Week twee van de zoektocht naar het zomergevoel in diverse dorpen in de omgeving kan eigenlijk niet mooier beginnen dan in Spijk. Daags na de apotheose in Amerika waar Spanje gelukkig Wereldkampioen Voetbal werd, zijn de oogjes zo rond achten wanneer ik het dorp inrijd nog klein. Maar waarschijnlijk toch groot genoeg om direct maar een heel mooi bruggetje, vast een onderdeel van het prachtig plaatselijk ommetje, op de foto te zetten.
Ik weet nog heel goed waarom ik Spijk zes jaar geleden meenam op de route tijdens de eerste dorpenronde. Samen met Garnwerd, Niehove, Middelstum en Winsum was het dorp namelijk opgenomen in de voorselectie als Groninger vertegenwoordigers in de ANWB-uitverkiezing van het ‘Mooiste dorp van Nederland’.
Hoe dat afgelopen is, weten we allemaal en daar plukt Winsum zes jaar na dato nog steeds de toeristische vruchten van natuurlijk. Maar wanneer ik de foto van het bruggetje maak, lees ik ook dat het dorp met zijn radiale structuur, waar reeds zes eeuw voor Christus (!) de eerste mensen gingen wonen, een beschermd dorpsgezicht heeft. Een reden te meer dus om het dorp nogmaals aan het begin van een hernieuwde dorpenronde op te nemen.
Voetbal Vereniging Poolster
Ik parkeer de Ford als vanouds weer bij de plaatselijke voetbalvelden. Daar waar vv Middelstum zich twee competitierondes voor het einde dankzij een eclatante en onverwachte 0-3 overwinning tegen ‘angstgegner’ vv Poolster veilig speelde voor wederom een nieuw seizoen in de vierde klasse. Later meer over deze wedstrijd en ik weet nog dat we het sportcomplex destijds onverwachts snel moesten verlaten door een ongeval bij de vrouw op het werk.
Ik kijk nog even in de kantine of de cake, die ik dankzij de door Alje Boer verkochte lootjes won, nog achter de bar ligt maar helaas. Dat was later vanmorgen natuurlijk een mooie binnenkomer geweest bij Abiant maar hopelijk hebben de vrijwilligers die het fraaie sportpark zo mooi onderhouden zich hier destijds tegoed aan gedaan.
Niet alleen een geheel nieuw sportcomplex is hier verrezen sinds mijn laatste zomerbezoek zes jaar geleden maar ook een mooi groots kindcentrum. Ook ’t Maar is dus een aanwinst voor het dorp. Ik besluit eerst maar voor een lusje Spijk-Oost te gaan. Of is het toch Spijk-West? Mijn richtinggevoel is als vanouds hopeloos maar toch kom ik al snel bij dorpshuis Spiekhoes uit, gelegen naast ‘Pro Rege’ dat vroeger vast de ontmoetingsplek van gereformeerd Spijk was.
Mooi dat ze nu zo op het oog gebroederlijk samen optrekken. Het kerkgebouw zelf staat overigens in de steigers, net als de Andreaskerk zes jaar geleden. Alleen dat is al een reden om over zes jaar terug te keren, om met eigen ogen te aanschouwen hoe de restauratie verlopen is. Maar dat zijn de bekende zorgen voor morgen.
Ik ga terug naar de dorpsrand en kom weer langs de beweegtuin en de ijsbaan waar een rondje schaatsen nog steeds €2,- kost. Vandaar wellicht dat er niemand te bekennen is maar dat geldt ook voor al die beweegtoestellen waar gratis gebruik van kan worden gemaakt.
Ik loop aan de overkant langs het bedrijventerrein en zie naast een prachtig verzorgde tuin ergens op de hoek van de straat ook vele bruggetjes die vast onderdeel zijn van het dorpsommetje. Het liefst zou ik ze allemaal meepikken maar de baas zijn centen zijn niet van blik en ik moet door.
Vervolgens zie ik tot mijn verbazing de plek die mij zes jaar geleden gefronste wenkbrauwen opleverde nog steeds in dezelfde st(r)aat bivakkeren. Want naast de plaatselijke cafetaria staat nog steeds allerlei witgoed uitgestald voor een leegstaand pand waarvoor vast een veel betere bestemming te verzinnen valt toch? Ongetwijfeld een hoofdpijndossier voor de plaatselijke dorpsbelangenvereniging, mochten ze die in Spijk hebben.
De kroeg van Piet Pieper
Dit zou ook kunnen gelden voor de kroeg van Piet Pieper die al enige tijd te koop staat. ‘Daar moeten we eens een keer met een supportersbus heen!’, zo riep vv Middelstum-voorzitter Piet Jansma enige jaren geleden al eens. Piet kwam er regelmatig met zijn Hanos-vrachtwagen om de biervoorraad aan te vullen en dat was hard nodig, zeker wanneer de hoofdmacht van Poolster een thuiswedstrijd speelde.
Als ik die ene Piet mag geloven dan loopt die andere Piet al richting de tachtig, samen met zijn Pie, en volgens ingewijden is er serieuze belangstelling onder potentiële kopers die ook de kroegfunctie willen behouden. Dat zou mooi zijn voor het dorp toch? Wie weet maak ik het ook nog een keertje mee: Piet Pieper, al tappend achter zijn toog…..
Ik ben inmiddels in het prachtige dorpscentrum aanbeland en dus is het foto’s schieten geblazen. Van de gerestaureerde Andreaskerk natuurlijk maar ook van het kerkeiland inclusief informatiebord en aanvullende informatie over slingertuinen. Molen Ceres, stammend uit 1839 en nog een van de weinige koren- en pelmolens die onze provincie telt, ontsnapt ook niet aan een kiekje en dan is het natuurlijk mooi om ook de ‘eendenkooi’ en een van de twee beelden mee te nemen.
Waarbij ik mij afvraag waar die beelden nu precies op slaan en voor staan? Misschien had ik dat enige maanden geleden aan ‘vogelschrijver’ Adri van Kooten moeten vragen die vlakbij het centrum woont. Die had mij hier vast antwoord op kunnen geven tijdens ons pensionadointerview. In plaats daarvan zet ik nog een prachtige drie-eenheid op de foto: de moestuin in combinatie met een molentje en een prachtige treurwilg.
Even verderop pak ik nog mooi even een statige boerderij mee en nu we toch in de groenvoorziening zitten hierbij ook nog even aandacht voor Bloemen- en tuincentrum ‘Bie de Jongens’. Daar was ik twee jaar geleden voor een uitgebreid interview met Klaas-Jan Moesker, in aanloop naar Delfsail. Hij is een van de organisatoren van dit gigantisch nautisch evenement.
Eem op de koffie bie de mannen van Uitzendgroep Abiant
Niet veel later ontwaar ik de plaatselijke Plus, zes jaar geleden was dit nog een Coop-vestiging, gelegen naast Autobedrijf Ter Veer. Ik ben nu vast op de drukste plek in het dorp want het is een komen en gaan van auto’s die hun weg vinden op de ruime parkeerplaats.
Ik besluit mijn door overbuurman Zijlstra beloofde bakje koffie ten gelde te brengen want hij werkt sinds een maandje of drie op de Abiant-vestiging in Spijk. Niet veel later krijg ik de kans om Poolster-aanvoerder Tom Dijkman, op zijn 29e reeds senior recruitment consultant bij Abiant, te bedanken voor zijn absentie in de kraker tegen Middelstum.
Toen ik bij een 0-3 tussenstand na een half uur aan mijn rondje rondom het veld bezig was, raakte ik immers in een geanimeerd gesprek verzeild met Pieter Smit die de afwezigheid van Dijkman als voornaamste reden zag voor deze walk-over en collectief falen. Naast de inbreng van een ontketende Milkovic overigens. Pieter is weer de vader van clubtopscoorder Jesse die voor Linstra Bedrijfsadvies in Middelstum werkt.
Prachtig toch al die onderlinge banden die zo kenmerkend zijn voor al die mooie streekderby’s in het amateurvoetbal?! Niet veel later is het trio Zijlstra-Dijkman-Koester dan ook in gesprek geraakt over de werkgelegenheid in het noorden in het algemeen en die in het Eemshavengebied en de Chemiepark in Delfzijl in het bijzonder.
Onkruid vergaat niet (vanzelf)
Ik laat mij de koffie goed smaken en maak mij daarna op voor nog een klein rondje periferie waarbij ik nog een foto schiet van het zeer nabijgelegen en nog steeds oprukkende Eemshavengebied. Ook maak ik nog snel even een foto van een klinkerstraat waarbij ik door het onkruid de stenen maar nauwelijks meer kan ontwaren. Maar dit gebrek aan onkruidbestrijding is niet alleen een probleem in Spijk maar dat kom ik in alle dorpen tegen die ik aandoe. Jammer eigenlijk en geen reclame voor ons prachtig Hogeland- en Waddenzeegebied.
Afijn, op het sportpark zie ik de auto al weer staan en ik weet genoeg. Niets mis mee om Spijk een keer aan te doen, zelfs op een maandagmorgen. Overmorgen wachten de Zijlen op mij. Dat wordt een drukte van belang want dat zijn er nogal wat: (Kom)Kommerzijl, Niezijl, Lauwerzijl en Pieterzijl. En dan heb ik nog geluk dat Munnekezijl in Friesland ligt, anders zou ik die ook nog mee moeten pikken.
Voor het fotoverslag vanuit Spijk, klik gerust even op deze link: https://bert-koster.nl/2026/07/20/een-zomerinstagrammetje-oet-spiek/. Benieuwd naar het verhaal van zes jaar geleden? Deze is hier terug te lezen: https://bert-koster.nl/2020/08/13/op-zoek-naar-het-vakantiegevoel-in-spijk/.