Solist Jannes Drop van Kinderen voor Kinderen zong het al in 1991: ”Ik word altijd wakker met een wijsje in mijn hoofd, ‘k loop de hele dag te zingen en te fluiten.¨ In mijn geval klopt dat dus echt! De gekste liedjes komen voorbij, van ‘Leef´ van André Hazes, ´Mien toentje´ van Ede Staal en ‘10.000 redenen´ (opwekking 733) tot ‘Your man´ van Josh Turner.
Allerlei genres dus en ook lang niet allemaal liedjes die in mijn persoonlijke TOP 2000 staan. Waar komen ze toch vandaan en waarom ‘poppen’ ze zomaar op, op de gekste momenten? Met een vader en moeder die ook liefhebbers zijn van muziek en zingen is dat eigenlijk wel te verklaren, denk ik.
Mijn ouders waren nog maar 21 en 22 jaar toen ik werd geboren, dus hoorde ik van kleins af aan altijd de hits van toen. Toen ik iets ouder werd, zaten we op zaterdag met een bord patatjes op schoot naar Toppop te kijken, met Ad Visser en later Bas Westerweel. De radio stond altijd aan of er werden lp´s gedraaid en volop meegezongen. Ook zaten ze allebei in het Hervormd Kerkkoor, dus ook die muziek werd me met de paplepel ingegoten, evenals de psalmen en gezangen in de kerk.
Ook op school speelde muziek een grote rol. Niet alleen het verplichte ´versje´ wat je elke week moest zingen voor een cijfer op je rapport, maar ook de Groningse liedjes van meester Fré. En dat, met de bijbehorende optredens en plaatopnames, zijn wel hoogtepunten van de lagere schoolperiode. Net als de musicals (ja, we deden er 2!) in klas 6.
Daarbij had ik ook nog een tante die bugel speelde in de fanfare; superleuk om naar die concerten te gaan en om haar te zien lopen op straat tijdens de intocht van Sinterklaas of op Koninginnedag. Dat resulteerde in een eigen ‘Concordia-carrière´; van mijn negende tot ongeveer mijn vijfentwintigste speelde ik eerst bugel en later hoorn. De mooiste jaren waren die van de Promsconcerten in de feesttent, ´van klassiek tot pop´…
Dat ik van jongs af aan met verschillende muziekgenres in aanraking kwam, is duidelijk. Dat muziek daardoor een wezenlijk deel van mijn leven werd, is best logisch. Eigenlijk is er geen muzieksoort wat ik niet kan waarderen, alles heeft wel iets moois, maar niet alles past bij elk moment.
Welke muziek ik opzet, hangt vaak ook van mijn stemming af en andersom kan muziek ook helpen om bijvoorbeeld m’n hoofd leeg te maken; even heel hard meeblèren met Anouk, Adele of Alanis Morisette ontspant enorm! Op een regenachtige dag lekker binnen lp´s draaien met golden oldies uit de jaren ´60 en ´70… Super Relaxed! Samen met m’n dochters zingen en dansen in de keuken? Heerlijk! En op een feestje af en toe wat Nederlandstalig? Ja hoor, ook leuk! Een festival bezoeken of een tuinconcert? Ik word er zo blij van!
Ook nu ik ouder ben staat eigenlijk altijd de radio aan of een playlist van Spotify, het liefst met het volume op 100. Ik werk met kinderen en je raadt het al…ook daar wordt veel gezongen! Hoeveel kinderliedjes een plekje hebben in mijn hoofd? Geen idee! Laatst zei een meisje op mijn huidige werk:¨Juf, jij kent bij elk woord wel een liedje!!¨ En dat zou zomaar eens kunnen.
Al die liedjes, al die verschillende soorten muziek hebben een plekje gekregen in mijn onderbewustzijn en verrijken mijn leven. Maar wakker worden met een tophit van Frans Bauer in m´n hoofd??? Nou…als ik mag kiezen? Liever niet!