Wat voor mij de doorslag gegeven heeft om Scheemda op te nemen in het toerschema van 2026 is mij ergens nog een raadsel. Was het misschien het pensionadogesprek over het vrije camperlevengevoel met Janny Ebels aan de boorden van het Oldambtmeer? Of toch ‘Miss Scheemda’, het lekkere meezingnummer van Erwin de Vries? Of het markante De Toekomst-gebouw, ontstaan vanuit een roemrijk strokartonfabriekverleden?
Of misschien toch de wetenschap dat mijn sportieve hoogtepunt op voetbalgebied zich in 1997 afspeelde in Scheemda? Eén seizoen speelde ik onder leiding van trainer Gerke Kersaan alle wedstrijden in het eerste elftal van vv Middelstum. Vanuit de onderbond GVB maakten we aan het eind grote kans om kampioen te worden en te promoveren naar de vierde klasse van de KNVB, afdeling Noord.
Bijna ging het in de op één na laatste competitiewedstrijd mis tegen Wagenborger Boys maar gelukkig bogen we een 1-3 achterstand om in een 4-3 overwinning. We hoefden op de laatste dag alleen nog maar in Scheemda te winnen tegen CSVH en deden dat dan ook middels een galavoorstelling met 0-8. Luid toeterend in mijn eerste auto – de VW Golf, ook wel Witte Tornado genoemd -, reden we terug naar Middelstum.
Prachtige boerderijen
Prachtige herinneringen inderdaad maar die vind ik natuurlijk niet terug op het sportpark van SC Scheemda. CSVH is niet meer maar de mooie boerderijen op de weg er naar toe, staan er gelukkig nog steeds. Eerst was ik apart nog even naar evenemententerrein De Toekomst gereden. Daar waar vroeger een strokartonfabriek stond, staan nu de fabriekscontouren er nog steeds en worden hier tegenwoordig op het imposante terrein vlak buiten het dorp grote evenementen georganiseerd.
Na het bezoek aan het sportpark, besluit ik mijn Ford in het centrum van het dorp te parkeren. Mijn aandacht wordt direct getrokken door een paar bruggetjes verderop en dat nodigt uit tot een wandeltocht langs het water. Het is even na achten nog rustig natuurlijk, de plaatselijke Jumbo opent zo zijn deuren. Mooi dat het 5.000 inwoners tellend dorp ook over een bakker en een cafetaria beschikt. De zaken liggen gebroederlijk naast elkaar en heerlijke dampen van verse broden en andere lekkernijnen, walmen mij tegemoet.
Maar het water lonkt nog meer. Een foto van het Oldambtmeer ontbreekt in dit verhaal, die moet u er maar bij denken. Hetzelfde geldt voor de foto van het Ommelander Ziekenhuis. Daar ben ik op de heenweg wel langsgereden maar de gedachte dat ik hier gelukkig nog nooit geweest ben, houd ik graag overeind.
Wel neem ik in het haventje een foto van het beeld van Marten Grupstra met daarop een schaatser afgebeeld. Onder het beeld staan de winnaars van de Oldambtrit gegraveerd en op zoek naar bekende namen, zie ik tot mijn verrassing Huizinger Piet Krüger die deze schaatstocht van zo’n honderd kilometer twee keer wist te winnen. Huizinge heeft iets met schaatsers, bedenk ik mij ter plekke, immers Nederlands marathonwinnaar Daan Gelling komt hier ook vandaan.
Ik pak nog maar eens een bruggetje mee en kom dan uit bij een dierenparkje. Enige herten en pauwen krijgen net een voederbeurt en hebben dus totaal geen oog voor mij. Doet niets, mijn aandacht wordt ook al snel weer getrokken door andere zaken. Prachtige panden bijvoorbeeld waaronder twee ruime huizen met rieten daken. Voor de meeste aardse stervelingen onder ons niet weggelegd.
Mindfuck
Maar een kerkbezoek is dat wel natuurlijk. Niet veel later onderga ik de grootste mindfuck van vandaag wanneer ik in de verte een prachtige kerk denk te ontwaren. Wanneer ik ter plekke kom, zie ik alleen de contouren van de kerktoren. Daarnaast is een modern en laag kerkgebouw gebouwd waarin de protestantse gemeente kerkt. Hier lees ik ook dat het huidige dorp vroeger uit de kernen Scheemda en Eexta bestond die elk een eigen fraaie kerk tot hun beschikking hadden.
Niet veel later ontwaar ik ook de hervormde kerk van Scheemda en tot mijn verbazing bestaat die ook uit twee gedeeltes. De toren is ook hier weer gescheiden van de kerk zelf die zich aan de overkant van de straat bevindt. Snel zet ik ook nog even de plaatselijke herberg en het gemeentekantoor op de foto.
Nog niet eens zo heel lang geleden was Scheemda nog een zelfstandige gemeente met een eigen gemeentehuis. Maar das war einmal. Volgend jaar wordt, als alles meezit, in Winschoten het nieuwe gemeentehuis geopend en dat maakt deze Sodom-stad wat mij betreft officieel tot hoofdstad van de gemeente Oldambt. Maar ook in het gemeentekantoor zie ik enige ambtenaren naar binnen lopen die ongetwijfeld popelen om weer aan een nieuwe werkdag te beginnen.
Dat het niet allemaal rozengeur en maneschijn is in deze zo op het oog toch zeer fraaie dorp blijkt wel wanneer ik even later vier afgebrande huurhuizen zie die afgesloten zijn door bouwhekken. Research via RTV Noord leert mij dat deze panden in mei zijn afgebrand tijdens een grote brand waarbij gelukkig geen slachtoffers zijn gevallen.
Heiligerlee
Inmiddels ben ik het dorpscentrum weer binnengewandeld en ik zie dat het bij de Jumbo een stuk drukker is geworden. Zelf sta ik in dubio. Ga ik nog verder de periferie in om op zoek te gaan naar het zomergevoel in Scheemda of kies ik toch eieren voor mijn geld. Dat beloven dan wel hele mooie eieren te worden want op een wegbewijzeringbord zag ik dat Heiligerlee op slechts drie kilometer van Scheemda ligt.
Even word ik weer klas vier van de Wicher Zitsemaschool ingezogen. Ik zie meester Zuidhof voor de klas zitten die spannende verhalen vertelt over de Tachtigjarige Oorlog waar de Spanjaarden ons het leven behoorlijk zuur maakten en misschien wel op dezelfde manier als gisteren de Fransen ondervonden op het voetbalveld tijdens het WK.
Meester Zuidhof
Prachtige verhalen over de slag bij Nieuwpoort, was die niet in 1600?, en graaf Alva die op 1 april zijn bril verloor in Den Briel, komen bovendrijven. We hingen destijds aan de lippen van de toen 38-jarige meester die een begenadigd verteller was en ook vol vuur vertelde over Willem van Oranje en zijn broers Adolf en Lodewijk.
En laat graaf Adolf nu op 27-jarige leeftijd in Heiligerlee zijn omgekomen toen zijn paard op hol sloeg en vervolgens midden in de Spaanse troepen halt hield. Ik las dat Nederland gewend is om zijn helden groots te eren en dus staat er aan het begin van het dorp een groot en indrukwekkend standbeeld van Adolf van Nassau die met zijn troepen in 1568 het Spaanse leger de eerste nederlaag toebracht.
Daar is in het dorp zelfs een museum aan gewijd waarin de verhalen over de Slag bij Heiligerlee vast tot hun recht komen. Dit museum staat tegenover het Klokkengieterijmuseum die echter nog gesloten is. Ik besluit nog even een klein rondje door het park te maken om vervolgens nog heel even koers te zetten naar Westerlee. Dit dorp ligt hier immers maar een kilometer vandaan maar heeft niet de inspiratiekracht om mij heel lang te boeien.
Toch maak in nog een kiekje van Hotel Landgoed Westerlee als blijvende herinnering aan deze mooie ochtend. De gemaakte foto’s kunt u terugvinden op deze pagina: https://bert-koster.nl/2026/07/15/een-zomer-instagrammetje-uit-scheemda-en-heiligerlee/. Morgen zoek ik mijn heil een stuk dichter bij huis. Dan ga ik namelijk op de fiets naar Uithuizen. Daar maak ik vast een grotere kans om bekenden tegen te komen!