Ontspannen begin ik in dit geval op een vrijdagmorgen voor het eerst sinds lange tijd aan mijn eerste belevenissenverhaal. Dat gaat nog niet zo 1,2,3 want kater Bikkel, na zijn operatie gezegend met nog maar één oog maar hij ziet nog steeds zo scherp als een mes, is niet van plan om met zijn gevangen rat onder de auto weg te gaan. En dat vindt de vrouw, die ook weer aan het werk is, maar niets.
Eerder had het beest al eens een musje te pakken. Dat roept toch meer weerstand op dan zo’n rat. Niet veel later zie ik alleen nog maar een lange staart uit zijn bek steken. Toch gaan de serredeuren dicht want op restanten van een rat zit ik niet bepaald te wachten.
Ach ja, als de rampen niet groter worden. Wel ben ik nog wat stram van gisteravond. In een opwelling besloot ik weer eens te gaan trainen en dat viel nog niet mee. Net zoals het hardlopen tegenwoordig nog niet meevalt. Hopelijk kunnen we alles op de warme temperaturen gooien want Gert en ik hebben ons weer ingeschreven voor de halve marathon die ons van de Eemshaven naar Uithuizermeeden brengt. Maar tien kilometer achter elkaar rennen is eigenlijk al te veel gevraagd.
Maar niet getreurd, ik heb de afgelopen weken wel heel veel fiets- en wandelkilometers in de benen door de vroege fietstochtjes en het dorpenbezoek. Man, wat zijn de afgelopen maanden toch voorbijgeschoten. Eind mei sta je aan de vooravond van een lange zwoele zomer en eind augustus is alles weer voorbij. Ook de vakantie-avonturen in Zwitserland en Italië verdwijnen langzaam maar zeker naar de achtergrond. Zelfs de zon laat zich wat minder zien en af en toe kunnen we weer genieten van een verkwikkend regenbuitje. Want wat was het toch droog de afgelopen maanden.
Kortom, langzamerhand gaan we richting de herfst en dat is doorgaans ook de start van het normale levensritme waarbij alles weer wordt opgestart. Het vrijwilligerswerk bijvoorbeeld maar ook de nodige sportactiviteiten en de daarbij behorende gezelligheid. Zo zitten we vanavond ongetwijfeld weer bij de buurman de verrichtingen van de FC te bekijken. Dat is dan ook wel weer mooi.
En ook de eerste feestjes dienen zich weer aan en zijn zelfs al verteerd. Vorige week werd in Oosterburen bijvoorbeeld veertig jaar Patrick Brink gevierd. Daar werd zelfs Bertus de Stier voor van stal gehaald en dan heb ik het niet over mijzelf. Maar zo’n rodeostier op een verjaardag, dat heb ik ja nog nooit mee gemaakt.
In het Hippolytushoes zijn daar binnenkort de Esperando’s en binnenkort is daar ook Hullabaloo waarvan ik mij nog even afvraag wat ik daar mee aanmoet. De vrouw heeft al wel een kaart weten te bemachtigen en wil mij wel mee hebben. Maar iets houdt mij nog tegen om mij in een lange muziekdag te storten. Echter, eerlijk is eerlijk, er staan wel de nodige gevestigde namen op het podium.
Ook het normale werkritme dient zich weer aan. De dorpenbezoeken zijn achter de rug, de interviews en verhalen voor de presentatiemagazines van SV Bedum en vv Winsum afgerond. De eerste BmB- en pensionadointerviews zijn alweer opgesteld waardoor we deze week u als lezer weer de gebruikelijke rubrieken kunnen voorschotelen. En met Lifestylecenter Mind & Motion uit Bedum is ook de eerste nieuwe adverteerder weer gevonden.
Of er nog bijzonderheden zijn? Ach ja, laat ik de druk op mijzelf maar eens vergroten. Want het idee om het kerkhof op te lopen voor de verhalen over al die markante mensen die ons in de afgelopen jaren zijn ontvallen, laat mij niet los. Wat als ik eens met het graf van mijn ouders begin en met de mensen die er op hen heen liggen? Is het niet bijzonder om de mooie herinneringen en smakelijke of bizarre anekdotes uit vervlogen tijden weer op te diepen?
‘Wil je een dorp leren kennen dan moet je eens over het plaatselijke kerkhof lopen want daar liggen letterlijk en figuurlijk de verhalen.’ En daar is geen woord aan gelogen. Misschien komt de drang om dit te doen ook wel mede door het bezoek aan het kerkhof van Obergum waar ik op een informatiebord bij het baarhuisje precies kon lezen wie waar wanneer begraven werd.
Ach ja, eerst maar weer het weekend in om dit verhaal te laten rijpen en dan zien we volgende week wel weer. Maar, we mogen weer beginnen met het normale werkritme. En dat is toch ook best wel weer een fijn vooruitzicht. Maar de kou mag wat mij betreft nog wel even uitblijven….