’n twee a drie keer per maand ga ik op pad en ik ben ook te boeken voor symposia en congressen. Wanneer het gewenst is, denk ik graag mee tijdens de voorbereidingen. Maar het gaat uiteindelijk natuurlijk altijd om de gasten, zij moeten er een goed gevoel aan overhouden. Aan mij de taak om voor het juiste sfeertje te zorgen en om zelf niet te veel op de voorgrond te treden.
Als ik je vraag naar je radio- en televisiehoogte- en dieptepunten tot dusver, wat is dan het antwoord?
Bij de hoogtepunten denk ik bijvoorbeeld aan Het leukste dorp van Groningen en de finales van Klouk. Maar ook aan de Noorderrondrit waarbij we de hele provincie door toerden. Dat roept vaak weer het mooie Noord-gevoel op. Het gevoel dat moeke vroeger altijd Radio Noord aan had staan en waar we vaak samen naar luisterden.
Waar we het nog niet eens over gehad hebben, dat is Delfsail. Een fantastisch evenement waar ik een paar keer bij geweest ben als presentator. Intussen heb ik meer dan 2.250 keer Noord Vandaag (en voorgangers) gepresenteerd en dat blijft prachtig om te doen. Daar zitten natuurlijk vele uitzendingen tussen die je ook als hoogtepunt zou kunnen betitelen: rondom de bekerwinst van FC Groningen in 2015, minister-president Schoof die aan tafel zat en zo kan ik nog wel even door gaan.
Dieptepunten zijn heftige gebeurtenissen die je zelf ook raken. De moord op de politieagent in Baflo bijvoorbeeld in 2011. Maar ook kinderleed omdat het dan ook dichtbij jezelf komt. Je moet tijdens dergelijke interviews professioneel blijven maar daar komen zeker gevoel en emoties bij kijken. Dat geldt ook voor alle aardbevingsellende wanneer je ziet hoe diep het mensen raakt of dat ze er soms helemaal doorheen zitten.
Heb je nog leuke of bijzondere werkanekdotes?
Je bedoelt wellicht de bloopers? Ik presenteerde een keer Noord Nieuws waarbij Eva Hulscher wat kwam vertellen over een onderwerp dat zich in de gemeente Eemsmond afspeelde. Rob Mulder was de tafelheer van dienst en hij had zijn hond meegenomen die rustig onder tafel aan zijn voeten lag. Ik versprak mij toen en had het over de gemeente Eemshond in plaats van Eemsmond. Toen Rob het woord Eemshond herhaalde, kregen we alle drie spontaan de slappe lach en het duurde een poosje voordat we hier weer uitkwamen…
Over zenuwen gesproken. In mijn begintijd liep ik eens voor een radioprogramma op een vroege zondagochtend met dijkgraaf Bert Middel over de Grote Markt toen de uitzending verstoord dreigde te worden door enige dronken studenten met hun gelal en agressieve houding. Ik dacht toen professioneel naar een muzieknummer toe te moeten praten maar Jaap Alkema tetterde later in mijn oor dat ik moest laten horen wat er gebeurde, ook al werd het spannend, dat is live radio. Onzeker als ik was in die begintijd, dacht ik dat ik er van langs zou krijgen na de uitzending maar ik kreeg gelukkig een compliment.
Nog tijd voor hobby’s?
Zelf voetballen en hardlopen zit er door een viervoudige hernia niet meer in maar ik mag nog graag even een balletje trappen met mijn zoon. Beide zijn we sportfanaten en ik kijk veel sport op televisie. Ik mag graag wielrennen, schaatsen en wandelen met de hond natuurlijk. Daarbij is het presenteerwerk ook een hobby van mij.
Waar staat de presentator Marcel Nieuwenweg over tien jaar?
Wat mooi om te horen dat ik jou die vraag in 2013 gesteld heb tijdens een uitzending van Noordmannen bij Fré Schreiber thuis waarbij ook Bé Schollema aanschoof. Een vraag die eerder Jacques d’Ancona ooit aan mij stelde en een vraag die jij nu bij deze interviews dus weer gebruikt.
Ik hoop dat er tegen die tijd niet veel veranderd is en dat ik nog steeds lekker aan het presenteren ben in het Grunnegs. Ik heb nooit de ambitie gehad om richting Hilversum te vertrekken, daarvoor ben ik te verknocht aan onze eigen provincie. Daarnaast hoop ik als dagvoorzitter en wellicht coach in presenteren mooie stappen te hebben gemaakt.
Wil je verder nog iets kwijt?
Het is mooi om te zien wat RTV Noord betekent voor de Groningers, het leeft, het is van “ons”! Waar ik ook kom in de provincie, mensen vinden het prachtig als hun omroep er is. “Noord” is een icoon in de Grunneger cultuur waar we trots op moeten zijn. Als kind stond bij ons thuis altijd Noord aan. Mijn moeder is 26 jaar geleden “oet tied kommen”, maar wat zal ze trots geweest zijn dat ik bij “haar” omroep werk. Prachtig dus om daar onderdeel van uit te maken.