Met dik zestig fietskilometers in de benen begin ik even na enen met gemengde gevoelens aan de uitwerking van de zoektocht naar het zomergevoel in Delfzijl. Delfzijl heeft het in zich om een prachtige havenstad te zijn en is dat in vele opzichten ook. Maar toch mist er nog iets en dat is niet alleen het nieuwe centrum van bestuur en cultuur. Maar zou de realisering ervan de stad net dat extra zetje kunnen geven de komende jaren dat het ook leidt tot een bruisend stadscentrum? Dat is wat mij betreft de hamvraag.
Vijf jaar geleden was ik hier ook om het zomergevoel te ervaren, toen met de auto. Ik had destijds het idee dat ik lang niet alles meekreeg. Deze ochtend stap ik dan ook al om 07.00 uur op de fiets om een uurtje later via Loppersum, Eenum en Appingedam Delfzijl in te rijden. Opnieuw ervaar ik het gevoel waar nu te beginnen? Ik heb wel wat plekjes in gedachten die ik even op de foto wil zetten.
De oude steenfabriek en Delfzichtziekenhuis
Jammer vind ik het dat waarvan ik de restanten van een oude steenfabriek maak er nog steeds net zo verpauperd bijstaat als vijf jaar geleden. Daar zou toch meer van te maken moeten zijn? Desnoods laat je de lange schoorsteenpijp staan met daarbij een informatiebord over ons rijk baksteenverleden. Ik bedoel, in Middelstum stond ooit de meest moderne steenfabriek van Europa, zo heb ik mij wel eens laten vertellen. Helaas was die een paar jaar later al failliet. Dit oude gebouw maakt helaas ook een uitgestorven indruk.
Dat geldt niet voor de plek waar vroeger het Delfzicht Ziekenhuis stond. Ik prijs mij rijk dat ik in mijn hele leven slechts één dagje in het ziekenhuis door heb moeten brengen en dat was dus in Delfzijl. Eigenlijk ging het slechts om een paar uur. Mijn ouders konden mij ’s middags al weer ophalen. Wel hondsberoerd overigens en bij het verlaten van het ziekenhuis ging ik nog even flink over mijn nek maar hé, mijn oren waren wel een paar buisjes rijker.
Maar het ziekenhuis is niet meer. Daarvoor in de plaats gelukkig de nodige nieuwbouw waar snel even een kiekje van genomen wordt. Ik besluit eerst maar even rondom de boorden van het Damsterdiep te blijven en fiets langs het water menig bruggetje op en af. Een mooi stukje Delfzijl, inclusief enige moderne wijken. Niets mis mee.
Voordat ik er erg in heb, fiets ik echter langs de velden van NEC Delfzijl. Achter het hek maak ik een foto van de tribune die er reeds jarenlang staat en die ik nog steeds associeer met de roemruchte voetbalclub Eems Boys. Wanneer ik verder richting centrum rijd, hoor ik opeens getoeter. Nieuwsgierig geworden wie dat nu mag zijn, keer ik om en tot mijn verrassing stopt de man die ik maandag tijdens mijn zoektocht in Spijk nog citeerde. Spiekster Pieter Smit is in Delfzijl voor een zoektocht naar een mooie visstek.
Water zat natuurlijk maar de meeste vis zit toch nog steeds tussen kop en staart en dan moeten ze ook nog willen bijten. Afijn, wanneer we in weer in een geanimeerd gesprek verzeild raken – daarbij menig automobilist die wil passeren dwarszittend – loopt CDA-raadslid Allart Veentjer voorbij. Niet veel later ontwaar ik Enexis storingsmonteur Sander Bultena die ik vorige week ook al in Zoutkamp tegenkwam. Maar ik dwaal af en dat gaat ook ten koste van mijn hoeveelheid kiekjes.
Centrumkiekjes
Gelukkig nader ik het centrum van de havenstad en dus kan ik mooi nog even het oude gemeentehuis op de gevoelige plaat vastleggen inclusief de nodige kunst bij de ingang. Bij mijn volgende zoektocht over een jaartje of zes staat dit gebouw er misschien wel niet meer. Dan is daar natuurlijk het nieuwe centrum voor bestuur en cultuur.
De Molenberg is al aan de grijpersklauwen onderhevig zo blijkt, ik vraag mij af van waaruit de theatervoorstellingen het volgend seizoen komen. Dit is toch wel de plek waar ik foto’s kan blijven nemen als ik wil. Het stationsgebouw met daarvoor de nodige bloemenpracht blijft mede daardoor prachtig. Aan mooie kerken geen gebrek. Aan mooie beelden ook niet trouwens, zeker die langs de dijk. Dat geeft de havenstad reeds de flarden van de allure die het nodig heeft.
Want het is niet alleen maar rozengeur en maneschijn hoor in Delfzijl-centrum. Zeker langs de handelskade zie ik de nodige lege en soms zelfs verpauperde panden staan. En ook de winkelpanden in het centrum zijn helaas lang niet allemaal gevuld met leuke bedrijfjes of horecazaken. Man, wat hoop ik toch dat de nieuwe bestuurs- en cultuurcentrum net dat extra zetje kan geven waardoor ook het winkelcentrum van Delfzijl voort kan in de vaart der volkeren.
Ik vermoed dat de horecapanden rondom de Molenberg ook wel last hebben van al die grondige verbouwingen. Nog niet eens zolang geleden bezocht ik enige van die gezellige zaakjes na afloop van de nieuwjaarsreceptie van de gemeente Eemsdelta en genoot ik onder andere van een optreden van Bert Solo die ik ooit ontmoette tijdens een rondreis door Ierland. Ik weet niet eens meer waar hij destijds precies optrad maar ik kan mij nog wel de vrouw herinneren die mij de hele tijd aankeek en bij vertrek aangaf het jammer te vinden dat ik wegging….
Bijzondere herinneringen inderdaad en ook het mooie optreden van Veldhuis & Kemper in de Molenberg komt weer bovendrijven. En die van Tiktok Tammo maar dat tijdens een netwerkbijeenkomst. Die heb je tegenwoordig niet zo veel meer. In mijn beginjaren was ik vaak in de haven te vinden bij De Boegschroef waar Gerard Drent op die mooie plek de Open Coffee Club Delfzijl organiseerde. Voor €5,- kon je de hele ochtend koffie drinken en vervolgens was het netwerken geblazen. Maar das war einmaal. Ook de OCC ’t Hogeland is helaas ter ziele gegaan.
Tot zover eerst deze nostalgische gedachtes. Alhoewel, ik besluit nog wel de route te herfietsen die ik vijf jaar geleden al lopend deed. Ik kom weer langs het beeld van de schrijver van de boeken van de wereldberoemde speurder Maigret. De inspiratie voor een van de eerste boeken deed hij op in Delfzijl waar de schrijver zo rond 1920 met zijn boot was beland en dik veertig jaar was hij persoonlijk aanwezig toen zijn standbeeld werd onthuld.
Ik fiets weer via Midscheeps richting de kerktoren van Farmsum en word nog niet echt vrolijk van de staat van sommige straten en huizen. Net als het centrum van Delfzijl kan ook Farmsum een upgrade goed gebruiken als ik dat in al mijn bescheidenheid mag zeggen. Daartegenover staat natuurlijk de organisatie van de Eurocup als absolute pre, wat een mooi voetbalfestijn is dat in de wintermaanden in de hallen van Wijnne Barends.
Marconi
Ik weet inmiddels weer waarom ik vijf jaar geleden zo positief gestemd was over Delfzijl. Het hele Marconi Buitendijks-project was immers net afgerond en een lange loopbrug verbindt nu het centrum met de dijk waar tijdens Pinksteren van die mooie Pinksterfeesten plaatsvinden en waar het Eemshotel nog steeds op lange palen waakt over zee. Wat een prachtig uitzicht moet dat zijn wanneer je hier overnacht.
Dit is een mooi stukje Delfzijl geworden hoor, niets mis mee. Inclusief het MuzeeAquarium met aan de overkant een mooi eerbetoon aan Neptunus. Ook de informatie vanaf de borden die over ‘De Vesting Delfzijl’ gaan, absorbeer ik gretig. Eerst wilden de Spanjolen de stad wel inlijven, dat leek later de Fransozen ook wel wat en tijdens de Tweede Wereldoorlog waren de Duitsers hier niet weg te slaan. Hetzelfde geldt tegenwoordig voor de camperaars trouwens want de camperplek staat hier vol mee.
Ik besluit nog even door de Kustweg te rijden en wil zelfs nog in één van de flats naar boven maar dat kan tegenwoordig natuurlijk niet zo maar meer. Begin negentiger jaren woonde mijn broer Henk bovenin zo’n flat met een prachtig uitzicht op de stad en het Chemiepark.
De teleurstelling van het ontbreken van zo’n uitzicht vandaag wordt al snel teniet gedaan door een geweldige muurschildering van een van de flats inclusief een mooi gedicht van de voormalige stadsdichter van Groningen, Bart FM Droog, – thans taxichauffeur – die ik vorige week nog zag schitteren bij Expeditie Noord. Wat mij betreft is dit zijaanzicht tot wel een van de hoogtepunten van vandaag hoor.
Sowieso kan dit voor mij relatief onbekend stukje Delfzijl mij wel bekoren. Er is een uitgebreid winkelcentrum nabij de Voedselbank en er zijn ook mooie groenvoorzieningen en speelplaatsen voor de jongste jeugd.
De potentie om van Delfzijl wederom een welvarende en enerverende havenstad te maken, is er wat mij betreft nog steeds. Maar de crux zit hem in het winkelcentrum nabij de Molenberg. Wat zou het mooi zijn wanneer daar de winkeltrek terugkwam. Dat zou de kroon zijn op de vele plannen die de afgelopen jaren gelanceerd zijn om Delfzijl aantrekkelijker te maken.
Ik ben dan ook heel benieuwd hoe Delfzijl, en zeker het centrum, er over zes jaar uitziet. Voor het verslag uit 2021 moet u even op dit linkje klikken: https://bert-koster.nl/2021/07/30/op-zoek-naar-het-vakantiegevoel-in-delfzijl/. Nieuwsgieriger naar de foto’s van vandaag? Dan even hierop klikken: https://bert-koster.nl/2026/07/23/een-zomerinstagrammetje-uit-delfzijl/. Morgen heb ik een pensionadointerview in Uithuizen en maandag ben ik voor de zoektocht naar het zomergevoel te vinden in Kloosterburen en Molenrij…..