05:15 uur Schoolstraat in Winsum, het is nog donker. Toch brandt er in een aantal huizen al licht. Ja, onze Roos was deze ochtend wederom vroeg wakker en waarschijnlijk omdat ze zich afvroeg waarom George, het broertje van Peppa Pig, altijd wel in de modderpoelen mag springen en zij niet. Oneerlijk, dus we gaan snel samen voor de buis om te kijken wanneer Papa Pig nu eens ingrijpt.
Dan hoor ik jullie denken, ‘zo dan, 05:15 uur, dat is erg vroeg’. Maar dat is maar net vanuit welk perspectief je het bekijkt. Onze buurman Gerwin werkt bij Hanos en zit al lang en breed op zijn fiets. Hij flitst over de nieuwe fiets-snelweg naar de stad terwijl ik verderop in de straat mijn maat Job fietsend door de regen met zijn sporttas richting de Gym van Fysio2fit zie gaan.
Onze Roos heeft het nog niet echt makkelijk op deze wereld. Ze had vanaf week 6 last van atopisch eczeem. Dat betekent dat er een chronische afwijking is in de huiddichtheid wat leidt tot roodheid, jeuk en open wonden. Er zijn best veel mensen die er last van hebben maar vaak is het lokaal. Bij Roos niet, zij zat er letterlijk van top tot teen onder. Gelukkig (of helaas) wel een subtiele variant waardoor het niet altijd zichtbaar is.
Hierdoor kwam ze niet in slaap en als dat dan toch lukte, dam was het wachten tot ze wakker werd van de jeuk. Vervolgens werd ze inderdaad wakker met extreme jeuk en was ze in paniek. Hierbij wilde ze niet opgepakt worden want dat deed haar pijn. Het enige wat je kon doen is er voor haar ‘zijn’. Het ‘er zijn’ beperkte zich tot in dezelfde ruimte zijn en zeggen: ‘papa is er voor je lieverd, rustig maar’. Helaas wist je wel beter, rustig ging ze niet worden, logisch ook. Het enige redmiddel wat soms werkte was Peppa Pig of beter gezegd afleiding door middel van een leuk filmpje.
Bijzonder hoe een scherm er soms voor kan zorgen dat iemand zich volledig in een andere wereld kan bevinden. Ik vind het bijzonder, Anniek daarentegen maakt dit wekelijks mee op zondag als ik met open mond zit te kijken hoe Zechiël zichzelf vrij speelt terwijl hij onder druk gezet wordt door 3 man. Maar goed, dat terzijde.
Naast het aanwezig en present ‘zijn’ voor onze Roos, smeerden we ons een ongeluk. Vaseline-Paraffine, zinkoxidesmeersel FNA, cetomacrogol, lanette, tacrolimus, hormoonzalf in 4 verschillende varianten, ook nog verschillende slaapmedicaties en zo kan ik nog wel even doorgaan. Bij elkaar opgeteld hebben we 37 zalven geprobeerd waarbij het 1 keer wel een grappige situatie was. We zaten weer bij een spreekuur waarbij de dermatoloog in zijn voorraadkast ging kijken, hij kwam terug met een handvol zalven en zei de legendarische woorden: kies er maar 1.
We keken elkaar met een glimlach aan alsof we bij de McDonald’s voor de McDrive stonden en kozen de mooiste tube en liepen verdwaast het ziekenhuis uit. Pas in de auto hadden we door hoe belachelijk dit was.
Alles hebben we geprobeerd. Op de dermatologie zeiden ze ons constant: je moet er mee leren leven want dit kan haar hele leven wel gaan duren. Of het ergens aan kan liggen? Ja, dat zou kunnen maar vaak zien wij gewoon dat het genetisch is. Dus onderzoeken heeft geen zin en op deze leeftijd kom je eigenlijk nooit achter de echte oorzaak.
In het begin accepteerden wij die uitleg, zij hebben er tenslotte voor geleerd. Gelukkig zit mijn partner Anniek anders in elkaar. Zij zei gelijk in de auto: ‘Accepteren? Dat gaan we niet doen, wij gaan voor haar strijden en nemen zelf de regie want dit is geen leven voor Roos, en voor ons!’.
Die houding van Anniek, waar ze mij gelukkig in mee heeft genomen, heeft er voor gezorgd dat we het anders zijn gaan bekijken en anders naar het ziekenhuis gingen. In plaats van afwachten wat de dokters ons gingen melden, hadden wij een plan en kwamen op voor onszelf of beter gezegd, voor onze Roos. Als je intuïtie zegt dat er iets niet klopt, dan moet je het roer overnemen.
Jullie begrijpen nu, 05:15 uur Peppa Pig is voor ons een grote winst vergeleken met een tijdje terug. Begrijp me goed, we knallen geen confettikanon af als we er uit mogen rond die tijd maar we koesteren dat onze Roos een heerlijke nachtrust heeft gehad, en wij dus ook.
Het mooie is dat ik vroeger ( een paar jaar geleden) vaak samen met Job, die nu dus onderweg is naar de fitness, uit de Pub 69 kwam rollen op datzelfde tijdstip. We waren toen zeker niet bezig met dumbells, Peppa Pig of met flesjes melk maar we voelden ons rond dat tijdstip wel vrij sterk, gedroegen ons soms als zwijnen en zorgden dat we ook rond dat tijdstip nog steeds voorzien waren van een Beerenburg Seven up (voor de kenners een ‘apparaatje’).
Dat ‘apparaatje’ dat Pub 69-eigenaar Rob soms net even wat sterker maakte dan wenselijk. Dat zorgde voor een heerlijke afdronk, vooral op zondagmorgen bij het ontbijt. Wat dat betreft is 05:15 uur Peppa Pig met een warme fles melk een heel goed idee. Ook voor papa zelf……