Kunt u zich heel kort even voorstellen?
Mijn volledige naam luidt Magriet Selie Taselaar – Vegter. Ik ben op 28 november 1961 geboren in het ziekenhuis van Groningen en samen met mijn twee broers opgegroeid in Wehe-den Hoorn waar mijn ouders een akkerbouwbedrijf hadden.
Mijn moeder hielp mee waar ze kon en mijn vader was een echter vergaderboer want hij zat bijvoorbeeld ook in het bestuur van de Suikerunie en het waterschap. Mijn jongste broer is in Wehe-den Hoorn blijven wonen en mijn oudste broer, hij heeft Alzheimer, woont in een verzorgingstehuis in Groningen na veertig jaar in Amsterdam te hebben gewoond.
Ik heb mijn periode in Wehe-den Hoorn afgewisseld met een jaar in Amerika als uitwisselingstudent en heb in die tijd op twee adressen gewoond. Daarna heb ik op Schiermonnikoog nog een tijdje in de horeca gewerkt en ik woonde toen ook op het eiland. Via Groningen, Zwolle en Winschoten ben ik uiteindelijk in 1986 in Uithuizen beland. We woonden eerst in het huis hier tegenover ons en verhuisden drie jaar later naar deze boerderij aan de Oude Dijk. We wonen hier met veel plezier en genieten van de ruimte en het uitzicht.
Wat is uw burgerlijke staat?
Ik ben in 1989 getrouwd met Klaas Taselaar. Hij kwam tijdens een motorrit met mijn neef bij mij op bezoek in Winschoten en ik was direct verkocht. Bij hem duurde dat nog iets langer maar enige jaren later zijn we dus getrouwd en dit huwelijk heeft ons drie dochters geschonken.
Francien is de oudste, zij is 35 jaar en woont in Wehe-den Hoorn in mijn ouderlijk huis. Selie werd een jaar later geboren en woont in Uithuizen. Marlous tenslotte is 32 jaar en woont in Uithuizermeeden. Alle drie de dochters wonen dus mooi in de buurt en dat maakt de woensdag tot een ideale oppasdag. Klaas en ik zijn de trotse opa en oma van vier kleinzoons, in leeftijd variërend van twee tot negen jaar oud. Kleinzoon vijf is onderweg en wordt over enige maanden geboren.
Wat is uw voormalig beroep?
Na de lagere school in Wehe-den Hoorn ging ik naar de MAVO in Eenrum zonder te weten wat precies te worden. Dat maakte dan ook dat ik na mijn diplomering een jaar naar de Highschool in Amerika ging. Ik wilde wat van de wereld zien alvorens verder te gaan leren in Nederland. Ik koos voor de opleiding Arbeidspolitiek/personeelsbeleid in Zwolle. Deze opleiding heb ik in 1986 in Groningen afgerond en de laatste jaren combineerde ik leren en werken.
Vervolgens kon ik in Winschoten op het arbeidsbureau aan de slag. In hetzelfde gebouw was ook Start Uitzendbureau gevestigd en na een jaar kreeg ik de vraag of ik niet bij hen wilde gaan werken als intercedent. En dat heb ik vervolgens drie jaar gedaan. Ik heb het als een hele leuke tijd ervaren. In en om Winschoten zijn de nodige bedrijven gevestigd en in die tijd waren er ook nog de nodige strokartonfabrieken. Dat zorgde ervoor dat ik regelmatig in de weekenden aan het werk moest om te zorgen dat ze voldoende personeel hadden.
Toen Klaas in mijn leven kwam, volgde een werkswitch naar de Rabobank. Ik ben hier in 1986 als cliëntadviseur begonnen en heb bij veel verschillende vestigingen gewerkt. Dat zorgde ervoor dat ik een groot netwerk opbouwde maar ook dat er nu nog steeds mensen zijn die tegen mij zeggen dat ze me ergens van kennen. Als ik dan zeg dat ik jarenlang bij de Rabobank gewerkt heb dan valt vaak het kwartje wel.
Ik heb in vele vestigingen op het Hogeland gewerkt maar na bijna 25 dienstjaren kwam hier na een reorganisatie een einde aan. Samen met nog 14 anderen moest ik naar ander werk uitzien. Ik kon toen kiezen voor een kantoorbaan bij Vaatstra Installatie in Zuidwolde voor 32 uur per week of gaan werken voor een communicatiebureau in Groningen voor 20 uur per week en koos voor het eerste.
Na driekwart jaar vroeg een goede vriendin van mij die bij de Elzinga Groep in Uithuizermeeden werkte of ik niet voor hen aan de slag kon gaan als administratief medewerkster en dat heb ik toen vijf jaar gedaan. Ik werkte er twee dagen in de week en combineerde dit met mijn eigen onderneming. Ik ben in 2010 namelijk gestart met Kameleon Loopbegeleiding. Van jongs af aan heb ik altijd veel gesport dus ergens was dit ook wel een logische stap.
Het ging zo goed dat ik na vijf jaar bij Elzinga gestopt ben met werken omdat ik voelde dat er nog meer uit mijn onderneming gehaald kon worden. Ik had hierbij de primeur dat ik bij Elzinga de eerste was die zelf aangaf ontslag te nemen. Alvorens voor mijzelf te beginnen was ik hardlooptrainer bij Artemis in Winsum en ik liep zelf ook regelmatig lange afstanden. In de jaren erna heb ik de nodige cursussen en opleidingen gevolgd op het gebied van hardlopen en wandeltrainingen.
Daar kwam op den duur ook een runningtherapie-opleiding bij want tijdens mijn trainingen kwam ik regelmatig in contact met mensen die overspannen waren of een burn-out hadden. Ook heb ik een bootcamp-, aerobics- en gymnastiekopleiding gevolgd wat mij tot een allround trainer en instructeur gemaakt heeft. Ik mag graag met andere mensen omgaan en ben oprecht geïnteresseerd in wat ze bezighoudt. Lekker actief bezig zijn in de buitenlucht maakt het werk nog extra mooi.
Al met al geef ik zeven dagen in de week trainingen aan zo’n achttien verschillende groepen die gemiddeld uit zo’n vijftien deelnemers bestaan. Vaak gaat het om zo’n zes a zeven uur per dag en de verschillende sporten maakt het tot een geweldige en veelzijdige baan die ik graag nog lang uit blijf oefenen.
Door een groot netwerk lukt het mij ook vaak om mensen en organisaties te koppelen. Zo heb ik een verpleegkundige op de ic de tip gegeven om zich om te laten scholen tot docent omdat ik dacht dat ze hier geknipt voor zou zijn en nu is ze bezig met de opleiding tot docent verpleging. Die ervaringen maken het werk extra leuk.
Hoe bevalt het gepensioneerd zijn?
Ik moet natuurlijk sowieso nog een paar jaar tot mijn pensionering maar ben ook niet van plan om daarna te stoppen. Zo lang ik niet geblesseerd raak, door blessuregevoelige activiteiten te mijden probeer ik die te voorkomen, en er nog steeds net zoveel lol in beleef als nu ga ik zo lang mogelijk door. Op den duur kan ik de werkzaamheden verleggen natuurlijk, bijvoorbeeld door mij wat meer op de beweging voor ouderen toe te leggen.
Maar zolang ik er nog steeds met mijn bus vol attributen op uit kan trekken, geef ik met alle liefde ook mijn trainingen in de dorpen in de omgeving. Ook het vrijwilligerswerk haakt hier op in want ik wandel regelmatig met mensen die het door hun thuissituatie lastig hebben en al wandelend even de zinnen kunnen verzetten. Ook in het verzorgingstehuis van mijn broer geef ik twee keer per week een training. Werken is tevens mijn grote hobby en daarnaast mag ik graag lezen. Zo vliegen de dagen voorbij.
Wat zijn de hoogtepunten uit uw leven?
De geboorte van de kinderen en kleinkinderen en dat ik getrouwd ben met de liefste man van de wereld die ik inmiddels al zo’n 45 jaar ken. Klaas is drie jaar ouder dan ik en al gepensioneerd maar ook hij verveelt zich geen moment want in en om de boerderij is altijd wel wat te doen natuurlijk.
Het drie keer beklimmen van de Alpe d’Huez tijdens de Alpe d’Huzes in 2011 beschouw ik als een sportief hoogtepunt. Tijdens deze dag wordt veel geld ingezameld voor het KWF.
En de dieptepunten?
Het verlies van dierbaren.
Heeft u nog anekdotes en mooie verhalen?
Op mijn website heb ik een aantal verhalen verzameld van de mensen met wie ik heb samengewerkt en die toestemming gegeven hebben om dit online te verspreiden. Zo is daar het verhaal van Linda met haar hond Esmee. Ze stond al een tijdje in dubio om mij te bellen en had min of meer verwacht dat ik het vast niet goed zou vinden wanneer haar hond mee zou wandelen. Maar dan had ze het in elk geval geprobeerd en een goed excuus om niet in beweging te komen.
Maar dat vond ik geen enkel probleem natuurlijk en ik pas soms de trainingen zelfs aan op de hond, haha. Met de volgende aanbeveling tot gevolg: ‘Magriet bleek voor mij een schot in de roos. Iedere week neemt ze mij en mijn hond(en) mee op sleeptouw. Ze past de training aan op mijn gewicht, en soms zelfs op de hond en weet mij iedere keer in beweging te krijgen.’
Voor meer van dergelijke verhalen verwijs ik de lezers graag door naar deze link: https://kameleon-loopbegeleiding.nl/persoonlijke-begeleiding/.
Wat zou u ooit nog willen doen in uw leven?
Wat mij betreft gaan we lekker op dezelfde manier door en we proberen gezond te blijven. Op zijn tijd hoort daar ook een mooie vakantie bij maar we zijn nooit heel lang van huis.
Waar heeft u spijt van gehad in uw leven?
Nergens van, ik zou het leven zo op dezelfde manier weer overdoen hoor.
Wat zou u uw leven voor een cijfer willen geven?
Het leven met al zijn ups en downs is mij op dit moment zeker een prachtige negen waard. Het scheelt hierbij vast dat ik een positief ingesteld mens ben.
Wilt u verder nog iets kwijt?
Blijf in beweging, zowel letterlijk als figuurlijk. Dit levensmotto zal je vast niet verbazen. Lichamelijk door in beweging te blijven en geestelijk door af en toe je hersens eens stevig te laten kraken. Mocht je met vragen zitten of je aan willen sluiten bij een trainingsgroep, klik dan gerust even door naar www.kameleon-loopbegeleiding.nl voor aanvullende informatie.