Het is eindelijk weer zo’n maandagochtend wanneer ik even voor achten ouderwets aan een verhaaltje begin. Zo vanzelfsprekend is dat de afgelopen maanden niet meer en hoeft het de komende weken ook nog niet te worden. Niets mis mee, bedenk ik mij. Een teken dat er ook op andere manieren genoeg input binnenkomt of dat de wekelijkse bijdrage op een andere manier kan worden ingevuld.
Maar vandaag is het dus weer ouderwets terugblikken en vooruitkijken geblazen wat deze maand allemaal gaat brengen. We zitten inmiddels weer in het oude vertrouwde ritme. Afgelopen weekend was hier een mooi voorbeeld van. Op vrijdagavond 45+ voetbal in Middelstum. We deden tegen de oud-eerste elftal spelers uit Bedum en omstreken lang goed mee en namen zelfs brutaal met 1-0 de leiding. Helaas konden we de overwinning niet over de streep trekken en verloren we met 1-3.
Tegen Stedum was het precies andersom. We kwamen met 0-1 achter maar wonnen uiteindelijk met 4-1. En toen zat de avond er qua voetbal al weer op want we zitten slechts in een poultje van drie dus elke avond maar twee tegenstanders. Gelukkig ging dat niet ten koste van de gezellige derde helft die uiteindelijk tot na twaalf uur duurde.
Ook de zaterdag stond ouderwets in het teken van voetbal. Het vlaggenschip deed Baffelt aan maar de uitslag tegen de promovendus was niet wat we er van te voren van verwacht en gehoopt hadden want ‘we’ gingen met 4-1 de bietenbrug op. Met 4 punten uit 4 wedstrijden is dat toch een beetje een teleurstellende seizoenstart. Maar zaterdag wacht al weer een mooie streekderby tegen Corenos die zich vast ook een betere start van het seizoen voorgesteld hadden.
Ook het klaverjasseizoen binnen de VV is weer van start gegaan maar door de verjaardag van de vrouw, nog hartelijk dank voor alle felicitaties, en het nodige familiebezoek moest ik de eerste avond aan mij voorbij laten gaan. Gelukkig kon ik zondagavond met mijn kaartvrienden de schade inhalen en daar wacht ons een spannende eindstrijd dit jaar want we liggen dichtbij elkaar.
Een dag eerder beleefden we op burendag reeds een ouderwetse straatbarbecue met elkaar in de Berkenlaan. En zo vanzelfsprekend is ook dat niet meer de laatste jaren. Ieder seniorlid dat aanwezig kon zijn, was er en we genoten met elkaar van het Zuidhof-vlees en aanverwante versnaperingen. Ook hier was het al ver na middennacht dat de die-hard plakkers rond het knisperend haardvuur de sterke verhalen uitwisselden.
En dat kon natuurlijk dankzij de prachtige nazomer die we met elkaar beleven. We namen de zondag erop het mooie weer gewoon mee naar Westerwijtwerd waar we met de Koster-clan weer een ouderwets gezellig samenzijn kenden. En dat met drie extra Kostertjes sinds de vorige editie. Pa en moe keken van boven vast trots mee naar hun rijke stoet van nakomelingen.
Zelf snoof ik tijdens een korte wandeling nog even de ongekende nostalgie op die zo’n familiedag nog steeds met zich meebrengt. Ook al is het ouderlijk huis ingeruild door een kast van een nieuwbouwwoning, de verhalen en herinneringen zijn er nog steeds en kwamen dankzij prachtige fotocollages in het dorpshuis, waarop ik mij zelfs al schaatsend op de gracht van boer De Jong ontwaarde, extra naar boven. Prachtig! Ook de verhalen van Pistolen Paultje werden door broer Wiebrand weer smakelijk opgedist.
Ik maak snel even een zijsprongetje tussendoor. Want vorige week pakte ik voor een pensionadointerview in Kloosterburen snel nog even de Tammenssingel in Leens mee. Want daar lag een heus (foto)boek voor mij klaar. En wel van de bekende buschauffeur, filmer en winkeleigenaar Wim Mollema.
Ons interview van vorig jaar, opgenomen voor in het boek, inspireerde hem tot een boekwerk van meer dan honderd bladzijden vol met foto’s en krantenartikels. Prachtig om zo’n boek vol heerlijke nostalgie, met bijvoorbeeld ook de nodige aandacht voor de boderijders, in ontvangst te mogen nemen.
Ik pak nog even de agenda erbij om er achter te komen wat ik verder nog even met u kan delen en stuit op het optreden van de Esparando’s. Dat was inderdaad ook een mooie avond in het Hippolytushoes zeg met vooraf een smakelijke bbq. En het bezoek aan Delfzijl waardoor ik straks een heel andere kijk op de wereld krijg, daar kan ik binnenkort wel een heel verhaal aan wijden.
Nee hoor, tot zover het terugblikken. We zijn immers net de oktobermaand ingerold en binnenkort kunnen we weer genieten van de prachtige herfsttinten. Deze maand staan er mogelijk ook drie lezingen/netwerkbijeenkomsten op het program die de moeite waard zijn om te bezoeken. En het mooiste bewaren we tot het laatst want op de laatste oktoberdag staat een bezoek aan de musical 40/45 op de planning.
Dat moet op een of andere manier in te plannen zijn met een workshop van de vrouw in Driebergen. Nog steeds ‘never a dull moment’ in huize Koster dus waar ook op werktechnisch vlak de nodige uitdagingen wachten. Maar ook dat is voer voor een later verhaal. Met meer dan 800 woorden is dit verslag uitvoerig genoeg. We gaan zien wat deze maand voor verhalen gaat opleveren….