Het is een heerlijk zonnige maandagmorgen wanneer ik aan dit verhaaltje begin. Echt zo’n maandag die uitnodigt voor nog een mooi rondje met de hond over Toornwerd alvorens ik voor pensionado’s voor het eerst Nieuwe Pekela voor dit onderdeel aandoe. Weer een mooie mijlpaal wat dat betreft en het is voor mij lang geleden dat ik dit gedeelte van de provincie voor de website aandeed.
Het valt echter nog niet mee om aan dit verhaaltje te beginnen. Want zeer tegen haar gewoonte, vraagt poes Baby om aandacht door over het toetsenbord te lopen. Hond Siepie wordt daardoor jaloers en schurkt met haar blauwe plastic bot tegen mij aan, dezelfde als die ze gisteren achter Miranda neerlegde waarna die er over struikelde met een giga blauwe plek tot gevolg, en dat maakt het lastig werken. Dat lukt uiteindelijk wanneer Baby druk met Zhiva bezig is om haar schoon te likken, een prachtig tafereeltje.
Zo’n mooie maandagmorgen is natuurlijk ook een ideaal moment om nog even terug te blikken op de afgelopen weken. Want zo geraakte ik vorig weekend maar zo verzeild op de plek waar ik vroeger zoveel stapuurtjes doorgebracht heb. Want in hun eigen thuishonk aan de G.A.-straat organiseerde Concordia een heuse pubquiz ter verhoging van de clubkas en verzachting van de kosten voor de Wereld Muziek Concours in Kerkrade.
Overbuurman Martin wilde wel mee. Eigenlijk was het een impuls want we hadden ons niet opgegeven maar sloten na de eerste ronde voor de gezelligheid aan bij de biljarters en werden direct meegezogen met het enthousiasme in de zaal waar zo’n twintig teams fanatiek streden om de eeuwige eer.
Het was onverwacht gezellig en het werd onverwacht laat. Zou dit hem in het gebouw zitten?, bedacht ik mij op zondagmorgen toen ik met een enigszins wattig hoofd wakker werd. Want uit mijn verhaal van twee weken geleden bleek ook wel dat ik er heel veel kleine nachtuurtjes heb doorgebracht. Misschien weerhield dat mij wel om er afgelopen weekend weer heen te gaan, toen er een feestje georganiseerd werd door een dertigjarige dorpsgenoot.
Mijn partner vond het ook maar zozo, dat ik er een heen zou gaan. Want de zondag na de pubquiz had ik weinig te koop en de oogjes veelal gesloten. En dat moest anders, want deze zondag zou ik mijn verjaardag vieren. Ik stribbelde nog wat tegen maar toen ze aangaf dat we ’s nachts mooi om 05.00 uur naar de start van het nieuwe F1-seizoen konden kijken, was ik om en gaf ik mij over aan een avondje bankhangen.
En nu wil het toeval dat dit verhaal uitkomt op de dag dat ik jarig ben. Dit komt door een dubbele Babbelen met Bert deze week. Daardoor komt deze blog niet op woensdag maar op donderdag online. Op die dag tik ik alweer de 54 jaar aan, het schiet mooi op. En dat gaan de vrouw en ik zaterdag de veertiende vieren door een romantisch Candlelightconcert in de Martinikerk waar er die avond nummers van ABBA en Queen gespeeld gaan worden. Dat is nog eens een originele invulling.
Het kan inderdaad nog mooi even voordat daarna het Sunsation-geweld uitbreekt. Twee weken lang feest in Oosterburen, even buiten Middelstum nabij het statige Ewsum. De plek waar reisleider Roos ons gisteren met de wandelclub nog even op een rondleiding in de Donjon trakteerde. We waren gisteren maar liefst met ons zevenen, vijf mannen en twee dames, en dus bijna compleet. Alleen overbuurman ontbrak maar sluit aankomend weekend ongetwijfeld gretig aan om de Hogelandster wegen te verkennen.
Alleen over dit illuster gezelschap kan ik al wel een uitgebreid verhaal schrijven maar volgens mij was ik bij Sunsation aanbeland waar tussendoor ook nog een heuse Bingo-avond georganiseerd wordt onder leiding van de vermaarde Evert Baptist. Zeer benieuwd hoe dit uit gaat pakken.
Ik merk tot mijn schrik dat ik de 600-woorden grens reeds doorklieft heb. Baby heeft nogmaals mijn toetsenbord proberen te molesteren maar kijkt nu gebiologeerd toe hoe mijn vingers over dit instrument bewegen. Ze moest eens weten dat ze een hoofdrol in dit verhaal speelt.
Waar dit verhaal mee af te sluiten? Toch maar ouderwets met wat voetbalverhalen. Want vrijdagavond was daar de eerste 7*7-avond in de voorjaarsreeks en dat bracht ons naar Bedum. Halverwege werden letterlijk en figuurlijk de lampen gedoofd maar toen tegen negen uur alle kruitdampen waren opgetrokken vertrokken we snel met één overwinning en twee nederlagen naar Middelstum waar Ad Toonen tijdens de Cv50-feestavond nogmaals zijn indrukwekkende zeiltocht over de wereldzeeën aan de kaak stelde.
En de zaterdag moest er natuurlijk naar Uithuizermeeden uitgeweken worden waar we goede hoop hadden dat de Middelstummer blauwhemden de Meisters zouden verslaan om daarmee een belangrijke slag te slaan richting lijfsbehoud. Maar we kwamen met een 2-0 nederlaag bedrogen uit. Even later zagen we de FC wel de broodnodige punten pakken, uiteraard tegen de Amsterdammers die dit seizoen menig tegenstander weer in het zadel helpt.
Cruijff-junior had genoeg gezien en vond het zondag tijd voor wederom een fluwelen revolutie waardoor we nu een Spanjool aan het roer krijgen. Ooit maakten ze ons tachtig jaar het leven zuur en nu moeten ze Ajax redden. Hoe dat uitpakt? Daar krijg ik ongetwijfeld later antwoord op in mijn 55e levensjaar. Dit verhaal is lang genoeg en ik moet nog even nadenken over een passende titel. Gevonden volgens mij….. Tot volgende week!